Ο καλύτερος σύντροφός

dogs
Ένα μικρό πλασματάκι με αμυγδαλωτά μάτια. Με κοιτάει και στα μάτια του καθρεφτίζεται όλη η αγάπη που κρύβει. Μια άσπρη μπάλα που στολίζει κάθε γωνιά που βρίσκει να κουρνιάσει. Ο καλύτερος φίλος και σύντροφος. Σου δίνει αγάπη άνευ όρων και το μόνο που ζητά είναι προσοχή, χάδια, τρυφερότητα.

Λείπεις από το σπίτι ελάχιστα κι όταν επιστρέφεις η υποδοχή που σου επιφυλάσσει είναι τόσο θερμή ωσάν να είχε μήνες να σε δει. Κουνάει ξετρελαμένο την ουρά του και σε γεμίζει φιλιά.

Έχετε ανακαλύψει τον δικό σας κώδικα επικοινωνίας. Η σχέση σας μοναδική. Δε μπορείς να φανταστείς τη ζωή σου χωρίς τη μικρή μπαλίτσα να κοιμάται κουρνιασμένη στα πόδια σου, να ονειρεύεται ποιος ξέρει τι, να σου προκαλεί όμορφα συναισθήματα και καρδιοχτύπια.

Τέσσερα χρόνια πριν.. Ένα κουταβάκι μπουκάρει στη ζωή μου. Κι εγώ που φοβόμουν και το μικρότερο τετράποδο τρελαίνομαι να το έχω αγκαλιά. Ομοιοπαθητική. Αντιμετωπίζεις το φόβο σου και τον νικάς. Το βλέπεις να μεγαλώνει και δε θυμάσαι πως ήταν η ζωή χωρίς αυτό.

Τέσσερα χρόνια μετά.. Χοροπηδάει μέσα στο σπίτι, φέρνει τα παιχνίδια της και σε κοιτά επίμονα προσπαθώντας απεγνωσμένα να διεκδικήσει την προσοχή σου. Ίσως έχασε τα πρωτεία γιατί έκανε την εμφάνιση της μια μικρή ξελογιάστρα, η κόρη μας και η προσοχή είναι στραμμένη επάνω της.. Μα στην καρδιά μας κατέχει  ξεχωριστή θέση. Οι δυο τους είναι τρέλα, να τις χαζεύεις και να αισθάνεσαι τυχερός που ζεις τέτοιες στιγμές, που αντικρίζεις τέτοιες εικόνες.. Η μικρή κυνηγάει το σκυλάκι μας  και φωνάζει  «Άννα, Άννα, Άννα..»,! Την ταΐζει,  την αναζητά.. Κι η χνουδωτή μας μπάλα συνηθίζει σιγά σιγά στην παρουσία της κι όταν κοιμάται κουρνιάζει πλάι της.

Αν έχετε ενδοιασμούς για τη συμβίωση τους, όπως είχα κι εγώ στην αρχή, θα διαλυθούν.. Είναι ό,τι καλύτερο…

Ας επιστέψουμε όμως στο μικρό αυτό πλασματάκι που γι’ αυτό είσαι ο κόσμος όλος. Σ’ αγαπά ανιδιοτελώς, αρκεί να προσφέρεις τα απαραίτητα. Θέλει αγάπη. Έχει μόνο  εσένα γι’ αυτό κατεβάζει τα μούτρα όταν φεύγεις κι όταν επιστρέφεις η χαρά του είναι απερίγραπτη. Μερικές φορές αναρωτιέμαι τι κάνει τις ώρες που λείπουμε.. Πατάει pause;;;; Το φαγητό της τις περισσότερες φορές είναι ανέγγιχτο.. και μόλις μας βλέπει, μετά τις σβούρες και τα φιλιά.. θυμάται πως έχει ώρες να φάει..

Να τα αγαπάτε τα μικρά αυτά πλασματάκια .. γι’ αυτά είμαστε ο κόσμος όλος..

Στην Άννα μας,

που κάνει τη ζωή μας ομορφότερη

Leave a Reply