Μη ζητάς το ιδανικό όταν μπορείς να το πλάσεις!

Μη ζητάς το ιδανικό όταν μπορείς να το πλάσεις!

Υπάρχουν ιδανικά; Ιδανικές σχέσεις, ιδανικοί φίλοι , ιδανικές οικογένειες… ιδανική ζωή; Μια αρνητική απάντηση  ίσως κατέστρεφε μια ολόκληρη κοσμοθεωρία. Ίσως πάλι και όχι. Νομίζω όμως πως η ζωή σε κάθε στιγμή της φροντίζει να μας δείχνει ξεκάθαρα πως τίποτα δεν υπάρχει σε ιδανική μορφή ή σχεδόν τίποτα. Κι αν κάτι φτάσει και γίνει τότε σίγουρα χρειάστηκε κοπιώδεις προσπάθειες. Read more

Πως αποφάσισα να «αλλάξω» τον εαυτό μου!

Πως αποφάσισα να «αλλάξω» τον εαυτό μου!

“Η μεγαλύτερη  μάχη είναι εκείνη  ενάντια στον εαυτό μας”, αυτή την ατάκα είδα γραμμένη , ενώ έψαχνα ποιο καινούργιο βιβλίο θα προστεθεί στα ράφια της βιβλιοθήκης μου. Έριξα μια πιο προσεκτική  ματιά στη φράση αυτή που κέντρισε τόσο το ενδιαφέρον μου. Αναρωτιόμουν αν  την είχα διαβάσει ξανά ή αν κάποιος μου την είχε μάθει. Οι λέξεις έκρυβαν ένα πολύ ισχυρό νόημα και εγώ  μόλις το συνειδητοποιούσα.

Από  μικρή θυμάμαι να δίνω διάφορες “μάχες” στην καθημερινότητα μου προσπαθώντας να εντάσσομαι  στα κοινωνικά σύνολα. Η ενασχόλησή μου με το μπαλέτο είχε δημιουργήσει  μια πειθαρχία, μια ασυγκράτητη επιθυμία να δουλεύω σκληρά για να πετύχω τα  βήματα μιας χορογραφίας ή ένα χορευτικό αυτοσχεδιασμό. Όμως στη ζωή δεν έρχονται όλα  όπως τα θέλουμε. Η σωματική μου ανάπτυξη σταμάτησε απότομα το χορό από τη ζωή μου. Εκείνη  τη μέρα έχασα και τη μάχη με τον εαυτό μου. Read more

Μην πεις ο φόβος νίκησε πάλι

Μην πεις ο φόβος νίκησε πάλι

Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της παιδικής μας ηλικίας  μάθαμε να κοιτάζουμε στα μάτια όσα μας τρομάζουν και να τα αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα και άμεσα. Αργότερα γίναμε έφηβοι και ύστερα ενήλικες  με τους ίδιους φόβους να μας ακολουθούν και μαζί τους ίσως κάποιοι νέοι και λιγότερο ‘’ιάσιμοι’’. Read more

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Σαν ήμουν παιδί, αγαπούσα τον κόσμο του μύθου, μ’άρεσε να ακούω παραμύθια, για μυθικά τέρατα, δράκους, γενναίους και παράτολμους άνδρες που επιδιώκουν το αδύνατο ή το τουλάχιστον επικίνδυνο, για εξερευνητές που ο πόθος της απάντησης γι’αυτό το γιατί, τους οδήγησε πολύ μακριά, σε νέα σύνορα ή κάποτε, και στο τέλος των οποιωνδήποτε συνόρων …

Μα, περισσότερο, αγαπούσα τον ακαταμάχητα περίεργο, ριψοκίνδυνο και τυχοδιώκτη Οδυσσέα, που το πάθος του για περιπέτειες, η υπομονή και η επιμονή του, τον φέρνουν αντιμέτωπο με υπέρτερες προκλήσεις. Φανταζόμουν και ταυτιζόμουν, λοιπόν, με τον τρομερό Οδυσσέα, που πάλευε διαρκώς με τα θηριωδέστερα τέρατα και που, χάρη στην ευφυία του, κατόρθωνε να τα νικά .

Και ο Οδυσσέας ήμουν εγώ, ο Οδυσσέας μέσα μου, γιατί μέσα μου ζούσε ο ατρόμητος, γενναιόκαρδος ταξιδευτής, ο πολυμήχανος ναυαγός που δεν το έβαζε ποτέ του κάτω.. Read more

ψάχνοντας τη ζωή που ονειρευτήκαμε…

ψάχνοντας τη ζωή που ονειρευτήκαμε…

Φεύγεις, δεν  παραμένεις στάσιμη στη μέτρια ζωή σου, δεν σου αρέσουν τα άνετα και τα εύκολα, πιέζεις τον εαυτό σου να φτάσει πιο μακριά, να χτίσει ψηλότερους πύργους;  Θέλεις να ξεπεράσεις τους στόχους που είχες θέσει στην ηλικία των δεκαπέντε;  Να καταφέρεις να γίνεις κάτιι περισσότερο από ό, τι οι γονείς σου σκέφτηκαν ότι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις, κάτι περισσότερο από αυτό που η κοινωνία λέει ότι θα μπορούσες να γίνεις;  Μήπως ακόμα δε δέχεσαι την απάντηση “όχι” ως πιθανή απάντηση; Μήπως πιστεύεις ότι μπορείς να φτάσεις μέχρι τα αστέρια και τον ουρανό και όλους τους πλανήτες, μέχρι να αρπάξεις αυτό που ψάχνεις;

Read more

Μια νέα ζωή…

new life
Και κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησαν όλα…

Η νέα ζωή που τόσο περίμενες… σε υποδέχτηκε… τόσο όμορφα αλλά και τόσο άσχημα. Μέσα σε ένα άγνωστο περιβάλλον έμαθες να επιβιώνεις, να ανακαλύπτεις, να γνωρίζεις αλλά και να χάνεις. Μία όαση συναισθημάτων λοιπόν ξετιλύγεται μπροστά στα μάτια σου. Στιγμές ευτυχίας, λύπης, χαράς, στεναχώριας, ανυπομονησίας και περιέργειας, σε περιμένουν κάθε μέρα και εσύ πρέπει να είσαι έτοιμος να τα αντιμετωπίσεις. Μην τα φοβάσαι…απλά ζήσε.

Άλλωστε η ζωή έχει τα πάνω της αλλά και τα κάτω της. Στο χέρι σου όμως είναι να διαλέξεις τι θα τα κάνεις… θα τα εκμεταλλευτείς ή θα τα αλλάξεις; Και που ξέρεις ίσως τελικά και να σ ‘αρέσει, μόνο να θυμάσαι όλα τα ζεις για μια φορά. Μην το ξεχνάς!! Read more

Λέγε μου αλήθεια κι ας κοιμάμαι με τα παραμύθια

Λέγε μου αλήθεια κι ας κοιμάμαι με τα παραμύθια

Να μου λες την αλήθεια. Το θέλω. Το απαιτώ. Να ξέρω τι έρχεται, τι θα κληθώ να αντιμετωπίσω.

Μη φοβάσαι. Έχω έτοιμες τις άμυνές  μου. Τις ντύνω με τις όποιες αδυναμίες μου, μα σαν έρθει η ώρα εκείνη θα γίνω λέαινα για να προστατέψω όσους αγαπώ.

Ξέρεις .. η αγάπη είναι μοχλός κινητήριος. Είναι κι όπλο χρήσιμο κι επικίνδυνο μαζί. Αρκεί να κατανοείς τη δύναμή της και να υποκλίνεσαι στο μεγαλείο της. Να θαυμάζεις και να αφήνεσαι. Να λες μα πιότερο να πράττεις.

Λέγε μου την αλήθεια.. κι άσε με στη σιγαλιά του λυκόφωτος να ανιχνεύω τα θεριά και να ονειρεύομαι πως κατατροπώνω τους δράκους.

Μη φοβάσαι. Αντιλαμβάνομαι τον κίνδυνο.. κι ας θαρρείς πως αμφιταλαντεύομαι σ’ ένα κόσμο φανταστικό.

Είναι η πανοπλία μου. Read more

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

Έρχονται ώρες, μέρες και νύχτες που έχοντας ως καύσιμο την φαντασία μου ταξιδεύω από μέρος σε γειτονιά και από γειτονιά σε άλλες συνοικίες άγνωστες. Θέλω  να απορροφήσω και να κλέψω την κάθε εικόνα άσχετα από το αν με τρομάζει, με χαροποίει ή μου προσφέρει μια ανίατη θλίψη. Θέλω να τρέξω μακριά ,να γίνω ένα με το περιβάλλον και να αφεθώ στην τελειότητα της μυθοπλασίας και της απλότητας. Σαν μικρό παιδί  που το μόνο που θέλει να κάνει είναι να τρέξει και να παίξει με την άμμο στην παράλια δημιουργώντας πυργάκια από ευτυχία και όνειρα!!

Read more

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Και ξαφνικά είδα την ασπρόμαυρη φωτογραφία σου, αυτή που κοιτάς λίγο χαμηλά προσπαθώντας να δείξεις σοβαρός. Μου έκανε εντύπωση που τα μάτια σου απέφευγαν την κάμερα. Εσένα πάντα σου άρεσαν οι φωτογραφίες με τις γκριμάτσες, οι ανούσιες και οι περίεργες.

Ήταν έτσι τραβηγμένη με στόχο να φαίνεται το αγαπημένο σου τατουάζ στον ώμο. Είχε συναισθηματική αξία για σένα. Σου θύμιζε πόσο δεμένος ήσουν είσαι και θα είσαι με τους φίλους σου. Φαινόταν και κάτι σαν χορδή, ίσως ήταν η κιθάρα σου, η επέκταση του χεριού σου.

Έμεινα απορροφημένη να την κοιτάζω, δεν την προσπέρασα… όπως έκανα συνήθως με τις φωτογραφίες σου. Εκείνη είχε κάτι διαφορετικό από τις άλλες, κάτι ιδιαίτερο. Άραγε έπαιζες ή έγραφες μουσική όταν ο φωτογράφος αιχμαλώτισε εκείνη τη φωτογραφία;; Read more

Πρωινό δίχως μουσική

Πρωινό δίχως μουσική

Ξυπνάς το πρωί και αχτίδες φωτός πέφτουν απαλά και τραγουδιστά πάνω στο κρεβάτι κι εσύ δε θες να σηκωθείς. Γυρνάς από την άλλη όμως η σκέψη του ότι πρέπει να αποχωριστείς το μαξιλάρι σου σε ακολουθεί και στο επόμενο όνειρο. Ήταν όντως όνειρο; Ανοίγεις απαλά και στιγμιαία τα μάτια σου και κοιτάζεις τον τοίχο. Αφίσες παντού, αγαπημένες συναυλίες και χοροί που έριξες δίχως να υπάρχει αύριο. Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο και θυμάσαι ότι είχες περάσει καλά εκείνη τη μέρα. Είχε πιεί λίγο παραπάνω, είχες μιλήσει πολύ και είχες καταπιεί όλη την αύρα του κόσμου γύρω σου. Είχες επικοινωνήσει δίχως να προσπαθήσεις. Αυτό θα πει στιγμή. Οι φίλοι σου γελούσαν μαζί σου που ήσουν τόσο χαρούμενη, μα ήταν κι αυτό κομμάτι της στιγμής. Του παρόντος-παρελθόντος. Read more