Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

“Εγώ θα ήθελα ένα Δεκέμβρη με φώτα σβηστά και ανθρώπους αναμμένους’’ έλεγε ο Μπουκόφσκι και δεν είχε άδικο. Τα τελευταία χρόνια ο Δεκέμβρης είναι μήνας ‘’φωτισμένος’’ από τα πολλά λαμπιόνια, τις φαντασμαγορικές βιτρίνες των μαγαζιών και τις στολισμένες πλατείες στα πλαίσια της εορτής των Χριστουγέννων.

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου όπως είθισται ντύνεται με τα επίσημά του πριν μας αποχαιρετήσει οριστικά. Ωστόσο,  εν έτη 2016 οι άνθρωποί του μένουν “σβηστοί” και πένθιμοι. Οι καρδιές δεν χτυπούν δυνατά από χαρά

 

,τα χαμόγελα στα χείλη βγαίνουν μετά βίας και οι μόνοι ευτυχισμένοι και ανεπηρέαστοι είναι όπως πάντα τα παιδιά. Read more

Το παραμύθι της ζωής μας

 

παραμύθι
Εποχή οικονομικής κρίσης. Ακολουθεί η κρίση αξιών. Η κρίση γενικά. Σε όλα τα επίπεδα. Το άγχος καλά κρατεί και τα αντικαταθλιπτικά δίνουν και παίρνουν.  Ο κόσμος τρέχει πάνω κάτω ελπίζοντας μες την απελπισία του και ο αγώνας δρόμου τελειωμό δεν έχει.

Μα και στις μέρες αυτές η ρόδα συνεχίζει να κυλάει, ο χρόνος τρέχει, οι άνθρωποι μεγαλώνουν, ερωτεύονται, ζευγαρώνουν, ονειρεύονται, επιθυμούν.. Πολλοί βάζουν φρένο κι άλλοι, ίσως πιο ρομαντικοί, που επιμένουν να βλέπουν τον κόσμο με χρώματα όμορφα και να ντύνουν τις στιγμές κατά πως τους αρμόζει, πατούν γκάζι και προχωρούν. Ξέρουν πως το αύριο είναι αναπόφευκτο και ο χρόνος πίσω δε γυρνάει.

Προσπαθώ να ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Δε λέω ανήκω για να αποφεύγω τις ταμπέλες. Υπάρχουν στιγμές που οι υποχρεώσεις έρχονται και το λαμπάκι στο βάθος του μυαλού ανάβει κόκκινο. Ανάσες. Θετική σκέψη. Παιδικό χαμόγελο. Και πάλι από την αρχή.

 

Read more