Ένα θαύμα δίπλά σου!

Ένα θαύμα δίπλά σου!

Το πρωί άνοιξα τα μάτια μου με δυσκολία.

Το σώμα μου ήταν βαρύ… Μόλις είχα αποβιβαστεί από τα όνειρά μου κι ένα γλυκό μούδιασμα έφτανε ως τις άκρες των ποδιών. Σκέφτηκα πως μόνο ένας μερακλίδικος καφές θα μου έδιωχνε το … jet lag!

Με τον καφέ στο χέρι, λοιπόν, ξεκίνησα την συνηθισμένη μου βόλτα στην πραγματικότητα της εποχής μου, δηλαδή στις σελίδες του facebook, ψάχνοντας ανέμελα σε διάφορες αναρτήσεις «φίλων» εκείνη την ιδανική αγγελία εργασίας, την φοβερή είδηση της ημέρας, την μεγάλη ευκαιρία της ζωής μου τέλος πάντων!

Τίποτα και σήμερα…

Άνοιξα την τηλεόραση μηχανικά… Χαμός! Read more

E- books: Υπέρ ή κατά

E- books: Υπέρ ή κατά

Αδιαμφισβήτητο πια θεωρείται το γεγονός ότι η επέλαση της τεχνολογίας έχει αλλάξει ριζικά όχι μόνο την καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτοί δρουν και σκέφτονται. Αυτόματα και σχεδόν νομοτελειακά, επηρέασε και τη λογοτεχνία, καθώς το ηλεκτρονικό βιβλίο κερδίζει συνεχώς έδαφος στις προτιμήσεις των αναγνωστών.

Το βασικότερο πλεονέκτημα που δίνεται στους αναγνώστες ή στους μελετητές είναι η δυνατότητα να έχουν απεριόριστη πρόσβαση σε πηγές και κείμενα, τα οποία υπό άλλες συνθήκες, θα παρέμεναν άγνωστα. Καθώς όλο και περισσότερες βιβλιοθήκες και πανεπιστήμια ανοίγουν πια τις πύλες τους στο κοινό σε παγκόσμιο επίπεδο, ο ενδιαφερόμενος μπορεί έρθει σε επαφή με σπάνιες εκδόσεις και άπειρα κείμενα, διευρύνοντας έτσι τα σύνορα της σκέψης του. Με αυτόν τον τρόπο, η διαδικασία πρόσληψης των κειμένων περνά σε πολυδιάστατο επίπεδο, ενώ επιτυγχάνεται ευκολότερα η πολιτισμική ζύμωση. Read more

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Θαρρώ πως είμαι αρκετά μεγάλη για να σου γράψω γράμμα. Σίγουρα δεν υπάρχεις. Το ξέρω σχεδόν από πολύ μικρή. Κάπου στα 4 χρόνια περίπου ανακάλυψα περίτρανα πως δεν φέρνεις εσύ τα δώρα. Σου έγραφα όμως δυό λόγια όταν η δασκάλα μας προέτρεπε να το κάνουμε πριν κλείσουν τα σχολεία για διακοπές. Ποτέ δεν μου άρεσαν τα εθιμοτυπικά στερεότυπα που επέβαλλαν οι ιστορίες των μεγαλυτέρων.

Ένα βραδυ, Παραμονή Πρωτοχρονιάς , σε περίμενα όμως να σου μιλήσω. Οι καλικάντζαροι δεν ήρθαν να φάνε τα μπισκότα που είχα φτιάξει αλλά δεν ήρθες ούτε εσύ να πιείς το ποτήρι με το γάλα που περίμενε στο σβηστό μας τζάκι. Απογοητευμένη μετά από τόσες ωρές αναμονής στην πολυθρόνα αποφάσισα να πάω για ύπνο. Με πείραξε που μου είχαν πει ψέμματα πως υπάρχεις. Ούτε έλκηθρο, ούτε Τάρανδοι, ούτε γενειάδα και κόκκινα ρούχα. Παντού απομιμήσεις σου: σε μαγαζιά, σε στολισμένες βιτρίνες, σε λαμπερές πλατείες, σε πολυτελή πολυκαταστήματα. Μικροί και μεγάλοι τρέχουν στην ουρά για μια φωτογραφία μαζί σου. Έχω και γω μια τέτοια μοναδική φωτογραφία.

Read more

Πιστεύω στην αγάπη

Πιστεύω στην αγάπη

Πιστεύω στην αγάπη. Δεν πιστεύω σε πολιτικούς, δεν πιστεύω σε ζώδια ούτε παρακολουθώ τους ουρανούς για να διαπιστώσω το αν το μέλλον που θα έρθει είναι καλύτερο. Δεν πιστεύω σε προβλέψεις και ανυπόστατες υποθέσεις. Read more

άλλη μια φάση ζωής…

άλλη μια φάση ζωής…

Τέσσερα χρόνια φοιτητικής ζωής κλείστηκαν σε βαλίτσες, αγκαλιές δοθηκαν, δάκρυα κύλησαν και ένα ωραίο πρωινό έφυγα. Eπόμενη σκηνή, πίσω στο σπίτι, δωμάτιο παιδικών και εφηβικών χρόνων. Oι αφίσες πρέπει να φύγουν…

Μαζέυτηκαν πολλά. Eνα ένα να συνηθίζω..αρχικά είναι οι φίλοι μου που έβαλα αναμεσά μας τόσα χιλιόμετρα. Tο χειροκρότημα στον κύριο Γκράχαμ Μπελ. Έγινε το τηλέφωνο προέκταση μου… έπειτα μου λείπει εκείνη η αίσθηση ελευθερίας που σου δίνει το δικό σου σπίτι.. οι στιγμές που θέλω να γυρίσω σπίτι και να βάλω την μουσική στο τέρμα, που θέλω να με βρεί το ξημέρωμα να βλέπω τηλεόραση, να γράφω, να διαβάζω και να μην με ενοχλήσει, να μην μου μιλήσει κανένας.. να μην κάνω τίποτα..αν ακούσω άλλη μια φορά «φάε κάτι παιδί μου,έρεψες.» Θα αρχίσω να ανυσηχώ σοβαρά πως πρωταγωνιστώ σε παραμύθι των αδερφών Γκριμ, είμαι ο χανς και η μάνα μου θέλει να με σφάξει στο τέλος του μήνα σαν άλλη κακιά μάγισσα….ας μην επεκταθώ καλύτερα για φλερτ, ερωτές, νέες γνωριμίες.. Εδω αγάπη μου δεν γυρίζονται παραμύθια. Εδώ γυρίζεται το no ….. and the village!! Read more

Παγκόσμια μέρα ζώων

Παγκόσμια μέρα ζώων

“το μεγαλείο ενός έθνους και η πρόοδος στις ηθικές αξίες κρίνεται από το τρόπο που φέρετε στα ζώα” ο Μαχάτμα Γκάντι συνοψίζει με αυτά του τα λόγια όλο το νόημα αυτής της ημέρας.

Γιορτάζεται για πρώτη σε ενα συνέδριο περιβαλλοντιστών στη Φλωρεντία το 1931 και στόχος της είναι η ευαισθητοποίηση του κοινού για τα υπο εξαφάνιση ζώα.Στα χρόνια που ακολουθούν και μέχρι σήμερα η γιορτή περιλαμβάνει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου. Η 4η Οκτωβρίου καθιερώνεται ως η παγκόσμια μέρα ζώων για ένα ακόμα λόγο, οτι συμπίπτει με το εορτασμό του Αγίου Φραγκίσκου της Ασίζης προστάτη των ζώων και του περιβάλλοντος. Είναι υποχρέωση όλων μας και όχι μόνο των φιλοζωικών ενώσεων η ενημέρωση για τα δικαιώματα των ζώων όπως επίσης και ευθύνη μας να εκλείψουν φαινόμενα κακοποίησης και εκμετάλλευσης ζώων που γίνονται όλο και πιο συχνά γνωστά. Read more

Χρόνια πολλά στους μπαμπάδες μας

Χρόνια πολλά στους μπαμπάδες μας

Η Παγκόσμια Ημέρα του Πατέρα γιορτάστηκε για πρώτη φορά στις 19 Ιουνίου 1910 και έκτοτε γιορτάζεται κάθε τρίτη Κυριακή του Ιουνίου. Γιορτή του πατέρα  ονομάζεται η ετήσια κινητή εορτή προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και γενικά της επιρροής των πατέρων στην κοινωνία. Γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου σε πολλές χώρες παγκοσμίως, αν και σε ορισμένες χώρες η ημερομηνία μπορεί να διαφέρει. Θεωρείται συμπληρωματική εορτή μαζί με την ημέρα της μητέρας.

“Θα σου χαρίσω ένα φιλί, θα σου πω μια καλημέρα, αγαπημένε μου πατέρα…
Θα με κρατήσεις αγκαλιά, τα μαλλιά θα μου χαϊδέψεις κι ό,τι πω, θα το πιστέψεις…”

Η όμορφη αυτή σχέση παρουσιάζεται μέσα από το αγαπημένου τραγούδι “Για τον πατέρα”  του Γιώργου Χατζηπιερή, με την υπέροχη φωνή της Ελευθερίας Αρβανιτάκη! Το τραγούδι μας μιλά για την τρυφερή σχέση του πατέρα με το παιδί του μέσα από καθημερινές εικόνες με ένα ιδιαίτερο και συγκινητικό τρόπο. Το φιλμάκι είναι διαθέσιμο στο κανάλι  youtube του Τεμπέλη Δράκου!


Read more

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

Ρουτίνα, υποχρεώσεις, δουλειά, λίγος ελεύθερος χρόνος και όλα αυτά σταθερά και ανελιππώς επαναλαμβανόμενα… Κάπως έτσι πάει η καθημερινότητα και κάπως έτσι προχωράει και η ζωή μας, χωρίς να λείπουν, βέβαια, τα μικρά μεν, ευχάριστα δε διαλείμματα. Και εκεί που ξεκλέβουμε λίγο πολύτιμο χρόνο μέσα στη μέρα ή όταν επιτέλους επιστρέφουμε στον καναπέ μας, από το μυαλό μας περνούν σκέψεις και επιθυμίες για το τι θέλουμε να κάνουμε και δεν προλαβαίνουμε, και κυρίως πως να εκμεταλλευτούμε τον λιγοστό αυτό πολύτιμο χρόνο ηρεμίας και χαλάρωσης. Αρκετοί θα σκεφτούν ότι η επιλογή είναι τόσο απλή όσο και προφανής…«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ» φωνάζει όλο μας το είναι. Εμείς όμως είμαστε εδώ για να σας υπενθυμίσουμε τέσσερις καλούς λόγους για να γεμίσετε τον κενό αυτό χρόνο με την ανάγνωση ενός άρθρου και να σας δώσουμε μερικά tips για να απολαύσετε τη διαδικασία ακόμα περισσότερο. Read more

Ναι, είμαι γυναίκα

Ναι, είμαι γυναίκα

Μόδα, μόδα, μόδα… Ναι, το παραδέχομαι μου αρέσει το κομψό κι ωραίο ντύσιμο. Το απλό και ταυτόχρονα εξεζητημένο μα δεν έχω ούτε το χρόνο, ούτε τα χρήματα, ούτε την υπομονή. Βλέπω γυναίκες να ποζάρουν στα περιοδικά, στην τηλεόραση, στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης αψεγάδιαστες, περιποιημένες κι άθελά μου αναρωτιέμαι γιατί κάποιος δε μιλάει για τη γυναίκα της διπλανής πόρτας, την εργαζόμενη μάνα, την άνεργη μάνα, αυτή που καθημερινά προσφέρει ό,τι κι όσα μπορεί κι αντέχει  και είναι ΓΥΝΑΙΚΑ. Θέλει να αρέσει,  είναι φιλάρεσκη αλλά βάζει άλλες ανάγκες πάνω από το φαίνεσθαι που με τόση μανία προβάλλεται κι η αξία του υπερεκτιμάται. Read more

Όταν μεγαλώσω..

Όταν μεγαλώσω..

Σήμερα ξύπνησα με ένα περίεργο όνειρο. Ήμουν δέκα χρονών και βρισκόμουν με τους γονείς μου σε μια οικογενειακή  γιορτή. Κάποια στιγμή  γύρισαν όλοι και με ρώτησαν “Τι θές να γίνεις όταν μεγαλώσεις;”. Δεν απάντησα τίποτα και απλά τους κοίταζα. Πετάχτηκα πάνω… μέχρι να πάω στη δουλειά το είχα ήδη ξεχάσει.. Στο μέσα γραφείο κάθεται αυτός. Ας τον ονομάσουμε “κύριος Β”. Ο “κος.Β” , λοιπόν, ήρθε και σήμερα στην δουλειά του χαρούμενος. Σε λίγο θα αρχίσει να δέχεται τον κόσμο που περιμένει έξω από το γραφείο του. Ο κόσμος αυτός είναι κουρασμένος και ταλαιπωρημένος. Μερικοί από αυτούς βρίσκονται στο χειρότερο σημείο που μπορεί να φτάσει η ζωή κάποιου. Κάθεται, λοιπόν, και κάνει την δουλειά του. Όσο καιρό είμαι σε αυτή τη  δουλειά, τον έχω δει να εκνευρίζεται, να θυμώνει αναίτια, να προσβάλει χωρίς λόγο πολλούς από αυτούς τους ανθρώπους. Έχω δει να αρνείται να δώσει την βοήθεια του, όχι γιατί η θέση του δεν του δίνει την δύναμη, απλά γιατί εκείνη την στιγμή δεν είχε την όρεξη. Και όμως, τον έχω δει να χαμογελά και να κάνει ότι περνά από το χέρι του για να ευχαριστήσει όποιους αυτός επιλέγει, όπως δικά του άτομα ή ανωτέρους του. Κάθε φορά που κάνει ένα άσχημο σχόλιο ή θα μειώσει χωρίς λόγο κάποιον θα γυρίσει να δει αν τον ακούσαμε, θα γυρέψει την επιβράβευση. Κατεβάζω το βλέμμα… όχι επειδή είμαι καλύτερη, αλλά επειδή ντρέπομαι. Ντρέπομαι για μένα, γι’ αυτόν, για τον κόσμο, που περιμένει. Είναι ευχαριστημένος με όλο αυτό. Πιστεύει πραγματικά, πως έχει το δικαίωμα να συμπεριφέρεται έτσι επειδή έχει αυτή την θέση.

Read more