«  Πάμε ξανά; »

« Πάμε ξανά; »

Συχνά παρατηρώ σε συζητήσεις μεταξύ φίλων πως είμαστε προγραμματισμένοι και πλασμένοι να βλέπουμε ξανά και ξανά τα ίδια πράγματα. Ίδιες σειρές, ίδιες ταινίες, ακόμα να διαβάζουμε τα ίδια βιβλία που μας μάγεψαν. Χιλιοπαιγμένες εκφράσεις και αστεία που όσες φορές κι αν τα ακούσουμε δε σταματάμε. Πάλι απ’ την αρχή. Read more

Αναμνήσεις…να σε συντροφεύουν, όχι να σε στοιχειώνουν!

Αναμνήσεις…να σε συντροφεύουν, όχι να σε στοιχειώνουν!

Κάθε άνθρωπος που συναντάς έχει σίγουρα στο μυαλό και στην ψυχή του αναμνήσεις, εικόνες και συναισθήματα από το παρελθόν του που έχουν χαραχτεί βαθιά μέσα του και δεν ξεχνιούνται. Μια ανάμνηση μπορεί για κάποιον να σημαίνει κάτι θετικό, κάτι που θέλει να θυμάται για όσο ζει, κάτι που βίωσε και τον έκανε ευτυχισμένο. Για κάποιον άλλον όμως μια ανάμνηση μπορεί να σημαίνει κάτι αρνητικό, κάτι που θέλει να ξεχάσει, να διαγράψει από τη μνήμη του, γιατί ενδεχομένως του προκάλεσε πόνο, τον πλήγωσε και τον τραυμάτισε ψυχικά. Οι αναμνήσεις είναι συνυφασμένες με το παρελθόν μας και το παρελθόν μας καθορίζει άμεσα το παρόν και το μέλλον μας. Read more

Οι ουρανοί είναι μέσα σου…

Οι ουρανοί είναι μέσα σου…

Εν όψει της νέας σχολικής χρονιάς σκέφτηκα να μοιραστώ με την παρέα των freeminds μία σημαντική για μένα φράση που κουβαλώ από τα μαθητικά μου χρόνια, τα οποία, παρεμπιπτόντως, έχω την τύχη να θυμάμαι με αγάπη και νοσταλγία, συμφωνώντας απόλυτα με την Άννα Βίσση, αφού «τα μαθητικά τα χρόνια δεν τ’ αλλάζω με τίποτα»!

«Οι ουρανοί είναι μέσα σου…», αυτή είναι η μικρή αλλά θαυματουργή πρόταση, γραμμένη σ’ ένα διακοσμητικό μήλο, δώρο της φιλολόγου μου στο λύκειο με αφορμή την συμμετοχή μου σ’ έναν μαθητικό διαγωνισμό. Την θεωρώ θαυματουργή, επειδή, αν και σύντομη, πολλές φορές έχει φωτίσει στη ζωή μου εκείνες τις μέρες που, μολονότι έξω έχει λιακάδα, αυτές παραμένουν μουντές. Read more

Ένα βροχερό πρωινό καλοκαιρινής μέρας

Ένα βροχερό πρωινό καλοκαιρινής μέρας

Ένα βροχερό πρωινό καλοκαιρινής μέρας αποφάσισα- μιας και δεν ήταν η ιδανική μέρα για να λιώσω στην παραλία παρέα με το αντηλιακό μου και τους φίλους μου μιλώντας περί ανέμων και υδάτων- να ξεκαθαρίσω τα πράγματα του ακατάστατου δωματίου μου για τη επάνοδο στο πατρικό μου.

Άρχισα να τοποθετώ τα έπιπλα στη θέση τους, να τα ξεσκονίζω, για να τοποθετήσω τα νέα μου πράγματα και επιτέλους να κάνω το χώρο μου όπως  ακριβώς ονειρευόμουν.  Ένα ντουλάπι είχε μείνει μόνο, το οποίο δεν είχα ανοίξει ακόμα σκεφτόμενη πως δεν ήταν απαραίτητο να γίνει σήμερα και αυτό. Read more