Χωριά φαντάσματα, εικόνες που συγκλονίζουν…

Χωριά φαντάσματα, εικόνες που συγκλονίζουν…

Οικισμοί που έχουν μετατραπεί κυριολεκτικά σε έναν μεγάλο σωρό από χαλάσματα… Χωριά που έχουν κατεδαφιστεί ολοσχερώς και βρίσκονται ένα βήμα  πριν από την εξόρυξη του λιγνίτη που βρίσκεται στο υπέδαφος. Η Καρδιά, η Εξοχή, ο Κομανός και ο Κλείτος είναι τα χωριά  που εξαφανίστηκαν από προσώπου γης. Στους κατοίκους των οικισμών που απαλλοτριώθηκαν για τις ανάγκες λειτουργίας των ατμοηλεκτρικών σταθμών παραχωρήθηκαν νέες εκτάσεις σε κοντινές περιοχές γα να φτιάξουν εκεί νέους οικισμούς. Νέα Καρδιά, Νέα Εξοχή, Νέα Χαραυγή, Νέος Κλείτος και ο κατάλογος μεγαλώνει… Οργανώθηκαν οι νέοι χώροι, γίνανε έργα υποδομής, κατασκευάστηκαν νέες κατοικίες και οι κάτοικοι των παλιών οικισμών ξαναχτίζουν κι αυτοί με τη σειρά τους, τις ζωές τους. Βέβαια δεν είναι κάτι εύκολο να τα ξαναδημιουργήσεις όλα από την αρχή, οι νέοι οικισμοί έχουν ακόμα πολύ δρόμο  μπροστά τους για να θυμίζουν πραγματικά οργανωμένα χωριά, αφού  κακός συντοντισμός, η γραφειοκρατία και οι κρατικοί μηχανισμοί ευρύτερα δεν λειτούργησαν όπως θα έπρεπε. Το αποτέλεσμα δε μπορεί παρά το ότι κάποια χωριά κινδυνεύουν να μη ανακατασκευαστούν ποτέ.

«Περιηγηθήκα» ανάμεσα στα χαλάσματα και έβγαλα κάποιες φωτογραφίες καθώς το σκηνικό ήταν πανομοιότυπο προς όποια κατεύθυνση κι αν κοιτούσες. Πέτρες, τούβλα και σίδερα ανάμεσα σε ξύλα,  γκρεμισμένες στέγες, ακόμα και παιδικά παιχνίδια, με φόντο τις καπνισμένες καμινάδες από τα εργοστάσια.Όρθιοι παρέμειναν σκελετοί από καμιά δεκαριά σπίτια και κάποιες εκκλησίες. Read more

Πορεία αλληλεγγύης στον Ν. Ρωμανό.

Νίκος-Ρωμανός-2

Κεντρική πορεία συμπαράστασης στον κρατούμενο Ν. Ρωμανό στις 2  Δεκεμβρίου , με συγκέντρωση στο Μοναστηράκι στις 18:00. O Νίκος Ρωμανός έχει ξεκινήσει απεργία πείνας από τη Δευτέρα 10/11 διεκδικώντας τις βάσει νόμου θεσπισμένες εκπαιδευτικές  άδειες για να σπουδάσει στη πανεπιστημιακή σχολή που πέρασε με Πανελλήνιες εξετάσεις. Το κράτος απέρριψε το νομικά δίκαιο αίτημα του κρατούμενου. Η υγεία του κρατούμενου , σύμφωνα με τους γιατρούς που τον παρακολουθούν, κινδυνεύει να εμφανίσει  ανεξέλεγκτα  σοβαρές επιπλοκές που θα επηρεάσουν την νεφρική , εγκεφαλική και καρδιακή λειτουργία του  και θα θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή του.  Υπάρχει εισαγγελική εντολή για υποχρεωτική σίτιση κάτι το οποίο αντιβαίνει  στα δικαιώματα των κρατουμένων και θεωρείται βασανιστήριο.   Ο ίδιος εμμένει στην απόφαση του διεκδικώντας έτσι «το δίκαιο αίτημα του για χορήγηση εκπαιδευτικών αδειών από τη φυλακή με οδόφραγμα το σώμα του και με πλήρη γνώση των κινδύνων για την υγεία και τη ζωή του, μέχρι να κερδίσει ανάσες ελευθερίας από την ισοπεδωτική συνθήκη του εγκλεισμού.»

Ο Νίκος Ρωμανός καταδικάσθηκε για τη διπλή ληστεία στο Βελβεντό της Κοζάνης. Ήταν 15 ετών, πριν από ακριβώς 6 χρόνια,  όταν ξεψύχησε στα χέρια του ο φίλος του Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος από πυρά που εξαπέλυσε ο αστυνομικός Επαμεινώνδας Κορκονέας.

«Εκείνο το βράδυ με το βλέμμα καρφωμένο στον ορίζοντα είδαμε πολλά αστέρια να πέφτουν διαγράφοντας τις δικές τους χαοτικές διαδρομές. Κι εμείς μετρούσαμε και ξαναμετρούσαμε, κάναμε ευχές, υπολογίζαμε τις πιθανότητες. Το ξέραμε ότι η επιθυμία μας για μια ελεύθερη ζωή έπρεπε να περάσει πάνω από όλα όσα μας καταπιέζουν, μας δολοφονούν, μας καταστρέφουν, γι’ αυτό βουτήξαμε στο κενό, όπως ακριβώς τα αστέρια που βλέπαμε να πέφτουν.

Από τότε, άπειρα αστέρια πέσαν, μπορεί να ήρθε η ώρα να πέσει και το δικό μας, ποιος ξέρει; Αν είχαμε έτοιμες τις απαντήσεις δε θα γινόμασταν αυτό που είμαστε αλλά ιδιοτελή καθάρματα που θα διδάσκαμε στους ανθρώπους τρόπους να γίνουν τρωκτικά που τρώγονται μεταξύ τους όπως κάνουν σήμερα.» . ( Από το κείμενο του Νίκου Ρωμανού που δόθηκε μέσα από τις φυλακές Κορυδαλλού ,΄Ασφυξία για μία ανάσα ελευθερίας’)