Διεθνής ημέρα μουσείων

Διεθνής ημέρα μουσείων

Το Διεθνές Συμβούλιο Μουσείων (ICOM), στην προσπάθειά του να αναδείξει τον ρόλο των μουσείων στη σύγχρονη κοινωνία, καθιέρωσε από το 1977 τη 18η Μαΐου ως Διεθνή Ημέρα Μουσείων. Το μήνυμα αυτής της επετείου είναι να γίνουν τα μουσεία φορείς πολιτισμικών ανταλλαγών “με σκοπό την ενίσχυση της μόρφωσης, την προώθηση της αμοιβαίας κατανόησης, την ειρήνη και τη συνεργασία μεταξύ των λαών”.

Η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό των περισσοτέρων ανθρώπων ότανακούνε τη λέξη Μουσείο είναι ένα κτίριο με συλλογές που μπορούμε ναεπισκεφτούμε τον ελεύθερο χρόνο μας. Αναμφισβήτητα, η εικόνα ενός μουσείου που ταξιδεύει, που μας επισκέπτεται στους χώρους που κινούμαστε καθημερινά και μαςπροσκαλεί να συμμετέχουμε ενεργά στην πολιτιστική διαδικασία που συντελείταιμέσω αυτού, δεν είναι μια πραγματικότητα τόσο οικεία. Η κοινωνιολογική, ανθρωπολογική και φιλοσοφική θεώρηση του μουσειακούθεσμού τις τελευταίες δύο δεκαετίες έθεσε τις βάσεις για τη διατύπωση μιας πιο προοδευτικής άποψης που υποστηρίζει ότι τα μουσεία αποτελούν κεντρικό σημείο αναφοράς στη ζωή των ανθρώπων. Μπορούν να συμβάλλουν στην αναψυχή κα ιέμπνευση, στη διαμόρφωση πολιτιστικών αξιών στην προσφορά δυνατοτήτων μάθησης και κοινωνικής ισότητας. Άμεσα σχετιζόμενη με αυτή την εξέλιξη είναι και η προώθηση νέων ιδεών για τη μάθηση και ερμηνεία στο μουσείο. 

Read more

Το ταξίδι της σελίδας

Το ταξίδι της σελίδας

Όλα τα ταξίδια, μικρά και μεγάλα, αποτελούν την έναρξη μιας νέας περιπέτειας, την εκκίνηση μιας αλλαγής, η οποία ελάχιστα ή υπερβολικά μας αγγίζει. Δίνεται η ευκαιρία στον άνθρωπο να ανακαλύψει εκ νέου τον εαυτό του, να ανανεωθεί, να εμπλουτίσει την πείρα του και να αφήσει πίσω του ό,τι του στέκεται εμπόδιο στο προσωπικό του διάβα. Κατά τη διάρκεια αυτής της μετάβασης οι ώρες ή και τα λεπτά μπορεί να περάσουν ευχάριστα, στην περίπτωση που η όποια συντροφιά μας στο κοινό μέσο μεταφοράς κάνει την προσωρινή διαμονή μας στο χώρο ευχάριστη. Σε αντίθετη περίπτωση παρατηρεί κανείς τον εαυτό του εγκλωβισμένο σε μια μέγγενη, η οποία θα χαλαρώσει τη λαβή της μόνο μετά το τέλος της βασανιστικής αναμονής και της άφιξης στον πολυπόθητο προορισμό. Οταν όμως κάποιος τυγχάνει να πορεύεται μόνος του, οφείλει να εφευρίσκει τρόπους προκειμένου να αντισταθμίσει την παροδική μοναξιά του και να κάνει το χρόνο να φτερουγίσει και να πετάξει γρηγορότερα. Read more