Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν φθινόπωρο. Μία συνηθισμένη Δευτέρα. Άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και πήγε στο σαλόνι όπου ήταν μαζεμένοι οι δικοί της. Ήταν βουρκωμένη και μόλις τους αντίκρυσε άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Χώθηκε στην αγκαλιά της μητέρας της και είπε “Σας χρειάζομαι.. Χρειάζομαι βοήθεια.” Κανείς δεν είχε καταλάβει μέχρι τότε. Κανείς δεν είχε υποπτευτεί. Ήταν μόλις 18 χρονών.

Read more

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Και ξαφνικά είδα την ασπρόμαυρη φωτογραφία σου, αυτή που κοιτάς λίγο χαμηλά προσπαθώντας να δείξεις σοβαρός. Μου έκανε εντύπωση που τα μάτια σου απέφευγαν την κάμερα. Εσένα πάντα σου άρεσαν οι φωτογραφίες με τις γκριμάτσες, οι ανούσιες και οι περίεργες.

Ήταν έτσι τραβηγμένη με στόχο να φαίνεται το αγαπημένο σου τατουάζ στον ώμο. Είχε συναισθηματική αξία για σένα. Σου θύμιζε πόσο δεμένος ήσουν είσαι και θα είσαι με τους φίλους σου. Φαινόταν και κάτι σαν χορδή, ίσως ήταν η κιθάρα σου, η επέκταση του χεριού σου.

Έμεινα απορροφημένη να την κοιτάζω, δεν την προσπέρασα… όπως έκανα συνήθως με τις φωτογραφίες σου. Εκείνη είχε κάτι διαφορετικό από τις άλλες, κάτι ιδιαίτερο. Άραγε έπαιζες ή έγραφες μουσική όταν ο φωτογράφος αιχμαλώτισε εκείνη τη φωτογραφία;; Read more

Κύκλος που δεν έκλεισε ή φαύλος κύκλος;

Κύκλος που δεν έκλεισε ή φαύλος κύκλος;

Είναι εκείνο το μήνυμα, εκείνο το τηλέφωνο, εκείνο το βλέμμα (για τους πιο ‘’άτυχους’’ που τυχαίνει το απωθημένο τους να είναι σε απόσταση αναπνοής), εκείνη η τυχαία συνάντηση, εκείνη η στιγμή που το σύμπαν δεν έπρεπε να συνωμοτήσει κι όμως το έκανε… Τότε που όλες οι σκέψεις που είχες βάλει με τόσο κόπο σε τάξη τρέχουν από εδώ κι από εκεί, τότε που όλες οι άμυνες σπάνε, κι όσο κι αν το μυαλό σου φωνάζει <<ΜΗ, ΟΧΙ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ>> εσύ στέκεσαι εκεί να παρακολουθείς το απωθημένο που τόσο καλά είχες τακτοποιήσει μέσα σου ,ή τουλάχιστον έτσι πίστευες,  να επανέρχεται πανηγυρικά στο προσκήνιο… Read more

Οι άνθρωποι που φέυγουν

Οι άνθρωποι που φέυγουν

Είμαι εδώ και μπορώ και σου γράφω και αναπνέω και γελάω και κλαίω και πονώ και  «ματώνω» .  Μέρες ηλιόλουστες και συννεφιασμένες , θάλασσες ήρεμες και ανταριασμένες,  χαρά και  λύπη, μαύρο και άσπρο όπως και να ‘χει, σε όποια συνθήκη,  είμαι εδώ και μπορώ και  σου γράφω …..

Μη νομίζεις, είμαι και γω από τους ανθρώπους σαν και εσένα,  που χάνονται στις σκέψεις , στα άγχη, στα ανούσια, στα πράγματα τα ευτελή.  Μα κοίτα να δεις μέχρι και γω συνειδητοποίησα ότι είμαι εδώ και μπορώ και σου γράφω . Read more

Η ζωή μια αστραπή…

Η ζωή μια αστραπή…

Έχοντας διαβάσει ή ακούσει όλοι μας λίγο πολύ γνωστά αποφθέγματα σπουδαίων ποιητών, μπορώ να εκφράσω με βεβαιότητα την πεποίθηση πως η παραπάνω φράση με την οποία τιτλοφορείται το παρόν άρθρο, αποπνέει μια αισιοδοξία και μπορεί να γίνει μότο ζωής για όλους μας. Ζούμε σε μια εποχή που ο καθένας αντιμετωπίζει κάθε είδους προβλήματα, προσωπικά, ψυχολογικά, οικονομικά,κοινωνικά και όλα συνδέονται μεταξύ τους σαν ένας φαύλος κύκλος που ολοένα και μεγαλώνει. Δεν είναι σκοπός μου να μιλήσω για τα αίτια που οδηγούν σε αυτήν την κατάσταση, ούτε και για τις ζοφερές ενίοτε συνέπειές της. Ο ρόλος που επιθυμώ να έχω είναι να αφυπνίσω την κουρασμένη και ίσως υποτονική εσωτερική δύναμη του καθενός, το χαμένο υγιή του εγωισμό, την ανύπαρκτη ενδεχομένως αυτοπεποίθησή του και να σας πείσω πως πρέπει να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να κυνηγήσουμε τα όνειρα και τους στόχους μας. Η ζωή είναι σύντομη για να αναλώνεται μόνο στις δυσκολίες και τα προβλήματα. Έχουμε έρθει στον κόσμο με μία και μοναδική ευκαιρία να αξιοποιήσουμε κάθε στιγμή και κάθε δυνατότητα για να πετύχουμε ο,τι μας κάνει ευτυχισμένους, ο,τι μας χαρίζει ένα αληθινό και πηγαίο χαμόγελο. Read more

Πως αποφάσισα να «αλλάξω» τον εαυτό μου!

Πως αποφάσισα να «αλλάξω» τον εαυτό μου!

“Η μεγαλύτερη  μάχη είναι εκείνη  ενάντια στον εαυτό μας”, αυτή την ατάκα είδα γραμμένη , ενώ έψαχνα ποιο καινούργιο βιβλίο θα προστεθεί στα ράφια της βιβλιοθήκης μου. Έριξα μια πιο προσεκτική  ματιά στη φράση αυτή που κέντρισε τόσο το ενδιαφέρον μου. Αναρωτιόμουν αν  την είχα διαβάσει ξανά ή αν κάποιος μου την είχε μάθει. Οι λέξεις έκρυβαν ένα πολύ ισχυρό νόημα και εγώ  μόλις το συνειδητοποιούσα.

Από  μικρή θυμάμαι να δίνω διάφορες “μάχες” στην καθημερινότητα μου προσπαθώντας να εντάσσομαι  στα κοινωνικά σύνολα. Η ενασχόλησή μου με το μπαλέτο είχε δημιουργήσει  μια πειθαρχία, μια ασυγκράτητη επιθυμία να δουλεύω σκληρά για να πετύχω τα  βήματα μιας χορογραφίας ή ένα χορευτικό αυτοσχεδιασμό. Όμως στη ζωή δεν έρχονται όλα  όπως τα θέλουμε. Η σωματική μου ανάπτυξη σταμάτησε απότομα το χορό από τη ζωή μου. Εκείνη  τη μέρα έχασα και τη μάχη με τον εαυτό μου. Read more

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

Μεγάλη η σπουδαιότητα των προτεραιοτήτων της ζωής μας. Δεν υπάρχει πλαίσιο ζωής και καθημερινής τριβής δίχως ιεραρχικό σύστημα προτεραιοτήτων που τηρούνται πιστά. Θέτουμε προτεραιότητες σε ήθη, αξίες, ενδιαφέροντα , ανθρώπους. Θυσιάζουμε και θυσιαζόμαστε για εκείνες ολόκληροι. Είτε τις επιλέξαμε λιγότερο άμεσα είτε περισσότερο. Και φυσικά τις υπερασπιζόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως.

Χωρίς αυτές είναι αλήθεια πως η ζωή καθίσταται αγώνας δρόμου με τους δρομείς να πασχίζουν για την ικανοποίηση και εξισορρόπηση των πάντων. Πράγμα συνήθως αδύνατο για τα ανθρώπινα γούστα και δεδομένα.  Ενώ μεταξύ τους συχνά ανταγωνίζονται για την επικράτηση τους.
Read more

Η ποίηση μέσα από τα δικά μου μάτια

Η ποίηση μέσα από τα δικά μου μάτια

Η ποίηση είναι έννοια προσωπική. Δεν αξιολογείται με κανόνες. Δε μπαίνει σε καλούπια. Είναι πάνω απ’ όλα συναίσθημα. Αγγίζει την καρδιά σου, την ψυχή σου… μιλάει μέσα σου αυτό που διαβάζεις. Γίνεται ένα μαζί σου. Συγκλονίζει την ύπαρξή σου. Έτσι κατανοείς ότι το ποίημα αυτό σου αρέσει.. είναι για εσένα κάτι μοναδικό.

Δεν έχουν σημασία οι κριτικές.  Μπορεί ένα ποίημα που για κάποιον είναι αριστούργημα εσένα, εμένα, κάποιον να μην έχει να του δώσει τίποτα.

Η ποίηση είναι ένα καράβι που σε ταξιδεύει… ένα σύννεφο… ένα χαλί μαγικό… ένα πουλί που ελεύθερο πετά στον ουρανό.. Read more

Ζωή…Life…Livet…Vida..Leben

Ζωή…Life…Livet…Vida..Leben

Ζωή….. Με τον όρο “ζωή” μπορεί να αναφερόμαστε στην συνεχή εξέλιξη της οποίας τα έμβια όντα αποτελούν μέρος ή ως την περίοδο μεταξύ  γέννησης  και θανάτου  ενός  οργανισμού. Στην αρχαιότητα, η ζωή πολλές φορές ήταν συνώνυμη της κίνησης, οπότε ζωντανό θα μπορούσε να θεωρηθεί οτιδήποτε παρουσίαζε κάποια κινητικότητα..

Read more

Μια νέα ζωή…

Μια νέα ζωή…

Και κάπως έτσι λοιπόν ξεκίνησαν όλα…

Η νέα ζωή που τόσο περίμενες… σε υποδέχτηκε… τόσο όμορφα αλλά και τόσο άσχημα. Μέσα σε ένα άγνωστο περιβάλλον έμαθες να επιβιώνεις, να ανακαλύπτεις, να γνωρίζεις αλλά και να χάνεις. Μία όαση συναισθημάτων λοιπόν ξετιλύγεται μπροστά στα μάτια σου. Στιγμές ευτυχίας, λύπης, χαράς, στεναχώριας, ανυπομονησίας και περιέργειας, σε περιμένουν κάθε μέρα και εσύ πρέπει να είσαι έτοιμος να τα αντιμετωπίσεις. Μην τα φοβάσαι…απλά ζήσε. Read more