Πως αποφάσισα να «αλλάξω» τον εαυτό μου!

Πως αποφάσισα να «αλλάξω» τον εαυτό μου!

“Η μεγαλύτερη  μάχη είναι εκείνη  ενάντια στον εαυτό μας”, αυτή την ατάκα είδα γραμμένη , ενώ έψαχνα ποιο καινούργιο βιβλίο θα προστεθεί στα ράφια της βιβλιοθήκης μου. Έριξα μια πιο προσεκτική  ματιά στη φράση αυτή που κέντρισε τόσο το ενδιαφέρον μου. Αναρωτιόμουν αν  την είχα διαβάσει ξανά ή αν κάποιος μου την είχε μάθει. Οι λέξεις έκρυβαν ένα πολύ ισχυρό νόημα και εγώ  μόλις το συνειδητοποιούσα.

Από  μικρή θυμάμαι να δίνω διάφορες “μάχες” στην καθημερινότητα μου προσπαθώντας να εντάσσομαι  στα κοινωνικά σύνολα. Η ενασχόλησή μου με το μπαλέτο είχε δημιουργήσει  μια πειθαρχία, μια ασυγκράτητη επιθυμία να δουλεύω σκληρά για να πετύχω τα  βήματα μιας χορογραφίας ή ένα χορευτικό αυτοσχεδιασμό. Όμως στη ζωή δεν έρχονται όλα  όπως τα θέλουμε. Η σωματική μου ανάπτυξη σταμάτησε απότομα το χορό από τη ζωή μου. Εκείνη  τη μέρα έχασα και τη μάχη με τον εαυτό μου. Read more

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

“Εγώ θα ήθελα ένα Δεκέμβρη με φώτα σβηστά και ανθρώπους αναμμένους’’ έλεγε ο Μπουκόφσκι και δεν είχε άδικο. Τα τελευταία χρόνια ο Δεκέμβρης είναι μήνας ‘’φωτισμένος’’ από τα πολλά λαμπιόνια, τις φαντασμαγορικές βιτρίνες των μαγαζιών και τις στολισμένες πλατείες στα πλαίσια της εορτής των Χριστουγέννων.

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου όπως είθισται ντύνεται με τα επίσημά του πριν μας αποχαιρετήσει οριστικά. Ωστόσο,  εν έτη 2016 οι άνθρωποί του μένουν “σβηστοί” και πένθιμοι. Οι καρδιές δεν χτυπούν δυνατά από χαρά

 

,τα χαμόγελα στα χείλη βγαίνουν μετά βίας και οι μόνοι ευτυχισμένοι και ανεπηρέαστοι είναι όπως πάντα τα παιδιά. Read more

Πολύ επιτυχημένοι, πόσο ευτυχισμένοι;

Πολύ επιτυχημένοι, πόσο ευτυχισμένοι;

Η σύγχρονη εποχή θέλει ανθρώπους επιτυχημένους με γοητεία και αίγλη, με κοσμικές συνήθειες και ελαφρές συμπεριφορές, ηθικά ασύστολους και επαγγελματικά αμείλικτα κυρίαρχους. Παράλληλα οι επιτυχημένοι είναι απαραίτητα οξυδερκείς και ταλαντούχοι , που πάντα και παντού ελίσσονται και εξελίσσονται.

Φυσικά, η μεγαλύτερη επιτυχία τους έγκειται στην οικονομική τους καταξίωση, εφόσον ζουν και δρουν σε μία αρρωστημένα υλιστική κοινωνία, όπου τα χρήματα βασιλεύουν και οι θεράποντές τους ευημερούν και αποθεώνονται. Read more

Ο μόνος τρόπος να’χεις κάποιο φίλο, είναι να είσαι φίλος του….

filia

Έφτασε πάλι  βράδυ, μια «σκληρή μέρα» βρίσκεται στο τέλος της και πηγαίνει για ουζάκι με την φίλη της…. Κομμάτια από τις σκληρές λέξεις που είπε και άκουσε, η φίλη της την αντιμετωπίζει σαν το πιο εύθραυστο κόσμημα της συλλογής της.. Νιώθει τόσο ασφαλής μαζί της, την κοιτάει και της λέει «Μην ανησυχείς..Είμαι καλά… Θα περάσει»…. Αυτή την κοιτάει, χαμογελάει και γνέφει καταφατικά.. Ξέρει τόσο καλά να την διαβάζει που αντιλαμβάνεται κάθε σπασμένο κομμάτι του εαυτού της. Δε μπορούν να πούν ψέματα η μία στην άλλη, αφού ένας πραγματικός φίλος ακούει προσεκτικά αυτά που έχουμε να του πούμε, αλλά ακόμα πιο προσεκτικά αυτά που του λέμε χωρίς λέξεις….Πίνουν το ουζάκι τους και χαζολογάνε  σχολιάζοντας το νεαρό δίπλα με το παχύ «λ». Read more

CAPITAL CONTROL ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ..ΟΧΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ!!

capital control
Οι τελευταίες μέρες μόνο καλοκαίρι, ξεγνοιασιά και χαλάρωση δε θυμίζουν για τους περισσότερους από εμάς. Η χώρα μας βρέθηκε και εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκόσμιου οικονομικού-πολιτικού-κοινωνικού ενδιαφέροντος λόγω της οικονομικής ύφεσης που υφίσταται τα τελευταία χρόνια. Από κάθε άποψη, είμαστε στη στρόφιγγα των εξελίξεων σχετικά με την τύχη της χώρας μας και την παραμονή της στην Ευρωζώνη και την Ε.Ε. Η κατάσταση έφερε στην επιφάνεια εικόνες και μνήμες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι ίδιοι εχθροί, οι ίδιες συμμαχίες, ο ίδιος στόχος! Ο κυριότερος η ”διάλυση” της χώρας μας, στόχος που δεν εσωκλείεται απόλυτα σε οικονομικό επίπεδο. Δοκιμαστήκαμε και δοκιμαζόμαστε σε θέματα αντοχής, διαπραγμάτευσης, υπομονής και συνοχής. Ένας λαός απέναντι σ’ένα αδυσώπητο τείχος, που δε φαίνεται να γκρεμίζεται τόσο εύκολα. Η καθημερινότητά μας σίγουρα συνέχισε να γίνεται όλο και δυσκολότερη και σ’ αυτές τις δυσκολίες προστέθηκε από τη μια ο φόβος για την επόμενη μέρα και από την άλλη ο πατριωτισμός για να σώσουμε ο,τι απέμεινε, την αξιοπρέπειά μας!
 Ακόμα και οι πιο αδαείς άρχισαν να γίνονται οικονομολόγοι και να εκτιμούν την κατάσταση. Μάθαμε να χρησιμοποιούμε διεθνισμούς, όπως capital control και Grexit και το χειρότερο είναι πως έγιναν αναγκαστικά αναπόσπαστοι όροι της ζωής μας. Μπροστά σε ένα τραπεζικό-οικονομικό σύστημα που ρημάζει, άρχισε να ρημάζει και η καθημερινότητά μας. Ξεχάσαμε πως είμαστε άνθρωποι και βυθιστήκαμε στον ορυμαγδό της προπαγάνδας, της ιδιοτέλειας, της απελπισίας. Χάσαμε την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, στους κυβερνώντες, στους συνανθρώπους μας. Κλειστήκαμε για άλλη μια φορά στο καβούκι μας από ανασφάλεια, από θυμό, από φόβο, από θλίψη για την κατάληξη της χώρας μας. Δικαιολογημένα, δεν υπάρχει αμφιβολία! Όμως δεν είμαστε λαός που υποτάσσεται τόσο εύκολα, που παραδίνεται αμαχητί και που συμπράττει με τον εχθρό. Μάθαμε τα τελευταία χρόνια, αλλά και σε όλη τη διάρκεια της πορείας μας ως λαός, να δίνουμε μάχες αδιάσπαστοι και να τιμάμε την ιστορία και τους προγόνους μας!