Το κάλεσμα της μνήμης

Το κάλεσμα της μνήμης

Freeminds concept #φωνές_κτιρίων

Η σύγχρονη κοινωνία, υπό τη σκοπιά της ενήλικης ματιάς, φαντάζει τελείως αλλοτριωτική για τους ανθρώπους. Οι όλο και αυξανόμενοι ρυθμοί μέσα στις ζωές όλων, όσοι υφίστανται την καθημερινότητα από πολλές και διάφορες απόψεις, μπορεί να αποβούν μοιραίες. Πρωτίστως οι συνθήκες, οι οποίες επικρατούν, λειτουργούν ως ένα εναλλακτικό είδος κλέφτη, ο οποίος δεν διστάζει να αποκαλύψει τις πάμπολλες ταυτότητές του στα υποψήφια θύματά του, με τα δεύτερα να μην δίνουν την απαραίτητη προσοχή σε αυτόν, καθώς αδυνατούν να τον αναγνωρίσουν. Οι πρώτοι κρατούν στα χέρια τους ένα σφουγγάρι, το οποίο χρησιμοποιούν εντέχνως και αφαιρούν αδίστακτα την ανθρωπιά από μέσα μας. Η πίεση που υφιστάμεθα δεν αργεί να μας ζημιώσει και να μας καταντήσει κενά ανδρείκελα.

Κάποτε, λίγο πριν από την οριστική διαγραφή του εαυτού μας, ακούμε μια φωνή, η οποία αποδεικνύεται σωτήρια για εμάς. Είναι η μνήμη, η οποία μας καλεί σε ένα ταξίδι ενθύμησης διαφόρων στιγμών, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να εγχύσουν βάλσαμο στις ψυχές μας. Αυτό το κάλεσμα μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή και με οποιαδήποτε αφορμή. Είτε έτυχε να παραβρεθούμε σε μια συγκέντρωση παλαιών συμμαθητών, είτε να περάσουμε τυχαία ή και όχι από κάποιον τόπο, ο οποίος μας σημάδεψε θετικά ή αρνητικά, είτε έπεσε το μάτι μας πάνω σε μια σχετική είδηση, οι νευρώνες μας με χαρά μας ανακοινώνουν την επιστροφή σε μια ρίζα, η οποία αρνείται να φύγει από τη θέση της, αλλά βρίσκεται εκεί για να μας προσφέρει καταφύγιο από το αδηφάγο κτήνος της λησμονιάς και της τελικής καταστροφής. Read more

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

Ρουτίνα, υποχρεώσεις, δουλειά, λίγος ελεύθερος χρόνος και όλα αυτά σταθερά και ανελιππώς επαναλαμβανόμενα… Κάπως έτσι πάει η καθημερινότητα και κάπως έτσι προχωράει και η ζωή μας, χωρίς να λείπουν, βέβαια, τα μικρά μεν, ευχάριστα δε διαλείμματα. Και εκεί που ξεκλέβουμε λίγο πολύτιμο χρόνο μέσα στη μέρα ή όταν επιτέλους επιστρέφουμε στον καναπέ μας, από το μυαλό μας περνούν σκέψεις και επιθυμίες για το τι θέλουμε να κάνουμε και δεν προλαβαίνουμε, και κυρίως πως να εκμεταλλευτούμε τον λιγοστό αυτό πολύτιμο χρόνο ηρεμίας και χαλάρωσης. Αρκετοί θα σκεφτούν ότι η επιλογή είναι τόσο απλή όσο και προφανής…«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ» φωνάζει όλο μας το είναι. Εμείς όμως είμαστε εδώ για να σας υπενθυμίσουμε τέσσερις καλούς λόγους για να γεμίσετε τον κενό αυτό χρόνο με την ανάγνωση ενός άρθρου και να σας δώσουμε μερικά tips για να απολαύσετε τη διαδικασία ακόμα περισσότερο. Read more

Προβληματισμός #6: Επάγγελμα μνήμων

Προβληματισμός #6: Επάγγελμα μνήμων

Μπορεί να είναι πεπερασμένη, να έχει τη δυνατότητα χωρητικότητας πολλών πληροφοριών και να διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Αλλού να είναι ιδαιτέρως ισχυρή και να προκαλεί το δέος και το φθόνο. Αλλού μπορεί να είναι ιδιαίτερως αδύναμη και να επισύρει την αμηχανία και τον εκνευρισμό. Οπως και να έχει το πράγμα, κανείς δεν είναι εις θέσιν να κατηγορήσει τον εαυτό του για την κατάστασή του. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η μνήμη είναι ένα απίστευτο εργαλείο, χάρη στην οποία το ανθρώπινο γένος υφίσταται στο πέρασμα του ολέθριου χρόνου και κινείται ανάμεσά του. Με τη συνδρομή αυτής της νοητικής λειτουργίας αποφεύγονται μελλοντικά σφάλματα, διαφυλάσσονται χρήσιμες και μη πληροφορίες, διευκολύνονται οι πάσης φύσεως εργασίες και ο χρόνος διεκπεραίωσής του μειώνεται σημαντικά. Το ανθρώπινο σώμα είναι ένα εκπληκτικό σύνολο οργάνων, τα οποία συνεργάζονται αρμονικά, προκειμένου να επιτρέπουν στο κάθε όν να υπάρχει και να δρά. Οι δυνατότητές του είναι περιορισμένες μεν, αλλά πάντοτε εντυπωσιακές, τόσο οι σωματικές όσο και οι διανοητικές. Εδώ έγκειται και η σημαντικότητα της μνήμης.

Read more

ΔΙΣΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΜΕ

ΔΙΣΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΜΕ

Πόσες φορές δεν έχει τύχει σε όλους μας να βρισκόμαστε σε μια κατάσταση, όπου στιγμιαία χάνουμε την επαφή με τον περιβάλλοντα χώρο και μεταφερόμαστε σε έναν άλλον κόσμο, έναν κόσμο επιθυμητό, δίχως σκοτούρες και έγνοιες, δίχως υποχρεώσεις και άγχος, με αγαπημένα πρόσωπα και ιδεατές καταστάσεις. Ακόμη και η ξαφνική αφύπνιση του μυαλού και η υπενθύμιση ότι κάτι πρέπει να γίνει άμεσα και ας είναι και υποχρέωση, μπορεί να ενταχθεί σε αυτή την κατηγορία ονειροπόλησης. Και πάντοτε η αντίδραση των γύρω μας είναι η ίδια, με μια απορία που θα μπορούσε να θεωρηθεί προεπιλεγμένη και μοναδικά ταιριαστή για την περίσταση. Ομως τότε το ‘’ πού ταξιδεύεις’’ μετατρέπεται στο εισιτήριο της επιστροφής και επαναφέρει τον ταξιδευτή στην τάξη, στο σημείο εκκίνησής του, στη ρουτίνα του. Read more

Οι φύλακες άγγελοί μας

παππους-γιαγια

Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας θα μένουν για πάντα στις καρδιές. Η απώλεια εκείνων που έχουν φύγει δεν ξεπερνιέται ποτέ απλώς μαθαίνουμε να ζούμε με αυτή, κλείνοντας στο κουτάκι της μνήμης μας κάθε τους διδαχή και φροντίδα, κάθε αγαπητική τους κίνηση και όλα τα χάδια που απλόχερα μας χαρίσανε.

Οι δικοί μου παππούδες, εκείνοι που ξεκίνησαν ουράνιο ταξίδι, ήταν πάντα ήρες στα μάτια μου και πνευματικοί καθοδηγητές για τη μέχρι τώρα ζωή μου. Νιώθω να με συντροφεύουν στα μικρά και μεγάλα μου βήματα χαμογελώντας πάντοτε σαν φωτεινά αστέρια στο μαύρο των προβλημάτων μου και σαν πουλιά που πετούν στο λευκό των δικών μου ονείρων. Read more