«Μια αληθεια για τα βιβλια που λενε αληθειες_»

«Μια αληθεια για τα βιβλια που λενε αληθειες_»

Η αλήθεια είναι ότι δε συνηθίζω να διαβάζω βιβλία που σου λένε τι να κάνεις. Βιβλία που ισχυρίζονται πως ξέρουν την απάντηση σε κάποιο πρόβλημα που αντιμετωπίζεις ή ίσως κάποια μέρα βρεθεί στο δρόμο σου. Δεν πείθομαι με τις εντυπωσιακές ‘αλήθειες’ που γράφονται μέρα με τη μέρα. Ίσως να είμαι λίγο κυνική και να μην έχω εμπιστοσύνη σε μια σκέψη πέρα από τη δική μου. Ίσως.

Νομίζω όμως πως ούτε και συ έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη σε αυτά που διαβάζεις. Απλώς σου δίνουν μιαν αίσθηση ασφάλειας. Πως τώρα που ξέρεις διαβάζοντας τι να κάνεις, θα είσαι πια σωστός και δε θα σφάλεις ποτέ. Θα γνωρίζεις τις παγίδες σε κάθε κατάσταση που θα βρεθεί στη ζωή σου, θα ξέρεις πότε να αφεθείς πιο χαλαρός και πότε να θυμώσεις. Πότε να διεκδικήσεις το δίκιο σου γιατί έτσι έχεις διαβάσει και έτσι θεωρείται σωστό και πότε να είσαι πιο διαλλακτικός. Άλλωστε το αξίζεις να μην είσαι αυστηρός με τον εαυτό σου και τους γύρω σου. Read more

Πρόσωπα: Astor Piazzola

Πρόσωπα: Astor Piazzola

Astor Piazzola …ένας  μουσικός  με  πάθος…

Απολάμβανα τον δεύτερο καφέ της ημέρας όταν την ακοή μου γαργάλισε μια υπέροχη, γνώριμη μελωδία. Το «Cite Tango» έπαιζε χαμηλόφωνα στα ηχεία του πέτρινου καφέ, που έδινε άλλον αέρα το κέντρο της πόλης.
«Το Tango είναι  πάθος,  έρωτας,  εθισμός, δύναμη  και  αδυναμία, συναίσθημα  και  λίγη αμαρτία, μια απόφαση μέσα στην  αναποφασιστικότητα.  Χωρίς  αυτά  είναι  αδύνατο  να  συνθέσεις  μουσική ταιριαστή  ούτε  βήματα  που  θα  μιλούν  στη  σιωπή. Χρειάζεται  να  είσαι  επαναστάτης  για  να  χορέψεις  Αργεντίνικο  Tango.  Να  πετάς,  να  σταματάς,  να  μαγεύεις,  να  απαιτείς, να  εμπιστεύεσαι, να  αφήνεσαι,  να διεκδικείς, να  ερωτεύεσαι.  Να  δίνεις  στα  βήματα  μια  δική  σου  εκδοχή  της  Ιστορίας. Υμνεί τον έρωτα όπως του αρμόζει» σκέφτηκα όση ώρα το ορχηστρικό κομμάτι του Astor Piazzola κορυφωνόταν. Read more

Τετάρτη βράδυ…

Τετάρτη βράδυ…

«Τετάρτη βράδυ απ’το δυαρι γέλια κουβέντα και μουσική» τραγουδούσε η Μελίνα Ασλανίδου πριν από λίγο στον ραδιοφωνικό σταθμό. Η γειτονιά έχει παράξενα χαμηλό φως σήμερα και απ’το διπλανό δυάρι σιωπή…ούτε γέλια ούτε κουβέντα ούτε μουσική, σκέφτομαι ενώ παρατηρώ έξω από το παράθυρο.

Μια ισπανική μελωδία ξεπηδάει σιγα-σιγά και η φωνή που ερμηνεύει μιλά για τον έρωτα από όσα μπορώ να καταλάβω. Βλέπεις οι γνώσεις μου στα Ισπανικά περιορίζονται, τώρα αρχίζω να μαθαίνω καλύτερα. Τα μάτια μου κλείνουν για μια στιγμή και όλη μου η ύπαρξη μου κυριεύεται από  τη μουσική…Οι παλμοί μου συντονίζονται απόλυτα στους στίχους κάνοντάς τους πιο καθαρούς. Read more

Αγάπα..αν τολμάς!

Αγάπα..αν τολμάς!

” Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία ” είπε ο ποιητής μας και σε μια παράφραση εγώ θα επισημάνω ” θέλει αρετή και τόλμη η αγάπη ” και όχι μόνο η αγάπη, η ζωή μας ολόκληρη, αλλά εγώ θέλω να εστιάσω σε αυτό το άρθρο στην αγάπη. Στην αγάπη όμως, όχι στον έρωτα, στο πάθος ή στον ενθουσιασμό, γιατί εγώ τα διαχωρίζω μεταξύ τους και υψώνω την αγάπη στο βάθρο του νικητή, διότι στην πορεία θα καταλάβει κανείς πως αυτή μένει ως το πιο δυνατό συναίσθημα. Αυτό μπορεί να το συνειδητοποιήσει μόνο όποιος έχει βιώσει όλα τα παραπάνω συναισθήματα για έναν άνθρωπο. Όλα έχουν τη σειρά τους, ο ενθουσιασμός, το πάθος, ο έρωτας και η αγάπη. Η αγάπη έρχεται ως κατάληξη μεταξύ δυο ανθρώπων που το δέσιμό τους άντεξε και αντέχει στον χρόνο, που είναι ανιδιοτελές, αληθινό και αμοιβαίο. Δε σημαίνει ωστόσο πως κάθε άνθρωπος θα φτάσει να νιώσει αγάπη για τον άλλον, γιατί τα συναισθήματά του μπορεί να τελειώσουν στον έρωτα και να σβήσουν εκεί. Η αγάπη είναι κάτι βαθύτερο και ίσως άφθαστο για κάποιους ανθρώπους.

Read more

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

Έρχονται ώρες, μέρες και νύχτες που έχοντας ως καύσιμο την φαντασία μου ταξιδεύω από μέρος σε γειτονιά και από γειτονιά σε άλλες συνοικίες άγνωστες. Θέλω  να απορροφήσω και να κλέψω την κάθε εικόνα άσχετα από το αν με τρομάζει, με χαροποίει ή μου προσφέρει μια ανίατη θλίψη. Θέλω να τρέξω μακριά ,να γίνω ένα με το περιβάλλον και να αφεθώ στην τελειότητα της μυθοπλασίας και της απλότητας. Σαν μικρό παιδί  που το μόνο που θέλει να κάνει είναι να τρέξει και να παίξει με την άμμο στην παράλια δημιουργώντας πυργάκια από ευτυχία και όνειρα!!

Read more

και όλοι μείναμε ίδιοι…

και όλοι μείναμε ίδιοι…

Σάββατο βράδυ 12 παρά και όλα μοιάζουν κλασικά.. Ίδιες συνθήκες, ίδια πρόσωπα με κάποιες αυξομοιώσεις, ίδια συναισθήματα (;) και οι πρωταγωνιστές έτοιμοι να ξεκινήσουν την παράσταση τους. Κοιτάς γύρω και είναι απλά σα να ζεις στιγμές σε επανάληψη, ενώ πριν έχεις σκεφτεί πόσο αμήχανα θα νοιώθεις..πόσος καιρός πέρασε από όταν τους είδες, πως θα τους μιλάς, αν θα έχει κοινά και αν ..αν…αν… Άσκοπες σκέψεις και προβληματισμοί, όλα ίδια, μετά από τα πρώτα λεπτά νοιώθεις ότι όλα σου είναι τόσο οικεία και εσύ απλά πρέπει να είσαι ο εαυτός σου.

Όλοι είναι ίδιοι, κανείς δεν άλλαξε, κανείς δεν απέκτησε λίγη παραπάνω σοφία λόγω των χρόνων που πέρασαν…Μα, “Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν, απλά γίνονται κάτι λίγο περισσοτέρο από αυτό που πραγματικά είναι …” έτσι λέει ο λαός και αποδείχτηκε για ακόμη μια φορά σοφός.  Read more

H ιστορία …στο λεωφορείο..με την τρέλα συνοδηγό..

H ιστορία …στο λεωφορείο..με την τρέλα συνοδηγό..

Τότε…ήμουν μικρή…

Πόσες φορές ταξιδεύοντας με τα μεταφορικά μέσα γινόμαστε ακροατές προσωπικών εμπειριών συνανθρώπων μας; Συζητήσεις φίλων, τηλεφωνικές συνομιλίες, ακόμα και παραληρήματα ανθρώπων που έχουν ανάγκη να μιλήσουν οπουδήποτε….
Ιστορίες που αποδεικνύουν την παράνοια της εποχής μας, την έλλειψη μέτρου και την «απαξίωση» που όλοι μας πολλές φορές δείχνουμε στην προσωπική μας ζωή.

Read more