H αδιαφορία της καθημερινότητας

H αδιαφορία της καθημερινότητας

Μέσα σε γνωστά και άγνωστα σοκάκια του γεωγραφικού χώρου που μας περικλείει συναντά κανείς κάτι, το οποίο δεν του κάνει καθόλου εντύπωση. Η απάθεια με την οποία αντικρίζει κανείς την καθημερινότητα έχει τις ρίζες της στον τρόπο λειτουργίας της. Από την ανατολή του ήλιου μέχρι την εναλλαγή του με την σελήνη οι κινήσεις, οι εργασίες, οι δραστηριότητες και οι διάλογοι των περισσότερων ανθρώπων διακρίνονται από την έλλειψη ποικιλίας. Οι σκηνές, οι οποίες διαδραματίζονται σε καθημερινή βάση ανακαλούν τους Μοντέρνους Καιρούς του Τσάρλι Τσάπλιν, όπου ο άνθρωπος, ως εξάρτημα ενός καλοκουρδισμένου συστήματος, έχει την ευθύνη, παράλληλα, για την εύρυθμη λειτουργία του, προκειμένου να μην υπάρξει κάποια βλάβη, η οποία θα προκαλέσει οποιαδήποτε διαταραχή στο σύμπαν της επαναλαμβανόμενης ρουτίνας. Έτσι και σήμερα όλοι λαμβάνουν μια θέση στο κοινωνικό γίγνεσθαι, αναλαμβάνοντας ανάλογες ευθύνες και υποχρεώσεις, μέσα σε προκαθορισμένα πλαίσια.

Read more

Προβληματισμός #7: Οι άνθρωποι του πηγαδιού

Προβληματισμός #7: Οι άνθρωποι του πηγαδιού

Οι παροιμίες, λένε, είναι το απόσταγμα της σοφίας ενός λαού. Πράγματι καταφέρνουν με λίγες λέξεις να δώσουν ένα μεγάλο μάθημα ζωής. Άκουσα πρόσφατα την εξής κινέζικη παροιμία «Όποιος κατοικεί σε πηγάδι λέει πως ο ουρανός είναι μικρός…»!, μια παροιμία που στριφογυρνάει τις τελευταίες μέρες στο μυαλό μου.

Πόσο εύστοχη παροιμία! Αν παρατηρήσουμε γύρω μας θα δούμε πως,τελικά, πολλοί άνθρωποι ζουν όντως στο δικό τους «πηγάδι»! Ένα πηγάδι που δύσκολα μπορεί να γκρεμιστεί, αφού είναι φτιαγμένο από υλικά πρώτης ποιότητας, όπως ατσάλινη ανασφάλεια, πέτρινο εγωισμό και λασπωμένες φοβίες… Read more

Ένα θαύμα δίπλά σου!

Ένα θαύμα δίπλά σου!

Το πρωί άνοιξα τα μάτια μου με δυσκολία.

Το σώμα μου ήταν βαρύ… Μόλις είχα αποβιβαστεί από τα όνειρά μου κι ένα γλυκό μούδιασμα έφτανε ως τις άκρες των ποδιών. Σκέφτηκα πως μόνο ένας μερακλίδικος καφές θα μου έδιωχνε το … jet lag!

Με τον καφέ στο χέρι, λοιπόν, ξεκίνησα την συνηθισμένη μου βόλτα στην πραγματικότητα της εποχής μου, δηλαδή στις σελίδες του facebook, ψάχνοντας ανέμελα σε διάφορες αναρτήσεις «φίλων» εκείνη την ιδανική αγγελία εργασίας, την φοβερή είδηση της ημέρας, την μεγάλη ευκαιρία της ζωής μου τέλος πάντων!

Τίποτα και σήμερα…

Άνοιξα την τηλεόραση μηχανικά… Χαμός! Read more

Ο γάτος

Ο γάτος

Άνοιξα την πόρτα και βρήκα τον γάτο να παίζει με ένα πενηντάευρο. Το είχε ανάμεσα στα χέρια του και ήταν έτοιμος να το ξεσκίσει, ήταν το τελευταίο μου.  Τον τσάκωσα από το σβέρκο και τον σήκωσα ψιλά «Μικρέ ήρεμα, αν δεν ήταν αυτά τώρα μάλλον θα ήσουν τέζα»
Μου είχε ήδη κοστίσει 150 ευρώ σε γιατρούς και φάρμακα.
Γούρλωσε τα μάτια του και κοιτούσε το στόμα μου που ανοιγόκλεινε.
Δεν νομίζω να καταλάβαινε και πολλά ή απλά με έγραφε στα αρχίδια του. Στα μικρά και γνουδωτα αρχίδια του.
Τον είχε βρει μια φίλη μέσα σε μια σακούλα μαζί με τα αδέλφια του, ήταν ο μόνος που επέζησε από την μαλακία κάποιου. Πολύ θα ήθελα να βρω αυτόν τον μάγκα που έκλεισε 6 νεογέννητα γατάκια σε μια σακούλα και τα πέταξε σε ένα κάδο στην Τσαμαδού, πίσω από το Πολυτεχνείο.
Read more

3 αγαπημένες συνήθειες που οι ρυθμοί της σύγχρονης ζωής τείνουν να τις εξαφανίσουν

3 αγαπημένες συνήθειες που οι ρυθμοί της σύγχρονης ζωής τείνουν να τις εξαφανίσουν

Οι εποχές αλλάζουν, η ζωή προχωρά, εξελίσσεται και πλέον ακολουθεί ρυθμούς «ξέφρενους», ικανούς να παρασύρουν στο πέρασμά τους ολόκληρη μέρα, ολόκληρο χρόνο, ακόμη και ολόκληρη ζωή. Και εμείς, ως μέρος αυτής της «τρελής» πορείας παρασυρόμαστε, ακολουθούμε και πολλές φορές ξεχνιόμαστε…Παρακολουθούμε τις εξελίξεις, συμμετέχουμε σ’ αυτές, ενστερνιζόμαστε τις αλλαγές και τις καινοτομίες, αφήνοντας όμως – πολλές φορές – πίσω συνήθειες που ανέκαθεν χαρακτήριζαν μια πιο χαρούμενη και ανέμελη πλευρά της ζωή μας. Read more

Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν φθινόπωρο. Μία συνηθισμένη Δευτέρα. Άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και πήγε στο σαλόνι όπου ήταν μαζεμένοι οι δικοί της. Ήταν βουρκωμένη και μόλις τους αντίκρυσε άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Χώθηκε στην αγκαλιά της μητέρας της και είπε “Σας χρειάζομαι.. Χρειάζομαι βοήθεια.” Κανείς δεν είχε καταλάβει μέχρι τότε. Κανείς δεν είχε υποπτευτεί. Ήταν μόλις 18 χρονών.

Read more

Όλα είναι θέμα χρόνου

Όλα είναι θέμα χρόνου

Για κάποιους ο χρόνος είναι γιατρός της ψυχής και για άλλους απλώς ένας εχθρός. Ποιος μπορεί να ξεφύγει από το χρόνο και τα όρια του που συχνά στενεύουν; Ποιος είναι εκείνος που αγνοεί το τικ-τακ του ρολογιού; Εξετάσεις, ραντεβού, αγωνίες, χαρές, προσδοκίες, απολαύσεις. Όλα συνδεδεμένα άρρηκτα με ρολόγια. Μια ζωή γεμάτη ρολόγια κι εμείς υπηρέτες τους σε παιχνίδι αναπόδραστο.

Ρολόγια που άλλοτε τρέχουν και μαζί τους κι εμείς. Μεταμφιεσμένοι σε δρομείς ανώμαλου δρόμου καθημερινά διανύουμε χιλιόμετρα σκεπτόμενοι και εργαζόμενοι ακούγοντας τους ήχους των ρολογιών δυνατά στα αφτιά μας  να μας υπενθυμίζουν ότι το παιχνίδι έχει όρια και κανόνες αυστηρούς. Άλλοτε πάλι τα ρολόγια χρειάζονται λίγο σπρώξιμο και τότε είναι που τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα φαντάζουν βουνά αμετακίνητα και απέραντες θάλασσες. Read more

ψάχνοντας τη ζωή που ονειρευτήκαμε…

ψάχνοντας τη ζωή που ονειρευτήκαμε…

Φεύγεις, δεν  παραμένεις στάσιμη στη μέτρια ζωή σου, δεν σου αρέσουν τα άνετα και τα εύκολα, πιέζεις τον εαυτό σου να φτάσει πιο μακριά, να χτίσει ψηλότερους πύργους;  Θέλεις να ξεπεράσεις τους στόχους που είχες θέσει στην ηλικία των δεκαπέντε;  Να καταφέρεις να γίνεις κάτιι περισσότερο από ό, τι οι γονείς σου σκέφτηκαν ότι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις, κάτι περισσότερο από αυτό που η κοινωνία λέει ότι θα μπορούσες να γίνεις;  Μήπως ακόμα δε δέχεσαι την απάντηση “όχι” ως πιθανή απάντηση; Μήπως πιστεύεις ότι μπορείς να φτάσεις μέχρι τα αστέρια και τον ουρανό και όλους τους πλανήτες, μέχρι να αρπάξεις αυτό που ψάχνεις;

Read more

Mellonia «Ένας θεατρικός κινηματογράφος»

Mellonia «Ένας θεατρικός κινηματογράφος»

Mellonia «Ένας θεατρικός κινηματογράφος», που αγαπήσαμε….


Την περασμένη Τρίτη είχα την τιμή να παρακολουθήσω τη θεατρική παράσταση Mellonia των Hippo Theatre Group. Πρόκειται για ένα πρωτοποριακό θεατρικό έργο, το οποίο συνδυάζει την κίνηση των ηθοποιών με ένα φαντασμαγορικό οπτικοακουστικό υλικό. Η συγκεκριμένη παράσταση αποτελεί ένα μοναδικό συνδυασμό του digital με το κλασσικό θέατρο και συνδυάζει τον κόσμο του κόμικς με τον ζωντανό ήχο και την μίμηση. Με αυτό τον τρόπο το έργο ζωντανεύει μπροστά στα μάτια του θεατή μια ιστορία αγάπης δίνοντας μια αίσθηση μεταφοράς σ’ έναν διαφορετικό κόσμο στο μέλλον. Πέραν όμως της πρωτοποριακής παρουσίασης του κυρίως θέματος του έργου, αυτό το οποίο με συνεπήρε ήταν τα φιλοσοφικά μηνύματα, τα οποία τίθενται σχετικά με την τεχνολογία και τα επιτεύγματα της και τα οποία ταλανίζουν τον τελευταίο καιρό την επιστημονική κοινότητα των ιστορικών της τεχνολογίας, των νευροβιολόγων, των ειδικών της γνωσιακής επιστήμης αλλά και των φιλοσόφων της ηθικής. Read more

O ρόλος της ψυχολογίας σε καιρούς χαλεπούς

O ρόλος της ψυχολογίας σε καιρούς χαλεπούς

Πράγματι, η ψυχολογία μας είναι ένας σύνθετος μηχανισμός που δέχεται πολλά και διαφορετικά ερεθίσματα κάθε στιγμή και από αυτά διαμορφώνεται και αναλόγως κυμαίνεται και η διάθεση μας. Τέτοια ερεθίσματα είναι κυρίως η καθημερινότητα μας με ο,τιδήποτε αυτή συνεπάγεται, οι κοινωνικές και επαγγελματικές καθώς και οι οικογενειακές σχέσεις και γενικά η κοινωνική και οικονομική πορεία  του ευρύτερου περιβάλλοντος μας. Τι γίνεται όμως, όταν τα μηνύματα αυτά είναι αρνητικά και τα προβλήματα ξεπερνούν πολλές φορές τις δυνάμεις και ο σθένος μας; Τότε είναι η στιγμή που η ψυχολογία μας ‘’παίρνει την κάτω βόλτα’’ και η ζυγαριά γέρνει προς την πλευρά της δύσκολης, από πολλές πλευρές, καθημερινότητας. Τότε είναι που θυμώνεις και αγανακτείς για τους κόπους που έχεις κάνει και που δεν έχουν βρει το αντίκρυσμα που τους αξίζει. Τότε είναι που αναρωτιέσαι που πήγε η ηρεμία, η ισορροπία και η δικαιοσύνη. Τότε είναι που απογοητεύεσαι, θολώνεις και πολλές φορές ενεργείς σπασμωδικά. Και δυστυχώς, τότε είναι που παλεύεις με το δίλημμα αν αξίζει να το παλέψεις λίγο ακόμα ή αν κουρασμένος και ανήμπορος να αντιδράσεις μένεις να κοιτάς τις εξελίξεις να έρχονται. Read more