Αγάπη για γνώση

Αγάπη για γνώση

Δυστυχώς, η σημερινή επικρατούσα άποψη σχετικά με το σχολείο είναι οτι πρόκειται για ένα κακής δομικής κατάστασης κτίριο μέσα στο οποίο εργάζονται άνθρωποι με συμπλεγματικά σύνδρομα. Εντάξει, ενδεχομένως να είμαι κάπως υπερβολική, αλλά σε γενικές γραμμές έτσι δεν είναι; Κάποια σχολεία είναι ακατάλληλα, κάποιοι εκπαιδευτικοί δεν κάνουν σωστά τη δουλεία τους και κάποιοι γονείς που υπερβαίνουν τα εσκαμμένα και φέρουν άποψη επί πάντως επιστητού! Κάποιος, κάπου, κάποτε ……. και ένα κράτος που κάθε χρόνο αλλάζει εκπαιδευτικό σύστημα, έτσι για να μη βαριόμαστε!
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το σχολείο είναι η δεύτερη βαθμίδα κοινωνικοποίησης ενός παιδιού ( το πρώτο είναι η οικογένεια). Εκεί μαθαίνει να συμβιώνει , να συνεργάζεται και να επικοινωνεί με τους συμμαθητές του. Πρόκειται για μια μικρογραφία της κοινωνίας μέσα στην οποία θα κληθεί να ζήσει ένα παιδί. Άρα, δεν είναι δυνατό να χαρακτηρίζεται ένα σχολείο ως φυλακή του παιδιού ( το έχω δει σε σύνθημα έξω από ένα σχολείο της περιοχής μου) μιας ακόμη κι αν δεν είναι καλός μαθητής/καλή  ( με την έννοια των υποχρεώσεων στα μαθήματα) , στο σχολείο μαθαίνει να κοινωνικοποιείται και να ζει αρμονικά σε ένα σύνολο.

 

Read more

Πτώση

Πτώση

Αποφάσισε να μην περάσει ποτέ ξανά από εκείνο το στενό. Τώρα πια για να φτάσει στο μετρό αναγκάζονταν να κάνει ένα τεράστιο κύκλο γύρω απ`τό τετράγωνο χάνοντας πολύτιμο χρόνο, κερδίζοντας όμως λήθη. Έστω και για λίγο. Έτσι συμβαίνει πάντα, για κάθε τι που κερδίζεις χάνεις κάτι άλλο.

Αυτό που δεν μπορούσε να ξεχάσει με τίποτα ήταν ο ήχος που έκανε όταν έσκασε με δύναμη στο πεζοδρόμιο. Σκέψου ένα σώμα 80 κιλών να βουτάει από τον 5ο και σκέψου αυτήν την μάζα επί την επιτάχυνση που αναπτύσσει από την πτώση και τώρα σκέψου όλα αυτά τα σκατά που αποτελούν το ανθρώπινο σώμα. Και σκέψου αυτό το σώμα με όλα τα παραπάνω να σκάει στο ενάμιση μετρό από σένα, την ώρα που διασχίζεις αμέριμνος ένα στενάκι κοιτώντας απλά την δουλειά σου. Read more

Κλείσε τα μάτια και ακολούθα την καρδιά…

Από την γέννηση του και μετά ο άνθρωπος αντιμετωπίζει πολλά διλήμματα και έχει να διαλέξει ανάμεσα σε πολλά σταυροδρόμια. Άλλοτε κομβικά και άλλοτε λιγότερο.  Ο τρόπος που κανείς επιλέγει το δρόμο που θα ακολουθήσει είναι αυτό που καθορίζει τη ζωή του. Οι άνθρωποι διαθέτουν 2 βασικά χαρακτηριστικά που αλληλεπιδρούν, συνήθως ,όταν έχουν να πάρουν μια σημαντική απόφαση. Το πρώτο είναι το μυαλό και το δεύτερο η καρδιά. Οπωσδήποτε δεν μπορείς να διαλέγεις μόνο με το ένα ή μόνο με το άλλο. Και σίγουρα δεν διαλέγεις πάντα με μια συγκεκριμένη δοσολογία ,είτε περισσότερης καρδιάς, είτε περισσότερου μυαλού. Όμως υπάρχουν αποφάσεις και σταυροδρόμια που μας καθορίζουν και εκεί η δοσολογία παίζει καθοριστικό ρόλο. Βέβαια, το θέμα  για το οποίο πρέπει να αποφασίσεις κάθε φορά, αλλάζει και τα συγκεκριμένα δεδομένα. Δεν ξέρω αν αυτό είναι σωστό αλλά ξέρω ότι έτσι γίνεται. Εγώ προσωπικά δεν το θεωρώ και τόσο σωστό. Το θέμα είναι τι ζωή θέλεις να ζήσεις και τι ανάγκες έχεις. Και για να το κάνεις αυτό πάντα κάτι θα υπερισχύει.

Κάποιοι λένε ότι η λογική είναι αυτή που πρέπει να πρωταγωνιστεί. Ότι οι άνθρωποι πρέπει να σέβονται τον εαυτό τους και την αξιοπρέπεια τους και να κινούνται  μέσα σε αυτά τα πλαίσια. Οι άνθρωποι αυτοί νομίζουν ότι  τα πάντα μπορούν να ελεγχθούν με το μυαλό. Ακόμα και ο έρωτας. Ένα τόσο κορυφαίο, ίσως το κορυφαίο, όλων των συναισθημάτων. Θεωρούν ότι ο άνθρωπος όταν είναι αδύναμος οφείλει να ξεχνά και να προχωρά. Με τη δική τους λογική όλα κάποια στιγμή ξεπερνιούνται. Ακόμα και ένας πολύ ερωτευμένος άνθρωπος δεν χρειάζεται να διεκδικεί πέραν από κάποιο όριο. Το όριο είναι να μην χάσεις την περίφημη αξιοπρέπεια σου και να παραμείνεις δυνατός, ή έτσι τουλάχιστον να δείχνεις. Επιλέγουν το επάγγελμα τους συνήθως με γνώμονα την επαγγελματική αποκατάσταση και όχι με γνώμονα αυτό που τους αρέσει. Υπεραναλύουν τα πάντα στο μυαλό τους και καταλήγουν σε αυτό που πρέπει να κάνουν έστω και αν καταπιέσουν αυτό που θέλουν. Ψηφίζουν με βάση το συμφέρον τους και όχι με βάση το κοινό καλό. Καταφέρνουν να ευτυχίσουν αλλά και εκεί έχουν μάθει να συμβιβάζονται  και να μην επιδιώκουν το κάτι παραπάνω. Read more