Ο δράκος που βγάζε από το στόμα του αντί για φωτιά, σοκολάτα!

Ο δράκος που βγάζε από το στόμα του αντί για φωτιά, σοκολάτα!

Ένα αβγό έφτασε στην … Ζαχαροχώρα!
Terra Louda-ψευδώνυμο
Κατρακύλησε από τον λόφο της Φανταστικοχώρας όπου ο μοναδικός πόλεμος  ήταν εναντίον της τερηδόνας…
Σε αυτόν τον πόλεμο, αντί για όπλα πετούσαν χειροβομβίδες οδοντόπαστας,  σπαθιά είχανε οδοντόβουρτσες και τα πολυβόλα τους έριχναν στοματικό διάλυμα… Οι στρατιώτες  χρησιμοποιούσαν οδοντικά νήματα  και οι πολίτες είχανε πάντα μαζί τους τσίχλες που απομάκρυναν κάθε υπόλοιπά τροφής… Το αβγό  εκκολάφτηκε ,ο μικρός δράκος μεγάλωσε κι έγινε ένας καλοσυνάτος, όμορφος δράκος…Και το όνομα αυτού…. Βίκτωρ

Read more

Ένα βιβλίο..μια ιστορία.

Ένα βιβλίο..μια ιστορία.

Γεννημένος κάτω απ’ τον πρόλογο ενός παραμυθιού και μεγαλωμένος ανάμεσα στα γράμματα και τις φανταστικές εικόνες ενός ήσυχου παραμυθένιου κόσμου, που απ’ την μια σε φόβιζε κι έκλαιγες κι απ’ την άλλη σε έκανε να χαίρεσαι και να γελάς.

Και να ρουφάς με το μυαλό και τα μικρά σου μάτια, ζουμερές εικόνες παρακαταθήκης, ήχους γνώριμους απ’ την κοιλιά και να σκουπίζεις τα πονεμένα δάκρυα στο μανίκι της συγχώρεσης και στο λασπωμένο πανωφόρι της παιδιάστικης ανεμελιάς. Read more

Ταξίδια φαντασίας… παρακαταθήκη ζωής

παραμύθι
Μύθι μύθι παραμύθι.. το κουκί και το ρεβίθι!  Αφορμή η παγκόσμια ημέρα παιδικού  βιβλίου. Αίτια οι απίστευτες ώρες γέλιου, χαράς, προβληματισμού, μάθησης.  Τα παιδικά βιβλία είναι ένας θησαυρός, όπως άλλωστε είναι και τα βιβλία κάθε ηλικίας. Διαβάζοντας ταξιδεύεις, ζεις ζωές στις οποίες ποτέ δε θα πρωταγωνιστήσεις  μα αισθάνεσαι πως είσαι ένα με τους ήρωες.

Τα παιδιά έχουν αστείρευτη φαντασία, κάποια έχουν και φίλους φανταστικούς, συνοδοιπόρους στην αγνότητα της ηλικίας τους. Τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ περισσότερα από όσα οι γονείς πιστεύουν. Και στο σημείο αυτό τα παιδικά βιβλία είναι εργαλεία διαπαιδαγώγησης, είναι ένας τρόπος να μάθουν οι λιλιπούτειοι φίλοι μας, τα παιδιά μας αξίες ανεκτίμητες. Read more

Το παραμύθι της ζωής μας

 

παραμύθι
Εποχή οικονομικής κρίσης. Ακολουθεί η κρίση αξιών. Η κρίση γενικά. Σε όλα τα επίπεδα. Το άγχος καλά κρατεί και τα αντικαταθλιπτικά δίνουν και παίρνουν.  Ο κόσμος τρέχει πάνω κάτω ελπίζοντας μες την απελπισία του και ο αγώνας δρόμου τελειωμό δεν έχει.

Μα και στις μέρες αυτές η ρόδα συνεχίζει να κυλάει, ο χρόνος τρέχει, οι άνθρωποι μεγαλώνουν, ερωτεύονται, ζευγαρώνουν, ονειρεύονται, επιθυμούν.. Πολλοί βάζουν φρένο κι άλλοι, ίσως πιο ρομαντικοί, που επιμένουν να βλέπουν τον κόσμο με χρώματα όμορφα και να ντύνουν τις στιγμές κατά πως τους αρμόζει, πατούν γκάζι και προχωρούν. Ξέρουν πως το αύριο είναι αναπόφευκτο και ο χρόνος πίσω δε γυρνάει.

Προσπαθώ να ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Δε λέω ανήκω για να αποφεύγω τις ταμπέλες. Υπάρχουν στιγμές που οι υποχρεώσεις έρχονται και το λαμπάκι στο βάθος του μυαλού ανάβει κόκκινο. Ανάσες. Θετική σκέψη. Παιδικό χαμόγελο. Και πάλι από την αρχή.

 

Read more