Εσύ τι ξέρεις για την κλίμακα συνειδητότητας ;

Εσύ τι ξέρεις για την κλίμακα συνειδητότητας ;

Η κλίμακα συνειδητότητας παρουσιάστηκε για πρώτη φορά από τον Dr. David Hawkins, στο βιβλίο του “Power vs. Force”. O Dr.David Hawkins προσπάθησε μέσα από το βιβλίο του να αποδείξει ότι η συνειδητότητα, δηλαδή κάθε ανθρώπινο συναίσθημα έχει μια δόνηση ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που δονείται η ύλη. Συναισθήματα όπως ο Φόβος, ο Θυμός, η Ντροπή, η Ενοχή δονούνται σε πολύ χαμηλές συχνότητες ενώ συναισθήματα όπως η Αγάπη, ο Ενθουσιασμός και η Ειρήνη δονούνται σε υψηλές και εξυψωτικές συχνότητες. 

Σύμφωνα με το συγγραφέα, τα συναισθήματά μας και η άποψή μας για τη ζωή εξαρτώνται από το βαθμό συνειδητότητάς μας, δηλαδή από την ικανότητά μας να ερμηνεύουμε όσα συμβαίνουν σε εμάς και στον κόσμο γύρω μας. Read more

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

“Εγώ θα ήθελα ένα Δεκέμβρη με φώτα σβηστά και ανθρώπους αναμμένους’’ έλεγε ο Μπουκόφσκι και δεν είχε άδικο. Τα τελευταία χρόνια ο Δεκέμβρης είναι μήνας ‘’φωτισμένος’’ από τα πολλά λαμπιόνια, τις φαντασμαγορικές βιτρίνες των μαγαζιών και τις στολισμένες πλατείες στα πλαίσια της εορτής των Χριστουγέννων.

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου όπως είθισται ντύνεται με τα επίσημά του πριν μας αποχαιρετήσει οριστικά. Ωστόσο,  εν έτη 2016 οι άνθρωποί του μένουν “σβηστοί” και πένθιμοι. Οι καρδιές δεν χτυπούν δυνατά από χαρά, τα χαμόγελα στα χείλη βγαίνουν μετά βίας και οι μόνοι ευτυχισμένοι και ανεπηρέαστοι είναι όπως πάντα τα παιδιά. Read more

ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΦΩΣ

ΕΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΦΩΣ

Ήταν μερικά χρόνια πριν, ένα πρωινό. Πηγαίναμε προς Περαία για καφέ στην παραλία. Πρώτα κάναμε μια στάση στο παιδικό χωριό SOS στο Πλαγιάρι Θεσσαλονίκης για να αφήσουμε κάποια ρούχα και παιχνίδια για τα παιδιά που φιλοξενούνται εκεί.

Αφού παραδώσαμε τα πράγματα στον υπεύθυνο κάναμε μια βόλτα στον χώρο. Σε 29 στρέμματα απλώνονται οι εγκαταστάσεις που αποτελούνται από 10 σπίτια οικογενειών και φιλοξενούν 60 παιδιά.

Καθώς περπατούσαμε και παρατηρούσαμε γύρω μας το μέρος που διαβιούν κακοποιημένα παιδάκια, ένα μικρό πιτσιρίκι ήρθε και έπιασε το χέρι του φίλου μου. «Τι κάνεις;» , τον ρώτησε και τα παιδικά του μάτια έλαμπαν από χαρά. Πήγαμε μαζί ως το γήπεδο του μπάσκετ. Μας έδειξε από μακριά το σπίτι που έμενε, τη «μαμά» που τους πρόσεχε και κάποια από τα παιδάκια που ζούσαν μαζί. Έκανε συνεχώς ερωτήσεις.

Κάποια στιγμή χτύπησε το κινητό μου.  Άνοιξα την τσάντα μου κι άρχισα να ψάχνω. Με κοίταξε με τα μεγάλα αμυγδαλωτά της μάτια και με ένα βλέμμα γεμάτο προσμονή και απορία αναρωτήθηκε φωναχτά , «Τι μου έφερες;;»… Read more

Μα γιατί γράφω;

Μα γιατί γράφω;

Είναι φορές που νιώθεις να πνίγεσαι. Που οι τοίχοι σε περικλείουν ασφυκτικά και περιορίζουν το σώμα και το μυαλό σου∙ που τα καθημερινά ζητήματα μοιάζουν τόσο φορτικά και ανούσια, που δεν αντέχεις  να ασχολείσαι πια με αυτά. Υπάρχουν στιγμές που βυθίζεσαι στη σιωπή σε έναν κόσμο που ποτέ δε σωπαίνει. Ξέρεις τον εαυτό σου καλύτερα από τον καθένα. Ξέρεις, λοιπόν, πως ήρθε η στιγμή να γράψεις.

Αν έρθει κάποτε η ώρα να κάνω τον απολογισμό της ζωής μου, θα σου πω σίγουρα ότι διάβασα και έγραψα τόσο πολύ που ο δείκτης του χεριού μου έχει αποκτήσει ένα βαθούλωμα με κλίση προς τα μέσα. Αλήθεια. Και τώρα που το παρατηρώ, μάλλον έχω δώσει και σχήμα στα πλήκτρα που ο ήχος τους έχει γίνει η μόνιμη νυχτερινή συντροφιά μου. Η διαδικασία της γραφής πάντα έβγαινε αβίαστα από μέσα μου, κακά τα ψέματα. Όταν κάτι με ενοχλούσε, το αποτύπωνα σχεδόν αυτόματα. Το γείωνα, το ανέλυα, του έδινα μορφή και σχήμα, μέχρι που το ήλεγχα απόλυτα και δεν το άφηνα να με εξουσιάσει. Read more

Να είσαι διαφορετικός από τους άλλους…

Να είσαι διαφορετικός από τους άλλους…

Η ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΑΤΤΩΜΑ

Η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος μέσα από τη ρουτίνα, τη συνηθισμένη ροή των πραγμάτων και τις κοινωνικές νόρμες αντλεί σταθερότητα, ισορροπία και ασφάλεια αφού πλέει σε γνωστά νερά κι έχει το αίσθημα ότι όλα πάνε καλά γιατί έτσι πρέπει να είναι τα δεδομένα στα οποία στηρίζεται η ζωή και η καθημερινότητα του. Καθετί που αποκλίνει από αυτά στα οποία έχει μάθει τόσο το μάτι όσο και το μυαλό ταράζει τα νερά, κλυδωνίζει την ισορροπία και ξυπνά ανησυχίες, προκαταλήψεις και φοβίες που απορρέουν κατά τρόπο λογικό και επόμενο από το φόβο του αγνώστου. Το διαφορετικό όμως δε σημαίνει ότι είναι λάθος και το συνηθισμένο δε σημαίνει ότι είναι και σωστό. ‘Όλα σε αυτό το σύμπαν βρίσκονται τόσο σε σχέση αλληλεπίδρασης και αλληλεξάρτησης όσο και σε σχέση ισορροπίας γεγονός που όχι μόνο καθιστά εφικτή τη συνύπαρξη των διαφορετικών με τα συνηθισμένα αλλά την επιβάλλει κιόλας. Read more

To πληγωμένο τριαντάφυλλο

To πληγωμένο τριαντάφυλλο

” Τα βλέμματά τους σιγά σιγά αντάμωσαν, με τα κεφάλια τους να ρίχνουν στην άκρη τα δεσμά της ντροπής. Το θάρρος ελάφρυνε τους αυχένες τους. Ενα μειδίαμα αχνοέφεγγε στα χείλη και των δύο, γεμάτα ειλικρίνεια και βραχείες μελλοντικές υποσχέσεις. Δεν υπήρχε καμιά απόσταση μεταξύ τους, παρά μόνο το κενό της πραγματικότητας, το οποίο, τη δεδομένη στιγμή, δεν διέκοπτε την επικοινωνία των δύο σωμάτων. Τα χέρια τους ήταν σπινθήρες, τα οποία ενωμένα φλόγιζαν τις ερωτευμένες τους ψυχές. Κάποια στιγμή το νεαρό αγόρι αγόρασε ένα λουλούδι και το πρόσφερε στο κορίτσι του. Είχε μείνει άναυδη από την απλή, μα τόσο ουσιαστική χειρονομία. Σηκώθηκε στις μύτες των ποδιών της και του πρόσφερε το νέκταρ της ζωής της με ένα φιλί, τίποτα άλλο. Παρά το γεγονός ότι βρίσκονταν στο κέντρο της πόλης, σε ώρα αιχμής, όλα γύρω τους είχαν αδρανήσει. Ενα προστατευτικό κάλυμμα τους πρόσφερε την πολυπόθητη ησυχία τους. Ο κόσμος σώπαινε, για να μπορούν αυτοί να ακούσουν και να χαρούν τον έρωτά τους!” Read more

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει;;

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει;;

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει δίπλα σε κάποιον;;

Δεν υπάρχει απάντηση ξεκάθαρα αντικειμενική σχετικά με την έννοια αγάπη. Η αγάπη έχει διάφορες όψεις και όταν παύουμε να είμαστε με κάποιον που αγαπάμε δε σημαίνει ότι η αγάπη αυτή χάνεται.

Είναι αδύνατο να σταματήσεις να νοιάζεσαι και να αγαπάς ένα άτομο για το οποίο βίωσες τόσο δυνατά συναισθήματα.

Κι έπειτα τι τελικά μας τραβάει σε ένα άτομο; Μπορείς να μείνεις με κάποιον όταν οι κόσμοι σας και τα θέλω σας δεν εφάπτονται, όταν  οι κοινές συντεταγμένες είναι ελάχιστες.;; Read more

Πιστεύω στην αγάπη

Πιστεύω στην αγάπη

Πιστεύω στην αγάπη. Δεν πιστεύω σε πολιτικούς, δεν πιστεύω σε ζώδια ούτε παρακολουθώ τους ουρανούς για να διαπιστώσω το αν το μέλλον που θα έρθει είναι καλύτερο. Δεν πιστεύω σε προβλέψεις και ανυπόστατες υποθέσεις. Read more

πες ναι βρε κουτέ, το πάντα είναι το τώρα..

πες ναι βρε κουτέ, το πάντα είναι το τώρα..

Ανάμεσα σε φίλους, ποτά και δυνατή μουσική ξαφνικά τον βλέπεις …και σα  να χάνεται  ο κόσμος, όπως και την πρώτη φορά που τον είδες. Χαμογελάς και απλά προσπαθείς να ηρεμήσεις τους παλμούς της καρδιάς σου και να κανείς τα χέρια σου να σταματήσουν να τρέμουν. Μπερδεύεις μέρες, ημερομηνίες, πάει καιρός από τότε που τον είδες για τελευταία φορά. Όμως είναι εδώ απέναντι σου και νιώθεις πάλι αυτή την γλυκιά ταραχή που σε σηκώνει και σε γονατίζει την ίδια στιγμή.
Σου φαίνεται αιώνας..
Read more

Μια σπίθα φτάνει…

Μια σπίθα φτάνει…

Το ξυπνητήρι ήχησε στις 7 το πρωί τόσο βαριεστημένα. Μια απλή καθημερινή μέρα είχε ξημερώσει αλλά σήμερα έκανε περισσότερο κρύο και ο ουρανός γκρίζος, συννεφιασμένος. Σίγουρα η μπόρα ήταν προ των πυλών. Η Λυδία τεντώθηκε για λίγο στο κρεβάτι της, σηκώθηκε και μέσα σε λίγα λεπτά η μυρωδιά του γαλλικού καφέ είχε πλημμυρίσει την κουζίνα. Αποφάσισε πως ήθελε  να δώσει λίγο χρώμα για να σπάσει αυτό το σκοτεινό χρώμα της ατμόσφαιρας. Φόρεσε το μπορντό πλεκτό της φόρεμα, τις ψηλές μαύρες μπότες της, ένα κραγιόν σχεδόν κόκκινο. Η δουλειά της στην βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου την περίμενε ορεξάτη. Έριξε ένα χαμόγελο στον καθρέφτη, κούμπωσε το ζεστό γκρι παλτό της και έτρεξε στο αυτοκίνητο. Read more