Να κοιτάς τους τοίχους…

Να κοιτάς τους τοίχους…

«Να κοιτάς τους τοίχους… λένε πάντα την αλήθεια…»

Βρίσκονται εκεί… Ξεφυτρώνουν στις πιο μυστηριώδεις ή πολυσύχναστες γωνιές της πόλης, σε πολυώροφες οικοδομές και μισογκρεμισμένα κτίρια, σε γήπεδα και αμφιθέατρα, σε πλατείες και αλάνες. Πάντα εκεί, ακλόνητα και σταθερά σε έναν αεικίνητο κόσμο. Η παρουσία τους εντυπωσιάζει, ξενίζει, γοητεύει, προκαλεί.

Συνθήματα, ποιήματα, τραγούδια ή αποφθέγματα, χαραγμένα σε κάθε είδους επιφάνεια. Δεν πρόκειται απλώς για λέξεις τοποθετημένες στη σειρά, αλλά για αποστάγματα της μνήμης και της φαντασίας. Τα νοήματα τους ποικίλα, βουτηγμένα μέχρι το λαιμό στη ρευστή ανθρώπινη εμπειρία. Οι τοίχοι είναι φορτωμένοι με μηνύματα αγάπης και επανάστασης, πολιτικής διαμαρτυρίας, κοινωνικής κατακραυγής, απελπισίας και δύναμης. Read more

Τι είναι η ποίηση “spoken word”;

poetry slam

Οι νέες πολιτικοκοινωνικές αλλαγές σε συνδυασμό με την πολυπολιτισμικότητα των σύγχρονών κοινωνιών και την ανάπτυξη της τεχνολογίας, έχουν επιφέρει την ανάγκη ανανέωσης και στις τέχνες. Το αίτημα αυτό εκφράζεται στον χώρο της ποίησης, με νέα είδη να έρχονται στο προσκήνιο, με γνωστότερο τον όρο “spoken word poetry”.

Η ποίηση “spoken word” έχει, όπως μαρτυρεί και το όνομα της, ως πρωτογενές υλικό της το λόγο. Λόγο ποιητικό που αναμειγνύεται με τον πεζό καθημερινό λόγο και εκφωνείται μπροστά σε ακροατήριο. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή ποίηση, στην οποία το ποιητικό υποκείμενο εκφράζεται μέσα στα όρια της σελίδας και φαινομενικά απουσιάζει κατά τη στιγμή της ανάγνωσης, στην ποίηση αυτή, ο ποιητής είναι παρών και απαγγέλει ο ίδιος το δημιούργημα του. Παρ’ όλα αυτά, δεν πρόκειται μόνο για απλή απαγγελία.

Η ποίηση αυτή είναι μια διαδραστική διαδικασία που εύκολα θα μπορούσε να ενταχθεί στην κατηγορία των «παραστατικών τεχνών» (performing arts). Αφορμή για το αφηγηματικό αυτό ποίημα συνήθως αποτελεί μια ανάμνηση ή μια σκέψη που εξελίσσεται, εμπλουτίζεται και ταξιδεύει. Ο καλλιτέχνης, επάνω στη σκηνή έχει ως συμμάχους τον ρυθμό, τον επιτονισμό, τις παρηχήσεις, την ομοιοκαταληξία, ακόμη τη γλώσσα του σώματος ή το φωτισμό του χώρου. Πολλές φορές, μπορεί να συνοδεύεται από μουσική στο υπόβαθρο. Άλλωστε, στοιχεία από διάφορα μουσικά είδη, όπως η ραπ, η χιπ-χοπ, η ροκ, η τζαζ είναι ευδιάκριτα.   Read more

Αγαπημένες απουσίες 

absence
Αγαπώ όλες τις εξαφανισμένες τελείες
και όλα τα κεφαλαία γράμματα
που εγκατέλειψαν τις προτάσεις σου.
Αγαπώ το παραμελημένο πλήκτρο διαστήματος,
το οποίο συχνά ξεχνάς να χρησιμοποιήσεις,
και όλα τα «γεια» και τα «αντίο»
που συνήθως παραλείπεις.
Αγαπώ όλες τις φράσεις που αποχώρησαν,
παίρνοντας την τελευταία τους ανάσα στα χείλη σου,
και όλους τους αχρησιμοποίητους φιλικούς όρους
που σου ξέφυγαν μαζί με το απλό σου λεξιλόγιο.
Αγαπώ όλους τους ανείπωτους θερμούς σου χαιρετισμούς
και όλους τους απόντες θλιμμένους σου αποχαιρετισμούς
και όλες τις καθαρά αρθρωμένες ερωτήσεις που δεν ρωτάς ποτέ.
Αγαπώ τους εγκάρδιους τρόπους που δεν έχεις
και τις ανύπαρκτες προσωπικές αναφορές
που συγκροτούν την απόμακρη θέση σου.
Αγαπώ την επίσημη συμπεριφορά σου –
αλλά μισώ την οικειότητα
που ξέχασε να υπάρξει μεταξύ μας.

Λίνα Κατσόρχη

 

Αποτελέσματα Διαγωνισμού ποίησης

(http://www.freeminds.gr/diagwnismos-poihshs/)

Μια πληγωμένη γενιά

Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις, να μην τις παίρνει ο άνεμος… (Μ. Αναγνωστάκης)

Είναι πια κοινός τόπος στην ποίηση πως όσο βαθύτερα μπήγεται το μαχαίρι στην πληγή, τόσο καλύτερα πλάθεται ένα ποίημα. Πόσο μάλλον εάν η πληγή αυτή ταλανίζει όχι μόνο μια αυτόνομη προσωπικότητα, αλλά μια ολόκληρη γενιά, που συχνά αυτοαποκαλούσε την τέχνη της ως “η ποίηση της ήττας.” Πρόκειται, φυσικά, για τους εκπροσώπους της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς.

freeminds  anagnwstakhs

Η ταυτότητα

Οι εκπρόσωποι της γενιάς αυτής βιώσαν τα τραγικότερα γεγονότα της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Έχοντας γεννηθεί χονδρικά στην δεκαετία του 1920, είδαν τη νεανική τους ηλικία να μαστίζεται από τα απομεινάρια του διχασμού , τη μεταξική δικτατορία και τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο. Οι συγκυρίες που τους συντάραξαν και τους πλήγωσαν βαθύτατα σχετίζονται κυρίως με τον εμφύλιο, με την διάψευση των ελπίδων για ένα καλύτερο μέλλον που είχαν εναποθέσει στα χέρια της Αριστεράς και με το μετεμφυλιακό κλίμα της καχυποψίας και της μισαλλοδοξίας.

Οι μελετητές ανάλογα με την θεματολογία τους, κατηγοριοποιούν την ποίηση αυτή σε τρεις μεγάλες κατηγορίες: την κοινωνική, μέσα από την οποία φαίνεται η διαμαρτυρία για την αλλοτρίωση της κοινωνίας, την υπαρξιακή, που εξετάζει τα βαθύτερα και αιώνια αναπάντητα ερωτήματα του νεωτερικού ατόμου και την υπερρεαλιστική, που μεταπλάθει την πραγματικότητα με ιδιάζοντα τρόπο. Read more

Η ΠΟΙΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ

Η ΠΟΙΗΣΗ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΜΑΤΙΑ

Η ποίηση είναι έννοια προσωπική. Δεν αξιολογείται με κανόνες. Δε μπαίνει σε καλούπια. Είναι πάνω απ’ όλα συναίσθημα. Αγγίζει την καρδιά σου, την ψυχή σου… μιλάει μέσα σου αυτό που διαβάζεις. Γίνεται ένα μαζί σου. Συγκλονίζει την ύπαρξή σου. Έτσι κατανοείς ότι το ποίημα αυτό σου αρέσει.. είναι για εσένα κάτι μοναδικό.

Δεν έχουν σημασία οι κριτικές.  Μπορεί ένα ποίημα που για κάποιον είναι αριστούργημα εσένα, εμένα, κάποιον να μην έχει να του δώσει τίποτα.

Η ποίηση είναι ένα καράβι που σε ταξιδεύει… ένα σύννεφο… ένα χαλί μαγικό… ένα πουλί που ελεύθερο πετά στον ουρανό..

Γίνομαι ένα με τα κύματα της θάλασσας..

Δεν ξεχωρίζω από το γαλάζιο του ουρανού.

Είμαι ένα αστέρι μες τα αμέτρητα άστρα.

Ζω μέσα από αυτό που διαβάζω και τελικά είμαι μέρος της ποίησης.

Για μια στιγμή..

Μια τόσα δα στιγμούλα.

Είμαι εγώ το όνειρο.

Για μια πολύτιμη, μαγική στιγμή..

Read more