Προβληματισμός #4: Ο ιδανικός Σύντροφος

Λίγο πολύ όλοι μας έχουμε αναρωτηθεί αν υπάρχει αυτό που λέμε το ιδανικό ταίρι, το άλλο μας μισό, ο τέλειος σύντροφος. Άλλοι θεωρούμε ή είμαστε σίγουροι ότι τον έχουμε βρει, άλλοι τον ψάχνουμε, άλλοι έχουμε απογοητευτεί τόσο που δεν τον αναζητούμε καν και άλλοι απλώς δεν πιστεύουμε στην ύπαρξή του.

perfect match
Ζούμε πλέον σε μια κοινωνία όπου όλοι θέλουμε να είμαστε και να φαινόμαστε ανεξάρτητοι, δυνατοί και αυτοδημιούργητοι άνθρωποι που δεν στηρίζονται σε κανέναν και δεν έχουν την ανάγκη του οποιουδήποτε. Ειδικά εμείς οι γυναίκες έχουμε γίνει πολύ πιο δυναμικές από ότι ήταν οι γυναίκες των προηγούμενων δεκαετιών, δουλεύουμε πολύ, κουραζόμαστε πολύ, θέλουμε να είμαστε επιτυχημένες, αυτόνομες και εντελώς αυτάρκεις. Στην ουσία, έχουμε χάσει την ταυτότητά μας γιατί όσο σκληρές και αν θέλουμε να είμαστε/δείχνουμε, πάντα θα είμαστε ‘επιρρεπείς’  στην φροντίδα και στην αληθινή αγάπη που μπορεί να μας δείξει ένα αρσενικό. Από την άλλη μεριά, οι άντρες έχουν κλειστεί στο καβούκι τους, είναι φοβισμένοι και έχουν γίνει εξαιρετικά ανασφαλείς απέναντι στις πολύ όμορφες, δυναμικές, μορφωμένες και επιτυχημένες γυναίκες και πολλές φορές επιλέγουν να συμβιβαστούν με κάτι πολύ πιο ‘λίγο’ και ‘ασφαλές’ για να ικανοποιούν με αυτόν τον τρόπο το ‘εγώ’ τους αλλά και τις ανασφάλειές τους.

Ας ξαναγυρίσουμε όμως την προσπάθεια δημιουργίας του πορτραίτου του ‘ιδανικού’ συντρόφου. Ποιος είναι αυτός ο τύπος/τύπισσα τέλος πάντων; Νομίζω πως όλοι μας θα τον αναγνωρίζαμε σχεδόν αμέσως. Είναι εκείνος που από την πρώτη στιγμή θα στηρίξει τα όνειρα και τους στόχους μας ακόμα και αν έχουμε εναντίον μας στρατιές ανθρώπων.. Είναι εκείνος που θα νιώθει ευτυχής μόνο και μόνο επειδή το χέρι μας βρίσκεται μέσα στο δικό του. Είναι εκείνος που θα χαμογελάει εγκάρδια όταν μας βλέπει χαρούμενους. Είναι εκείνος που δεν θα φεύγει αλλά αντίθετα θα προσπαθεί να λύνει την οποιαδήποτε μεταξύ μας διαφωνία, είναι εκείνος που μετά από μια κουραστική ημέρα θα μας περιμένει στο σπίτι χαμογελαστός και με έτοιμο δείπνο. Είναι εκείνος που θα αφήσει τον εγωισμό του στην άκρη, θα χαλαρώσει τα όριά του, θα μας αγαπήσει γι’ αυτό που πραγματικά είμαστε και όχι γι’ αυτό που έχει εκείνος στο μυαλό του για εμάς και πιστέψτε με όταν τον βρείτε θα νιώσετε σαν να έχετε τον φύλακα άγγελό σας σε ζωντανή μορφή. Είναι εκείνος που θα μας ηρεμεί, εκείνος που δίπλα του θα γαληνεύει η ψυχή μας, εκείνος τον οποίο θα νιώσουμε οικογένειά μας, σπίτι μας, οικείο ‘έδαφος’, εκείνος που δίπλα του θα νιώθουμε ελευθερία, ασφάλεια, και μια ανείπωτη ευτυχία που θα τρομάζουμε να παραδεχτούμε και οι ίδιοι στον εαυτό μας… Γιατί τι παραπάνω είναι η ευτυχία από τον άνθρωπο που παντού μαζί του θα νιώθεις όπως ένιωθες όταν ήσουν παιδί, θα νιώθεις παντού να σε ακολουθεί το ‘σπίτι’ σου… !

Παρασκευή Τζούδα