πέτα τη μάσκα που φοράς…

πέτα τη μάσκα που φοράς…

Η ερώτηση ήταν απλή
-τι κάνεις,όλα καλά.?
-ναι είμαι καλά…”και ας μην ήμουν.”
Mικρό ψέμα…το έχω πει και άλλες φορές.το έχεις πεί και εσύ,το έχουμε πεί όλοι. Αυτές τις μέρες τις άσχημες που οι σκέψεις γίνονται ασήκωτες.και τα νιώθεις όλα σε πιέζουν. Eίναι οι λογαριασμοί που δεν πλήρωσες, η δουλειά που πάλι δεν βρήκες,αυτή η θλίψη που έχει σκεπάσει όλη την πόλη.νύχτες που δεν ξημέρωσαν έυκολα,αυπνίες,άγχος.αχ αυτό το άγχος που μαζέυεται σε μια γωνιά μέσα σου. Για το σήμερα που πάλι ξέχασες να ζήσεις, το άυριο που φοβάσαι. Μπλέκονται όλα και γίνονται κουβάρι και νιώθεις μόνος.

Read more

Monopoly: A Parker trading game

Monopoly: A Parker trading game

Αντλώντας έμπνευση από τη οικονομική κρίση, οι αδερφοί Πάρκερ από τη Μ. Βρετανία, στις 5 Νοεμβρίου του 1935 κυκλοφορούν ευρέως το επιτραπέζιο παιχνίδι «Monopoly» στην παγκόσμια αγορά. Πρόκειται για το επιτραπέζιο παιχνίδι με το μεγαλύτερο « fun club » , γεγονός που έχει καταγραφεί και ως ρεκόρ στο βιβλίο Γκίνες, αφού το 1999 είχε παιχτεί ήδη από 500 εκατομμύρια ανθρώπους σ’ όλο τον κόσμο! Ένα παιχνίδι που όλοι παίξαμε έστω και μία φορά, είτε την κλασική έκδοση, είτε μια από τις μοντέρνες εκδοχές της. Read more

Mουσικάρες που μας έμαθε ο Ταραντίνο

Mουσικάρες που μας έμαθε ο Ταραντίνο

Οι ταινίες του Quentin Tarantino σε μια πρόταση είναι “πολύ αίμα και λίγη μουσική” ή αν θέλετε “λίγο αίμα και πολλή μουσική”. Θα κρατήσω το δεύτερο και θα παραθέσω μερικές αξεπέραστες μουσικάρες που ο Trantino επέλεξε να πλαισιώσουν τις δυνατές σκήνες στις ταίνες του. Κομμάτια που είτε γράφτηκαν για τις ταίνιες, είτε διασκευάστηκαν για αυτές ή απλά υπήρχαν και … ταίριαξαν. Αναμφίβολα κομμάτια που αν δεν ξέρατε από πρίν τα μάθατε και δεν τα ξεχάσατε ποτέ μετά από την ταινία.

Read more

Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν φθινόπωρο. Μία συνηθισμένη Δευτέρα. Άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και πήγε στο σαλόνι όπου ήταν μαζεμένοι οι δικοί της. Ήταν βουρκωμένη και μόλις τους αντίκρυσε άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Χώθηκε στην αγκαλιά της μητέρας της και είπε “Σας χρειάζομαι.. Χρειάζομαι βοήθεια.” Κανείς δεν είχε καταλάβει μέχρι τότε. Κανείς δεν είχε υποπτευτεί. Ήταν μόλις 18 χρονών.

Read more

The Normal Heart : η ταινία του HBO για το AIDS

The Normal Heart : η ταινία του HBO για το AIDS

Το HBO , ίσως  το ποιοτικότερο κανάλι της Αμερικής (Game of Thrones. Sopranos, True Detective, Broadwalk Empire) συνηθίζει να κάνει την παραγωγή σε τηλεταινίες. Μια από αυτές είναι το “The Normal Heart” του 2014, ταινία που ασχολείται με τη νόσο του AIDS, εστιάζοντας στη δεκαετία του 80′ όταν πρωτοεμφανίστηκε με θύματα ομάδες ομοφυλόφιλων. Κέρδισε μάλιστα Χρυσή Σφαίρα β’ ανδρικού ρόλου (Matt Bomer).
Σήμερα, παγκόσμια ημέρα του AIDS αξίζει να αναφερθούμε στη συγκεκριμένη ταινία μιας που η τέχνη είναι ίσως η ισχυρότερη μορφή ευαισθητοποίησης για τέτοια ζητήματα.

Read more

Διεθνής ημέρα για την εξάλειψη της βίας των γυναικών

Μπορείς να με εμπιστευτείς, με ρώτησε… και συνέχισε να καπνίζει νευρικά. Είχαμε φτάσει και οι δυο στο απόλυτο κενό. Σταμάτησα να γράφω και σκέφτηκα αν μπορώ!! Μπορώ να ξεχάσω; Υπάρχει ένα όριο για τον κάθε άνθρωπο, είναι  διαφορετικό για τον καθένα. Ο πάτος δεν έχει συγκεκριμένο επίπεδο. Αυτή την  φορά  όμως  ήταν ο δικός μου βυθός. Τι σου δίνει την δύναμη να ξανασηκωθείς; Είναι το χέρι κάποιου άλλου η ο ίδιος σου ο εαυτός που δίνει την ελπίδα και την  δύναμη να ανέβεις ξανά προς την επιφάνεια; Κοίταξα τα μάτια της στο καθρέφτη. Κόκκινα  από τα τόσα λευκά βράδια  Από τα βράδια αυτά που  εμφανίζονται  τα  τέρατα  απο τα παραμύθια που ακούγαμε
 μικρά παιδιά και μας τρόμαζαν. Μετά από το τέλος υπάρχει πάντα  μια καινούρια αρχή. πως να την δεις όμως όταν πίσω από τα βλέφαρα  σου υπάρχουν δάκρυα και λάσπη από το προηγούμενο ολέθριο τέλος, άνθρωποι που  εκμεταλλεύτηκαν  αισθήματα και καταστάσεις. Μπορείς να  ξεχάσεις;;  Oχι, δεν μπορώ!! Ούτε εγώ μου απάντησε, μπορούμε όμως να  προσπαθήσουμε  ξέρω πως κουράστηκες. Γι’ αυτό γύρε στον ώμο μου και  κλάψε φίλε  μου, εαυτέ μου πολύτιμε, γιατί έχουμε δρόμο. Και είναι ένας δρόμος μοναχικός. Κλάψε και όλα θα τα φτιάξουμε μετά… Read more

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού (20 Νοεμβρίου). Η πρωτοβουλία ανήκει στην «Women’s World Summit Foundation» (WWSF) με βασικό φορέα στην Ελλάδα το «Χαμόγελο του Παιδιού». Ημέρα και μήνας που επιλέχτηκε για να συνδυαστεί και με την  «Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Κακοποίησης»   (19 Νοεμβρίου).

Μέρες αφιερωμένες λοιπόν στα δικαιώματα των ΠΑΙΔΙΩΝ….

Read more

45 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ… ΤΙ;

45 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ… ΤΙ;

Ήταν Νοέμβρης του 1973 όταν οι φοιτητές, οι νέοι και οι νέες κατέλαβαν το Πολυτεχνείο για να διαμαρτυρηθούν κατά της Δικτατορίας . Κατά του φασισμού και υπέρ της δημοκρατίας. Η φωνή τους έμελλε να γίνει ο σεισμός που λίγο μετά θα έριχνε τη Χούντα. Έκανε τον φοβισμένο κόσμο να βγει στο δρόμο για να τους βοηθήσει όπως μπορούσε. Η εξέγερση αυτή, με την τραγική κατάληξη της βίαιης εισβολής του στρατού μέσα στο Πολυτεχνείο και το θάνατο πολλών ανθρώπων, γέννησε ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο. Έδειξε ότι μια γενιά βασίζει τα όνειρα της σε αρχές, αξίες και το πιο σπουδαίο σε ιδέες!!! Τι μπορούμε να πούμε για αυτή τη γενιά όμως 40 χρόνια μετά; και πόσο επίκαιρα είναι σήμερα τα συνθήματα του Πολυτεχνείου και η στάση εκείνων των νέων ανθρώπων;

freeminds

Ας σταθούμε στο κύριο σύνθημα εκείνης της εποχής:  « ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ».
Πόσο επίκαιρο μπορεί να είναι άραγε;

Read more

Πρόσωπα: Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Πρόσωπα: Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

Ο Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ή αλλιώς Γκάμπο, όπως συνηθίζουν να τον φωνάζουν οι κοντινοί του. γεννήθηκε το 1927 στην Αρακατάκα, ένα χωριό της Κολομβίας. Το 1947 άρχισε να σπουδάζει Νομική και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Μπογκοτά. Το 1948 μετακόμισε στην Καρταχένα των Δυτικών Ινδιών κι εκεί άρχισε να εργάζεται ως δημοσιογράφος στην εφημερίδα “Ελ Ουνιβερσάλ”. Στη συνέχεια συνεργάστηκε με πολλά περιοδικά και εφημερίδες στην Αμερική και την Ευρώπη.

“Τα νεκρά φύλλα” είναι το πρώτο του μυθιστόρημά, το οποίο εκδόθηκε το 1955 ενώ ακολούθησαν και άλλα έργα. Το 1967 κυκλοφόρησε το έργο “Εκατό χρόνια μοναξιά”, μυθιστόρημα το οποίο χρειάστηκε 14 μήνες  για να ολοκληρώσει αλλά και με το οποίο κέρδισε αμέσως τις θετικότερες κριτικές αλλά και το αναγνωστικό κοινό, καθιερώνοντας έτσι τον Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες ως το πιο δημοφιλή και αντιπροσωπευτικό μυθιστοριογράφο της Λατινικής Αμερικής αλλά και έναν από τους μεγαλύτερους συγγραφείς της εποχής μας. Read more

Το ταξίδι τελικά έχει σημασία

Το ταξίδι τελικά έχει σημασία

Τι είναι άραγε η γαλήνη, η αγάπη, η ευτυχία και η συντροφικότητα???? Λέξεις που ξεφυλλίζοντας τις σελίδες ενός παλιού λεξικού διαπιστώνουμε ότι είναι όσο απλά δομένες που η καρδιά κτυπάει αλλιώς στον ήχο κάθε όρου. Και όμως όσο και να χτυπάει η καρδιά, η ψυχή ποναει , τα μάτια δακρύζουν , ένα τεράστιο χαμόγελο ευχαριστίας και νοσταλγίας σκάει στα χείλη. Στο μυαλό τριγυρνάμε σαν σκιές φιγούρες ανθρώπων που μαζί τους μοιραστήκαμε στιγμές ζωής, στιγμές που το σώμα αισθάνεται ζωντανό και η ανάσα είναι γεμάτη από πνοή.

Read more