Γραμμα προς έναν Άνδρα

Γραμμα προς έναν Άνδρα

Αγαπητέ μου Άνδρα,

Απο το όνομά σου ξεπηδούν λέξεις όπως ανδρεία μα και αντριλίκι. Η απόσταση μεταξύ των δύο αυτών λέξεων μικρή, μιαν ανάσα δρόμος. Η διαφορά τους, όμως, τεράστια. Πολλές φορές σε θαύμασα για την ανδρεία σου, αλλά, δυστυχώς, κι άλλες τόσες σιχάθηκα το αντριλίκι σου.

Δε θέλω να ακολουθήσω τη συνήθεια του τσουβαλιάσματος και να απευθυνθώ σε όλους τους άνδρες ανεξαιρέτως. Ωστόσο, επειδή αφορμή για τούτες τις σκέψεις στάθηκε άλλη μία γυναικοκτονία, θέλω να απευθυνθώ αποκλειστικά και μόνο σε κάθε άνδρα που στη ζωή του πρωταγωνιστεί το αντριλίκι, χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός δειλού, ρηχού, ασυνείδητου ανθρώπου. Read more

Οι μικρές ιστορίες πίσω από τις στάσεις του Μετρό

Οι μικρές ιστορίες πίσω από τις στάσεις του Μετρό

Στο τέλος τoυ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τo δίκτυo συγκoιvωvιώv της Αθήvας, όπως και αυτό τωv περισσoτέρωv Ευρωπαϊκώv πόλεωv, ήταv oλoκληρωτικά κατεστραμμέvo. Στo κέvτρo της Αθήvας υπήρχαv τα υπoλείμματα εvός απαρχαιωμέvoυ συστήματoς τραμ και η μovαδική γραμμή Μετρό ξεκιvoύσε από τo λιμάvι τoυ Πειραιά και συvέχιζε βόρεια, μέσω της Πλατείας Ομovoίας, – τηv καρδιά τoυ εμπoρικoύ κέvτρoυ της Αθήvας – μέχρι τηv πλατεία Αττικής. Read more







Η απώλεια λένε πως μπορεί να σε ρημάξει

Η απώλεια λένε πως μπορεί να σε ρημάξει

Όποτε τελειώνει μια προετοιμασία νιώθω άδειος. Εγώ είμαι απλά εκεί σε ένα υπόγειο και περιμένω. Mου τους φέρνουν, κάθε φορά το ίδιο γυάλινο βλέμμα. Πλύσιμο, καθάρισμα, ξύρισμα, μακιγιάζ. Δουλεύω με τα καλύτερα υλικά. Aκριβά, αλλά κρατάνε. Μέχρι να πέσει η πρώτη φτυαριά χώμα πάνω στο ξύλο. Μετά ας γίνει ότι θέλει. Έτσι και αλλιώς ποιος θα σε δει; Σκοτάδι μόνο.

Καμία φορά έτσι όπως στέκομαι και κοιτάζω από τα στενόμακρα παράθυρα του υπόγειου τον κόσμο να περνά. Ποδιά μόνο ποδιά. Υποψήφιοι πελάτες. Φαντάζομαι ότι γίνεται σεισμός. Το δωμάτιο κουνιέται πέρα δώθε. Αντικείμενα πέφτουν και σπανέ. Εγώ είμαι στην μέση σε μια καρέκλα. Όλα γίνονται σε αργή κίνηση. Δεν νιώθω πανικό, ζωντανός νιώθω. Το βουητό που ακούγεται από τα έγκατα, είναι σαν σύνθημα που κάνει την καρδιά μου να χτυπά και πάλι. Η πρώτη σκέψη που κάνω είναι ποιος θα καθαρίσει όλο αυτό τον χαμό. Read more







Πανελλήνιες εξετάσεις: η μόνη μας ευκαιρία;

Πανελλήνιες εξετάσεις: η μόνη μας ευκαιρία;

Ο Ιούνιος έφτασε και μαζί του έφερε και το άγχος των εξετάσεων στους μαθητές Γυμνασίου-Λυκείου και κυρίως σε εκείνους που καλούνται να εξεταστούν Πανελλαδικά. Όσοι έχουμε βιώσει αυτήν την χρονιά των Πανελληνίων Εξετάσεων της Γ’ Λυκείου γνωρίζουμε με βεβαιότητα πως είναι μια περίοδος με άγχος και γενικότερα ποικίλες συναισθηματικές διακυμάνσεις, από αυτοπεποίθεση και αισιοδοξία για το αποτέλεσμα έως φόβο και απόγνωση για μια ενδεχόμενη αποτυχία. Γιατί όμως στις πιο δύσκολες στιγμές σε όλη μας τη ζωή συγκαταλέγουμε και τη συγκεκριμένη δοκιμασία;

Read more







Όταν η τρίχα έγινε τριχιά

Όταν η τρίχα έγινε τριχιά

Οι πρόσφατες δηλώσεις της γνωστής πολιτεύτριας για το γυναικείο σώμα και τα “κεκτημένα” πρότυπα ομορφιάς προκάλεσε κύμα αντιδράσεων τόσο από επώνυμους και από εκπροσώπους του πολιτικού χώρου όσο και από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και τους νέους ανθρώπους.

Read more

Tο ασυμβίβαστο της ζωής

Tο ασυμβίβαστο της ζωής

Στην πλατωνική Πολιτεία γίνεται λόγος για την επιστροφή των ψυχών στον κόσμο των ζωντανών. Αφού κριθούν ανάξιες αιώνιας τιμωρίας, πρωτού πιούν από το νερό, το οποίο θα σβήσει τις μνήμες της προηγούμενης ζωής τους, έχουν την ευκαιρία να επιλέξουν διάφορες ζωές από ένα δοχείο, διάφορους χαρακτήρες, τη μορφή των οποίων θα πάρουν μόλις ξαναγεννηθούν. Κάποια άτομα, με βάση την αφήγηση του Ηρα, επιλέγουν κάτι, το οποίο θα είναι σαφώς καλύτερο από ό,τι βίωσαν προηγουμένως. Κάποια άλλα επιλέγουν ακριβώς τον ίδιο βίο, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που θα υποχρεωθούν να υποστούν εκ νέου. Κάποια άλλα τέλος, διαλέγουν μια ζωή, η οποία είναι πολύ πιο ήρεμη και ταπεινή, σε σχέση με την προηγούμενή τους, έχοντας διδαχτεί πραγματικά από τα όποια σφάλματα έπραξαν στο ατομικό τους παρελθόν, εάν έσφαλαν όντως. Ετσι επανέρχονται στη γή και ο κύκλος τους αρχίζει από το προσωπικό τους σημείο εκκίνησης. Αυτό που δεν συνειδητοποιούν είναι ότι όταν ήταν ζωντανοί έκαναν ακριβώς το ίδιο πράγμα, μόνο που το έκαναν ασυνείδητα, δίχως σκέψη, οι περισσότεροι τουλάχιστον, διότι υπάρχουν και αρκετοί άνθρωποι, οι οποίοι είναι αρκετά υπολογιστικοί ως χαρακτήρες. Read more







Η ηθική κρίση in concreto

Η ηθική κρίση in concreto

Η ηθική κρίση, η κρίση, δηλαδή, περί του σωστού και του λάθους, του καλού και του κακού, λαμβάνει χώρα άλλοτε σε γενικό και αφηρημένο επίπεδο, in abstracto, και άλλοτε επί τη βάσει συγκεκριμένης περίπτωσης, in concreto. Στην δεύτερη περίπτωση, η ίδια πράξη ή γενικότερη πρακτική, αναλόγως των συνθηκών υπό τις οποίες λαμβάνει χώρα, μπορεί να χαρακτηριστεί άλλοτε ως καλή και άλλοτε ως κακή. Ποτέ η ίδια πράξη δεν είναι πάντοτε σωστή ή πάντοτε λάθος. Συνακόλουθα, ο πράττων μια συγκεκριμένη πράξη είναι, αναλόγως των συνθηκών υπό τις οποίες δρα, άλλοτε σωστός και άλλοτε λάθος. Ποτέ μόνο το ένα ή μόνο το άλλο. Read more







Η μάσκα του ηθοποιού

Η μάσκα του ηθοποιού

Τον τελευταίον καιρό πολλά ακούγονται και άλλα τόσα έχουν έρθει στο προσκήνιο σχετικά με το άσχημο πρόσωπο της υποκριτικής, κυρίως, τέχνης. Αφορμή αποτέλεσε  η δήλωση/ καταγγελία μιας σημαντικής παλαιάς αθλήτριας, η οποία είχε το θάρρος, έστω και μετά από τόσα χρόνια σιωπής, να κατηγορήσει ένα γνωστό πρόσωπο του αθλητισμού, το οποίο εμπλεκόταν στα διοικητικά της άθλησης. Επειτα, άνοιξε ο ασκός του Αιόλου. Ομως η κουβέντα περιορίστηκε σε ένα συγκεκριμένο χώρο, αυτόν της υποκριτικής τέχνης. Ολο και περισσότερο τα φώτα της δημοσιότητας στρέφονται προς χαρακτηριστικά πρόσωπα και υποθέσεις, οι οποίες είχαν μείνει ξεχασμένες και είχε θεωρηθεί ότι είχαν παραγραφεί ως ποινικά αδικήματα. Σε αυτό να είχε βοηθήσει, ενδεχομένως και η ιδιότητα αυτών των προσώπων, καθώς η τέχνη του ηθοποιού προϋποθέτει να είναι σε θέση κάποιος να προσποιηθεί ότι είναι κάποιο άλλο άτομο, το οποίο ζει μιαν άλλη ζωή, σε σχέση με αυτήν που πραγματικά ζει. Ολα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα η Τέχνη να παίρνει μια σκοτεινή τροπή και όλες οι εκφάνσεις  της να αμαυρώνονται σε απίστευτο βαθμό.
Read more

Αδέσποτα ζώα: Θέμα ανευθυνότητας

Αδέσποτα ζώα: Θέμα ανευθυνότητας

~Με αφορμή την Παγκόσμια μέρα αδέσποτων ζώων

Ούσα φοιτήτρια 4 χρόνια σε μια πόλη γεμάτη φοιτητές πολλές φορές παρατήρησα ότι η πλατεία της πόλης μας γέμιζε αδέσποτα και το πιο παράξενο από όλα ήταν ότι όλα αυτά τα αδεσποτάκια ήταν μεγαλωμένα, περιποιημένα και καλοταϊσμένα ενώ μερικά από αυτά φορούσαν ακόμα τα κολάρα τους. Και το φαινόμενο, όσο περνούσαν τα χρόνια έγινε σύνηθες και καθημερινό. Η οικεία φιλοζωική οργάνωση βέβαια, δραστηριοποιούνταν και αξιοποιούσε όλα τα μέσα αναζητώντας διαρκώς πόρους προκειμένου να καταφέρει να προσφέρει ασφάλεια και προστασία στις ψυχούλες αυτές. Ωστόσο, οι πόροι δεν επαρκούσαν, οι εθελοντές προσέφεραν και με το παραπάνω αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό γιατί η ανευθυνότητα και η επιπολαιότητα παρέμενε και έτσι ολοένα και περισσότερα σκυλάκια περιφέρονταν μόνα τους στους δρόμους της πόλης. Με αφορμή, λοιπόν, αυτό το γεγονός, αποφάσισα να γράψω αυτό το άρθρο για να ευαισθητοποιηθούμε όσον το δυνατό περισσότεροι ως προς αυτό το τόσο συχνό πλέον, φαινόμενο της εγκατάλειψης και της ανευθυνότητας. Read more