Σουλατσάροντας στη Σαλαμίνα

Σουλατσάροντας στη Σαλαμίνα

…ίσως το ιστορικότερο νησί του παγκόσμιου χάρτη…

 Η ιστορία της ύστερα από μελέτες, ανασκαφές και ευρήματα ξεκινά ήδη από την Προϊστορική εποχή, πριν δηλαδή μας παραδοθεί καταγεγραμμένη σε πάπυρους και βιβλία. Σχεδόν κανείς από τους κατοίκους της δεν μπορούσε να υποψιαστεί τη σπουδαιότητα και το σεβασμό του τόπου που γεννήθηκε, μεγάλωσε και έζησε στο πέρασμα των χρόνων.

Η  Σαλαμίνα,σύμφωνα με το μύθο ήταν η Νεράιδα κόρη του θεού Ασώπου και της Μετώπης, αδελφή της Αίγινας και σύζυγος του θεού της θάλασσας Ποσειδώνα. Ο  ιστορικός γεωγράφος Στράβωνας υποστηρίζει πως είχε στην κατοχή της τρία ονόματα: Σκίρας,Πιτυούσα-λόγω των πεύκων της και Κυχρεία, προς τιμήν του υϊού της Κυχρέα.

Πατρίδα του ομηρικού Βασιλιά Αίαντα του Τελαμώνιου, πλοία του οποίου συμμετείχαν στην εκστρατεία των Αχαιών ενάντια στην Τροία. Τόπος γέννησης αλλά και πηγαίας έμπνευσης, σε ένα υπόγειο σπήλαιο, του τραγικού ποιητή Ευριπίδη. Λιμάνι που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή και ναυπήγηση των Αθηναϊκών πλοίων-τις λεγόμενες «Τριήρεις». Η ύψιστης σημασίας Ναυμαχία των Ελλήνων ενάντια στην Περσική Αυτοκρατορία, με αρχηγό τον Θεμιστοκλή, το Σεπτέμβριο του 480 π.Χ, έλαβε χώρα στα στενά της, δημιουργώντας την αρχή της ακμής της Αθηναϊκής πολιτείας καθώς και της παρακμής των Περσών. Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας κατοχυρώνεται ως η σημαντικότερη μάχη της Αρχαίας Ιστορίας.

Η ιστορία της φυσικά  δεν σταματά το 480 π.Χ αλλά συνεχίζεται αναπτύσσοντας την τοπική της κοινωνία, το πολιτισμό της, τον δικό της μικρόκοσμο-με τους παραδοσιακούς χορούς της και τις φορεσιές της. Την περίοδο του 1821 ο αρχιστράτηγος τότε Γεώργιος Καραϊσκάκης  οργανώνει το παρατηρητήριό του έχοντας προστάτη τον Άγ.Δημήτριο. Λαβωμένος από την μάχη της Ακρόπολης αφήνει την τελευταία του πνοή στη Σαλαμίνα ζητώντας να ταφεί δίπλα στην εκκλησία του Αγίου του. Φιλοξενεί την περίοδο της Γερμανικής Κατοχής, τον ποιητή Άγγελο Σικελιανό, ο οποίος βρίσκει καταφύγιο σε ένα γραφικό σπιτάκι δίπλα στη θάλασσα.

Read more

Φάκελος Προορισμοί: 126 χρόνια Πύργος του Άιφελ

 

Το Παρίσι είναι η Ville lumière της Ευρώπης. Η πιο λαμπερή και ξακουστή πόλη του κόσμου και πρωτεύουσα της Γαλλίας που κατέχει την πρωτιά σε πολλές καρδιές ανθρώπων. Τι να σχολιάσει κανείς για το Παρίσι και τι να αφήσει στη φαντασία σας. Πρόκειται για κέντρο πολιτισμού, σύγχρονου και μη, γεμάτο μουσεία, κτίρια αναγέννησης, μνημεία, ιστορία και…στυλ…πολύ στυλ.

 

parisi.view.freeminds

 

Κτισμένη πάνω σε ένα λεκανοπέδιο, 65 μέτρα περίπου πάνω από την στάθμη της θάλασσας, απλώνεται σε 105 τετραγωνικά χιλιόμετρα και φιλοξενεί 2.153.600 κατοίκους.

Ο αρχαίος και πασίγνωστος ποταμός Σηκουάνας χωρίζει το Παρίσι σε δύο άνισες όχθες, στην δεξιά όχθη (rive droite), όπου κυριαρχούν οι επιχειρήσεις και τα χρηματιστήρια, και την νότια αριστερή όχθη (rive gauche), όπου είναι ο παραδοσιακός τόπος διαμονής διανοουμένων και καλλιτεχνών. Τα όνομά του προέρχεται από το λατινικό Sequana κι αυτό με τη σειρά του από το Κέλτικο Sicauna που σημαίνει ιερός ποταμός.

 

Λίγη ιστορία

Η πρώτη φορά που αναφέρεται στην ιστορία η πόλη των Παρισίων είναι από τον Ιούλιο Καίσαρα, στο έργο του “Ιστορία”. Εκεί την αναφέρει ως Λουτετία και την φυλή που κατοικεί εκεί, ως Παρίσιους. Πιστεύεται πως ο πρώτος οικισμός δημιουργήθηκε από Κέλτες τον 3ο αιώνα π.Χ. πάνω σε ένα νησί του ποταμού Σηκουάνα. Ήταν τότε που δόθηκε η ονομασία «Lutetia» στο Παρίσι και λίγο αργότερα το 52 π.Χ. κατακτήθηκε από την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και άρχισε να εξελίσσεται γεωγραφικά και πληθυσμιακά. Ο Χριστιανισμός είχε ήδη ξεκινήσει να διεισδύει στον παριζιάνικο πολιτισμό και μετά από διωγμούς των Φράγκων, το 360 η πόλη μετονομάστηκε οριστικά σε Παρίσι.

Στον Μεσαίωνα που ακολουθεί το Παρίσι είναι η πρωτεύουσα του Φράγκικου κράτους αλλά ο παγετός και ο δύσκολος Χειμώνας του 763 και 764 γίνεται η αιτία πολλών θανάτων και ο Σηκουάνας για πρώτη φορά στην ιστορία του παγώνει μέχρι τον πυθμένα. Η πόλη τότε χάνει την αξία της και ξανάρχεται στο προσκήνιο με τις διάσημες επιδρομές του βόρειου λαού των Vikings όταν εγκαθίστανται μόνιμα στην πόλη του φωτός το 896 μετά από λεηλασίες. Η πόλη κατακερματισμένη από πυρκαγιές και πολλούς θανάτους κατάφερε να επανέλθει με τον βασιλιά Ούγο Καπέτα (Hugo Capet) που την ορίζει και πρωτεύουσα ενώ η δυναστεία του διαρκεί για τα επόμενα 340 χρόνια.

 Μέσα σε αυτά τα χρόνια το Παρίσι μεταμορφώνεται στον πόλο έλξης που είναι σήμερα. Ξεκινούν τα έργα για την δημιουργία της Παναγίας των Παρισίων και του Λούβρου ενώ χτίζονται και προστατευτικά τείχη. Η ανάπτυξη της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής του ολοκληρώνεται με τη βασιλεία του Φραγκίσκου Ά ο οποίος ίδρυσε το Γαλλικό Κολλέγιο και έθεσε τις βάσεις για την δημιουργία βασιλικής πινακοθήκης αγοράζοντας πίνακες του Μιχαήλ Άγγελου, του Τιτσιάνο και του Ραφαήλ .

Notre_Dame.freeminds

louvre_museum.freeminds

Ο επόμενος βασιλιάς της, Λουδοβίκος ΙΓ΄, παίζει τον ρόλο του οικονομικού ενισχυτή της, ιδρύει τα τρία τμήματα του Παρισιού που υπάρχουν μέχρι και σήμερα και χτίζει το πανέμορφο ανάκτορο του Λουξεμβούργου με τους διάσημους κήπους προς τιμή της μητέρας του, ιταλικής καταγωγής. Αυτός είναι και ο λόγος που το παλάτι είναι επηρεασμένο από από το αρχιτεκτονικό στυλ της Φλωρεντίας. Read more