Γερνάω μαμά….

Γερνάω μαμά….

Ναι… απλά ήθελα να ανοίξω το στόμα μου να το φωνάξω και να το ακούσω εγώ η ίδια, μια που εσύ δεν είσαι εδώ… Κλείνω τα μάτια να συγκρατήσω δυό απρόσκλητα δάκρυα που δεν έχουν βαρεθεί να κατεβαίνουν κάθε φορά που σε φέρνω στο νού μου.

Μπαίνω επισήμως στα σαράντα και είναι σα να γεννήθηκα εχτές. Τρέχω στην άμμο στην παραλία που με πήγαινες, μυρίζω ακόμα τη σούπα σου, τρέχοντας από την πόρτα ένα χειμωνιατικό μεσημέρι, πετώντας τη σάκα του σχολείου μακριά.. Γεύομαι το γλυκό κυδώνι σου και τρέμω στην ιδέα ότι αυτή η γλύκα γρήγορα θα χαθεί… Γερνάω μαμά… Read more

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

Μεγάλη η σπουδαιότητα των προτεραιοτήτων της ζωής μας. Δεν υπάρχει πλαίσιο ζωής και καθημερινής τριβής δίχως ιεραρχικό σύστημα προτεραιοτήτων που τηρούνται πιστά. Θέτουμε προτεραιότητες σε ήθη, αξίες, ενδιαφέροντα , ανθρώπους. Θυσιάζουμε και θυσιαζόμαστε για εκείνες ολόκληροι. Είτε τις επιλέξαμε λιγότερο άμεσα είτε περισσότερο. Και φυσικά τις υπερασπιζόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως.

Χωρίς αυτές είναι αλήθεια πως η ζωή καθίσταται αγώνας δρόμου με τους δρομείς να πασχίζουν για την ικανοποίηση και εξισορρόπηση των πάντων. Πράγμα συνήθως αδύνατο για τα ανθρώπινα γούστα και δεδομένα.  Ενώ μεταξύ τους συχνά ανταγωνίζονται για την επικράτηση τους.
Read more

Μια νέα ζωή…

Μια νέα ζωή…

Και κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησαν όλα…

Η νέα ζωή που τόσο περίμενες… σε υποδέχτηκε… τόσο όμορφα αλλά και τόσο άσχημα. Μέσα σε ένα άγνωστο περιβάλλον έμαθες να επιβιώνεις, να ανακαλύπτεις, να γνωρίζεις αλλά και να χάνεις. Μία όαση συναισθημάτων λοιπόν ξετιλύγεται μπροστά στα μάτια σου. Στιγμές ευτυχίας, λύπης, χαράς, στεναχώριας, ανυπομονησίας και περιέργειας, σε περιμένουν κάθε μέρα και εσύ πρέπει να είσαι έτοιμος να τα αντιμετωπίσεις. Μην τα φοβάσαι…απλά ζήσε. Read more

Πιστεύω στην αγάπη

Πιστεύω στην αγάπη

~Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αγάπης

Πιστεύω στην αγάπη. Δεν πιστεύω σε πολιτικούς, δεν πιστεύω σε ζώδια ούτε παρακολουθώ τους ουρανούς για να διαπιστώσω το αν το μέλλον που θα έρθει είναι καλύτερο. Δεν πιστεύω σε προβλέψεις και ανυπόστατες υποθέσεις. Read more

Η αφόρητη ησυχία της νύχτας μου προκαλεί δυσφορία

Η αφόρητη ησυχία της νύχτας μου προκαλεί δυσφορία

Η αφόρητη ησυχία της νύχτας μου προκαλεί δυσφορία. Το μυαλό μου αρνείται να σωπάσει. Στριφογυρίζω. Κλείνω τα μάτια μα δεν μπορώ να ξεκουραστώ. Τα ανοίγω, τα κλείνω, τα ξανανοίγω. Αυτό το περίεργο όνειρο τάραξε τις αισθήσεις μου, προκάλεσε την καρδιά μου να χτυπήσει πιο δυνατά. Παρέμεινα μουδιασμένη με τα μάτια μου ανοιχτά κοιτάζοντας το φως που έπεφτε από το παράθυρο στον καθρέφτη του δωματίου μου.

«Μα τι όνειρο» σκέφτηκα σχεδόν δυνατά. Read more

ψάχνοντας τη ζωή που ονειρευτήκαμε…

ψάχνοντας τη ζωή που ονειρευτήκαμε…

Φεύγεις, δεν  παραμένεις στάσιμη στη μέτρια ζωή σου, δεν σου αρέσουν τα άνετα και τα εύκολα, πιέζεις τον εαυτό σου να φτάσει πιο μακριά, να χτίσει ψηλότερους πύργους;  Θέλεις να ξεπεράσεις τους στόχους που είχες θέσει στην ηλικία των δεκαπέντε;  Να καταφέρεις να γίνεις κάτιι περισσότερο από ό, τι οι γονείς σου σκέφτηκαν ότι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις, κάτι περισσότερο από αυτό που η κοινωνία λέει ότι θα μπορούσες να γίνεις;  Μήπως ακόμα δε δέχεσαι την απάντηση “όχι” ως πιθανή απάντηση; Μήπως πιστεύεις ότι μπορείς να φτάσεις μέχρι τα αστέρια και τον ουρανό και όλους τους πλανήτες, μέχρι να αρπάξεις αυτό που ψάχνεις;

Read more

Αγαπώ θα πει χάνομαι

Αγαπώ θα πει χάνομαι

Και ποιος δεν αγάπησε με όλη του την καρδιά; Ποιος δεν θέλησε να δώσει την ψυχή του στους αγαπημένους τους; Ποιος  δεν θυσίασε στο βωμό της αγάπης και δεν ένιωσε πλουσιότερος από ποτέ με τα δωρήματά της; Ακόμα πολλοί δάκρυσαν και πόνεσαν εξαιτίας της και άλλοτε γέλασαν  μέχρι δακρύων και πέταξαν στα σύννεφα. Read more

Πολύχρωμες ιδέες

Πολύχρωμες ιδέες

Κάθε σκέψη έχει ένα  έναυσμα.. ένα μικρό ανεπαίσθητο ερέθισμα. Ίσως κρύβει από πίσω κι έναν πόθο, ένα «θέλω» καταπιεσμένο ή μη. Οι ιδέες είναι πολλάκις παιδιά της σκέψης μα ενίοτε είναι και ξαφνικές φωτοβολίδες στην ησυχία του νου. Ξεπερνούν μια γραμμή αόριστα νοητή κι αν βρεθούν υπό τις κατάλληλες συνθήκες, δεδομένου ότι ο φορέας ους τολμά ( κι ο τολμών νικά, θέλω να ελπίζω), γίνονται πράξη, παίρνουν σάρκα και οστά.

Read more

Οι άνθρωποι που φέυγουν

Οι άνθρωποι που φέυγουν

Είμαι εδώ και μπορώ και σου γράφω και αναπνέω και γελάω και κλαίω και πονώ και  «ματώνω» .  Μέρες ηλιόλουστες και συννεφιασμένες , θάλασσες ήρεμες και ανταριασμένες,  χαρά και  λύπη, μαύρο και άσπρο όπως και να ‘χει, σε όποια συνθήκη,  είμαι εδώ και μπορώ και  σου γράφω …..

Μη νομίζεις, είμαι και γω από τους ανθρώπους σαν και εσένα,  που χάνονται στις σκέψεις , στα άγχη, στα ανούσια, στα πράγματα τα ευτελή.  Μα κοίτα να δεις μέχρι και γω συνειδητοποίησα ότι είμαι εδώ και μπορώ και σου γράφω . Read more

πέτα τη μάσκα που φοράς…

πέτα τη μάσκα που φοράς…

Η ερώτηση ήταν απλή
-τι κάνεις,όλα καλά.?
-ναι είμαι καλά…”και ας μην ήμουν.”
Mικρό ψέμα…το έχω πει και άλλες φορές.το έχεις πεί και εσύ,το έχουμε πεί όλοι. Αυτές τις μέρες τις άσχημες που οι σκέψεις γίνονται ασήκωτες.και τα νιώθεις όλα σε πιέζουν. Eίναι οι λογαριασμοί που δεν πλήρωσες, η δουλειά που πάλι δεν βρήκες,αυτή η θλίψη που έχει σκεπάσει όλη την πόλη.νύχτες που δεν ξημέρωσαν έυκολα,αυπνίες,άγχος.αχ αυτό το άγχος που μαζέυεται σε μια γωνιά μέσα σου. Για το σήμερα που πάλι ξέχασες να ζήσεις, το άυριο που φοβάσαι. Μπλέκονται όλα και γίνονται κουβάρι και νιώθεις μόνος.

Read more