Τα φοιτητικά τα χρόνια…

Τα φοιτητικά τα χρόνια…

φοιτητική ζωή
Η πιο ξένοιαστη, η πιο χαλαρή, η πιο ιδιαίτερη και αναμφισβήτητα η πιο γεμάτη περίοδος πλέον στη ζωή μας, είναι η περίοδος της φοιτητικής ζωής. Είναι τότε που όλα τα βιώνεις σε σύντομο χρονικό διάστημα και σε πολύ μεγαλύτερη ένταση απ’ ότι μπορούσες ποτέ να αναλογιστείς. Η ζωή σου αλλάζει, ο κόσμος ανοίγεται μπροστά σου κι εσύ δεν έχεις παρά να τα εκμεταλλευτείς όλα στο μέγιστο βαθμό. Βέβαια, εκτός από τις αλλαγές εντός της πραγματικότητας, έχεις να βιώσεις και να αντιμετωπίσεις έναν καταιγισμό συναισθημάτων – μερικά από αυτά πρωτόγνωρα – όπως ο αποχωρισμός από την οικογένεια, ο φόβος για το άγνωστο, η ευθύνες σε μεγαλύτερο, πλέον, βαθμό, η ανεξαρτησία που αποκτάς μέρα με τη μέρα, ο ενθουσιασμός, η διάθεση για διασκέδαση (ενίοτε για κραιπάλη),η ξενοιασιά, οι πρώτοι έρωτες, οι πρώτες αγάπες… Και όλα αυτά συμπυκνώνονται σε τέσσερα χρόνια που κυλούν σα νερό αφήνοντας σου εμπειρίες και αναμνήσεις για μια ζωή.

Και τα πράγματα έχουν κάπως έτσι… Read more

Ξενοδοχείο 5 αστέρων

Ξενοδοχείο 5 αστέρων

Άρχισα να μαζεύω τα πράγματά μου, να αδειάζω τις ντουλάπες μου, να γεμίζω τις βαλίτσες μου και τις άδειες κούτες που βρίσκονται στη μέση του δωματίου εδώ και μέρες, περιμένοντας καρτερικά μπορώ να πω, να γεμίσουν. Δεν έβρισκα τη δύναμη, για να μην πω το κουράγιο,να τις κλείσω,να τις σφραγίσω. Τις  προσπερνούσα αποφεύγοντας να τις κοιτάζω γιατί κάθε φορά που το έκανα τα μάτια μου γίνονταν υγρά και ασταθή.

Οι εικόνες έρχονταν με τρομερή ταχύτητα μπροστά στα μάτια μου αφήνοντάς με για μερικά δευτερόλεπτα ακίνητη στο δωμάτιο. Δεν έπαιρνα μυρωδιά το πότε το υγρό στα μάτια μου γινόταν ποτάμι και θύελλα. Περνούσαν οι ώρες και γω εκεί, κάτω στο πάτωμα να μαζεύω τα κομμάτια του παζλ για να κλείσει εντελώς ο κύκλος που πριν αρκετά χρόνια άνοιξε. Ομολογώ πως προσπάθησα πολύ μέχρι να αποφασίσω να τον κλείσω.

Κάθε φορά λοιπόν που ξεκλείδωνα την πόρτα εδώ και ένα μήνα περίπου ένιωθα την καρδιά μου να επεξεργάζεται κάθε γωνιά του σπιτιού σαν να ήταν κάτι ιδιαίτερο, κάτι ξεχωριστό, κάτι τόσο σημαντικό, κάτι που δεν είχα προσέξει, κάτι που τελικά είχε τόση αξία. Ακόμα και το ξεσκόνισμα μου φαινόταν ως κάτι μη φυσιολογικό. Αλλά αυτή η ώρα του ξεσκονίσματος ήταν νομίζω η πιο οδυνηρή, επειδή τα μάτια μου βούρκωναν συχνότερα (φυσικά,δεν ήταν από την σκόνη).  Read more