Διεθνής ημέρα για την εξάλειψη της βίας των γυναικών

Μπορείς να με εμπιστευτείς, με ρώτησε… και συνέχισε να καπνίζει νευρικά. Είχαμε φτάσει και οι δυο στο απόλυτο κενό. Σταμάτησα να γράφω και σκέφτηκα αν μπορώ!! Μπορώ να ξεχάσω; Υπάρχει ένα όριο για τον κάθε άνθρωπο, είναι  διαφορετικό για τον καθένα. Ο πάτος δεν έχει συγκεκριμένο επίπεδο. Αυτή την  φορά  όμως  ήταν ο δικός μου βυθός. Τι σου δίνει την δύναμη να ξανασηκωθείς; Είναι το χέρι κάποιου άλλου η ο ίδιος σου ο εαυτός που δίνει την ελπίδα και την  δύναμη να ανέβεις ξανά προς την επιφάνεια; Κοίταξα τα μάτια της στο καθρέφτη. Κόκκινα  από τα τόσα λευκά βράδια  Από τα βράδια αυτά που  εμφανίζονται  τα  τέρατα  απο τα παραμύθια που ακούγαμε
 μικρά παιδιά και μας τρόμαζαν. Μετά από το τέλος υπάρχει πάντα  μια καινούρια αρχή. πως να την δεις όμως όταν πίσω από τα βλέφαρα  σου υπάρχουν δάκρυα και λάσπη από το προηγούμενο ολέθριο τέλος, άνθρωποι που  εκμεταλλεύτηκαν  αισθήματα και καταστάσεις. Μπορείς να  ξεχάσεις;;  Oχι, δεν μπορώ!! Ούτε εγώ μου απάντησε, μπορούμε όμως να  προσπαθήσουμε  ξέρω πως κουράστηκες. Γι’ αυτό γύρε στον ώμο μου και  κλάψε φίλε  μου, εαυτέ μου πολύτιμε, γιατί έχουμε δρόμο. Και είναι ένας δρόμος μοναχικός. Κλάψε και όλα θα τα φτιάξουμε μετά… Read more

ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Αφορμή για το συγκεκριμένο άρθρο στάθηκε μια τυχαία  συνάντηση ένα πρωινό  με έναν συνταξιούχο εκπαιδευτικό σε ένα μικρό καφέ στην πλατεία, απέναντι από ένα δημοτικό σχολείο. Πίνοντας  τον καφέ του στο διπλανό τραπεζάκι και χαζευόντας το αδειανό προαύλιο, που μόλις χτύπησε το κουδούνι γέμισε με παιδιά και φωνές, γύρισε το βλέμμα του σε εμάς και μας είπε πως κάποτε το σχολείο αυτό ήταν γεμάτο ελληνόπουλα, ενώ τώρα μπορεί να διακρίνει κανείς διάφορες εθνικότητες και κατέληξε στο συμπέρασμα πως κάπως έτσι χάνεται ο ελληνισμός. Αξίζει να επισημανθεί ότι ο τόνος του δεν ήταν ούτε επιθετικός, ούτε ξενοφοβικός αλλά έμοιαζε περισσότερο με μία διαπίστωση, με μία σκέψη στο μυαλό του που την είπε αυθόρμητα δυνατά. Και κάπως έτσι, ήρθε με τη σείρα της στο δικό μου μυαλό η ακόλουθη σκέψη, η σκέψη έγινε προβληματισμός και ο προβληματισμός αρθρο.

Read more

Αράχωβα: το χειμερινό σύμβολο

Αράχωβα: το χειμερινό σύμβολο

Μιλώντας για  χειμώνα δεν μπορώ να μην αναφερθώ σε έναν από τους πιο αγαπημένους μου χειμερινούς προορισμούς τόσο για λόγους φυσικής ομορφιάς όσο και για  συναισθηματικούς, την Αράχωβα.

Σε απόσταση λοιπόν 155 χλμ από την Αθήνα, η Αράχωβα αποτελεί ένα στολίδι χτισμένο κυριολεκτικά στις ράχες του Παρνασσού, ένα στολίδι που είναι γνωστό τόσο για τα χιονοδρομικά του κέντρα όσο και για την κοσμοπολίτικη ζωή του. Η Αράχωβα όμως έχει και πολλά  περισσότερα από αυτά που οι περισσότεροι ξέρουν.

Μόλις 8 χιλιόμετρα απέχει ο αρχαιολογικός χώρος των Δελφών, τόπος παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς της Ουνέσκο και χαρακτηρισμένος ως ένας από τους «Ιερούς τόπους» του κόσμου. Στα 30 χιλ. βρίσκεται το μοναστήρι του Οσιου Λουκά, το σπουδαιότερο ίσως βυζαντινό μνημείο της Ελλάδας. Read more

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού (20 Νοεμβρίου). Η πρωτοβουλία ανήκει στην «Women’s World Summit Foundation» (WWSF) με βασικό φορέα στην Ελλάδα το «Χαμόγελο του Παιδιού». Ημέρα και μήνας που επιλέχτηκε για να συνδυαστεί και με την  «Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Κακοποίησης»   (19 Νοεμβρίου).

Μέρες αφιερωμένες λοιπόν στα δικαιώματα των ΠΑΙΔΙΩΝ….

Read more

Διεθνής Ημέρα Σπουδαστών και Τιμής στην Ελληνική Νεολαία

Αθήνα, Πολυτεχνείο
ξημερώματα 17ης Νοεμβρίου 1973

μετά από τρεις απόπειρες ανατροπής της Απριλιανής δικτατορίας, η μέρα αυτή θα σηματοδοτούσε, πέντε μήνες αργότερα, την πτώση της Χούντας του στρατού με πυξίδα την κορυφαία αντιδικτατορική εκδήλωση που οργανώθηκε ποτέ από την Ελληνική Νεολαία.

 Η Ημέρα Τιμής στην Ελληνική Νεολαία καθιερώθηκε με ομόφωνη απόφαση της Βουλής τον Μάρτιο του 1998 για να τιμήσει τους αγώνες των Ελλήνων φοιτητών ενάντια στην Χούντα του Γεωργίου Παπαδόπουλου όπου ουσιαστικά έθεσαν τις προϋποθέσεις πτώσης της δικτατορίας. 

Τι συνέβη όμως μέχρι να φτάσουμε στον κόκκινο εκείνο Νοέμβριο;

Read more

45 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ… ΤΙ;

45 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ… ΤΙ;

Ήταν Νοέμβρης του 1973 όταν οι φοιτητές, οι νέοι και οι νέες κατέλαβαν το Πολυτεχνείο για να διαμαρτυρηθούν κατά της Δικτατορίας . Κατά του φασισμού και υπέρ της δημοκρατίας. Η φωνή τους έμελλε να γίνει ο σεισμός που λίγο μετά θα έριχνε τη Χούντα. Έκανε τον φοβισμένο κόσμο να βγει στο δρόμο για να τους βοηθήσει όπως μπορούσε. Η εξέγερση αυτή, με την τραγική κατάληξη της βίαιης εισβολής του στρατού μέσα στο Πολυτεχνείο και το θάνατο πολλών ανθρώπων, γέννησε ελπίδες για ένα καλύτερο αύριο. Έδειξε ότι μια γενιά βασίζει τα όνειρα της σε αρχές, αξίες και το πιο σπουδαίο σε ιδέες!!! Τι μπορούμε να πούμε για αυτή τη γενιά όμως 40 χρόνια μετά; και πόσο επίκαιρα είναι σήμερα τα συνθήματα του Πολυτεχνείου και η στάση εκείνων των νέων ανθρώπων;

freeminds

Ας σταθούμε στο κύριο σύνθημα εκείνης της εποχής:  « ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ».
Πόσο επίκαιρο μπορεί να είναι άραγε;

Read more

«ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 2: «ΔΙΧΑΣΜΟΣ», το νέο βιβλίο της Φιλομήλας Λαπατά

«ΚΟΡΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 2: «ΔΙΧΑΣΜΟΣ», το νέο βιβλίο της Φιλομήλας Λαπατά

Φιλομήλα ΛαπατάΜια μόνιμη μαθήτρια της ζωής…

Η ίδια η ζωή αλλά και ο προβληματισμός της για την εξέλιξη των σχέσεων αποτελούν την πηγή της έμπνευσης της. Άλλωστε η ζωή, αν την ερευνήσεις παρατηρώντας την προσεκτικά, γράφει τα καλύτερα σενάρια. Δίνει πολλά περισσότερα από τη φαντασία.

Η διαδικασία της συγγραφής, υποστηρίζει η ίδια στις ομιλίες της, πηγάζει μέσα από την κατανόηση της ανθρώπινης φύσης και τη δυναμική των σχέσεων. Στηρίζεται στην πλήρη μα αξιόπιστη έρευνα. Χρειάζεται πολύ καλή γνώση, μελέτη των όσων πρόκειται να καταγραφούν-ειδικότερα όταν μιλάμε για Ιστορία -και το άσβηστο πάθος του ίδιου του συγγραφέα. Η ιστορική έρευνα την συγκλονίζει. Read more

Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού

Παγκόσμια Εβδομάδα Μητρικού Θηλασμού

Ως  παγκόσμιος εορτασμός καθιερώθηκε το 1990 από την Συνάντηση Κορυφής για τα Παιδιά, που πραγματοποιήθηκε με εκπροσώπους από όλα τα κράτη της γης και τέθηκε για πρώτη φορά σε ισχύ η Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Έτσι η παγκόσμια κοινότητα, δύο χρόνια αργότερα από την Σύνοδο Κορυφής, καθιέρωσε μία εβδομάδα του Αυγούστου ως παγκόσμια γιορτή του μητρικού θηλασμού αν και στην Ελλάδα τιμάται τον Νοέμβριο.

Δραστηριοποιήθηκαν από τότε πολυάριθμες  οργανώσεις και σήμερα με την υποστήριξη από την Παγκόσμια Συμμαχία για την Προώθηση του Μητρικού Θηλασμού (WABA), την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (WHO) και τη UNICEF πραγματοποιείται μία συνεχής ενημέρωση ως προς την ανάδειξη των πλεονεκτημάτων του μητρικού θηλασμού και των κινδύνων στην αντικατάσταση του βρεφικού γάλατος από αυτά του εμπορίου. Read more

Ένα Κάστρο για την σελήνη…

Ένα Κάστρο για την σελήνη…

Τα τελευταία χρόνια, κάθε τέλος καλοκαιριού, η αυγουστιάτικη πανσέληνος γίνεται η πρωταγωνίστρια διαφόρων εκδηλώσεων σε μέρη της Ελλάδας. Έτσι και φέτος, μία αυγουστιάτικη, ερωτική, πανσέληνη νύχτα δεν παρέλειψε ν’  αγκαλιάσει  μία από τις πλέον ερωτικές πόλεις του κόσμου, την Θεσσαλονίκη φυσικά,  αποχαιρετώντας  σιγά σιγά το φετινό καλοκαίρι.

Σε αυτόν το αποχαιρετισμό, ήθελα να είμαι κι εγώ παρούσα κι έτσι πήρα τον δρόμο για την Άνω πόλη και τα Κάστρα. Κατηφόρισα σ’ ένα δρομάκι ανάμεσα σε πλήθος κόσμου, που είχε μαζευτεί εκεί για τον ίδιο λόγο αλλά και για να γιορτάσει και να θαυμάσει την τελευταία καλοκαιρινή πανσέληνο για το 2018, υπό τον ήχο αγαπημένων παλιών και νέων  λαϊκών τραγουδιών.

Κάποια στιγμή στάθηκα για να χαζέψω τον κόσμο που καθόταν ψηλά, στις γωνιές και τα σκαλιά των τειχών, που ύψωσε η Ιστορία και τώρα θρέφονται  με το φως του φεγγαριού και τα φιλιά των ερωτευμένων. Read more

Χρονομηχανή στο κέντρο της Αθήνας: τα ιστορικά μαγαζιά

Στην Αθήνα όσα χρόνια και αν ζήσεις, πάντα θα υπάρχει κάτι νέο που δεν θα έχεις δει, κρυμμένο σε άλλες εποχές, το οποίο λειτουργώντας ως χρονομηχανή θα σε ταξιδέψει ώστε να αναθεωρήσεις την τραγική της σημερινή εικόνα και να αναπολήσεις εκείνα τα 60s που αγαπάς. Από το πρώτο καφεκοπτείο μέχρι και την πρώτη παμπ που κράταγαν άυπνη κάποτε το πόλη μας, η πρωτεύουσα και το άρθρο αυτό νοσταλγεί εκείνα τα χρόνια που η Ομόνοια ήταν ιστορική πλατεία και οι βίλες στόλιζαν την Βασιλίσσης Σοφίας μέχρι το Ζάππειο.

Κάθε φορά που θα προσπαθήσεις να κατέβεις στο κέντρο και τα καταφέρεις τα ιστορικά αυτά σημεία ίσως γεμίσουν εποικοδομητικά την ημέρα σου δοκιμάζοντας γευστικά μονοπάτια μπλεγμένος μέσα στην ιστορία που σου προσφέρει αφιλοκερδώς αυτή η χώρα.

Πρώτο στη λίστα δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το μαγαζί που έφερε τον καφέ στην Ελλάδα και τον ονόμασε Bravo Ελληνικό. Πρόκειται για το Καφεκοπτείο Μόκκα στην Πανεπιστημίου του Χρήστου Σαμούρκα που λειτούργησε για πρώτη φορά το 1922. Μετά το 1950, στην Μεταπολεμική Αθήνα, το καφεκοπτείο έγινε αλυσίδα υπό τα ηνία του Θεόδωρου Σαμούρκα και του Δημήτρη Αποστολίδη οι οποίοι ευθύνονται, όπως λέγεται, και για την μετονομασία του Τούρκικού καφέ σε Ελληνικό με την αθάνατη διαφήμιση της δεκαετίας του 60 “Εμείς τον λέμε Ελληνικό”!  Από το 1999, το παραδοσιακό καφεκοπτείο στεγάζεται στο πανέμορφο νεοκλασικό της οδού Αθηνάς και συνεχίζει υπό τη διεύθυνση του Δημήτριου Αποστολίδη και του εγγονού του, Νικόλαου Ψωμά, οι οποίοι αναζητούν και προσφέρουν τις καλύτερες ποικιλίες καφέ από τη Βραζιλία και την Αιθιοπία.

kafesbravo.freeminds.gr

Περνώντας στον κόσμο της διασκέδασης και της Αθηναϊκής νύχτας αυτό που ξεχωρίζει όχι μόνο για το ευρωπαϊκό του στυλ, καθώς στεγάζεται σε κελάρι, αλλά και για την ιδιαίτερη εξυπηρέτησή του, είναι το bar Rue De Marseille στην οδό Μασσαλίας στο Κολωνάκι. Εγκαταστάθηκε στο ημιυπόγειο της ίδιας οδού τη δεκαετία του ’60 και κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας έγιναν εδώ οι πρώτες συνελεύσεις για την κατάληψη της Νομικής. Η αύρα του μαγαζιού ενισχύεται από έργα του Πικάσο, του Κλιμτ και την επιβλητική φωτογραφία του Τσε Γκεβάρα με το πούρο. Όλα μαζί αφήνουν το πολιτικό στίγμα τους στο χώρο για αυτό και οι πιο πιστοί πελάτες του είναι λογοτέχνες, ποιητές, τραγουδιστές, ηθοποιοί, δημοσιογράφοι και πολιτικοί με πιο σημαντικούς τους Καρούζος, Μερκούρη, ο Β. Παπακωνσταντίνου και Κατερίνα Γώγου. Read more