Οι ουρανοί είναι μέσα σου…

Οι ουρανοί είναι μέσα σου…

Εν όψει της νέας σχολικής χρονιάς σκέφτηκα να μοιραστώ με την παρέα των freeminds μία σημαντική για μένα φράση που κουβαλώ από τα μαθητικά μου χρόνια, τα οποία, παρεμπιπτόντως, έχω την τύχη να θυμάμαι με αγάπη και νοσταλγία, συμφωνώντας απόλυτα με την Άννα Βίσση, αφού «τα μαθητικά τα χρόνια δεν τ’ αλλάζω με τίποτα»!

«Οι ουρανοί είναι μέσα σου…», αυτή είναι η μικρή αλλά θαυματουργή πρόταση, γραμμένη σ’ ένα διακοσμητικό μήλο, δώρο της φιλολόγου μου στο λύκειο με αφορμή την συμμετοχή μου σ’ έναν μαθητικό διαγωνισμό. Την θεωρώ θαυματουργή, επειδή, αν και σύντομη, πολλές φορές έχει φωτίσει στη ζωή μου εκείνες τις μέρες που, μολονότι έξω έχει λιακάδα, αυτές παραμένουν μουντές. Read more

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει;;

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει;;

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει δίπλα σε κάποιον;;

Δεν υπάρχει απάντηση ξεκάθαρα αντικειμενική σχετικά με την έννοια αγάπη. Η αγάπη έχει διάφορες όψεις και όταν παύουμε να είμαστε με κάποιον που αγαπάμε δε σημαίνει ότι η αγάπη αυτή χάνεται.

Είναι αδύνατο να σταματήσεις να νοιάζεσαι και να αγαπάς ένα άτομο για το οποίο βίωσες τόσο δυνατά συναισθήματα.

Κι έπειτα τι τελικά μας τραβάει σε ένα άτομο; Μπορείς να μείνεις με κάποιον όταν οι κόσμοι σας και τα θέλω σας δεν εφάπτονται, όταν  οι κοινές συντεταγμένες είναι ελάχιστες.;; Read more

Πιστεύω στην αγάπη

Πιστεύω στην αγάπη

Πιστεύω στην αγάπη. Δεν πιστεύω σε πολιτικούς, δεν πιστεύω σε ζώδια ούτε παρακολουθώ τους ουρανούς για να διαπιστώσω το αν το μέλλον που θα έρθει είναι καλύτερο. Δεν πιστεύω σε προβλέψεις και ανυπόστατες υποθέσεις. Read more

Η ζωή μια αστραπή…

Η ζωή μια αστραπή…

Έχοντας διαβάσει ή ακούσει όλοι μας λίγο πολύ γνωστά αποφθέγματα σπουδαίων ποιητών, μπορώ να εκφράσω με βεβαιότητα την πεποίθηση πως η παραπάνω φράση με την οποία τιτλοφορείται το παρόν άρθρο, αποπνέει μια αισιοδοξία και μπορεί να γίνει μότο ζωής για όλους μας. Ζούμε σε μια εποχή που ο καθένας αντιμετωπίζει κάθε είδους προβλήματα, προσωπικά, ψυχολογικά, οικονομικά,κοινωνικά και όλα συνδέονται μεταξύ τους σαν ένας φαύλος κύκλος που ολοένα και μεγαλώνει. Δεν είναι σκοπός μου να μιλήσω για τα αίτια που οδηγούν σε αυτήν την κατάσταση, ούτε και για τις ζοφερές ενίοτε συνέπειές της. Ο ρόλος που επιθυμώ να έχω είναι να αφυπνίσω την κουρασμένη και ίσως υποτονική εσωτερική δύναμη του καθενός, το χαμένο υγιή του εγωισμό, την ανύπαρκτη ενδεχομένως αυτοπεποίθησή του και να σας πείσω πως πρέπει να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να κυνηγήσουμε τα όνειρα και τους στόχους μας. Η ζωή είναι σύντομη για να αναλώνεται μόνο στις δυσκολίες και τα προβλήματα. Έχουμε έρθει στον κόσμο με μία και μοναδική ευκαιρία να αξιοποιήσουμε κάθε στιγμή και κάθε δυνατότητα για να πετύχουμε ο,τι μας κάνει ευτυχισμένους, ο,τι μας χαρίζει ένα αληθινό και πηγαίο χαμόγελο. Read more

Γερνάω μαμά….

Γερνάω μαμά….

Ναι… απλά ήθελα να ανοίξω το στόμα μου να το φωνάξω και να το ακούσω εγώ η ίδια, μια που εσύ δεν είσαι εδώ… Κλείνω τα μάτια να συγκρατήσω δυό απρόσκλητα δάκρυα που δεν έχουν βαρεθεί να κατεβαίνουν κάθε φορά που σε φέρνω στο νού μου.

Μπαίνω επισήμως στα σαράντα και είναι σα να γεννήθηκα εχτές. Τρέχω στην άμμο στην παραλία που με πήγαινες, μυρίζω ακόμα τη σούπα σου, τρέχοντας από την πόρτα ένα χειμωνιατικό μεσημέρι, πετώντας τη σάκα του σχολείου μακριά.. Γεύομαι το γλυκό κυδώνι σου και τρέμω στην ιδέα ότι αυτή η γλύκα γρήγορα θα χαθεί… Γερνάω μαμά… Read more

Το άγχος στη γωνία…  

Το άγχος στη γωνία…  

Το άγχος…μια λέξη… πολλά νοήματα. -το δημιουργικό, το παθολογικό, το παροδικό και το μόνιμο- Πολλές φορές ένα ασήμαντο γεγονός είναι ικανό να μας προκαλέσει στρες και να μην  αντιληφθούμε  πρώτοι εμείς οι ίδιοι τον λόγο που νιώθουμε ξαφνικά νευρικοί και έχουμε αρνητική διάθεση. Read more

Οι άνθρωποι που φέυγουν

Οι άνθρωποι που φέυγουν

Είμαι εδώ και μπορώ και σου γράφω και αναπνέω και γελάω και κλαίω και πονώ και  «ματώνω» .  Μέρες ηλιόλουστες και συννεφιασμένες , θάλασσες ήρεμες και ανταριασμένες,  χαρά και  λύπη, μαύρο και άσπρο όπως και να ‘χει, σε όποια συνθήκη,  είμαι εδώ και μπορώ και  σου γράφω …..

Μη νομίζεις, είμαι και γω από τους ανθρώπους σαν και εσένα,  που χάνονται στις σκέψεις , στα άγχη, στα ανούσια, στα πράγματα τα ευτελή.  Μα κοίτα να δεις μέχρι και γω συνειδητοποίησα ότι είμαι εδώ και μπορώ και σου γράφω . Read more

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

Μεγάλη η σπουδαιότητα των προτεραιοτήτων της ζωής μας. Δεν υπάρχει πλαίσιο ζωής και καθημερινής τριβής δίχως ιεραρχικό σύστημα προτεραιοτήτων που τηρούνται πιστά. Θέτουμε προτεραιότητες σε ήθη, αξίες, ενδιαφέροντα , ανθρώπους. Θυσιάζουμε και θυσιαζόμαστε για εκείνες ολόκληροι. Είτε τις επιλέξαμε λιγότερο άμεσα είτε περισσότερο. Και φυσικά τις υπερασπιζόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως.

Χωρίς αυτές είναι αλήθεια πως η ζωή καθίσταται αγώνας δρόμου με τους δρομείς να πασχίζουν για την ικανοποίηση και εξισορρόπηση των πάντων. Πράγμα συνήθως αδύνατο για τα ανθρώπινα γούστα και δεδομένα.  Ενώ μεταξύ τους συχνά ανταγωνίζονται για την επικράτηση τους.
Read more

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Σαν ήμουν παιδί, αγαπούσα τον κόσμο του μύθου, μ’άρεσε να ακούω παραμύθια, για μυθικά τέρατα, δράκους, γενναίους και παράτολμους άνδρες που επιδιώκουν το αδύνατο ή το τουλάχιστον επικίνδυνο, για εξερευνητές που ο πόθος της απάντησης γι’αυτό το γιατί, τους οδήγησε πολύ μακριά, σε νέα σύνορα ή κάποτε, και στο τέλος των οποιωνδήποτε συνόρων …

Μα, περισσότερο, αγαπούσα τον ακαταμάχητα περίεργο, ριψοκίνδυνο και τυχοδιώκτη Οδυσσέα, που το πάθος του για περιπέτειες, η υπομονή και η επιμονή του, τον φέρνουν αντιμέτωπο με υπέρτερες προκλήσεις. Φανταζόμουν και ταυτιζόμουν, λοιπόν, με τον τρομερό Οδυσσέα, που πάλευε διαρκώς με τα θηριωδέστερα τέρατα και που, χάρη στην ευφυία του, κατόρθωνε να τα νικά .

Και ο Οδυσσέας ήμουν εγώ, ο Οδυσσέας μέσα μου, γιατί μέσα μου ζούσε ο ατρόμητος, γενναιόκαρδος ταξιδευτής, ο πολυμήχανος ναυαγός που δεν το έβαζε ποτέ του κάτω.. Read more

πέτα τη μάσκα που φοράς…

πέτα τη μάσκα που φοράς…

Η ερώτηση ήταν απλή
-τι κάνεις,όλα καλά.?
-ναι είμαι καλά…”και ας μην ήμουν.”
Mικρό ψέμα…το έχω πει και άλλες φορές.το έχεις πεί και εσύ,το έχουμε πεί όλοι. Αυτές τις μέρες τις άσχημες που οι σκέψεις γίνονται ασήκωτες.και τα νιώθεις όλα σε πιέζουν. Eίναι οι λογαριασμοί που δεν πλήρωσες, η δουλειά που πάλι δεν βρήκες,αυτή η θλίψη που έχει σκεπάσει όλη την πόλη.νύχτες που δεν ξημέρωσαν έυκολα,αυπνίες,άγχος.αχ αυτό το άγχος που μαζέυεται σε μια γωνιά μέσα σου. Για το σήμερα που πάλι ξέχασες να ζήσεις, το άυριο που φοβάσαι. Μπλέκονται όλα και γίνονται κουβάρι και νιώθεις μόνος.

Read more