Ένα βροχερό πρωινό καλοκαιρινής μέρας

Ένα βροχερό πρωινό καλοκαιρινής μέρας

Ένα βροχερό πρωινό καλοκαιρινής μέρας αποφάσισα- μιας και δεν ήταν η ιδανική μέρα για να λιώσω στην παραλία παρέα με το αντηλιακό μου και τους φίλους μου μιλώντας περί ανέμων και υδάτων- να ξεκαθαρίσω τα πράγματα του ακατάστατου δωματίου μου για τη επάνοδο στο πατρικό μου.

Άρχισα να τοποθετώ τα έπιπλα στη θέση τους, να τα ξεσκονίζω, για να τοποθετήσω τα νέα μου πράγματα και επιτέλους να κάνω το χώρο μου όπως  ακριβώς ονειρευόμουν.  Ένα ντουλάπι είχε μείνει μόνο, το οποίο δεν είχα ανοίξει ακόμα σκεφτόμενη πως δεν ήταν απαραίτητο να γίνει σήμερα και αυτό. Read more

Αποφοίτηση

Αποφοίτηση

Ακόμα θυμάμαι εκείνη τη μέρα που εναγωνίως περίμενα τα αποτελέσματα των Πανελλαδικών Εξετάσεων στα τέλη Ιουνίου. Το προηγούμενο βράδυ ήμουν το μοναδικό άτομο της οικογένειας που δεν κοιμήθηκε καθόλου. Οι ώρες μέχρι το ξημέρωμα φαίνονταν να κυλάνε αργά. Μου ήταν αδύνατον να συγκεντρωθώ σε κάτι για να με πάρει ο ύπνος. Ούτε διάβασμα, ούτε μουσική. Μόνο στριφογύρισμα σαν ανεμοστρόβιλος το χειμώνα.

Όλοι σου έλεγαν,όταν άρχισες την προετοιμασία,δύσκολα θα περάσεις την πόρτα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης, στα Ανώτατα Ιδρύματα σε αυτό το ανώτερο επίπεδο γνώσεων αλλά πολύ άκοπο και εύκολο να ολοκληρώσεις τις σπουδές σου. Εκείνο το καλοκαίρι περνάς τις διακοπές σου ξέγνοιαστα γιατί οι βαθμοί σου σε οδηγούν σε αρκετές από τις επιλογές και προτιμήσεις σου όμως όσο περιμένεις να ανακοινωθούν οι  βάσεις, η αγωνία σου είναι πιο μεγάλη από όσο φανταζόσουν.

Έρχεται ο πολυπόθητος Σεπτέμβρης  που η εγγραφή σου στην Τριτοβάθμια εκπαίδευση ή στην πόλη σου ή σε κάποια άλλη επαρχιακή πόλη γίνεται η αρχή της ανεξαρτησίας σου, η  στιγμή εκείνη που νιώθεις πως έχεις κάνει το μεγαλύτερο κατόρθωμα στη μέχρι τώρα ζώη σου. Νέα πράγματα,νέες ιδέες,νέα πρόσωπα, νέες εμπειρίες και φυσικά οι επιπρόσθετες γνώσεις για την εξέλιξη της μόρφωσής σου,η οποία τελικά μόνο άκοπη δεν ήταν. Read more

« Διαδικτυακή Ζωή »

social media

Υποτίθεται πως θα έπρεπε να διαβάζω για την εξεταστική μου. Υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είχα ανοίξει ήδη το βιβλίο της Γλωσσολογίας και να προσπαθούσα να λύσω περίπλοκες ασκήσεις, που δε θα καταλάβω ποτέ. Υποτίθεται πως θα έπρεπε ήδη να έχω διαβάσει το βιβλίο, που δε ξέρω καν το εξώφυλλο του. Όμως όχι, βρίσκομαι εδώ με έναν μισοτελειωμένο καφέ και σκέφτομαι. Ακούω μουσική από το διαδικτυακό ραδιόφωνο που δε κλείνει ποτέ πια, λαμβάνω μηνύματα από το facebook και το viber και μαθαίνω νέα από φίλους που είναι εκτός Αθήνας και διαβάζω άρθρα και έξυπνα κείμενα σε διάφορες σελίδες.

Δε μπορώ να συγκεντρωθώ γιατί μια σκέψη μου έχει καρφωθεί στο μυαλό εδώ και πέντε παρά ένα δευτερόλεπτο, λεπτά. Η ζωή μας μέσω του διαδικτύου. Βοηθάει και το μυαλό της αδελφής μου, που μου προσθέτει το επίθετο ‘ερωτική’ στη λέξη ‘ζωή’ που ανέφερα πιο πριν. Read more

Μια εικόνα..Εμείς

 

Φωτογραφίες περιφέρονται εδώ κι εκεί, «φιγουράρουν» σε εφημερίδες, περιοδικά, διαδίκτυο. Από ένα κόσμο που δε μοιάζει με το δικό μας κι όμως είναι αυτός. Άνθρωποι τόσο διαφορετικοί μα στην ουσία τόσο ίδιοι. Με αγωνίες και προβλήματα σίγουρα πιο σημαντικά από τα δικά μας.

Μια εικόνα..εμείς

Ακούω μια φωνή μέσα μου να λέει: «Πρόοδος, το λένε». Ναι το ξέρω. Πρόοδος. Όταν εξασφαλίζεις τα βασικά θέλεις κι άλλα κι άλλα κι άλλα.. Αδυνατείς να αρκεστείς σε κάποια και το σακούλι διογκώνεται σαν ένα μπαλόνι που φουσκώνει φουσκώνει με ορατό τον κίνδυνο να εκραγεί. Και πότε τελειώνει αυτό;; Όταν ξεχνάς τα βασικά;; Όταν κινδυνεύεις να τα χάσεις και τότε συνειδητοποιείς την αξία τους;;; Read more