Κύκλος που δεν έκλεισε ή φαύλος κύκλος;

Κύκλος που δεν έκλεισε ή φαύλος κύκλος;

Είναι εκείνο το μήνυμα, εκείνο το τηλέφωνο, εκείνο το βλέμμα (για τους πιο ‘’άτυχους’’ που τυχαίνει το απωθημένο τους να είναι σε απόσταση αναπνοής), εκείνη η τυχαία συνάντηση, εκείνη η στιγμή που το σύμπαν δεν έπρεπε να συνωμοτήσει κι όμως το έκανε… Τότε που όλες οι σκέψεις που είχες βάλει με τόσο κόπο σε τάξη τρέχουν από εδώ κι από εκεί, τότε που όλες οι άμυνες σπάνε, κι όσο κι αν το μυαλό σου φωνάζει <<ΜΗ, ΟΧΙ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ>> εσύ στέκεσαι εκεί να παρακολουθείς το απωθημένο που τόσο καλά είχες τακτοποιήσει μέσα σου ,ή τουλάχιστον έτσι πίστευες,  να επανέρχεται πανηγυρικά στο προσκήνιο… Read more

Όταν το στυλ στην διακόσμηση είναι Βaroque…

Όταν το στυλ στην διακόσμηση είναι Βaroque…

Ο όρος  Baroque γεννήθηκε στην ιστορική περίοδο 1600 – 1750 που ακολούθησε την Αναγέννηση (ειδικότερα τον Μανιερισμό) και  αναφέρεται στο συγκεκριμένο καλλιτεχνικό ύφος που διαμορφώθηκε την περίοδο αυτή. Το ύφος του Μπαρόκ αποτέλεσε ένα νέο τρόπο έκφρασης που γεννήθηκε στη Ρώμη της Ιταλίας και εξαπλώθηκε σχεδόν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Χαρακτηρίστηκε από ένα έντονο δραματικό και συναισθηματικό στοιχείο, ενώ εφαρμόστηκε κυρίως στην αρχιτεκτονική, τη γλυπτική και τη μουσική, αλλά συναντάται παράλληλα και στη λογοτεχνία ή τη ζωγραφική.

Σκοπός του μπαρόκ είναι να εντυπωσιάσει και να εξυψώσει τον άνθρωπο μέσα από τα πάθη και τα συναισθήματά του. Ο άνθρωπος  εδώ δεν εκλαμβάνεται ως μονάδα αλλά ως μέρος ενός συνόλου. Στο μπαρόκ ύφος υπάρχουν έντονα τα στοιχεία του ορθολογισμού χωρίς όμως να αποκλείονται και κάποιοι συμβολισμοί.

Ο όρος μπαρόκ προέρχεται πιθανότατα από την πορτογαλική λέξη barocco, που σημαίνει το ακανόνιστο μαργαριτάρι και ως επίθετο δηλώνει γενικά την έννοια του ασυνήθιστου ή παράδοξου

Read more

μια διαφορετική Πέμπτη

μια διαφορετική Πέμπτη

Ξημέρωσε Πέμπτη, μια  Πέμπτη διαφορετική από τις συνηθισμένες. Ο αέρας αποπνεέι κάτι διαφορετικό, η ατμόσφαιρα είναι φορτισμένη και αυτό σου μεταδίδεται χωρίς να το επιλέξεις.  Είναι απόγευμα και οι καμπάνες της εκκλησίας στην γειτονιά χτυπούν για το κάλεσμα στο μαρτύριο, στο κάλεσμα αναβίωσης ενός γεγονότος που στη θέαση του η  συγκίνηση είναι διάχυτη.  Όλος ο ναός βρίσκεται σε βαθιά κατάνυξη την στιγμή της αναπαράστασης, της διαδρομής του “εξευτελισμού” ενός ανθρώπου προς το θάνατό του. Το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» αναρίγησε το σώμα μου καθώς διάβαζα το κείμενο. Oι σκέψεις  μου  έκαναν βουτιά στο βάθος του μυαλού μου σηκώνοντας κύμα άτακτο. Κάθισα στο στασίδι με τα μάτια κλειστά  επιθυμώντας  να επανεξετάσω τις λέξεις που είναι γραμμένες στο συναξάρι της Μ.Εβδομάδος, το οποίο κρατάω στα χέρια μου. Ασυναίσθητα θέλησα να χρησιμοποιήσω  τη μηχανή του χρόνου για να ανατρέξω σε αυτή την εποχή, στην Ιερουσαλήμ των Γραφών και των Παθών.Τα κείμενα ήταν γραμμένα στα Αρχαία Ελληνικά  και  μου έδιναν τις πληροφορίες που χρειαζόμουν  για να φτασω όσο πιο κοντά γινόταν στο δρόμο του μαρτυρίου. Read more

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

Έρχονται ώρες, μέρες και νύχτες που έχοντας ως καύσιμο την φαντασία μου ταξιδεύω από μέρος σε γειτονιά και από γειτονιά σε άλλες συνοικίες άγνωστες. Θέλω  να απορροφήσω και να κλέψω την κάθε εικόνα άσχετα από το αν με τρομάζει, με χαροποίει ή μου προσφέρει μια ανίατη θλίψη. Θέλω να τρέξω μακριά ,να γίνω ένα με το περιβάλλον και να αφεθώ στην τελειότητα της μυθοπλασίας και της απλότητας. Σαν μικρό παιδί  που το μόνο που θέλει να κάνει είναι να τρέξει και να παίξει με την άμμο στην παράλια δημιουργώντας πυργάκια από ευτυχία και όνειρα!!

Read more

καλοκαίρι..summer…estate…Sommer…verano

καλοκαίρι..summer…estate…Sommer…verano

Όταν το φως του ήλιου και η λάμψη της θάλασσας συναντιούνται, τότε οφείλετε να ανταποκριθείτε στο κάλεσμα τους, να χαλαρώσετε και να παίξετε με τον εαυτό σας και τη διάθεση σας…

καλοκαίρι λοιπόν……

Ξαφνικά, ενώ τρέχω τρέχεις τρέχουμε, συνειδητοποιούμε ότι ήρθε το καλοκαίρι………

Εδώ και τόσα χρόνια (έχω αρχίσει να κρύβω το πόσα χρόνια/ λένε ότι οι γυναίκες πρέπει να κρύβουν τα χρόνια τους, ποτέ δε κατάλαβα το γιατί) θυμάμαι τον εαυτό μου να περιμένει το καλοκαίρι με τεράστια ανυπομονησία γιατί ήταν πάντα εποχή φυγής κι  ψυχικής ανάτασης. Εποχή για ξεκούραση, περισσότερο χρόνο με τους φίλους και λιγότερες έγνοιες.. Αυτές είναι πάντα οι σκέψεις για τις πρώτες μέρες του Ιουνίου και μετά το καλοκαίρι ερμηνεύεται ως πολύχρωμες εικόνες…ως δροσερά coctails….ως……...

Read more

Ψυχογενής Βουλιμία:o όρος και οι οικείες εικόνες

βουλιμία
Η ψυχογενής βουλιμία δεν αποτελεί φαινόμενο μόνο της σύγχρονης εποχής. Από την εποχή της αρχαιότητας έχει διαπιστωθεί ότι αρκετοί άνθρωποι έπασχαν από ψυχογενή βουλιμία και σε αρκετά αρχαία συγγράμματα αναφέρονται τα συμπτώματα της ψυχογενούς βουλιμίας. Ο διεθνής ψυχιατρικός όρος βουλιμία που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει «πείνα βοός», δηλαδή βούς και λιμός-βουλιμία, δεν έχει τη νεοελληνική έννοια που σημαίνει υπέρτερη λαιμαργία, αλλά χαρακτηρίζει μια διαταραχή στη συμπεριφορά λήψης τροφής.
Read more

Λέσχη των νέων πιανιστών

lesxh newn pianistwn

Πάντα πίστευα πως είμαι σε θέση να καταλάβω αν ένα βιβλίο θα μου αρέσει, αν όχι από τις πρώτες αράδες, σίγουρα από τις πρώτες σελίδες. Ε λοιπόν, το πρώτο κεφάλαιο της “Λέσχης των νέων πιανιστών” μου έφερε δάκρυα στα μάτια… Άλλο που μετά “ήθελα να χτυπήσω το κεφάλι μου στον τοίχο”!

Ο Ketil Bjornstad μας συστήνει τον Άξελ Βίντινγκ, ένα νεαρό επίδοξο πιανίστα. Όντας και ο ίδιος μουσικός, ο Νορβηγός συγγραφέας γνωρίζει από πρώτο χέρι τι σημαίνει να έχεις αφιερώσει τη ζωή σου στη μουσική και αυτό ακριβώς μας περιγράφει. Παρακολουθώντας τα εφηβικά χρόνια του Άξελ ουσιαστικά βλέπουμε την επιτακτική ανάγκη για έκφραση μέσω της μουσικής αλλά και τις ατελείωτες ώρες εξάσκησης καθώς και τις προσωπικές θυσίες που πρέπει να υποστεί κανείς για να φτάσει σε ένα ικανοποιητικό επίπεδο ώστε να θεωρηθεί έτοιμος για να κάνει το ντεμπούτο του. Read more

H ιστορία …στο λεωφορείο..με την τρέλα συνοδηγό..

H ιστορία …στο λεωφορείο..με την τρέλα συνοδηγό..

Τότε…ήμουν μικρή…

Πόσες φορές ταξιδεύοντας με τα μεταφορικά μέσα γινόμαστε ακροατές προσωπικών εμπειριών συνανθρώπων μας; Συζητήσεις φίλων, τηλεφωνικές συνομιλίες, ακόμα και παραληρήματα ανθρώπων που έχουν ανάγκη να μιλήσουν οπουδήποτε….
Ιστορίες που αποδεικνύουν την παράνοια της εποχής μας, την έλλειψη μέτρου και την «απαξίωση» που όλοι μας πολλές φορές δείχνουμε στην προσωπική μας ζωή.

Read more

Η επιστροφή …

Και να λοιπόν που μετά από δέκα χρόνια φοιτητικής ζωής, καλοπέρασης, ξεγνοιασιάς, ανεξαρτησίας και ατελείωτων ξενυχτιών χωρίς να αναγκάζεσαι να  απαντάς σε ένα ακουστικό που ξεφωνίζει την ίδια μονότονη μαμαδίστικη ερώτηση στις τέσσερις τη νύχτα «Πού είσαι  τέτοια ώρα;» έρχεται η στιγμή που λόγω των συνθηκών αναγκάζεσαι να εγκαταλείψεις την πρωτεύουσα και να μαζέψεις τα μπογαλάκια σου για να επιστρέψεις στο πατρικό σου. Εκείνη τη στιγμή νιώθεις ότι ένα κεραμίδι από κάπου, κάπως, κάποτε πέφτει στο κεφάλι σου και εσύ δεν κρατάς ούτε καν ομπρέλα. Ουφ… και τώρα τι κάνω;;

freeminds.home

Φαντάζομαι πως αυτή είναι μια κατάσταση που δεν την αντιμετώπισα μόνο εγώ αλλά και πολλοί άλλοι φοιτητές, που κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης,  αποφάσισαν με «βαριά καρδιά» να επιστρέψουν στα πατρικά τους σπίτια προκειμένου να μειωθούν τα έξοδα τους, να ανακουφίσουν οικονομικά τις οικογένειές τους και να αναζητήσουν επαγγελματική στέγη σε κάποια άλλη πόλη εκτός της πολυπληθής και «πολυάνεργης» πλέον Αθήνας αλλά τόσο μα τόσο πολύχρωμης και αβάσταχτα επιφορτισμένης με το χρέος της εκπλήρωσης των ονείρων μας.

Η επιστροφή στο πατρικό φέρνει μαζί της και πολλές και πολυσχιδείς αλλαγές. Γενικότερα, συνεπάγεται μια καθολική μεταβολή της έως τώρα «πολυτάραχης» αλλά αξιαγάπητης «μοναχικής» ζωής σου. Αρχικά, μια έστω μικρή αλλά σημαντική αλλαγή του δωματίου σου από την πρότερη εφηβική κατάσταση σε αυτή των 25+ χρόνων σου είναι επιβεβλημένη. Μεγάλωσες πια, τι το θες το πάπλωμα με το Βασιλιά των λιονταριών; Τρέξιμο επομένως για κουρτίνες, χρώματα, ταπετσαρίες παπλώματα και μικροέπιπλα γεμίζει δημιουργικά το χρόνο σου τον πρώτο καιρό. Μετά τη μικροανακαίνιση αναζητάς τους παλιούς σου φίλους, αν δεν έχεις κάνει το λάθος και τους έχεις χάσει, με σκοπό να ξεκινήσεις πάλι να έχεις κοινωνική ζωή στην παλιά σου πόλη. Και φυσικά το πιο δύσκολο κομμάτι… η επιστροφή στη συμβίωση… συναίσθημα που σε κάνει να νιώθεις ότι μπήκε ένας ελέφαντας στο δωμάτιο και σε κυνηγά… Έτσι, πρέπει να συνηθίσεις πάλι εσύ να μένεις με τους γονείς σου ,ενώ είχες μάθει να γυρνάς με την πετσέτα μέσα στο σπίτι σου μετά το μπάνιο, και έχουν και αυτοί ξεσυνηθίσει να μένουν μαζί σου, να ακούνε όλη μέρα μουσική και έχουν και λίγο αλλάξει , να πούμε την αλήθεια, με το πέρασμα των  χρόνων…Η εξίσωση της «επανασυμβίωσης» απαιτεί δυνατούς λύτες και ατσάλινα νεύρα… Read more

Το ταξίδι τελικά έχει σημασία

freeminds

Τι είναι άραγε η γαλήνη, η αγάπη, η ευτυχία και η συντροφικότητα???? Λέξεις που ξεφυλλίζοντας τις σελίδες ενός παλιού λεξικού διαπιστώνουμε ότι είναι όσο απλά δομένες που η καρδιά κτυπάει αλλιώς στον ήχο κάθε όρου. Και όμως όσο και να χτυπάει η καρδιά, η ψυχή ποναει , τα μάτια δακρύζουν , ένα τεράστιο χαμόγελο ευχαριστίας και νοσταλγίας σκάει στα χείλη. Στο μυαλό τριγυρνάμε σαν σκιές φιγούρες ανθρώπων που μαζί τους μοιραστήκαμε στιγμές ζωής, στιγμές που το σώμα αισθάνεται ζωντανό και η ανάσα είναι γεμάτη από πνοή. Read more