μια διαφορετική Πέμπτη

μια διαφορετική Πέμπτη

Ξημέρωσε Πέμπτη, μια  Πέμπτη διαφορετική από τις συνηθισμένες. Ο αέρας αποπνεέι κάτι διαφορετικό, η ατμόσφαιρα είναι φορτισμένη και αυτό σου μεταδίδεται χωρίς να το επιλέξεις.  Είναι απόγευμα και οι καμπάνες της εκκλησίας στην γειτονιά χτυπούν για το κάλεσμα στο μαρτύριο, στο κάλεσμα αναβίωσης ενός γεγονότος που στη θέαση του η  συγκίνηση είναι διάχυτη.  Όλος ο ναός βρίσκεται σε βαθιά κατάνυξη την στιγμή της αναπαράστασης, της διαδρομής του “εξευτελισμού” ενός ανθρώπου προς το θάνατό του. Το «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου» αναρίγησε το σώμα μου καθώς διάβαζα το κείμενο. Oι σκέψεις  μου  έκαναν βουτιά στο βάθος του μυαλού μου σηκώνοντας κύμα άτακτο. Κάθισα στο στασίδι με τα μάτια κλειστά  επιθυμώντας  να επανεξετάσω τις λέξεις που είναι γραμμένες στο συναξάρι της Μ.Εβδομάδος, το οποίο κρατάω στα χέρια μου. Ασυναίσθητα θέλησα να χρησιμοποιήσω  τη μηχανή του χρόνου για να ανατρέξω σε αυτή την εποχή, στην Ιερουσαλήμ των Γραφών και των Παθών.Τα κείμενα ήταν γραμμένα στα Αρχαία Ελληνικά  και  μου έδιναν τις πληροφορίες που χρειαζόμουν  για να φτασω όσο πιο κοντά γινόταν στο δρόμο του μαρτυρίου. Read more

Αναμνήσεις…να σε συντροφεύουν, όχι να σε στοιχειώνουν!

Αναμνήσεις…να σε συντροφεύουν, όχι να σε στοιχειώνουν!

Κάθε άνθρωπος που συναντάς έχει σίγουρα στο μυαλό και στην ψυχή του αναμνήσεις, εικόνες και συναισθήματα από το παρελθόν του που έχουν χαραχτεί βαθιά μέσα του και δεν ξεχνιούνται. Μια ανάμνηση μπορεί για κάποιον να σημαίνει κάτι θετικό, κάτι που θέλει να θυμάται για όσο ζει, κάτι που βίωσε και τον έκανε ευτυχισμένο. Για κάποιον άλλον όμως μια ανάμνηση μπορεί να σημαίνει κάτι αρνητικό, κάτι που θέλει να ξεχάσει, να διαγράψει από τη μνήμη του, γιατί ενδεχομένως του προκάλεσε πόνο, τον πλήγωσε και τον τραυμάτισε ψυχικά. Οι αναμνήσεις είναι συνυφασμένες με το παρελθόν μας και το παρελθόν μας καθορίζει άμεσα το παρόν και το μέλλον μας. Read more

Σιωπηρή, συμπεφωνημένη, συμπαιγνία

Σιωπηρή, συμπεφωνημένη, συμπαιγνία

Καθώς το εκκρεμές της τρέχουσας ιστορικής συνέχειας συνεχίζει αδιάλειπτα τον φυσικό του ρόλο και ταλαντεύεται ανάμεσα στην ζωή και στον θάνατο, συρίζοντας καθώς μετατοπίζεται πότε προς την πλευρά της προσδοκίας και πότε προς την πλευρά της απογοήτευσης, οι δημιουργοί του χαράσσουν ανορθόδοξη γραφή επάνω στο ματωμένο βιβλίο της ανθρώπινης ιστορίας, με μολύβια τα όπλα και μελάνι το πηχτό ανθρώπινο αίμα που τυφλώνει την κρίση και διαμελίζει την συνείδηση σε κομμάτια ακόλλητα και ασύνδετα.

Έτσι για να φαίνεται το βιβλίο γεμάτο καταστατικούς κανόνες, ιδεολογικά αποθέματα και εγχειρίδια αλληλεγγύης ενός δικού τους οράματος, σαν εγκυμονούσα φλύκταινα που απομύζησε όλες εκείνες τις ουσίες που απέμειναν από την ύπαρξη του ανθρώπου, λίγο μετά την γέννα και λίγο μετά τον θάνατο της ταλαιπωρημένης αφτέρουγης ψυχής του και τώρα ετοιμάζεται να ξεράσει λείψανα και πούπουλα χωρίς αίμα και χωρίς δάκρυα.

Read more

Προβληματισμός #1: Η σπουδαιότητα της γνησιότητας

Προβληματισμός #1: Η σπουδαιότητα της γνησιότητας

Όσο η εποχή μας ή καλυτέρα οι άνθρωποι της αδιαφορούν για το ‘’είναι’’ και δίνουν τεραστία σημασία στο ‘’φαίνεσθαι’’, ξεχνούν το περιεχόμενο και πιστεύουν πως όλη η ουσία βρίσκεται στο περιτύλιγμα και ιδιαιτέρως στο καπιταλιστικό ‘’έχειν’’ , τόσο οι γενιές θα παρουσιάζονται ολοένα και πιο κούφιες ,πιο κενές. Όσο ακολουθούμε με μανία το ρεύμα της εποχής (σε ιδεολογίες ,συμπεριφορές ,τρόπους ένδυσης ,μόρφωσης κ.α.), όπως τα νεκρά ψάρια, τόσο θα μειώνουμε και θα υποτιμούμε την ίδια  μας την ύπαρξη μέρα με την μέρα . Read more