Οικογενειακό

Οικογενειακό

Οικογενειακό τραπέζι. Τί θα φορέσεις, τί ώρα θα ξυπνήσεις, πώς στο καλό θα βγάλεις το μολύβι από τα μάτια σου που μουτζουρώθηκε χτες το βράδυ; Ήταν μια μεγάλη νύχτα και άλλο τόσο μεγάλος είναι ο μαύρος κύκλος πάνω από το μάγουλο.

Τί να βάλεις. Τα χτεσινά μυρίζουν τσιγάρο και ποτό, δε θα κάνει καλή εντύπωση στην οικογένεια. Η γιαγιάκα δε θα το μυρίσει, πάντα έχει τον τρόπο της να αγνοεί αυτά που πρέπει να αγνοήσει και να επισημάνει αυτά που πρέπει να συζητηθούν. Όπως τα λίγα κιλά που έχεις βάλει από το καλοκαίρι και σε κυνηγάνε στο χορό να τα εξαφανίσεις. Θα γίνει κι αυτό, σκέφτεσαι και βγάζεις έξω την ωραία φούστα.

Θα πάει ωραία με τη μαύρη μπλούζα, ντάξει δε θα πας και σε κηδεία. Στο οικογενειακό τραπέζι. Δε σε νοιάζει πολύ πώς θα πιάσεις τα μαλλιά σου, ποιος θα σε δει. Πάντως όχι ο ενδιαφέρων τύπος από χτες. Ξαδέρφια και θείες. Σιγά το πράγμα. Πιάνεις ένα κότσο γιατί δε θα προλάβεις να πλυθείς. Το τραπέζι ξεκινά από τις 12 κι εσύ μόλις έχεις ξυπνήσει. Είναι 12 παρά. Η μαμά σου φωνάζει, ξέρει ότι θα αργήσετε. Κάθε χρόνο υπολογίζει.

Λες να βάλεις και λίγο μολύβι; Πάνω από το χτεσινό. Θα φαίνεσαι μεγάλη και σκοτεινή, ο,τι πρέπει για  αντίδραση στους ‘μεγάλους’. Ποιούς μεγάλους; Κι εσύ τώρα πια μεγάλη λέγεσαι, ή τέλος πάντων έτσι σε λένε. Δε το νοιώθεις τόσο πολύ, ακόμα. Έχεις χρόνο, κάτσε να γίνεις 20. Read more

« Διαδικτυακή Ζωή »

social media

Υποτίθεται πως θα έπρεπε να διαβάζω για την εξεταστική μου. Υποτίθεται ότι θα έπρεπε να είχα ανοίξει ήδη το βιβλίο της Γλωσσολογίας και να προσπαθούσα να λύσω περίπλοκες ασκήσεις, που δε θα καταλάβω ποτέ. Υποτίθεται πως θα έπρεπε ήδη να έχω διαβάσει το βιβλίο, που δε ξέρω καν το εξώφυλλο του. Όμως όχι, βρίσκομαι εδώ με έναν μισοτελειωμένο καφέ και σκέφτομαι. Ακούω μουσική από το διαδικτυακό ραδιόφωνο που δε κλείνει ποτέ πια, λαμβάνω μηνύματα από το facebook και το viber και μαθαίνω νέα από φίλους που είναι εκτός Αθήνας και διαβάζω άρθρα και έξυπνα κείμενα σε διάφορες σελίδες.

Δε μπορώ να συγκεντρωθώ γιατί μια σκέψη μου έχει καρφωθεί στο μυαλό εδώ και πέντε παρά ένα δευτερόλεπτο, λεπτά. Η ζωή μας μέσω του διαδικτύου. Βοηθάει και το μυαλό της αδελφής μου, που μου προσθέτει το επίθετο ‘ερωτική’ στη λέξη ‘ζωή’ που ανέφερα πιο πριν. Read more