Η δύναμη της συνήθειας

Η δύναμη της συνήθειας

Ο Ουμπέρτο Έκο έλεγε ότι η καλύτερη ώρα για να συγγράψει κάποιος είναι η ώρα που σηκώνεται από το κρεβάτι του μέχρι ένα τέταρτο αφού σηκωθεί, διότι το μυαλό  εκείνην τη στιγμή βρίσκεται ακόμη σε μια κατάσταση μεταξύ ονειρο φαντασίας και πραγματικότητας. Ρίχνοντας κανείς μια ματιά στο συνολικό έργο της Αγκάθα Κρίστι, η οποία τύγχανε πρωινό πουλί, δεν θα μείνει επ’ ουδενί λόγω ανικανοποίητος. Δίχως να κρύβει κάποιο ιδιαίτερο συστατικό επιτυχίας, με μοναδικά όπλα την ισχυρή θέληση και την αγχίνοιά της, κατάφερε να επιβληθεί στο λογοτεχνικό στιβο και να κερδίσει μια αξιοθαύμαστη θέση στο συνείδηση των ανθρώπων, οι οποίοι αρέσκονται στην ανάγνωση βιβλίων αστυνομικής λογοτεχνίας. Μέσα από τα 63 έργα της πολλά είναι αυτά που διακρίνονται από μια ιδιαίτερη λάμψη, ένα φώς το οποίο έλκει τον αναγνώστη και τον καθηλώνει σε ένα αναπαυτικό σημείο, προσφέροντάς του μια ιστορία, η οποία, φαινομενικά, είναι δυσάρεστη, αλλά αποκτά τρομερό ενδιαφέρον και οδηγεί τους ταξιδιώτες του μυστηρίου προς τη λύση της. Read more

Ο χρυσός κανόνας του…

Ο χρυσός κανόνας του…

Ήταν θυµωµένος µε τον εαυτό του. Είχε ορκιστεί πως θα πάψει να την πατάει τόσο εύκολα. Αυτή όµως άξιζε. Ήταν διαφορετική ή τουλάχιστον έτσι έδειχνε.

Υπάρχει ένας χρυσός κανόνας που λέει πως πότε δεν ερωτεύεσαι πουτάνες και στρίπερ (για προφανείς λόγους), σερβιτόρες και τα κορίτσια του σούπερ µάρκετ (για λιγότερο προφανείς λόγους).

Απλά στην πρώτη περίπτωση, το γεγονός ότι θα ανταλλάξετε γενετικό υλικό, αυτή θα προσποιηθεί για χιλιοστή φορά στη ζωή της οργασµό, ενώ εσύ θα έχεις έναν- δυο αληθινούς -µέσα στο πληρωµένο ψέµα τους- δεν σου δίνει αυτόµατα το δικαίωµα, να φαντάζεσαι τους δυο σας σκεπασµένους κάτω από ένα χοντρό πάπλωµα κάποιο όµορφο και ξεπλυµένο χειµωνιάτικο απόγευµα. Read more

Οι ανούσιες συναναστροφές είναι φυλακή

Οι ανούσιες συναναστροφές είναι φυλακή

Ανούσιες συναναστροφές! Τόσο τοξικές και τόσο αναπόφευκτες ταυτόχρονα. Πληγές και πλήγματα στις ανθρώπινες ζωές μα κάποτε σχεδόν αναγκαίες. Η βαβούρα των πολλών, η μαζικότητα των απόψεων, ο μερικός εκχυδαϊσμός της συμπεριφοράς
έγιναν πλέον συνήθεια φορτική για μερικούς και βάρος ασήκωτο για κάποιους άλλους. Βουτιές σε τετριμμένες συζητήσεις, άλματα κουλτούρας και καλλιέργειας, άνθρωποι ολότελα ανόμοιοι. Κι όμως φίλοι καλοί ή πιο σωστά  πιστοί συνομιλητές της καθημερινότητας.

Read more

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει;;

freeminds love

Είναι η αγάπη αυτή που σε κρατάει δίπλα σε κάποιον;;

Δεν υπάρχει απάντηση ξεκάθαρα αντικειμενική σχετικά με την έννοια αγάπη. Η αγάπη έχει διάφορες όψεις και όταν παύουμε να είμαστε με κάποιον που αγαπάμε δε σημαίνει ότι η αγάπη αυτή χάνεται.

Είναι αδύνατο να σταματήσεις να νοιάζεσαι και να αγαπάς ένα άτομο για το οποίο βίωσες τόσο δυνατά συναισθήματα.

Κι έπειτα τι τελικά μας τραβάει σε ένα άτομο; Μπορείς να μείνεις με κάποιον όταν οι κόσμοι σας και τα θέλω σας δεν εφάπτονται, όταν  οι κοινές συντεταγμένες είναι ελάχιστες.;;

Είναι παράξενο όταν αυτό που σε συγκλονίζει στη σχέση δυο ατόμων είναι η χημεία, και η χημεία, για να είμαστε ειλικρινείς, είναι κάτι δυσεύρετο. Read more

ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΑΣ ΓΙΑΤΙ…

friends
ΓΙΑΤΙ…είναι η δεύτερη οικογένεια μας. Ερχόμενοι στη ζωή ανήκουμε ήδη σε μια οικογένεια που μας αγκαλιάζει, στην πορεία όμως βρίσκουμε άλλη μια οικογένεια, τους φίλους μας, που έχει ανοιχτή την αγκαλιά της το ίδιο, ίσως και περισσότερο. Εκεί ανήκουμε διπλά γιατί το επιλέγουμε, το νιώθουμε, είμαστε εκεί συνειδητά και μένουμε εκεί επειδή μας δένουν όχι το αίμα και η συγγένεια, αλλά τα κοινά βιώματα, τα κοινά συναισθήματα, η αμοιβαία εκτίμηση και ο σεβασμός. Στους φίλους σου μπορείς να βρεις τη στοργή και τη ζεστασιά που έχεις ανάγκη χωρίς αντάλλαγμα και χωρίς να νιώσεις καμία υποχρέωση. Είσαι μαζί τους, ζεις μαζί τους γιατί το θέλεις, γιατί το ζητάς, γιατί σου βγαίνει φυσικά και αβίαστα και όταν είσαι μακριά τους κάτι σου λείπει, ένα κομμάτι του εαυτού σου!

ΓΙΑΤΙ…είναι το καταφύγιο μας. Στην πρώτη δυσκολία, μικρή ή μεγάλη, η πρώτη επαφή που θα ψάξεις, η πρώτη επαφή στις κλήσεις σου θα είναι αυτή των φίλων σου. ‘Οσο μικρό ή μεγάλο είναι το πρόβλημα σου, όσο σημαντικό ή πιο αντιμετωπίσιμο, όσο λογική ή παράλογη είναι μια ανησυχία σου, αυτοί είναι εκεί, αναμένουν στο ακουστικό τους, ή αν είναι εφικτό έχουν φτάσει το γρηγορότερο δυνατό στην πόρτα σου χτυπώντας επίμονα το κουδούνι, ακούγοντας εσένα με υπομονή και δίνοτας σου λύση με επιμονή και λογική, ενώ δε λείπει και ο χιουμοριστικός σχολιασμός που αλαφραίνει το βαρύ κλίμα! Έχουν το ταλέντο να σε καθυσηχάζουν και να σου μικραίνουν τα προβλήματα με έναν μαγικό τρόπο, υπενθυμίζοντας σου ότι όπως και να έχουν τα πράγματα αυτοί είναι μαζί σου και ότι έχεις παραπάνω δυνάμεις και ικανότητες από όσο εσύ πιστέυεις!

Read more

Άνθρωπος ζητά ανθρώπων ανθρωπιά

πτώση της Ελλάδος

Ο θυμός, η οργή, η αγανάκτηση και η ανησυχία συνεχίζουν να συσσωρεύονται μέσα μου και πλέον δεν μπορώ να ελέγξω τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα λεγόμενά μου. Οι εξελίξεις τρέχουν με φρενήρεις ρυθμούς κι ενώ τη μία στιγμή έχεις την άποψη  Α , τελικά τα γεγονότα ανατρέπουν τα πάντα και σχηματίζεις την άποψη Β. Κατ’ εμέ  στη σημερινή εποχή όποιος έχει παγιωμένες και απόλυτες απόψεις, όσον αφορά στα τεκταινόμενα, είναι επικίνδυνος. Κι αυτό είναι που με φοβίζει στην Ελλάδα της «οικονομικής κρίσης», η κρίση απόψεων, ηθικής και λογικής! Read more

Δώσε σημασία

freeminds peopleΜεγαλώνοντας αρχίζεις να μετράς απώλειες. Ξεφυλλίζεις παλιά άλμπουμ κι εντοπίζεις ανθρώπους που δεν είναι πλέον κοντά σου. Αναπολείς στιγμές, συναισθήματα, εκφράσεις κι άλλοτε χαμογελάς νοσταλγικά, άλλοτε ένα δάκρυ κυλά στο μάγουλο.

Συνειδητοποιείς πως ο χρόνος τρέχει. Ανελέητα. Κι εσύ τρέχεις να προλάβεις όσα ονειρεύεσαι κι όσα, δυστυχώς, σου επιβάλλουν. Και μέσα στον πανικό αδιαφορείς για εκείνα τα μικρά και σημαντικά που λέγαμε. Εργάζεσαι όλη μέρα για να έχεις χρήματα για τα απαραίτητα, για τα έξοδα, για τις μικρές πολυτέλειες που ίσως επιτρέπεις στον εαυτό σου. Βλέπεις δυο μάτια να σε κοιτάν. Έρχεσαι το βράδυ κουρασμένος, τους χαρίζεις το περίσσευμα της ενέργειάς σου κι αυτά αδημονούν να ξυπνήσουν το πρωί και να είσαι δίπλα τους, θέλουν να κλέψουν λίγο από το χρόνο σου. Να παίξουν, να γελάσουν, να ανταλλάξουν αγκαλιές και φιλιά. Τα παιδιά ξέρουν. Οι μεγάλοι ξεχνούν. Άθελά τους, αλλά ξεχνούν. Read more