Η κουρελού των λέξεων

Η κουρελού των λέξεων

Κατάσταση προερχόμενη από τα κινηματογραφικά δεδομένα, αλλά θα μπορούσε, ενδεχομένως, να συμβεί και στην πραγματικότητα. Ενα άτομο ερωτεύεται ένα άλλο. Η αγάπη τους είναι αμοιβαία. Ομως τυγχάνει να μην μιλούν την ίδια γλώσσα. Ετσι και οι δύο τους επιδίδονται σε έναν αγώνα κατάκτησης της γνώσης, προκειμένου να συνεννοηθούν μεταξύ τους. Κάθε αρχή είναι δύσκολη και το ζευγάρι καταλήγει σε τραγελαφικές συζητήσεις, με λάθη που μόνο γέλια στα πρόσωπά τους και χαρά στις ψυχές τους φέρνουν. Κάποτε τα καταφέρνουν και το πρώτο ερωτικό ραβασάκι είναι γεγονός. Ομως ανακαλύπτουν το εξής. Αυτό δεν τους ήταν τελικά απαραίτητο, διότι οι ψυχές τους μιλούσαν η μία στην άλλη, δίχως η γλώσσα να είναι εμπόδιο. Θα μπορούσαν να ζήσουν ευτυχισμένοι για πάντα, χωρίς να ανταλλάξουν μια κουβέντα.

Ξεφεύγοντας από την ρομαντική κατάσταση, ας θέσουμε την ψυχρή μας λογική σε λειτουργία και ας αναλογιστούμε το εξής. Το εν λόγω ζευγάρι, στην περίπτωση που όντως αποφάσιζε να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του μαζί, θα έπρεπε να έχει έναν δίαυλο επικοινωνίας, εφόσον επιθυμούν να μάθουν περισσότερα πράγματα ο ένας για την άλλην, όπως διάφορα πολιτισμικά στοιχεία του τόπου καταγωγής τους, τις ιδιαιτερότητες της γλώσσας τους, προς αποφυγήν παρεξηγήσεων στο μέλλον, την άνεση κινήσεων στον τόπο του καθενός, τη δυνατότητα έγκυρης, έγκαιρης και πολύπλευρης ενημέρωσης και γιατί όχι, τη γνωριμία με τη λογοτεχνία της εκάστοτε χώρας. Read more

Μια γλώσσα μα ποιά γλώσσα.

Μια γλώσσα μα ποιά γλώσσα.

Διαχρονικό ζήτημα και πάντοτε άλυτο ο τρόπος ομιλίας των νέων ανθρώπων. Πάντοτε η αντιμετώπιση είναι η ίδια. Το παιδί μιλάει, κατά τον οποιονδήποτε ενήλικο άνθρωπο και γράφει κάτι, το οποίο θυμίζει τη μητρική του γλώσσα, ακούγεται σαν αυτήν, αλλά την ίδια στιγμή θυμίζει και άλλες γλώσσες του κόσμου, ακόμη και έναν ιδιωτικό, ακαταλαβίστικο, κατά πολλούς, κώδικά επικοινωνίας.

Ενα χάσμα μεταξύ των γενεών δημιουργείται μέσω των διαφορετικών ερεθισμάτων που λαμβάνει ο καθένας από εμάς στη διάρκεια της ζωής του. Εάν αυτά είναι παρόμοια, τότε δεν υπάρχει πρόβλημα. Εάν όμως διαφέρουν, τότε παρουσιάζονται επιπλοκές στην καθημερινότητα, όχι επιζήμιες βέβαια. Read more

ένα σχολικό μάθημα, ένα πανίσχυρο όπλο

ένα σχολικό μάθημα, ένα πανίσχυρο όπλο

 freeminds Με τη γλώσσα και τη γραφή της ο άνθρωπος έφτασε σε μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της πολιτιστικής του διαδρομής. Ο αγώνας αυτός του ανθρώπου αποτελεί μια ακόμη κατάκτηση της ελευθερίας, γιατί η γλώσσα και η γραφή της ελευθερώνουν τον άνθρωπο. Η γλώσσα έδωσε μια ακόμη διάσταση στη σκέψη και μια ακόμη γλώσσα στη γλώσσα. Με τη γραφή ξεπεράστηκε η μνήμη από την κριτική ικανότητα, ο μύθος από την ιστορία, η παράδοση από τον ατομικό στοχασμό. Ακόμη, η γραφή οδήγησε στη δημοκρατία και στην απελευθέρωση του ανθρώπου, αποταμίευσε τη σκέψη, εξακτίνωσε τον πολιτισμό στο χώρο και στο χρόνο. Άνοιξε νέα σελίδα στη ζωή του ανθρώπου.

 Αυτό τη σημαντικό επίτευγμα του ανθρώπου, δηλαδή την κατάκτηση της γραφής και της γλώσσας, μελετάται από πιο εμπεριστατομένη οπτική,αλλά μερικώς στο μάθημα της «Έκφρασης Έκθεσης». Σκοπος της Γλωσσικής Διδασκαλίας είναι οι μαθητές να κατακτήσουν το βασικό όργανο επικοινωνίας της γλωσσικής τους κοινότητας, ώστε να αναπτυχθούν διανοητικά, συναισθηματικά και κοινωνικά, αποκτώντας τις απαραίτητες για την ηλικία τους γνώσεις της λειτουργίας του γλωσσικού συστήματος και χρησιμοποιώντας με επάρκεια και συνείδηση το λόγο (προφορικό και γραπτό) στις διάφορες επικοινωνιακές περιστάσεις. Επιπλέον, να συνειδητοποιήσουν τη σημασία του λόγου για τη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή, ώστε να μετέχουν στα κοινά είτε ως πομποί είτε ως δέκτες του λόγου με κριτική και υπεύθυνη στάση. Επιπρόσθετα, να εκτιμήσουν τη σημασία της γλώσσας ως βασικού φορέα της έκφρασης και του πολιτισμού κάθε λαού. Τέλος, να μάθουν να εκτιμούν και να σέβονται τη γλώσσα κάθε λαού ως βασικό στοιχείο του πολιτισμού του, προετοιμαζόμενοι να ζήσουν ως πολίτες σε μια πολυπολιτισμική Ευρώπη.

« γλώσσα είμαι εγώ
γλώσσα 
είσαι εσύ
γλώσσα είναι ο κόσμος…» Μπρέχτ

Read more

Γλώσσα και πολιτισμός, το στίγμα του κάθε λαού

Γλώσσα και πολιτισμός, το στίγμα του κάθε λαού

Σήμερα, η σχέση της ελληνικής κοινωνίας αλλά και της πολιτείας με το παρελθόν και τη γλώσσα βασίζεται στο θαυμασμό και συνάμα στην αδιαφορία. Αυτές, οι σχέσεις οφείλονται στις προτεραιότητες, που θέτει η κοινωνία και είναι εμφανείς από το γεγονός ότι ο πολιτισμός των Ελλήνων κάνει  κατά βάση τεχνοκρατικά βήματα.  Βήματα που είναι τελείως αντίθετα με το κάλλος, την αρμονία και το μέτρο που υφίστανται στον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. . .

Όσοι ασχολούνται με τα θέματα της γλώσσας και τις παραδόσεις ενός λαού υποστηρίζουν ότι η γλώσσα είναι παράγοντας και φορέας πολιτισμού. Κάθε γλώσσα, λοιπόν, αποτελεί την εθνική ταυτότητα, την έκφραση της σύγχρονης ύπαρξης και την πυξίδα της ιστορίας κάθε λαού. Η αλφάβητος, τα γλωσσικά σύμβολα είναι οι «εκφραστές»  της ιστορίας, της σκέψης,  της νοοτροπίας, της ψυχής  ενός  λαού.  Δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι μεταναστεύοντας σε μια χώρα ο μόνος τρόπος για να καταφέρει κάποιος  να ενταχτεί στη χώρα υποδοχής και να αφομοιωθεί στο κοινωνικό σύνολο είναι να μάθει τη γλώσσα …. Read more