Ένα τετράδιο για την τσαντούλα

Ένα τετράδιο για την τσαντούλα

Σε παλαιότερες εποχές κυκλοφορούσε ένα σύντομο σχολικό ανέκδοτο, το οποίο πήγαινε ως εξής: ‘’Συνελήφθη μαθητής με μικροποσότητα βιβλίων στην κατοχή του!’’ Αυτή η σύντομη δήλωση ανεκδοτολογικού χαρακτήρα αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση, ακόμη και σήμερα, σε όσους εμπλέκονται, είτε άμεσα είτε έμμεσα, με την εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, είτε έκαναν τη διαδρομή τους και επιλέγοντας το σημείο τερματισμού τους, αποσύρθηκαν, αλλά είχαν την τύχη το ταξίδι τους να τούς είναι αρεστό.

Τετριμμένο το ζήτημα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, μα διαχρονικό. Όσες συζητήσεις και να γίνουν για χάρη του, το θέμα παραμένει, αν και κάποιοι έχουν αντιρρήσεις, ανεξάντλητο. Φορώντας κανείς τα γυαλιά της νεολαίας μπορεί να παρακολουθήσει κομμάτι της ελληνικής μυθολογίας να ξεδιπλώνεται μπροστά του. Παρατηρεί τους μαθητές, σαν άλλους Σισύφους, να μετακινούν τα ασήκωτα βάρη που κρύβει η κάθε σχολική τσάντα μέχρι το βράδυ, για να ξαλαφρώσουν στο τέλος της ημέρας και να χαρούν τόσο όσο τους επιτρέπει η ώρα της ξεκούρασης, μέχρι τη στιγμή που θα είναι αναγκασμένοι να επαναλάβουν αυτό το καθήκον. Read more

Ποτέ δεν είναι αργά…

Ποτέ δεν είναι αργά…

Το μήνυμα της Μαρίνας, μιας μαθήτριας Α’ γυμνασίου….μέσα από την ιστορία της

 Ήταν μια κλασική μέρα στο σχολείο μέχρι την αναπάντεχη συζήτηση με την κ. Μαρία. Εγώ τελείωνα το χυμό μου και κατευθυνόμουν προς τον κάδο για να πετάξω το κουτάκι. Η κ. Μαρία, η μασκότ του σχολείου μας, η καθαρίστρια  με παρατηρούσε και αφού με πλησίασε μου είπε «Μπράβο!». Εγώ την κοίταξα με απορία γουρλώνοντας τα μάτια μου.

-Γιατί μου είπατε Μπράβο;
-Μα, γιατί πέταξες το σκουπιδάκι στον κάδο. Ξέρεις πόσα σκουπιδάκια μαζεύω καθημερινά κάτω από τα δέντρα του προαυλίου;
Η κ. Μαρία συνέχιζε να σκουπίζει και εγώ πήγα στην τάξη μου. Read more