ΔΙΣΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΜΕ

ΔΙΣΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΜΕ

Πόσες φορές δεν έχει τύχει σε όλους μας να βρισκόμαστε σε μια κατάσταση, όπου στιγμιαία χάνουμε την επαφή με τον περιβάλλοντα χώρο και μεταφερόμαστε σε έναν άλλον κόσμο, έναν κόσμο επιθυμητό, δίχως σκοτούρες και έγνοιες, δίχως υποχρεώσεις και άγχος, με αγαπημένα πρόσωπα και ιδεατές καταστάσεις. Ακόμη και η ξαφνική αφύπνιση του μυαλού και η υπενθύμιση ότι κάτι πρέπει να γίνει άμεσα και ας είναι και υποχρέωση, μπορεί να ενταχθεί σε αυτή την κατηγορία ονειροπόλησης. Και πάντοτε η αντίδραση των γύρω μας είναι η ίδια, με μια απορία που θα μπορούσε να θεωρηθεί προεπιλεγμένη και μοναδικά ταιριαστή για την περίσταση. Ομως τότε το ‘’ πού ταξιδεύεις’’ μετατρέπεται στο εισιτήριο της επιστροφής και επαναφέρει τον ταξιδευτή στην τάξη, στο σημείο εκκίνησής του, στη ρουτίνα του. Read more

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

Ρουτίνα, υποχρεώσεις, δουλειά, λίγος ελεύθερος χρόνος και όλα αυτά σταθερά και ανελιππώς επαναλαμβανόμενα… Κάπως έτσι πάει η καθημερινότητα και κάπως έτσι προχωράει και η ζωή μας, χωρίς να λείπουν, βέβαια, τα μικρά μεν, ευχάριστα δε διαλείμματα. Και εκεί που ξεκλέβουμε λίγο πολύτιμο χρόνο μέσα στη μέρα ή όταν επιτέλους επιστρέφουμε στον καναπέ μας, από το μυαλό μας περνούν σκέψεις και επιθυμίες για το τι θέλουμε να κάνουμε και δεν προλαβαίνουμε, και κυρίως πως να εκμεταλλευτούμε τον λιγοστό αυτό πολύτιμο χρόνο ηρεμίας και χαλάρωσης. Αρκετοί θα σκεφτούν ότι η επιλογή είναι τόσο απλή όσο και προφανής…«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ» φωνάζει όλο μας το είναι. Εμείς όμως είμαστε εδώ για να σας υπενθυμίσουμε τέσσερις καλούς λόγους για να γεμίσετε τον κενό αυτό χρόνο με την ανάγνωση ενός άρθρου και να σας δώσουμε μερικά tips για να απολαύσετε τη διαδικασία ακόμα περισσότερο. Read more

Οι φύλακες άγγελοί μας

παππους-γιαγια

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας θα μένουν για πάντα στις καρδιές. Η απώλεια εκείνων που έχουν φύγει δεν ξεπερνιέται ποτέ απλώς μαθαίνουμε να ζούμε με αυτή, κλείνοντας στο κουτάκι της μνήμης μας κάθε τους διδαχή και φροντίδα, κάθε αγαπητική τους κίνηση και όλα τα χάδια που απλόχερα μας χαρίσανε.

Οι δικοί μου παππούδες, εκείνοι που ξεκίνησαν ουράνιο ταξίδι, ήταν πάντα ήρες στα μάτια μου και πνευματικοί καθοδηγητές για τη μέχρι τώρα ζωή μου. Νιώθω να με συντροφεύουν στα μικρά και μεγάλα μου βήματα χαμογελώντας πάντοτε σαν φωτεινά αστέρια στο μαύρο των προβλημάτων μου και σαν πουλιά που πετούν στο λευκό των δικών μου ονείρων. Read more