Είσαι ότι πιο δυνατό ρίσκαρα

Είσαι ότι πιο δυνατό ρίσκαρα

<<Είσαι ότι πιο δυνατό ρίσκαρα>> διάβασα κάποτε σε μια εικόνα ψάχνοντας βαριεστημένα στο διαδίκτυο.

Χάθηκα στα μονοπάτια του μυαλού. Δεν θυμάμαι πόση ώρα κοιτούσα  τη λεζάντα που με γύρισε πίσω σε σένα, όσο κι αν προσπαθούσα μην το κάνω, όσο κι αν πίστευα πως πήγα τη ζωή μου ένα βήμα μπροστά μετά από εκείνο το τελευταίο ανοιξιάτικο ξημέρωμα που μας βρήκε μαζί…Εγώ να σου μιλάω για τα μισά από αυτά που ήθελα στην πραγματικότητα και εσύ απλά να με κοιτάς σιωπηλός, αμήχανος, ανήμπορος να αρθρώσεις λέξεις.  Read more

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

“Εγώ θα ήθελα ένα Δεκέμβρη με φώτα σβηστά και ανθρώπους αναμμένους’’ έλεγε ο Μπουκόφσκι και δεν είχε άδικο. Τα τελευταία χρόνια ο Δεκέμβρης είναι μήνας ‘’φωτισμένος’’ από τα πολλά λαμπιόνια, τις φαντασμαγορικές βιτρίνες των μαγαζιών και τις στολισμένες πλατείες στα πλαίσια της εορτής των Χριστουγέννων.

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου όπως είθισται ντύνεται με τα επίσημά του πριν μας αποχαιρετήσει οριστικά. Ωστόσο,  εν έτη 2016 οι άνθρωποί του μένουν “σβηστοί” και πένθιμοι. Οι καρδιές δεν χτυπούν δυνατά από χαρά

 

,τα χαμόγελα στα χείλη βγαίνουν μετά βίας και οι μόνοι ευτυχισμένοι και ανεπηρέαστοι είναι όπως πάντα τα παιδιά. Read more

Tα συναισθήματα ως αποτέλεσμα του τρόπου θεώρησης της ζωής

Tα συναισθήματα ως αποτέλεσμα του τρόπου θεώρησης της ζωής

Το ζήτημα της επίδειξης του σωστού συναισθήματος ανάλογα με τις περιστάσεις είναι ένα ζήτημα που απασχολεί ή πρέπει να απασχολεί όλους τους ανθρώπους. Όλοι κάποιες στιγμές αναρωτήθηκαν ή ώφειλαν να αναρωτηθούν αν αντέδρασαν σε κάποιο ερέθισμα με το κατάλληλο συναίσθημα, την ανάλογη λ.χ. οργή, αγανάκτηση, σεβασμό ή ευγνωμοσύνη. Πάνω σε αυτό το θέμα, ο Αριστοτέλης είχε γράψει στα «Ηθικά Νικομάχεια» ότι «το να αισθανόμαστε τα σωστά συναισθήματα όταν πρέπει και σε σχέση με τα πράγματα που πρέπει και σε σχέση με τους ανθρώπους που πρέπει και για τον λόγο που πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει είναι το μέσο και το άριστο, το οποίο είναι χαρακτηριστικό της αρετής». Τόση ήταν η σημασία που του απέδιδε.

Το να απαντηθεί αυτό το ερώτημα θεωρητικά και χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένες συνθήκες και περιστατικά είναι βέβαια αδύνατον, δυνατή είναι όμως μια γενική παρατήρηση: η δημιουργία συναισθημάτων προϋποθέτει ότι το αντικείμενο του συναισθήματος είναι σημαντικό για τον φορέα του συναισθήματος. Αντίθετα, όταν το αντικείμενο αυτό δεν είναι σημαντικό για τον φορέα, τότε δεν του δημιουργούνται συναισθήματα. Τελικά, όσο πιο σημαντικό θεωρείται από τον φορέα του συναισθήματος το αντικείμενο του συναισθήματος, είτε αυτό είναι η έκβαση μιας υπόθεσης είτε ένα πρόσωπο είτε ένα πράγμα είτε ένα τυχαίο γεγονός, τόσο πιο έντονα συναισθήματα του γεννά. Read more

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Και ξαφνικά είδα την ασπρόμαυρη φωτογραφία σου, αυτή που κοιτάς λίγο χαμηλά προσπαθώντας να δείξεις σοβαρός. Μου έκανε εντύπωση που τα μάτια σου απέφευγαν την κάμερα. Εσένα πάντα σου άρεσαν οι φωτογραφίες με τις γκριμάτσες, οι ανούσιες και οι περίεργες.

Ήταν έτσι τραβηγμένη με στόχο να φαίνεται το αγαπημένο σου τατουάζ στον ώμο. Είχε συναισθηματική αξία για σένα. Σου θύμιζε πόσο δεμένος ήσουν είσαι και θα είσαι με τους φίλους σου. Φαινόταν και κάτι σαν χορδή, ίσως ήταν η κιθάρα σου, η επέκταση του χεριού σου.

Έμεινα απορροφημένη να την κοιτάζω, δεν την προσπέρασα… όπως έκανα συνήθως με τις φωτογραφίες σου. Εκείνη είχε κάτι διαφορετικό από τις άλλες, κάτι ιδιαίτερο. Άραγε έπαιζες ή έγραφες μουσική όταν ο φωτογράφος αιχμαλώτισε εκείνη τη φωτογραφία;; Read more

ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ…

friends
ΓΙΑΤΙ…είναι η δεύτερη οικογένεια μας. Ερχόμενοι στη ζωή ανήκουμε ήδη σε μια οικογένεια που μας αγκαλιάζει, στην πορεία όμως βρίσκουμε άλλη μια οικογένεια, τους φίλους μας, που έχει ανοιχτή την αγκαλιά της το ίδιο, ίσως και περισσότερο. Εκεί ανήκουμε διπλά γιατί το επιλέγουμε, το νιώθουμε, είμαστε εκεί συνειδητά και μένουμε εκεί επειδή μας δένουν όχι το αίμα και η συγγένεια, αλλά τα κοινά βιώματα, τα κοινά συναισθήματα, η αμοιβαία εκτίμηση και ο σεβασμός. Στους φίλους σου μπορείς να βρεις τη στοργή και τη ζεστασιά που έχεις ανάγκη χωρίς αντάλλαγμα και χωρίς να νιώσεις καμία υποχρέωση. Είσαι μαζί τους, ζεις μαζί τους γιατί το θέλεις, γιατί το ζητάς, γιατί σου βγαίνει φυσικά και αβίαστα και όταν είσαι μακριά τους κάτι σου λείπει, ένα κομμάτι του εαυτού σου!

ΓΙΑΤΙ…είναι το καταφύγιο μας. Στην πρώτη δυσκολία, μικρή ή μεγάλη, η πρώτη επαφή που θα ψάξεις, η πρώτη επαφή στις κλήσεις σου θα είναι αυτή των φίλων σου. ‘Οσο μικρό ή μεγάλο είναι το πρόβλημα σου, όσο σημαντικό ή πιο αντιμετωπίσιμο, όσο λογική ή παράλογη είναι μια ανησυχία σου, αυτοί είναι εκεί, αναμένουν στο ακουστικό τους, ή αν είναι εφικτό έχουν φτάσει το γρηγορότερο δυνατό στην πόρτα σου χτυπώντας επίμονα το κουδούνι, ακούγοντας εσένα με υπομονή και δίνοτας σου λύση με επιμονή και λογική, ενώ δε λείπει και ο χιουμοριστικός σχολιασμός που αλαφραίνει το βαρύ κλίμα! Έχουν το ταλέντο να σε καθυσηχάζουν και να σου μικραίνουν τα προβλήματα με έναν μαγικό τρόπο, υπενθυμίζοντας σου ότι όπως και να έχουν τα πράγματα αυτοί είναι μαζί σου και ότι έχεις παραπάνω δυνάμεις και ικανότητες από όσο εσύ πιστέυεις!

Read more

Η αδελφή μου κι εγώ

12048428_913351045381468_1035379046_n

Η αδελφή μου κι εγώ μεγαλώσαμε κάτω από την ίδια στέγη. Μοιραστήκαμε ίδιες εικόνες, ίδια συναισθήματα και σκέψεις.

Η αδελφή μου κι εγώ γνωρίσαμε μαζί τον πόνο, γευτήκαμε μαζί τη χαρά και σκορπίσαμε μαζί τα σύννεφα από πάνω μας.

Η αδερφή μου κι εγώ νιώσαμε τη μοναξιά κι ας είχαμε η μια την άλλη. Η μοναξιά βιώνεται έντονα από άτομα μελαγχολικά.

Η αδερφή μου κι εγώ ζήσαμε το ταξίδι και τη προσμονή μαζί. Read more

H ιστορία …στο λεωφορείο..με την τρέλα συνοδηγό..

H ιστορία …στο λεωφορείο..με την τρέλα συνοδηγό..

Τότε…ήμουν μικρή…

Πόσες φορές ταξιδεύοντας με τα μεταφορικά μέσα γινόμαστε ακροατές προσωπικών εμπειριών συνανθρώπων μας; Συζητήσεις φίλων, τηλεφωνικές συνομιλίες, ακόμα και παραληρήματα ανθρώπων που έχουν ανάγκη να μιλήσουν οπουδήποτε….
Ιστορίες που αποδεικνύουν την παράνοια της εποχής μας, την έλλειψη μέτρου και την «απαξίωση» που όλοι μας πολλές φορές δείχνουμε στην προσωπική μας ζωή.

Read more