Ποιος φοβάται τα Χριστούγεννα;

Ποιος φοβάται τα Χριστούγεννα;

Οι μέρες κυλούν γρήγορα και ο Νοέμβριος σε λίγο θα μας αποχαιρετήσει για να δώσει και επίσημα τη θέση του στο χειμώνα, στο Δεκέμβριο και φυσικά στις γιορτές. Σιγά-σιγά σπίτια, καταστήματα και δρόμοι θα αρχίσουν να στολίζονται Χριστουγεννιάτικα, με λαμπερά, πολύχρωμα φωτάκια, δέντρα με φωτεινά στολίδια και ντυμένους Άι- Βασίληδες με τις κατακόκκινες στολές τους και τα γραφικά χο-χο-χο να ξεχειλίζουν από το στόμα τους. Τα παιδάκια θα αρχίσουν να βιώνουν από νωρίς αυτή τη μαγεία των ημερών με όλα τα πατροπαράδοτα έθιμα, το στολισμό του δέντρου, το φούρνισμα των γλυκών, κουραμπιέδων και μελομακάρονων και βέβαια το πολυπόθητο γράμμα στον Άγιο Βασίλη που θα αφήσει ανήμερα των Χριστουγέννων το δώρο που του έχει ζητηθεί κάτω από το δέντρο.

Τα Χριστούγεννα είναι καθαρά μια περίοδος που επιτρέπει την υπερβολή, την καταναλωτική μανία, την ανάγκη να ξεδώσουμε και να γίνουμε όλοι λίγο-πολύ παιδιά και να βυθιστούμε στη μαγεία τους. Είναι μια γιορτή κυρίως οικογενειακή, που σηματοδοτεί τη θαλπωρή της οικογένειας, τη ζεστασιά ενός γεύματος με όλα τα αγαπημένα πρόσωπα γύρω από το γιορτινό τραπέζι, την αγάπη, τη συντροφικότητα, την ανάγκη να πιστέψεις στο πνεύμα των Χριστουγέννων και στη δύναμή του να πραγματοποιήσει ακόμα και τις πιο ενδόμυχες επιθυμίες σου. Read more

O ρόλος της ψυχολογίας σε καιρούς χαλεπούς

O ρόλος της ψυχολογίας σε καιρούς χαλεπούς

Πράγματι, η ψυχολογία μας είναι ένας σύνθετος μηχανισμός που δέχεται πολλά και διαφορετικά ερεθίσματα κάθε στιγμή και από αυτά διαμορφώνεται και αναλόγως κυμαίνεται και η διάθεση μας. Τέτοια ερεθίσματα είναι κυρίως η καθημερινότητα μας με ο,τιδήποτε αυτή συνεπάγεται, οι κοινωνικές και επαγγελματικές καθώς και οι οικογενειακές σχέσεις και γενικά η κοινωνική και οικονομική πορεία  του ευρύτερου περιβάλλοντος μας. Τι γίνεται όμως, όταν τα μηνύματα αυτά είναι αρνητικά και τα προβλήματα ξεπερνούν πολλές φορές τις δυνάμεις και ο σθένος μας; Τότε είναι η στιγμή που η ψυχολογία μας ‘’παίρνει την κάτω βόλτα’’ και η ζυγαριά γέρνει προς την πλευρά της δύσκολης, από πολλές πλευρές, καθημερινότητας. Τότε είναι που θυμώνεις και αγανακτείς για τους κόπους που έχεις κάνει και που δεν έχουν βρει το αντίκρυσμα που τους αξίζει. Τότε είναι που αναρωτιέσαι που πήγε η ηρεμία, η ισορροπία και η δικαιοσύνη. Τότε είναι που απογοητεύεσαι, θολώνεις και πολλές φορές ενεργείς σπασμωδικά. Και δυστυχώς, τότε είναι που παλεύεις με το δίλημμα αν αξίζει να το παλέψεις λίγο ακόμα ή αν κουρασμένος και ανήμπορος να αντιδράσεις μένεις να κοιτάς τις εξελίξεις να έρχονται. Read more

“κρίση”, “δημοκρατία”, “καπιταλισμός”, “ανεργία”: στα βιβλία

Ειδήσεις, ρεπορτάζ, πρωτοσέλιδα γεμάτα με τις λέξεις “κρίση”, “δημοκρατία”, “καπιταλισμός”, “ανεργία”, “φιλελευθερισμός” και εμείς άοπλοι μπροστά στα νέα δεδομένα και τις ανησυχίες. Πάντα σε περιόδους αδιεξόδων θεωρούσα το διάβασμα ως τη μοναδική διέξοδο. Έτσι με αφορμή τις εξελίξεις θα σας προτείνω μερικά βιβλία που θα σας “μιλήσουν” και θα σας “καταλάβουν”.

chomskbook3-thumb-largeΤο πρώτο βιβλίο-ΒΙΒΛΟΣ δε θα μπορούσε παρά να ήταν το «Πώς λειτουργεί ο κόσμος» του  Νόαμ Τσόμσκι. Το “Πώς λειτουργεί ο κόσμος” είναι ένας τόμος που συγκεντρώνει τέσσερα από τα πιο επιτυχημένα και ενδιαφέροντα βιβλία του. Το “Τι πραγματικά θέλει ο Μπάρμπα-Σαμ” επικεντρώνεται στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.
Στο “Οι λίγοι που ευημερούν και οι πολλοί που δυσανασχετούν” ο Τσόμσκι αναλύει τη σύγχρονη παγκόσμια οικονομία, τα “οικονομικά θαύματα” του Τρίτου Κόσμου και τις ρίζες του ρατσισμού.
Το “Μυστικά, ψέματα και δημοκρατία” ασχολείται με τη CIA, τον θρησκευτικό φονταμενταλισμό και τις παγκόσμιες ανισότητες. Τέλος, “Το κοινό καλό” πραγματεύεται τα ζητήματα της ισότητας, της ελευθερίας, των ΜΜΕ, καθώς και του μύθου γύρω από το χρέος του Τρίτου Κόσμου.
Στο βιβλίο αυτό -ο μεγαλύτερος διανοητής της εποχής μας  απλά λέει όσα φανταζόσασταν αλλά δε θέλατε να τα πιστέψετε ή όσα δε ξέρατε και θα θέλατε να μάθετε. 

Τέλος, σας παραθέτω τι αναφέρει στο: Παλιές και νέες τάξεις πραγμάτων, γράφει:
Ο Ντιούι αναγνώρισε, κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, ότι “η πολιτική είναι η σκοτεινή σκιά που ρίχνουν στην κοινωνία οι μεγάλες επιχειρήσεις”, κι όσο αυτό θα ‘ναι έτσι, “η όποια εξασθένιση της σκιάς δεν θ’ αλλάξει τίποτα απ’ την ουσία του πράγματος”.

simone weil «Ανάγκη για τις ρίζες. Μια διακήρυξη καθηκόντων απέναντι στον άνθρωπο και στην κοινωνία» του Simone Weil

Το παρόν βιβλίο ανήκει σ’ εκείνη την κατηγορία των προοιμίων στην πολιτική, που οι πολιτικοί σπανίως διαβάζουν και τα οποία οι περισσότεροι εξ αυτών θα ήταν απίθανο να κατανοήσουν ή να αντιληφθούν τον τρόπο εφαρμογής τους. […] Είναι ένα από εκείνα τα βιβλία που μελετούν οι νέοι πριν χάσουν την άνεση χρόνου που διαθέτουν και πριν καταστρέψει την ικανότητά τους να σκέφτονται μια ζωή προεκλογικών αγώνων και ενδημίας στο νομοθετικό σώμα· είναι ένα από τα βιβλία η επίδραση των οποίων θα φανεί, όπως μπορούμε απλώς να ελπίζουμε, στη νοοτροπία μιας άλλης γενιάς».(Από τον Πρόλογο του T.Σ. Έλιοτ)

 

 

Read more

Εκ πεποιθήσεως ξυπόλυτοι

ksupolitoi
Ξεκίνησε με κρίση και καταλήγει σε ένα τσουνάμι  εμφυλιοπολεμικής κυβερνητικής ανωμαλίας, οι μεν με τους άλλους  και οι δε μόνοι τους και το αποτέλεσμα αμφίβολο, φαίνεται ότι θα μετατρέψει  την πρώην αυτοδύναμη κυβερνητική πλειοψηφία σε μια εσωτερική χάρτινη πολυκαρικατούρα του θολωμένου μυαλού και του απλωμένου χεριού.

Οι μισοί της δραχμής και οι άλλοι μισοί του ευρώ. Οι μισοί εντός και οι άλλοι μισοί εκτός.

Και ο λαός, εραστής της μοντέρνας ανωμαλίας, οι φτωχοδιάβολοι της τελευταίας κατατιθέμενης υπεξαιρεμένης ιδρωστάλακτης αγωνίας με την χρεωστική ανά χείρας, υπομένει καρτερικά και κοιτάει αποσβολωμένος τον πισινό του μπροστινού κι ο μπροστινός του μπροστινού, μπροστά στον τραπεζικό διαχειριστή ATM της δικής του ζωής, της δικής του περιουσίας, της μέχρι χτες μπουρδελοτράπεζας και τώρα απαραίτητης πουτάνας – λειτουργού ανακούφισης του λαού, ξεστομίζοντας αυτές τις τελευταίες στεγνωμένες στον ουρανίσκο λέξεις που μαζεύτηκαν κουβάρι ανάμεσα στον λαιμό και λίγο πριν βγει η ψυχή « μα τα λεφτά αυτά είναι για την κηδεία μου, είναι δικά μου, γιατί δεν μπορώ να τα πάρω;» Read more