ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

Έρχονται ώρες, μέρες και νύχτες που έχοντας ως καύσιμο την φαντασία μου ταξιδεύω από μέρος σε γειτονιά και από γειτονιά σε άλλες συνοικίες άγνωστες. Θέλω  να απορροφήσω και να κλέψω την κάθε εικόνα άσχετα από το αν με τρομάζει, με χαροποίει ή μου προσφέρει μια ανίατη θλίψη. Θέλω να τρέξω μακριά ,να γίνω ένα με το περιβάλλον και να αφεθώ στην τελειότητα της μυθοπλασίας και της απλότητας. Σαν μικρό παιδί  που το μόνο που θέλει να κάνει είναι να τρέξει και να παίξει με την άμμο στην παράλια δημιουργώντας πυργάκια από ευτυχία και όνειρα!!

Read more

Οι στόχοι μας & η σημασία τους

Οι στόχοι μας & η σημασία τους

Θυμάστε μήπως τι όνειρα κάνατε όταν ήσασταν παιδιά; Μπορεί το ερώτημα να σας φαίνεται αστείο όμως σκεφτείτε πόσο μακριά ίσως είστε από αυτό που πάντα θέλατε να κάνετε/γίνετε στη ζωή σας. Η αλήθεια είναι πως ζούμε σε μια κοινωνία που όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναγκάζονται και καταλήγουν να συμβιβάζονται με πάρα πολλά πράγματα στη ζωή τους: Με τις σπουδές τους, με την δουλειά τους, με τους φίλους τους, με τον σύντροφό τους και γενικότερα ο συμβιβασμός είναι κάτι που σχεδόν κυριαρχεί στις επιλογές τους. Γιατί; Τι είναι εκείνο που κάνει τους περισσότερους ανθρώπους να πισωπατούν και να μη διεκδικούν αυτά που θέλουν ή αξίζουν;

Πρώτα από όλα ο φόβος. Αυτό το γιγάντιο θεριό που έχουμε μέσα μας όλοι οι άνθρωποι άλλοι σε μεγαλύτερο και άλλοι σε μικρότερο βαθμό. Φοβόμαστε να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα ή μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή μας, φοβόμαστε να ρισκάρουμε από φόβο μήπως αποτύχουμε ή δεν τα καταφέρουμε. Στο τέλος, πολλές φορές καταλήγουμε να κάνουμε τα ίδια, να έχουμε μια μονότονη ζωή μόνο και μόνο επειδή κάποια στιγμή στην διάρκεια της πορείας μας γυρίσαμε την πλάτη σε κάποια ευκαιρία που μπορεί να μας έκλεισε το μάτι. Και αργότερα, όταν ίσως καταλάβουμε τι πραγματικά χάσαμε μελαγχολούμε, στενοχωριόμαστε, εχθρευόμαστε τον εαυτό μας γιατί αρνηθήκαμε να κάνουμε ένα μεγαλύτερο βήμα από τα συνηθισμένα μας. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όσο το δυνατόν συντομότερα μπορούμε ότι όσο δίνουμε χώρο στον φόβο μέσα μας, εκείνος μεγαλώνει και καταλήγει να τρώει το είναι μας, την ψυχή μας, τα όνειρά μας, όλα αυτά που θα θέλαμε να χτίσουμε και να δημιουργήσουμε. Read more

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Και ξαφνικά είδα την ασπρόμαυρη φωτογραφία σου, αυτή που κοιτάς λίγο χαμηλά προσπαθώντας να δείξεις σοβαρός. Μου έκανε εντύπωση που τα μάτια σου απέφευγαν την κάμερα. Εσένα πάντα σου άρεσαν οι φωτογραφίες με τις γκριμάτσες, οι ανούσιες και οι περίεργες.

Ήταν έτσι τραβηγμένη με στόχο να φαίνεται το αγαπημένο σου τατουάζ στον ώμο. Είχε συναισθηματική αξία για σένα. Σου θύμιζε πόσο δεμένος ήσουν είσαι και θα είσαι με τους φίλους σου. Φαινόταν και κάτι σαν χορδή, ίσως ήταν η κιθάρα σου, η επέκταση του χεριού σου.

Έμεινα απορροφημένη να την κοιτάζω, δεν την προσπέρασα… όπως έκανα συνήθως με τις φωτογραφίες σου. Εκείνη είχε κάτι διαφορετικό από τις άλλες, κάτι ιδιαίτερο. Άραγε έπαιζες ή έγραφες μουσική όταν ο φωτογράφος αιχμαλώτισε εκείνη τη φωτογραφία;; Read more

Πρωινό δίχως μουσική

Πρωινό δίχως μουσική

Ξυπνάς το πρωί και αχτίδες φωτός πέφτουν απαλά και τραγουδιστά πάνω στο κρεβάτι κι εσύ δε θες να σηκωθείς. Γυρνάς από την άλλη όμως η σκέψη του ότι πρέπει να αποχωριστείς το μαξιλάρι σου σε ακολουθεί και στο επόμενο όνειρο. Ήταν όντως όνειρο; Ανοίγεις απαλά και στιγμιαία τα μάτια σου και κοιτάζεις τον τοίχο. Αφίσες παντού, αγαπημένες συναυλίες και χοροί που έριξες δίχως να υπάρχει αύριο. Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο και θυμάσαι ότι είχες περάσει καλά εκείνη τη μέρα. Είχε πιεί λίγο παραπάνω, είχες μιλήσει πολύ και είχες καταπιεί όλη την αύρα του κόσμου γύρω σου. Είχες επικοινωνήσει δίχως να προσπαθήσεις. Αυτό θα πει στιγμή. Οι φίλοι σου γελούσαν μαζί σου που ήσουν τόσο χαρούμενη, μα ήταν κι αυτό κομμάτι της στιγμής. Του παρόντος-παρελθόντος. Read more

Μη ζητάς το ιδανικό όταν μπορείς να το πλάσεις!

Μη ζητάς το ιδανικό όταν μπορείς να το πλάσεις!

Υπάρχουν ιδανικά; Ιδανικές σχέσεις, ιδανικοί φίλοι , ιδανικές οικογένειες… ιδανική ζωή; Μια αρνητική απάντηση  ίσως κατέστρεφε μια ολόκληρη κοσμοθεωρία. Ίσως πάλι και όχι. Νομίζω όμως πως η ζωή σε κάθε στιγμή της φροντίζει να μας δείχνει ξεκάθαρα πως τίποτα δεν υπάρχει σε ιδανική μορφή ή σχεδόν τίποτα. Κι αν κάτι φτάσει και γίνει τότε σίγουρα χρειάστηκε κοπιώδεις προσπάθειες. Read more

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Σαν ήμουν παιδί, αγαπούσα τον κόσμο του μύθου, μ’άρεσε να ακούω παραμύθια, για μυθικά τέρατα, δράκους, γενναίους και παράτολμους άνδρες που επιδιώκουν το αδύνατο ή το τουλάχιστον επικίνδυνο, για εξερευνητές που ο πόθος της απάντησης γι’αυτό το γιατί, τους οδήγησε πολύ μακριά, σε νέα σύνορα ή κάποτε, και στο τέλος των οποιωνδήποτε συνόρων …

Μα, περισσότερο, αγαπούσα τον ακαταμάχητα περίεργο, ριψοκίνδυνο και τυχοδιώκτη Οδυσσέα, που το πάθος του για περιπέτειες, η υπομονή και η επιμονή του, τον φέρνουν αντιμέτωπο με υπέρτερες προκλήσεις. Φανταζόμουν και ταυτιζόμουν, λοιπόν, με τον τρομερό Οδυσσέα, που πάλευε διαρκώς με τα θηριωδέστερα τέρατα και που, χάρη στην ευφυία του, κατόρθωνε να τα νικά .

Και ο Οδυσσέας ήμουν εγώ, ο Οδυσσέας μέσα μου, γιατί μέσα μου ζούσε ο ατρόμητος, γενναιόκαρδος ταξιδευτής, ο πολυμήχανος ναυαγός που δεν το έβαζε ποτέ του κάτω.. Read more

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

προτεραιότητα
Μεγάλη η σπουδαιότητα των προτεραιοτήτων της ζωής μας. Δεν υπάρχει πλαίσιο ζωής και καθημερινής τριβής δίχως ιεραρχικό σύστημα προτεραιοτήτων που τηρούνται πιστά. Θέτουμε προτεραιότητες σε ήθη, αξίες, ενδιαφέροντα , ανθρώπους. Θυσιάζουμε και θυσιαζόμαστε για εκείνες ολόκληροι. Είτε τις επιλέξαμε λιγότερο άμεσα είτε περισσότερο. Και φυσικά τις υπερασπιζόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως.

Χωρίς αυτές είναι αλήθεια πως η ζωή καθίσταται αγώνας δρόμου με τους δρομείς να πασχίζουν για την ικανοποίηση και εξισορρόπηση των πάντων. Πράγμα συνήθως αδύνατο για τα ανθρώπινα γούστα και δεδομένα.  Ενώ μεταξύ τους συχνά ανταγωνίζονται για την επικράτηση τους. Read more

Μην πεις ο φόβος νίκησε πάλι

φόβος
Από τα πρώτα κιόλας χρόνια της παιδικής μας ηλικίας  μάθαμε να κοιτάζουμε στα μάτια όσα μας τρομάζουν και να τα αντιμετωπίζουμε ψύχραιμα και άμεσα. Αργότερα γίναμε έφηβοι και ύστερα ενήλικες  με τους ίδιους φόβους να μας ακολουθούν και μαζί τους ίσως κάποιοι νέοι και λιγότερο ‘’ιάσιμοι’’.

Μάθαμε λοιπόν να ζούμε μαζί τους, πληγωθήκαμε εξαιτίας τους και κάποτε κλειστήκαμε στον εαυτό μας χωρίς ευτυχώς  να πάψουμε να ελπίζουμε ότι θα τους ξεπεράσουμε μια για πάντα. Στη συνέχεια γνωρίσαμε και τους φόβους των αγαπημένων μας και μέσα από τη σύγκριση εντοπίσαμε ομοιότητες αλλά και διαφορές που μας έκαναν να αισθανθούμε καλύτερα ή και χειρότερα. Το σίγουρο ήταν ότι όλοι μας δεν μπορούσαμε εύκολα να αποχωριστούμε ορισμένους από  τις ζωές μας. Read more

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει;;

freeminds love

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει δίπλα σε κάποιον;;

Δεν υπάρχει απάντηση ξεκάθαρα αντικειμενική σχετικά με την έννοια αγάπη. Η αγάπη έχει διάφορες όψεις και όταν παύουμε να είμαστε με κάποιον που αγαπάμε δε σημαίνει ότι η αγάπη αυτή χάνεται.

Είναι αδύνατο να σταματήσεις να νοιάζεσαι και να αγαπάς ένα άτομο για το οποίο βίωσες τόσο δυνατά συναισθήματα.

Κι έπειτα τι τελικά μας τραβάει σε ένα άτομο; Μπορείς να μείνεις με κάποιον όταν οι κόσμοι σας και τα θέλω σας δεν εφάπτονται, όταν  οι κοινές συντεταγμένες είναι ελάχιστες.;;

Είναι παράξενο όταν αυτό που σε συγκλονίζει στη σχέση δυο ατόμων είναι η χημεία, και η χημεία, για να είμαστε ειλικρινείς, είναι κάτι δυσεύρετο. Read more

Αγαπώ θα πει χάνομαι

αγάπη
Και ποιος δεν αγάπησε με όλη του την καρδιά; Ποιος δεν θέλησε να δώσει την ψυχή του στους αγαπημένους τους; Ποιος  δεν θυσίασε στο βωμό της αγάπης και δεν ένιωσε πλουσιότερος από ποτέ με τα δωρήματά της; Ακόμα πολλοί δάκρυσαν και πόνεσαν εξαιτίας της και άλλοτε γέλασαν  μέχρι δακρύων και πέταξαν στα σύννεφα.

‘’Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ευεργετική και ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται, δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει. Η αγάπη ποτέ δεν ξεπέφτει.’’ έλεγε ο Απόστολος Παύλος και είχε δίκιο. Read more