Ένα θαύμα δίπλά σου!

Ένα θαύμα δίπλά σου!

Το πρωί άνοιξα τα μάτια μου με δυσκολία.

Το σώμα μου ήταν βαρύ… Μόλις είχα αποβιβαστεί από τα όνειρά μου κι ένα γλυκό μούδιασμα έφτανε ως τις άκρες των ποδιών. Σκέφτηκα πως μόνο ένας μερακλίδικος καφές θα μου έδιωχνε το … jet lag!

Με τον καφέ στο χέρι, λοιπόν, ξεκίνησα την συνηθισμένη μου βόλτα στην πραγματικότητα της εποχής μου, δηλαδή στις σελίδες του facebook, ψάχνοντας ανέμελα σε διάφορες αναρτήσεις «φίλων» εκείνη την ιδανική αγγελία εργασίας, την φοβερή είδηση της ημέρας, την μεγάλη ευκαιρία της ζωής μου τέλος πάντων!

Τίποτα και σήμερα…

Άνοιξα την τηλεόραση μηχανικά… Χαμός! Read more

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Θαρρώ πως είμαι αρκετά μεγάλη για να σου γράψω γράμμα. Σίγουρα δεν υπάρχεις. Το ξέρω σχεδόν από πολύ μικρή. Κάπου στα 4 χρόνια περίπου ανακάλυψα περίτρανα πως δεν φέρνεις εσύ τα δώρα. Σου έγραφα όμως δυό λόγια όταν η δασκάλα μας προέτρεπε να το κάνουμε πριν κλείσουν τα σχολεία για διακοπές. Ποτέ δεν μου άρεσαν τα εθιμοτυπικά στερεότυπα που επέβαλλαν οι ιστορίες των μεγαλυτέρων.

Ένα βραδυ, Παραμονή Πρωτοχρονιάς , σε περίμενα όμως να σου μιλήσω. Οι καλικάντζαροι δεν ήρθαν να φάνε τα μπισκότα που είχα φτιάξει αλλά δεν ήρθες ούτε εσύ να πιείς το ποτήρι με το γάλα που περίμενε στο σβηστό μας τζάκι. Απογοητευμένη μετά από τόσες ωρές αναμονής στην πολυθρόνα αποφάσισα να πάω για ύπνο. Με πείραξε που μου είχαν πει ψέμματα πως υπάρχεις. Ούτε έλκηθρο, ούτε Τάρανδοι, ούτε γενειάδα και κόκκινα ρούχα. Παντού απομιμήσεις σου: σε μαγαζιά, σε στολισμένες βιτρίνες, σε λαμπερές πλατείες, σε πολυτελή πολυκαταστήματα. Μικροί και μεγάλοι τρέχουν στην ουρά για μια φωτογραφία μαζί σου. Έχω και γω μια τέτοια μοναδική φωτογραφία.

Read more