Ποιός ήταν τελικά ο Άγιος Βασίλης;

Με τις σκέψεις μας ακόμα στις διακοπές που μόλις πέρασαν και με πολλές ευχές για μία νέα δημιουργική χρονιά ας δούμε με μία άλλη ματιά τον αγαπημένο Άγιο Βασίλη στην πραγματική του ζωή. Ποιός ήταν, που έδρασε και γιατί του ανήκει η πρώτη μέρα του κάθε έτους; Αν και στη σημερινή εποχή, πίσω από την άσπρη γενειάδα και τα κόκκινα ρούχα, οι περισσότεροι τον γνωρίζουν σαν έναν φιλάνθρωπο παππού που έδινε θαλπωρή και φροντίδα στους φτωχούς, ο Άγιος Βασίλειος της Καισαρείας ήταν κάτι πολύ περισσότερο από αυτό.

santaclaus-freeminds-gr

Γεννήθηκε το 330 μ.Χ. μία χρονιά με κύριο χαρακτηριστικό τα εγκαίνια της νέας πρωτεύουσας της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, την Κωνσταντινούπολη. Απόγονος πλούσιας οικογένειας κατάφερε να σπουδάσει στην Καισαρεία, στην Κωνσταντινούπολη αλλά και στην Αθήνα, που τότε ακόμα, το αρχαίο της μεγαλείο ήταν ξακουστό. Διδάχθηκε φιλοσοφία, αστρονομία, ρητορική κι άλλες επιστήμες αλλά η αγάπη του ήταν τα ταξίδια. Έφτασε μέχρι την Αίγυπτο, τη Συρία και την Παλαιστίνη και κάθε φορά επέστρεφε στην πατρίδα του πλούσιος σε γνώσεις κι εμπειρίες. Ολόκληρη η περιουσία των γονιών του δόθηκε με εντολή του στους φτωχούς, ενώ μόλις ωρίμασε από τις ταξιδιωτικές του ανησυχίες εγκατέλειψε για άλλη μια φορά την πόλη του και πήγε καλόγερος στον Πόντο και χειροτονήθηκε πρεσβύτερος. Read more

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Θαρρώ πως είμαι αρκετά μεγάλη για να σου γράψω γράμμα. Σίγουρα δεν υπάρχεις. Το ξέρω σχεδόν από πολύ μικρή. Κάπου στα 4 χρόνια περίπου ανακάλυψα περίτρανα πως δεν φέρνεις εσύ τα δώρα. Σου έγραφα όμως δυό λόγια όταν η δασκάλα μας προέτρεπε να το κάνουμε πριν κλείσουν τα σχολεία για διακοπές. Ποτέ δεν μου άρεσαν τα εθιμοτυπικά στερεότυπα που επέβαλλαν οι ιστορίες των μεγαλυτέρων.

Ένα βραδυ, Παραμονή Πρωτοχρονιάς , σε περίμενα όμως να σου μιλήσω. Οι καλικάντζαροι δεν ήρθαν να φάνε τα μπισκότα που είχα φτιάξει αλλά δεν ήρθες ούτε εσύ να πιείς το ποτήρι με το γάλα που περίμενε στο σβηστό μας τζάκι. Απογοητευμένη μετά από τόσες ωρές αναμονής στην πολυθρόνα αποφάσισα να πάω για ύπνο. Με πείραξε που μου είχαν πει ψέμματα πως υπάρχεις. Ούτε έλκηθρο, ούτε Τάρανδοι, ούτε γενειάδα και κόκκινα ρούχα. Παντού απομιμήσεις σου: σε μαγαζιά, σε στολισμένες βιτρίνες, σε λαμπερές πλατείες, σε πολυτελή πολυκαταστήματα. Μικροί και μεγάλοι τρέχουν στην ουρά για μια φωτογραφία μαζί σου. Έχω και γω μια τέτοια μοναδική φωτογραφία.

Read more