Ένα τετράδιο για την τσαντούλα

Ένα τετράδιο για την τσαντούλα

Σε παλαιότερες εποχές κυκλοφορούσε ένα σύντομο σχολικό ανέκδοτο, το οποίο πήγαινε ως εξής: ‘’Συνελήφθη μαθητής με μικροποσότητα βιβλίων στην κατοχή του!’’ Αυτή η σύντομη δήλωση ανεκδοτολογικού χαρακτήρα αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση, ακόμη και σήμερα, σε όσους εμπλέκονται, είτε άμεσα είτε έμμεσα, με την εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, είτε έκαναν τη διαδρομή τους και επιλέγοντας το σημείο τερματισμού τους, αποσύρθηκαν, αλλά είχαν την τύχη το ταξίδι τους να τούς είναι αρεστό.

Τετριμμένο το ζήτημα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, μα διαχρονικό. Όσες συζητήσεις και να γίνουν για χάρη του, το θέμα παραμένει, αν και κάποιοι έχουν αντιρρήσεις, ανεξάντλητο. Φορώντας κανείς τα γυαλιά της νεολαίας μπορεί να παρακολουθήσει κομμάτι της ελληνικής μυθολογίας να ξεδιπλώνεται μπροστά του. Παρατηρεί τους μαθητές, σαν άλλους Σισύφους, να μετακινούν τα ασήκωτα βάρη που κρύβει η κάθε σχολική τσάντα μέχρι το βράδυ, για να ξαλαφρώσουν στο τέλος της ημέρας και να χαρούν τόσο όσο τους επιτρέπει η ώρα της ξεκούρασης, μέχρι τη στιγμή που θα είναι αναγκασμένοι να επαναλάβουν αυτό το καθήκον. Read more

η τεχνολογία στην εκπαίδευση…

Ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα γύρω μας αλλάζουν με ταχύ ρυθμό κυρίως λόγω της τεχνολογίας και των επιτευγμάτων της. Όλοι οι τομείς της ζωής  μας είναι σαφώς επηρεασμένοι απ’ αυτό το πνεύμα της αλλαγής και της καινοτομίας. Μία αλλαγή που είναι πολύ έντονη και στον τομέα της εκπαίδευσης, όπου παρατηρούμε την επιρροή που ασκούν οι νέες τεχνολογίες. Οι υπολογιστές και  το διαδίκτυο  έχουν παρακινήσει πολλούς ερευνητές να ασχοληθούν με  τις δυνατότητες  που τυχόν έχουν στο τομέα της παιδείας. Τα αποτελέσματα της έρευνας τους είναι θεαματικά. 

purpose games

Εκπαιδευτικοί και πληροφορική αλληλοσυμπληρώνονται. Αφενός, οι υπολογιστές χρησιμοποιούν τη δύναμη  τους για να καθοδηγούν και να διαφωτίζουν και αφετέρου οι καθηγητές  θα εκπαιδεύουν και θα μορφώνουν. Οι δάσκαλοι θα δίδουν το ανθρώπινο στοιχείο στην εκπαίδευση, ενώ οι υπολογιστές με ευκολία και ταχύτητα θα  μεταβιβάζουν πληροφορίες, που οι δάσκαλοι θα μετατρέπουν σε γνώσεις. Ο εκπαιδευτικός, λοιπόν θα  πρέπει να είναι ενήμερος γι’ αυτά τα εκπαιδευτικά πλεονεκτήματα που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες πριν αποφασίσει να τις χρησιμοποιήσει και  όχι να τις επιλέξει μόνο εξαιτίας της  αγάπης για του για την  τεχνολογία.

 

Read more

Μάρτυρες της βίας

violence education
Στην αρχή ήταν το χάος.
Μετά γεννήθηκα εγώ, μονάχος, σ’ ένα κόσμο ραγισμένο
μ’ έναν κουρελιασμένο Θεό που γύριζε από πόρτα σε πόρτα
ζητιανεύοντας την ύπαρξή του.
Ύστερα γίναμε ξαφνικά δυό…

Τ. Λειβαδίτης
φιληθήκαμε
Κι άρχισε να σκοτώνει ο ένας τον άλλον

Έρχονται ορισμένες φορές που τα γεγονότα τα οποία καλείσαι να ζήσεις  σε κατακλύζουν και που τα λόγια δεν αρκούν για να περιγράψουν το μέγεθος της καταστροφής.  Εκρήξεις βίας κάνουν την εμφάνιση τους σε παγκόσμια κλίμακα, αποδεικνύοντας πως ο δυτικός πολιτισμός είναι «τρωτός» και πως εύκολα η ανθρώπινη ζωή περνά στην ανυπαρξία. Read more

Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής- Υπερκινητικότητα

freemindsΗ Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής/ Υπερκινητικότητα αποτελεί πλέον μια πολύ συχνή νευροαναπτυξιακή διαταραχή της παιδικής ηλικίας. Σύμφωνα με τον ορισμό της Αμερικανικής Ψυχολογικής Εταιρείας(APA, American Psychiatric Association) είναι μια χρόνια, νευροβιολογική διαταραχή της παιδικής ηλικίας, η οποία χαρακτηρίζεται από αναπτυξιακά ακατάλληλο επίπεδο δραστηριότητας, παρορμητικότητα, διάσπαση της προσοχής καθώς και αδυναμία συγκέντρωσης. Είναι κατά βάση κληρονομική και εμφανίζεται στο 5%-7% του μαθητικού πληθυσμού. Η αναγνώριση και διάγνωσή της συνδυάζεται με την αρχή της σχολικής ζωής των παιδιών, καθώς τότε οι γνωστικές απαιτήσεις αυξάνονται. Κάποια από τα συμπτώματα που δείχνουν ότι ένα παιδί μπορεί να εμφανίζει την συγκεκριμένη διαταραχή είναι:

Απροσεξία:

1) Συχνά αποτυγχάνει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή σε λεπτομέρειες ή κάνει λάθη απροσεξίας στο σχολείο ή σε  άλλες δραστηριότητες.
2) Έχει συχνά δυσκολία στην συγκέντρωση της προσοχής σε δραστηριότητες ή στο παιχνίδι.
3) Συχνά δεν φαίνεται να ακούει όταν του απευθύνεται ο λόγος.
4) Συχνά δεν ακολουθεί τις οδηγίες και αποτυγχάνει να ολοκληρώσει τα μαθήματά του, μικροδουλειές ή καθήκοντα στο χώρο εργασίας (χωρίς να οφείλεται σε αντιδραστική συμπεριφορά ή αποτυχία κατανόησης των οδηγιών)
5) Έχει συχνά δυσκολία στην οργάνωση εργασιών και δραστηριοτήτων.

Υπερκινητικότητα:

1) Συχνά κινεί τα χέρια ή τα πόδια ή στριφογυρίζει στη θέση του.
2) Αφήνει συχνά τη θέση του στην τάξη ή σε άλλες καταστάσεις στις οποίες αναμένεται να μείνει καθιστός.
3) Συχνά τρέχει από εδώ και εκεί ή σκαρφαλώνει με τρόπο υπερβολικό σε καταστάσεις στις οποίες είναι ακατάλληλες(σε εφήβους ή ενήλικες μπορεί να περιορίζεται σε υποκειμενικά αισθήματα ανησυχίας)
4) Συχνά δυσκολεύεται να παίζει ή να συμμετέχει σε δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου ήσυχα.

Παρορμητικότητα:

1) Συχνά απαντά απερίσκεπτα πριν ολοκληρωθούν τα ερωτήματα
2) Συχνά δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του
3) Συχνά διακόπτει ή ενοχλεί τους άλλους (π.χ., παρεμβαίνει σε συζητήσεις ή παιχνίδια)

Υπάρχουν 3 υποκατηγορίες/τύποι της διαταραχής, ανάλογα με το συνδυασμό συμπτωμάτων που εμφανίζει το παιδί, και είναι οι εξής:

α) Υπερισχύων τύπος διάσπασης προσοχής, όταν υπάρχει διάσπαση προσοχής αλλά όχι υπερκινητικότητα,
β) Υπερισχύων τύπος υπερκινητικότητας, όταν υπάρχει υπερκινητικότητα αλλά όχι και διάσπαση προσοχής
γ) Συνδυασμένος τύπος, όταν υπάρχει και διάσπαση της προσοχής και υπερκινητικότητα. Read more

“Λίγο από όλα και τίποτα” για την εκπαίδευση του μέλλοντος

 Pawel-Kuczynski-12

Η σηµερινή εποχή, χαρακτηρίζεται από ταχύτατες αλλαγές, που οφείλονται στην ανάπτυξη της τεχνολογίας και τις αλληλεπιδράσεις µεταξύ του ανθρώπου και της τεχνολογίας. Η εκπαίδευση αποτελεί και τον κυριότερο κοινωνικό παράγοντα που προσδιορίζει και διαµορφώνει την ένταξη των ατόµων στην αγορά εργασίας και επιδρά στην οικονοµική δραστηριότητά τους. Αν ο 20ος αιώνας χαρακτηρίστηκε από την έκρηξη της γνώσης και της πληροφορίας, την τεχνολογική ανάπτυξη και πρόοδο, για τον 21ο αιώνα προβληµατιζόµαστε το χρησιμοθηρικό παρά παιδευτικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης  και για την έλλειψη ηθών . 

3 Δεκεμβρίου 2014 σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στην πύλη εκπαίδευσης (http://pekp.gr/) με τίτλο Έρχονται δραματικές αλλαγές στα Δημοτικά Σχολεία’ πέρα άπο το θέμα τις μερικής “ιδιωτικοποίησης” που αναφέρεται (και θα το θίξουμε σε άλλο άρθρο) αναφέρονται και τα εξής… “Στόχος: «λιγότερες μεταδιδόμενες πληροφορίες», «λιγότερη ύλη» και «περισσότερη γνώση» .

“Λίγο από όλα και τίποτα”  λοιπόν, θα εμπεριέχεται στο νέο πρόγραμμα σπουδών…Οι εύηχες λέξεις του υπουργού Παιδείας «λιγότερες μεταδιδόμενες πληροφορίες», «λιγότερη ύλη» και «περισσότερη γνώση» είναι το καμουφλάζ για την επιβολή της πρώιμης εξειδίκευσης, της μετάδοσης απλά και μόνο των απαραίτητων δεξιοτήτων που απαιτεί η αγορά εργασίας (πολλή γυμναστική, λίγα ελληνικούλια, λίγα αγγλικούλια, στοιχεία από θετικές επιστήμες και χρήση των Η/Υ), όπως πολύ έυστοχα σχολιάζει ο Χ. Κατσίκας. 

Αποτελεί κοινό “μυστικό” ότι η παιδεία που παρέχεται στη σημερινή εποχή στους νέους έχει περισσότερο χρησιμοθηρικό χαρακτήρα παρά παιδευτικό. Παρέχονται «στείρες» γνώσεις που βοηθούν στην επαγγελματική αποκατάσταση των ατόμων, με σκοπό να εκπληρώσουν με επιτυχία του στόχους της παραγωγικής διαδικασίας. Με τον τρόπο όμως αυτό ο θεσμός της παιδείας οδηγείται σε αδιέξοδο, γιατί βασική επιδίωξη δε θα πρέπει να είναι η δημιουργία εξειδικευμένων επιστημόνων και τεχνικών, χωρίς να έχει επιτευχθεί η ολόπλευρη καλλιέργεια του πνεύματός τους. Επομένως η παιδεία, ακολουθώντας τις επικρατούσες τάσεις της σύγχρονης εποχής, κρίνεται αναποτελεσματική και ανεπαρκής σε ό,τι αφορά την ουσιαστική βοήθεια που θα πρέπει να παρέχει στον άνθρωπο. Κυρίως, σήμερα, που ο πολιτισμός έχει αποκτήσει ένα μονομερή προσανατολισμό και ο άνθρωπος έχει στρέψει το ενδιαφέρον του προς την ύλη, έχει γίνει «μονοδιάστατος». ( όπως αναφέρω στο Εκπαιδευτικό σύστημα 2014 – τα προβλήματα)

Read more

Εκπαιδευτικό σύστημα 2014 – τα προβλήματα

παιδεία του σήμερα
Όταν η οικονομία, οι ηθικές αξίες, οι κοινωνικές παροχές και η κοινωνική συνοχή καταρρέουν, η εκπαίδευση είναι αυτή που βάλλεται πρώτη, αυτή που μπορεί να προσφέρει ίσως τη πιο μόνιμη λύση στην κρίση της εποχής μας. 
Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται με τη ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας και των επιστημών, με τον παγκόσμιο και πολυπολιτισμικό χαρακτήρα που λαμβάνει η ανθρώπινη κοινωνία, με τα ηθικά προβλήματα που ανακύπτουν από αυτές τις εξελίξεις, είναι φυσικό να επιβάλει και τον επαναπροσδιορισμό του ρόλου και της αποστολής της εκπαίδευσης. Το εκπαιδευτικό σύστημα καλείται λοιπόν να προετοιμάσει τα σημερινά παιδιά να ζήσουν και να προοδεύσουν σε μια παγκόσμια κοινωνία με νέες ανάγκες, νέα προβλήματα και φυσικά νέες δυνατότητες.

 Προτού καταλήξουμε σε μια ολοκλήρωμενη πρόταση για τα μέτρα που πρέπει να παρθούν (αν ποτέ το καταφέρουμε αυτό), αλλά και τις αλλαγές που πρέπει να γίνουν στον τομέα της εκπαίδευσης, κρίνεται αναγκαίο να εισχωρήσουμε και να καταγράψουμε τα προβλήματα της εκπαίδευσης του σήμερα. 

Αποτελεί κοινό “μυστικό” ότι η παιδεία που παρέχεται στη σημερινή εποχή στους νέους έχει περισσότερο χρησιμοθηρικό χαρακτήρα παρά παιδευτικό. Παρέχονται «στείρες» γνώσεις που βοηθούν στην επαγγελματική αποκατάσταση των ατόμων, με σκοπό να εκπληρώσουν με επιτυχία του στόχους της παραγωγικής διαδικασίας. Με τον τρόπο όμως αυτό ο θεσμός της παιδείας οδηγείται σε αδιέξοδο, γιατί βασική επιδίωξη δε θα πρέπει να είναι η δημιουργία εξειδικευμένων επιστημόνων και τεχνικών, χωρίς να έχει επιτευχθεί η ολόπλευρη καλλιέργεια του πνεύματός τους. Επομένως η παιδεία, ακολουθώντας τις επικρατούσες τάσεις της σύγχρονης εποχής, κρίνεται αναποτελεσματική και ανεπαρκής σε ό,τι αφορά την ουσιαστική βοήθεια που θα πρέπει να παρέχει στον άνθρωπο. Κυρίως, σήμερα, που ο πολιτισμός έχει αποκτήσει ένα μονομερή προσανατολισμό και ο άνθρωπος έχει στρέψει το ενδιαφέρον του προς την ύλη, έχει γίνει «μονοδιάστατος». Η παιδεία λοιπόν, αποκτά πρωταρχική σημασία και θεωρείται ο κινητήριος μοχλός κάθε δραστηριότητας,  το τελευταίο καταφύγιο για το σύγχρονο άνθρωπο. Read more

Φοιτητές στον… «αέρα» ;;

Τέλος Νοεμβρίου ή κάνω λάθος? Όντως.. αν το συνδυάσουμε με τον καιρό έχει χειμωνιάσει για τα καλά. Πλησιάζουν μάλιστα και τα Χριστούγεννα….

Ώρα για διάβασμα… τα κεφάλια μέσα όπως λέμε κάθε χρόνο (όχι ότι ισχύει 100% για τους φοιτητές …ξέρετε εσείς), ώρα για σχολή, μαθήματα,  εργαστήρια,  εργασίες, πρακτικές και ότι γενικά απαρτίζει ένα ακαδημαϊκό εξάμηνο. Φυσικά και την εξεταστική του Γενάρη αφού έρχεται πάντα πριν καταλάβεις ότι τέλειωσε του Σεπτέμβρη!

Καλά όλα αυτά αλλά απ’ ότι φαίνεται δεν ισχύουν για τους σπουδαστές του Ε.Κ.Π.Α. και του Ε.Μ.Π.. που για ακόμη μια χρονιά κάτι θα χαλάσει το καθορισμένο ακαδημαϊκό ημερολόγιο τους και θα τους «πάει πίσω». Συνήθως μιλάμε για καταλήψεις των φοιτητών στις σχολές τους με ή και χωρίς λόγο-στόχο, ας μην το κρίνουμε στη προκειμένη περίπτωση αυτό. Φέτος τα πράγματα άλλαξαν. Τα δύο παραπάνω  πανεπιστημιακά ιδρύματα ενώ άνοιξαν τις πύλες τους στις αρχές του Σεπτέμβρη για τους νέους φοιτητές ώστε να εγγραφούν  και για την καθιερωμένη επαναληπτική εξεταστική για τους παλιούς, τα κακά μαντάτα ήρθαν για τους Διοικητικούς Υπαλλήλους. 1.750 Δ.Υ. των ΑΕΙ-ΤΕΙ βγαίνουν σε διαθεσιμότητα ώστε να μεταφερθούν σε άλλα ιδρύματα ανάλογα με τις ανάγκες, με ένα διαφανή και αξιοκρατικό τρόπο, με κριτήρια μοριοδότησης. Σαφώς κ’ αυτό δεν έγινε από κανένα αποδεκτό αφού κανείς δε πίστεψε για την μετάθεση των υπαλλήλων αλλά για την απομάκρυνση τους (βλέπε  ΕΡΤ). Οι απεργιακές κινητοποιήσεις  συμπεριέλαβαν  συλλαλητήρια, καταλήψεις των φοιτητών, απεργίες καθηγητών και υπαλλήλων από δημόσια ιδρύματα που δεν υπέστησαν τόσο μεγάλο πλήγμα αλλά από υποστήριξη στους συναδέρφους τους (όσο για αυτό δεν είμαι σίγουρη).

Read more

Στη «φυλακή» ο γραπτός λόγος στα σχολεία!!!!

 

 

 

Όντας καθηγήτρια αναρωτιέμαι πολλές φορές, πόσο βοηθαμε το μαθητή μέσα από τα γλωσσικά μαθήματα να καλλιεργήσει αφενός  το γραπτό του λόγο και αφετέρου να  μάθει να εκφράζει ελεύθερα τη γνώμη του!!!

Παλαιότερα,  η ώρα της έκθεσης ήταν η «ώρα του παιδιού» ένα χαρτί, ένα μολύβι και αμέσως άρχιζε η καταγραφή σκέψεων και ιδεών, χωρίς να σκέφτονται αν είναι το πρέπον, αυτό που γράφουν, ακολουθώντας την τυπική δομή και προσπαθώντας να φτάσούν και να παραμείνουν σε ένα συγκεκριμένο όριο λέξεων . Τώρα πια ο μαθητής δεν απολαμβάνει τη δημιουργία του, καθώς την ώρα που γράφει πρέπει να σκέφτεται  ένα σωρό από «πρέπει» και «όχι», δεν αποτυπώνει τις απόψεις του, αλλα πλάθει ένα καθαρα τυποποιημένο κείμενο με «μέτρο» και συνοχή ιδεών και απόψεων με βάση τι είναι το  κοινώς αποδεκτό και  τι θα του προσφέρει τη μεγαλύτερη δυνατή βαθμολογία.
Όμως, με τον παραπάνω τρόπο δίδεται έμφαση  στην προβολή ενός γλωσσικού πρότυπου, που η προσπάθεια  επιβολής του στους μαθητές παρουσιάζεται ως η μόνη εκδοχή σωστού λόγου.  Άρα, μήπως πρόκειται για ένα είδος «σχολικής λογοκρισίας»,  που αναστέλλει τη φυσική γλωσσική δημιουργικότητα των μαθητών;

«Αγαπώντας» τον προσωπικό λόγο του κάθε μαθητή, θεωρώ ότι θα έπρεπε το σχολείο να μην έχει ως στόχο να εξαφανίσει τις όποιες γλωσσικές ιδιαιτερότητες των μαθητών, αλλά να τους εξοικειώσει με τα γλωσσικά δεδομένα, βοηθώντας τους απλά να διορθώσουν και να καλλιεργήσουν το γραπτό λόγο τους, όχι να τον καταργήσουν αλλά να τον ξαναδημιουργήσουν!!!!  Απαραίτητη προϋπόθεση είναι  το να αποτελεί η διδασκαλία της γραφής συνέχεια της εκμάθησης του φυσικού λόγου, να διευρυνθεί δηλαδή,  η ήδη κατακτημένη επικοινωνιακή ικανότητα. Ενώ, ως προς το περιεχόμενο θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει οι απόψεις που εκφράζονται από τους μαθητές μας να είναι επαρκώς αναπτυγμένες και τεκμηριωμένες.

Ας σκεφτούν, λοιπόν  οι αρμόδιοι την αναθεώρηση της μεθόδου διδασκαλίας του γραπτού στο σχολικό χώρο, θα δωθεί έτσι η δυνατότητα στο κάθε μαθητή να δημιουργήσει ένα πρωτότυπο και αυθεντικό λόγο. Τα γλωσσικά μαθήματα λοιπόν, θα πρέπει να στοχεύουν στην απόκτηση πληροφοριών για το γραπτό λόγο, την εκμάθηση νέων λέξεων  για γλωσσολογικό πλούτο και τη βελτίωση των γλωσσικών ικανοτήτων, ώστε να γίνουν όχι απλά καλύτεροι χρήστες του γραπτού λόγου, αλλά να γίνουν ικανότεροι ομιλητές και ορθοί χρήστες του γλωσσικού κώδικα.

Ας βοηθήσουμε τη νέα γενιά να μάθει να εκφράζει τις σκέψεις  και τις ιδέες  της!!

Αλεξάνδρα…