Παγκόσμια ημέρα της Γυναίκας

8η Μαρτίου Παγκόσμια Ημέρα για τα δικαιώματα της Γυναίκας και τη Διεθνή Ειρήνη ορίστηκε το 1977 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Η ιδέα για τον εορτασμό της προέκυψε κατά το πέρασμα στον 20 αιώνα, που σηματοδοτήθηκε από την εκβιομηχάνιση, την πληθυσμιακή έκρηξη και τις ριζοσπαστικές ιδεολογίες. Το έναυσμα είχε δοθεί αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλίες. Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους έγραψαν ιστορία. Όμως πιο συγκεκριμένα, ο διεθνής χαρακτήρας της Ημέρας της Γυναίκας καθιερώθηκε το 1910 στην πρώτη διεθνή διάσκεψη Γυναικών στα πλαίσια της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, στην Κοπεγχάγη. Αιτήματα ήταν να επεκταθεί το δικαίωμα του εκλέγειν & εκλέγεσθαι στις γυναίκες, ίσα εργασιακά δικαιώματα, η καταπολέμηση των διακρίσεων κ.α. Στον Α” παγκόσμιο πόλεμο το Γυναικείο Κίνημα συνδέθηκε με το Αντιπολεμικό Κίνημα.

Αδύνατο να δοθεί όλη η ιστορία του πως η γυναίκα κατάφερε να φτάσει ως εδώ, όλοι οι αγώνες και τα έργα τους. Όμως  ιδιαίτερη ιστορική μνεία αξίζει το κίνημα των σουφραζετών που προαναγγέλλει το σύγχρονο φεμινισμό. Πρόκειται για το πιο δημοφιλές και μαχητικό γυναικείο κίνημα των αρχών του 20ου αιώνα με επικεφαλής την Έμελιν Πάνκχορστ από το Μάντσεστερ και στόχο το δικαίωμα της ψήφου. Ήδη από το 1866 Αγγλίδες φεμινίστριες είχαν καταθέσει τέτοια πρόταση στην Βουλή των Κοινοτήτων χωρίς θετικό αποτέλεσμα. Μετά από 37 χρόνια άκαρπων προσπαθειών, μικρός αριθμός γυναικών, μελών του Εργατικού Κόμματος, κατάλαβε ότι τα ανδροκρατούμενα κόμματα ήταν απρόθυμα να εντάξουν τη γυναικεία ισοπολιτεία στα προγράμματά τους. Έτσι αποφάσισαν, το 1903, να ιδρύσουν την Κοινωνική & Πολιτική Ένωση Γυναικών υιοθετώντας τις πρακτικές της «πολιτικής ανυπακοής», της «βίαιης αντίστασης» προς το κράτος που τις αγνοούσε ως ολοκληρωμένους πολίτες.

Επιπλέον, αναφερόμενοι στον ελληνικό χώρο, δε θα μπορούσαμε παρά να κάνουμε αναφορά στην Καλιρρόη Παρρέν-Σιγανού από τα Πλατάνια Αμαρίου, δασκάλα στο επάγγελμα αλλά και δημοσιογράφο και συγγραφέα. Από το 1887 και για 30 χρόνια εξέδιδε την πρώτη εφημερίδα στην Ελλάδα που έγραφαν αποκλειστικά γυναίκες, την «Εφημερίδα των Κυριών». Το 1893 ίδρυσε την «Ένωσιν υπέρ της Χειραφετήσεως της Γυναικός». Δημιούργησε πολλά κοινωφελή ιδρύματα για την ανακούφιση των απόρων και την εκπαίδευση των γυναικών. Το 1911 ίδρυσε το Λύκειο Ελληνίδων στοχεύοντας στην πνευματική εξύψωση των Ελληνίδων και στη διάδοση του ελληνικού λαϊκού πολιτισμού. Το 1921 διοργάνωσε το πρώτο συνέδριο γυναικών στην Ελλάδα κι έπεισε τον πρωθυπουργό Δημήτριο Γούναρη να ταχθεί υπέρ της γυναικείας ψήφου.

Όπως και στην Αθηνά Γαϊτάνου-Γιαννιού, που το 1919 μαζί με άλλες σοσιαλίστριες ιδρύουν το «Σοσιαλιστικό Όμιλο Γυναικών» διεκδικώντας ισότητα στην οικογένεια, νόμιμες αμβλώσεις, δικαίωμα στην εργασία, κατάργηση της διπλής ηθικής κ.α. Χαρακτηριστική φράση της: «Η γυναίκα να σκέφτεται με το δικό της κεφάλι, να αυτενεργεί».

Σήμερα στη χώρα μας, η ισότητα των δυο φύλων θεωρείται δεδομένη περισσότερο τυπικά αφού η καταπίεση έχει αντικατασταθεί με νέους μηχανισμούς αλλοτρίωσης που έχουν τις ρίζες τους στο υποσυνείδητο των γυναικών. Η γυναίκα συμμετέχει αρκετά στην κοινωνική ζωή, την εκπαίδευση και την πολιτική, απουσιάζει, όμως, από τα ισχυρά κέντρα λήψης αποφάσεων. Συνεχίζουν να είναι ευάλωτος πληθυσμός λόγω των προκαταλήψεων, των οικονομικών συμφερόντων αλλά και της δικής τους παθητικής στάσης. Σύμφωνα μάλιστα με Έκθεση του OHE, η συνηθέστερη μορφή εμπορίας είναι η σεξουαλική εκμετάλλευση των γυναικών.
Άρα, η 8 Μαρτίου δε μπορεί να είναι απλά ημέρα μνήμης,  αλλά μια καλή ευκαιρία για να αναδειχτούν τα γυναικεία προβλήματα και δικαιώματα και  κυρίως ημέρα επίγνωσης και συναίσθησης ευθύνης….

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας

Ίσως αυτά μιλούν για εμάς:

«Αν θέλουμε να έχουμε ήρωες πολιτικούς και φιλοσόφους, πρέπει ν’ αποκτήσουμε μορφωμένες γυναίκες.» Αμπιγκέιλ Άνταμς

«Η γυναίκα είναι παντού και πάντοτε γυναίκα. Πολλές φορές και κάτι περισσότερο, λιγότερο όμως ποτέ.» Πολύβιος Δημητρακόπουλος

«Για μια γυναίκα είναι πολύ καλύτερο να υπακούει σ’ έναν άντρα με ταλέντο, παρά να τραβάει από τη μύτη έναν ηλίθιο.» Ονορέ Ντε Μπαλζάκ

«Η ενάρετη γυναίκα είναι σαν τον καθρέφτη, που το καθαρό και λαμπερό του κρύσταλλο λερώνεται και σκοτεινιάζει με την παραμικρότερη πνοή που το εγγίζει.» Μιγκέλ Ντε Θερβάντες

«Οι γυναίκες μοιάζουν με τα ισπανικά σπίτια, που έχουν πολλές πόρτες και λίγα παράθυρα. Πολύ πιο εύκολο είναι να μπει κανείς στην καρδιά τους, παρά να δει τι γίνεται μέσα σ’ αυτές.» Βολτέρος

Αλεξάνδρα

Leave a Reply