Στην τελική ευθεία για τις πανελλήνιες

Στην τελική ευθεία για τις πανελλήνιες

4+1 ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

H αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει  αφού και επίσημα  σε δύο μέρες ξεκινούν οι Πανελλαδικές εξετάσεις και όλα είναι στο κόκκινο:άγχος, υπερένταση, φόβος, ανησυχία, αισιοδοξία, πείσμα, απογοήτευση, απαισιοδοξία και πολλά άλλα συναισθήματα ανάμικτα, συναισθήματα αντιφατικά, συναισθήματα που έρχονται να προστεθούν στην ήδη τεταμένη ψυχολογία μαθητών, γονιών και καθηγητών. ‘Οπως όμως κάθε δύσκολη περίοδος έχει αρχή και τέλος, έτσι και η αγχώδης φάση της τρίτης λυκείου οδεύει προς το τέρμα της και αυτό είναι το κρίσιμο σημείο στο οποίο θα πρέπει να επικρατήσει η λογική και η ψυχραιμία για να βγουν όλοι αλώβητοι από αυτή τη διαδικασία. Ως παθούσα και από τους πλέον αγχώδεις ανθρώπους, χρήσιμο θεωρώ να σας παραθέσω τις ακόλουθες συμβουλές, τις οποίες κι εγώ με τη σειρά μου άκουσα τη στιγμή που έπρεπε, λίγο πριν το χάος και τον πανικό, και απευθύνονται τόσο σε υποψηφίους και τις οικογένειες τους όσο και στους καθηγητές που αγωνίζονται κάθε χρόνο μαζί με τα παιδιά, δίνοντας του τα κατάλληλα εφόδια για να έρθουν ένα βήμα πιο κοντά στο στόχο τους.

Συμβουλή 1η: Είμαστε άνθρωποι και έχουμε όρια και αντοχές και είναι λογικό κάποιες στιγμές  να κουραζόμαστε, να κατεβάζουμε ρολά, να αρνούμαστε να κάνουμε το παραμικρό και να ζητάμε μια μέρα να την περάσουμε όπως μας ξεκουράζει και μας χαλαρώνει. ‘Άρα, αν τα βιβλία κλείσουν για μια μέρα, οι μαθητές μη βιαστείτε να νιώσετε τύψεις για το χρόνο που έφυγε ανεκμετάλλευτος, οι γονείς μην πανικοβληθείτε φοβούμενοι ότι τα παιδιά απλά τα παράτησαν και οι καθηγητές καλό θα ήταν πέρα από την ύλη της εβδομάδας να βάζετε στο πρόγραμμα κι ένα μικρό ‘’παραθυράκι’’ ξεκούρασης. Το μυαλό δουλεύει πολύ πιο σκληρά απ’ ότι φαίνεται και χρειάζεται πολύ παραπάνω ξεκούραση απ’ όσο νομίζουμε ότι αρκεί για να γεμίσουν οι μπαταρίες μας. Read more

Η ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΔΙΑΘΕΣΗ

Η ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΔΙΑΘΕΣΗ

Η ανεμελιά και η ξενοιασιά ανέκαθεν αποτελούσαν στοιχείο της ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα, το κέφι δε και η καλοπέραση νοοτροπία, τρόπο ζωής και σκέψης. Μέγιστη απόδειξη και αποκορύφωμα αυτών υπήρξε η δεκαετία ’80 με ’90. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι και αυτό ήταν μονόδρομος, η μοναδική όψη του νομίσματος. Κι αυτό γιατί η Ελλάδα μας πάντα συνήθιζε να είναι πληγωμένη (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, κατοχή, εμφύλιος πόλεμος, ελληνικό μεταναστευτικό κύμα είναι μερικές από τις πιο πρόσφατες πληγές μας με τελευταία την οξύτατη οικονομική κρίση) οπότε και πάντα έβρισκε τον τρόπο να μαζεύει τα κομμάτια της και να προχωρά.

Το ένστικτο λοιπόν, αυτού του είδους της επιβίωσης και αυτοσυντήρησης είναι χαραγμένο, συνυφασμένο με το DNA των Ελλήνων. Είναι μέσα στο αίμα μας η χαρά, το χαμόγελο, η διασκέδαση, η αφορμή να γλεντήσουμε, να εκμεταλλευτούμε απλά, καθημερινά πράγματα – έναν καφέ ή μια βόλτα στους δρόμους, ας πούμε – προκειμένου να κυλήσει ο χρόνος όμορφα, ή τουλάχιστον ομορφότερα. Πάντα ψάχναμε αφορμή για κουβέντα, για λίγο καλαμπούρι και κυρίως για αυτοσαρκασμό, το καλύτερο φάρμακο για κάθε πρόβλημα (χωρίς βέβαια, να φτάνουμε στο άλλο άκρο, αυτό της ανευθυνότητας και της αναλγησίας). Read more

Το να είσαι απολιτίκ δεν έχει πλάκα

apolitik

Ο ελληνικός πολιτικός βούρκος του παρασκηνίου  έχει φθείρει όσο ποτέ άλλοτε την έννοια του πολίτη, ο οποίος τελικά παύει να υφίσταται. Κι αυτό βεβαιότατα από τη στιγμή που η πόλη πλήττεται ακατάπαυστα και ανελέητα ενώ  οι  κυβερνώντες παίρνουν επιπόλαια και αψήφιστα κάθε κοινωνικοπολιτικό ρίσκο   με καταστροφικά αποτελέσματα. Έτσι, όταν η πολιτεία και το πολίτευμα καταντούν παιχνίδια στα χέρια κάθε λαοπλάνου δυνάστη, όταν οι πολιτικοί θεσμοί κατακρεουργούνται και τα ανθρώπινα δικαιώματα κακοποιούνται οι άνθρωποι καταλήγουν να χάνουν κάθε πολιτική ταυτότητα, κάθε πολιτική συνείδηση παραχωρώντας το πεδίο σε δημαγωγούς και πολιτικάντηδες κάθε λογής.

Το να είσαι απολιτίκ δεν είναι απλή τάση αλλά ολόκληρη ιδεολογία στην Ελλάδα του 2017 , όπου οι πληγές επιτρέπουν τα πάντα. Γι’ αυτό πλέον οι απολιτίκ όχι μόνο αποτελούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού αλλά είναι απολύτως ανεχτοί και τελικά απαρατήρητοι. Φυσικά, όλα αυτά είναι μέρος ενός μεγαλοφυούς σχεδίου που φαίνεται να τελεσφορεί, αποδίδοντας τους πικρούς καρπούς του με ταχύτητα φωτός. Read more

το Αριστερό πρόσημο

Ήμουν και εγώ στην εκδήλωση  με θέμα «Από την τοπική στη ψηφιακή κοινότητα – Νέες τεχνολογίες, δημοκρατία και τοπική ανάπτυξη», το Σάββατο, 12 Απριλίου. Το θέμα σίγουρα ακούγεται πολλά υποσχόμενο και για άτομα που ανήκουν και αγαπούν τον τομέα των νέων τεχνολογιών, σίγουρα άκρως ελκυστικό. Δεν έχει σημασία ποια παράταξη διοργάνωνε αυτήν την εκδήλωση..το θέμα ήταν το τι θα ειπωθεί. Δεν ξέρω λοιπόν αν υπερτερούσε μέσα μου ο ενθουσιασμός ή η περιέργεια για το τι ακριβώς θα συμπεριλάμβανε η σημερινή εκδήλωση…

Πήγα εκεί γεμάτη προσδοκίες για μεγαλεπήβολα ακούσματα… Όμως…αφού περιμέναμε  μια ώρα για να αρχίσει η ομιλία, γιατί βρισκόμασταν όλοι εν αναμονή της κ. Δούρου και  όταν πια κατέφθασε, άρχισε να εκφωνεί προτάσεις εντυπωσιασμού και ταπεινότητας. Αυτό ήταν και το πρώτο σημείο που άρχισα να αμφιβάλλω για τον τρόπο που αποφάσισα να περάσω το Σαββατόβραδο μου…
Ας μοιραστώ λοιπόν μαζί σας τις καθόλΟΥ(Α) επιτηδευμένες δικαιολογίες της…. Μίλαγε, λέει με μια εξαίρετη κυρία της Αριστεράς (κακό δεν το λες αυτό) και δε μπορούσε να της πει ότι πρέπει να φύγει, γιατί έχει καθυστερήσει στην εκδήλωση που η ίδια διοργάνωνε. Άλλωστε μια τόσο νεαρή κυρία, όπως η κ. Δούρου δε θα μπορούσε παρά να να είναι ταπεινή και να ρουφήξει τις γνώσεις που της μετέδιδε σαν σφουγγάρι μια τόσο σοφή κυρία…….

Αφού μας είπε αυτά άρχισε την ομιλία της λέγοντας μας ότι απορεί πως μπορούμε να μιλάμε για τις νέες τεχνολογίες, όταν σύμφωνα με έρευνα που η ίδια μας μετέφερε, το 50% των Ελλήνων δεν έχουν υπολογιστή. Αυτό το θέμα την απασχόλησε σχεδόν καθ όλη την ομιλία της…. Και έτσι αυτό που απασχόλησε εμένα είναι, γιατί καλεί άτομα να μιλήσουν για τις νέες τεχνολογίες όταν δε πιστεύει σε αυτές και θεωρεί ότι σαν χώρα απέχουμε πολύ από αυτές…

Στη συνέχεια σας παραθέτω κάποια αποσπάσματα από την ομιλία της ..αντλώντας στα από την προσωπική της ιστοσελίδα…. Read more