Ο δικός μου Αύγουστος

14011747_10210692456089391_1634097395_n

 

Και κάπως έτσι άλλο ένα ακόμα Καλοκαίρι περνούσε, μακριά από την πόλη, μακριά από τoυς φίλους και την οικογένεια σου… Μέσα σε έναν Αύγουστο που για τους περισσότερους είναι ξέγνοιαστος, ο δικός σου είναι κάπως διαφορετικός.

Κι ενώ οι φίλοι σου είναι κάπου μακριά και πλατσουρίζουν σε κάποια παραλία ή πίνουν κοκτέιλ σε κάποιο καινούριο μπαράκι, εσύ σε ένα άλλο σημείο της γης πίνεις καφέ, βλέπεις “Υπέροχα Πλάσματα” και ονειρεύεσαι. Read more

Παγκόσμια ημέρα φιλίας: «Υπάρχει φιλία;»

-friends day-

Φίλος: άτομο με το οποίο αναπτύσσει κάποιος μια (στενή) κοινωνική σχέση, η οποία βασίζεται στην αμοιβαία αγάπη, συμπάθεια, εκτίμηση.

freeminds.gr

 Έχεις φίλους; Πάντα με ταλάνιζε αυτή η ερώτηση… και πότε-πότε τη ξεχνούσα και με ξεχνούσε κι αυτή. Όμως ποτέ δεν είχα μια άμεση και καθαρή απάντηση να της δώσω. Οι ερωτήσεις έχουν και ανάλογες απαντήσεις, σκεφτόμουνα και προσπαθούσα με πολλή προσοχή να περιγράψω κάτι αντάξιο της πραγματικότητας.

Έχεις φίλους; Ναι, έχω. Είναι στη Πάτρα, στο εξωτερικό, στην Αθήνα, στην απέναντι πλατεία, στη σχολή μου, στο μάθημα χορού μου, στο μυαλό μου, στο παρελθόν. Μπορούμε αλήθεια να έχουμε φίλους και να τους κρατήσουμε παντοτινούς; Υπάρχουν πρόσωπα που δε θα ξεχάσεις ποτέ ακόμα κι αν έχεις να τους δεις μήνες, χρόνια, αιώνες; Ίσως, μπορεί. Εξαρτάται από τις περιστάσεις και τους χαρακτήρες.

Αν αγαπάς κάποιον θα τον κρατήσεις. Θα μείνει για πάντα μαζί σου, λένε κάποιοι. Read more

Χρόνια πολλά στους μπαμπάδες μας

Χρόνια πολλά στους μπαμπάδες μας

Η Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα γιορτάστηκε για πρώτη φορά στις 19 Ιουνίου 1910 και έκτοτε γιορτάζεται κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. Γιορτή του πατέρα  ονομάζεται η ετήσια κινητή εορτή προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και γενικά της επιρροής των πατέρων στην κοινωνία. Γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου σε πολλές χώρες παγκοσμίως, αν και σε ορισμένες χώρες η ημερομηνία μπορεί να διαφέρει. Θεωρείται συμπληρωματική εορτή μαζί με την ημέρα της μητέρας.

Εμείς θα τιμήσουμε τους μπαμπάδες όλου του κόσμου μέσα από τις παρακάτω εικόνες που ξεχειλίζουν αγάπη…..

 

happy fathers day

Read more

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

Καρδιακά Χριστούγεννα
“Εγώ θα ήθελα ένα Δεκέμβρη με φώτα σβηστά και ανθρώπους αναμμένους’’ έλεγε ο Μπουκόφσκι και δεν είχε άδικο. Τα τελευταία χρόνια ο Δεκέμβρης είναι μήνας ‘’φωτισμένος’’ από τα πολλά λαμπιόνια, τις φαντασμαγορικές βιτρίνες των μαγαζιών και τις στολισμένες πλατείες στα πλαίσια της εορτής των Χριστουγέννων.

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου όπως είθισται ντύνεται με τα επίσημά του πριν μας αποχαιρετήσει οριστικά. Ωστόσο,  εν έτη 2016 οι άνθρωποί του μένουν “σβηστοί” και πένθιμοι. Οι καρδιές δεν χτυπούν δυνατά από χαρά ,τα χαμόγελα στα χείλη βγαίνουν μετά βίας και οι μόνοι ευτυχισμένοι και ανεπηρέαστοι είναι όπως πάντα τα παιδιά. Read more

Γιατί αν γλιτώσει το παιδί… υπάρχει ελπίδα!

αν γλυτώσει το παιδί...
Κοιτάζοντας  γύρω θα δεις  παιδιά με μάτια μελαγχολικά, παιδιά που μικρομεγαλίζουν, εφήβους που έπαψα κιόλας να αναζητούν την ευτυχία γιατί κανείς δεν τους μίλησε γι’ αυτή. Τα δικά μας παιδιά σήμερα νιώθουν νικημένα πριν καν δώσουν τη μάχη, όπως εύστοχα αναφέρει ο Καργάκος και φέρουν γερασμένα πρόσωπα όσο κι αν βρίσκονται στο άνθος της νιότης τους. Αντικρίζουν τους γονείς τους και όλους τους υπόλοιπους ενήλικες με απλανή, χαώδη βλέμματα. Τα ίδια παιδιά ντρέπονται για τον κόσμο που μεγαλώνουν, χλευάζουν των αιώνα που ζουν και μισούν τους προγόνους τους, σχεδόν δικαιολογημένα. Read more

ΤΕΛΕΙΑ……ΚΑΜΙΑ

motherΚαι ξαφνικά έγινα…. μαμά!!! Μια από τις ωραιότερες λέξεις στον κόσμο, με νόημα τόσο βαθύ και αναλλοίωτο. Αναρωτιέμαι, λοιπόν, τώρα στην αρχή, θα είμαι καλή, θα ανταποκριθώ στις προσδοκίες της, στις ανάγκες της, θα με αγαπάει;; Όλα αυτά τα στερεότυπα που δεν πίστευα πως θα αντιμετωπίσω κατακλύζουν ξαφνικά το κεφάλι μου!

Άκουγα υπερβολές κι έλεγα πως δεν υπάρχει περίπτωση να τις κάνω. Κι όμως, αμέτρητες φορές, στάθηκα ήσυχα πάνω από το κεφαλάκι της την ώρα που κοιμόταν για να δω αν αναπνέει. Και είμαι στην αρχή! Δυόμιση μηνών τη στιγμή αυτή. Δε θα μιλήσω για τις εμπειρίες μου ως μαμά. Αδύνατο γιατί είναι ελάχιστες. Θα ταξιδέψουμε στις ανησυχίες μιας κοπέλας, που από κόρη έγινε μαμά και που ξαφνικά γνώρισε τον έρωτα της ζωής της σε δυο μικρά αθώα παιδικά μάτια που από την πρώτη στιγμή ήταν ανοιχτά και τη γέμισαν απερίγραπτα συναισθήματα.

Φοβάμαι μήπως δεν είμαι καλή.. και έπειτα σκέφτομαι πως κανείς δεν είναι τέλειος, ένα σχολείο είναι η ζωή από την πρώτη μέχρι την τελευταία ανάσα κάτι μαθαίνουμε. Και για να είμαστε ειλικρινείς τίποτα δεν είναι εύκολο. Από την κοιλιά της μάνας ως το τέλος έναν αγώνα δίνουμε. Για να μεγαλώσουμε, να μάθουμε, να κάνουμε, να είμαστε, να δώσουμε πνοή σε όλα εκείνα τα ρήματα και τις καταστάσεις που θα επιβεβαιώσουν την ύπαρξή μας. Θα κάνουμε λάθη. Όλοι. Και από εκείνα θα μάθουμε κάποιοι ενώ άλλοι θα τα επαναλάβουμε με την ίδια ταχύτητα που τα πράξαμε εξαρχής. Read more

Αγάπα τον άνθρωπο γιατί είσαι εσύ!

προσφυγικό
Παρακολουθώντας τις εξελίξεις σχετικά με το προσφυγικό ζήτημα τους τελευταίους μήνες, θεωρώ πως οι περισσότεροι από εμάς κάνουμε διάφορες σκέψεις και υιοθετούμε κατά καιρούς διττές απόψεις και συμπεριφορές απέναντι σε αυτούς τους ανθρώπους. Δεν θα ήθελα να τοποθετηθώ πολιτικά στο θέμα, παρά μόνο κοινωνικά, ανθρώπινα. Καθημερινά αντικρίζουμε χιλιάδες πρόσφυγες, κατατρεγμένους ανθρώπους και ανήλικα παιδιά-βρέφη να καταφθάνουν υπό άθλιες συνθήκες στα νησιά μας με σκοπό να περάσουν τα σύνορα με προορισμό τη βόρεια Ευρώπη. Είναι στην πλειοψηφία τους άνθρωποι πονεμένοι, που έχασαν αγαπημένους, οικογένεια, συγγενείς, φίλους, περιουσία και πατρίδα και πλέον είναι θύματα δουλεμπόρων που εκμεταλλεύονται την ανάγκη τους για επιβίωση, το όνειρό τους για καλύτερες συνθήκες ζωής, για αξιοπρέπεια. Διακινδυνεύουν τις ζωές τους και τις ζωές των παιδιών τους, προσπερνώντας θάλασσες, πείνα, εξαθλίωση, αρρώστιες και κάθε μορφή ένδειας με την ελπίδα να αφήσουν πίσω τους τα χαλάσματα και να κάνουν μια νέα αρχή. Read more

Η αδελφή μου κι εγώ

12048428_913351045381468_1035379046_n

Η αδελφή μου κι εγώ μεγαλώσαμε κάτω από την ίδια στέγη. Μοιραστήκαμε ίδιες εικόνες, ίδια συναισθήματα και σκέψεις.

Η αδελφή μου κι εγώ γνωρίσαμε μαζί τον πόνο, γευτήκαμε μαζί τη χαρά και σκορπίσαμε μαζί τα σύννεφα από πάνω μας.

Η αδερφή μου κι εγώ νιώσαμε τη μοναξιά κι ας είχαμε η μια την άλλη. Η μοναξιά βιώνεται έντονα από άτομα μελαγχολικά.

Η αδερφή μου κι εγώ ζήσαμε το ταξίδι και τη προσμονή μαζί. Read more