Θερινό σινεμά:  ιστορία και το Athens Open Air Film Festival

Θερινό σινεμά:  ιστορία και το Athens Open Air Film Festival

Σκεπτόμενοι τα θερινά σινεμά σχεδόν πάντα μας διακατέχει ένα συναίσθημα νοσταλγίας… σαν να επρόκειτο για ένα ταξίδι στο παρελθόν..

Ωστόσο αν και για τα θερινά σινεμά από ιστορικής απόψεως έχουν γραφτεί πολλά υπάρχουν πολλές αντικρουόμενες εκδοχές. Εμείς θα μοιραστούμε την ιστορική αναδρομή του σκηνοθέτη Νίκου Θεοδοσίου από το βιβλίο του «Στα παλιά τα σινεμά»(ελεύθερο διαδικτυακά). Read more

3+1 Homemade δροσιστικές απολαύσεις

3+1 Homemade δροσιστικές απολαύσεις

Ο ήλιος καίει, η μουσική μπαίνει στο τέρμα και οι freeminds είναι έτοιμοι να σας δροσίσουν…

Γεύσεις που μυρίζουν καλοκαίρι και Ελλάδα… φρούτα και μυρωδικά  ανακατεύονται με δροσερό νεράκι και το αποτέλεσμα σούπερ υγιεινό και αντιοξειδωτικό.

Ετοιμάσαμε σπιτικές λεμονάδες, δροσιστικά νερά και γευστικότατα smoothies ..

Read more

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος

Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καπνίσματος

Με απόφαση που πήρε το 1988 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, κάθε τελευταία μέρα του μήνα Μαΐου υπενθυμίζονται οι βλαβερές συνέπειες της δημοφιλέστερης κατάχρησης σε ουσία που γίνεται εδώ και αιώνες παγκοσμίως.

Το σιγαρέτο αποτελείται από κομμάτια καπνού τυλιγμένα σε λεπτό χαρτί ενώ σε μία από τις δύο άκρες του μπορεί να υπάρχει και επιστόμιο με φίλτρο. Ο καπνός της νικοτίνης που παράγεται εισπνέεται και μαζί με τα προϊόντα καύσης όπως η πίσσα εισέρχονται στον πνεύμονα. Read more

το τελευταίο μου τσιγάρο…

το τελευταίο μου τσιγάρο…

Παγκόσμια ημέρα κατά του καπνίσματος 31 Μαΐου

Αυτό είναι το τελευταίο μου τσιγάρο… Από τότε που το είπα για πρώτη φόρα έχω κάνει περίπου άλλα είκοσι τελευταία τσιγάρα. Το τσιγάρο είναι ο καλύτερος και ο χειρότερος φίλος μου. Και πρέπει να το κόψω.
Αν βρίσκεσαι στην ίδια φάση με μένα έλα να πούμε δυο λογάκια…
Το κάπνισμα συνδέεται άμεσα με καρδιαγγειακά νοσήματα, καρκίνο του πνεύμονα,του λάρυγγα,της στοματικής κοιλότητας, της ουροδόχου κύστης. Ένας καπνιστής εμφανίζει μειωμένη αντοχή,αλλοίωση της γεύσης και της όσφρησης,τρέμουλο, πονοκεφάλους. Ήξερες ότι η εξάρτηση από την νικοτίνη έχει ταξινομηθεί επίσημα σαν ασθένεια από τον παγκόσμιο οργανισμό υγείας; Νομίζω αξίζει μια προσπάθεια διακοπής.

Read more

Το ροζ κτίριο της Θεσσαλονίκης

Το ροζ κτίριο της Θεσσαλονίκης

Freeminds concept #φωνές_κτιρίων

Αν μου ζητούσε κανείς να περιγράψω το σπίτι των ονείρων μου, πολύ πιθανόν να περιέγραφα το «ροζ» σπίτι της Θεσσαλονίκης! Το ροζ αυτό κτίριο το οποίο βρίσκεται στην είσοδο της δυτικής Θεσσαλονίκης, στην σημερινή υποβαθμισμένη περιοχή των Δικαστηρίων, τραβάει αμέσως το βλέμμα όσων διέρχονται από την περιοχή και επάξια χαρακτηρίζεται ως το στολίδι της δυτικής Θεσσαλονίκης. Read more

Απόρριψη και αποδοχή: Έννοιες πολέμιες ή όψεις του ίδιου νοήματος;

Απόρριψη και αποδοχή: Έννοιες πολέμιες ή όψεις του ίδιου νοήματος;

Πλήθος μυθιστορημάτων, ρήσεων, διαφημίσεων, ταινιών, τραγουδιών μας κατακλύζουν καθημερινά εξυμνώντας την αμοιβαία αποδοχή. Ισάριθμα όμως έχουν γραφτεί για την απόρριψη και για εκείνο το συναίσθημα που μένει ατροφικό. Στο άρθρο αυτό επιχειρείται μια αναταραχή στη σχέση των δύο εννοιών που ίσως οδηγεί στον επαναπροσδιορισμό τους.

  Δυο πολύ ευαίσθητες έννοιες επέλεξαν να εμπλακούν στη συζήτηση αυτή που από μια πρώτη οπτική γωνία εγγίζει το ζήτημα των σχέσεων και της αλληλεπίδρασης με το έτερον και από μια δεύτερη, τη σχέση που καλλιεργούμε με τον ίδιο μας τον εαυτό. Πράγματι, δεν νοείται ούτε απόρριψη ούτε αποδοχή εκτός ενός ευρύτερου πλαισίου μέσα στο οποίο σχετιζόμαστε με άλλα όντα, είτε εντός ενός πλαισίου στο οποίο έχουμε αποκοπεί από τον ενδότερο εαυτό. Είναι επομένως οι έννοιες σύμφυτες με τη ζωή και με την τάση του ανθρώπου να διαμορφώνει δεσμούς και να διαμορφώνεται αντίστοιχα μέσα απ’ αυτούς. Read more

Πανελλήνιες εξετάσεις: η μόνη μας ευκαιρία;

Πανελλήνιες εξετάσεις: η μόνη μας ευκαιρία;

Ο Μάιος έφτασε και μαζί του έφερε και το άγχος των εξετάσεων στους μαθητές Γυμνασίου-Λυκείου και κυρίως σε εκείνους που καλούνται να εξεταστούν Πανελλαδικά. Όσοι έχουμε βιώσει αυτήν την χρονιά των Πανελληνίων Εξετάσεων της Γ’ Λυκείου γνωρίζουμε με βεβαιότητα πως είναι μια περίοδος με άγχος και γενικότερα ποικίλες συναισθηματικές διακυμάνσεις, από αυτοπεποίθεση και αισιοδοξία για το αποτέλεσμα έως φόβο και απόγνωση για μια ενδεχόμενη αποτυχία. Γιατί όμως στις πιο δύσκολες στιγμές σε όλη μας τη ζωή συγκαταλέγουμε και τη συγκεκριμένη δοκιμασία;

Read more

Το κάλεσμα της μνήμης

Το κάλεσμα της μνήμης

Freeminds concept #φωνές_κτιρίων

Η σύγχρονη κοινωνία, υπό τη σκοπιά της ενήλικης ματιάς, φαντάζει τελείως αλλοτριωτική για τους ανθρώπους. Οι όλο και αυξανόμενοι ρυθμοί μέσα στις ζωές όλων, όσοι υφίστανται την καθημερινότητα από πολλές και διάφορες απόψεις, μπορεί να αποβούν μοιραίες. Πρωτίστως οι συνθήκες, οι οποίες επικρατούν, λειτουργούν ως ένα εναλλακτικό είδος κλέφτη, ο οποίος δεν διστάζει να αποκαλύψει τις πάμπολλες ταυτότητές του στα υποψήφια θύματά του, με τα δεύτερα να μην δίνουν την απαραίτητη προσοχή σε αυτόν, καθώς αδυνατούν να τον αναγνωρίσουν. Οι πρώτοι κρατούν στα χέρια τους ένα σφουγγάρι, το οποίο χρησιμοποιούν εντέχνως και αφαιρούν αδίστακτα την ανθρωπιά από μέσα μας. Η πίεση που υφιστάμεθα δεν αργεί να μας ζημιώσει και να μας καταντήσει κενά ανδρείκελα.

Κάποτε, λίγο πριν από την οριστική διαγραφή του εαυτού μας, ακούμε μια φωνή, η οποία αποδεικνύεται σωτήρια για εμάς. Είναι η μνήμη, η οποία μας καλεί σε ένα ταξίδι ενθύμησης διαφόρων στιγμών, οι οποίες έχουν τη δυνατότητα να εγχύσουν βάλσαμο στις ψυχές μας. Αυτό το κάλεσμα μπορεί να γίνει οποιαδήποτε στιγμή και με οποιαδήποτε αφορμή. Είτε έτυχε να παραβρεθούμε σε μια συγκέντρωση παλαιών συμμαθητών, είτε να περάσουμε τυχαία ή και όχι από κάποιον τόπο, ο οποίος μας σημάδεψε θετικά ή αρνητικά, είτε έπεσε το μάτι μας πάνω σε μια σχετική είδηση, οι νευρώνες μας με χαρά μας ανακοινώνουν την επιστροφή σε μια ρίζα, η οποία αρνείται να φύγει από τη θέση της, αλλά βρίσκεται εκεί για να μας προσφέρει καταφύγιο από το αδηφάγο κτήνος της λησμονιάς και της τελικής καταστροφής. Read more

Το να είσαι απολιτίκ δεν έχει πλάκα

Το να είσαι απολιτίκ δεν έχει πλάκα

Ο ελληνικός πολιτικός βούρκος του παρασκηνίου  έχει φθείρει όσο ποτέ άλλοτε την έννοια του πολίτη, ο οποίος τελικά παύει να υφίσταται. Κι αυτό βεβαιότατα από τη στιγμή που η πόλη πλήττεται ακατάπαυστα και ανελέητα ενώ  οι  κυβερνώντες παίρνουν επιπόλαια και αψήφιστα κάθε κοινωνικοπολιτικό ρίσκο   με καταστροφικά αποτελέσματα. Έτσι, όταν η πολιτεία και το πολίτευμα καταντούν παιχνίδια στα χέρια κάθε λαοπλάνου δυνάστη, όταν οι πολιτικοί θεσμοί κατακρεουργούνται και τα ανθρώπινα δικαιώματα κακοποιούνται οι άνθρωποι καταλήγουν να χάνουν κάθε πολιτική ταυτότητα, κάθε πολιτική συνείδηση παραχωρώντας το πεδίο σε δημαγωγούς και πολιτικάντηδες κάθε λογής.

Το να είσαι απολιτίκ δεν είναι απλή τάση αλλά ολόκληρη ιδεολογία στην Ελλάδα του 2017 , όπου οι πληγές επιτρέπουν τα πάντα. Γι’ αυτό πλέον οι απολιτίκ όχι μόνο αποτελούν μεγάλο μέρος του πληθυσμού αλλά είναι απολύτως ανεχτοί και τελικά απαρατήρητοι. Φυσικά, όλα αυτά είναι μέρος ενός μεγαλοφυούς σχεδίου που φαίνεται να τελεσφορεί, αποδίδοντας τους πικρούς καρπούς του με ταχύτητα φωτός. Read more

Η τυποποίηση των ηθών …

Η τυποποίηση των ηθών …

‘’Και αν δεν μπορείς να κάμεις τη ζωή σου όπως θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς, μην την εξευτελίζεις…‘’. Αριστουργηματικά ο μεγάλος ποιητής Κ.Π.Καβάφης, περί το 1913, θα μας υποδείξει την έννοια της ηθικής κοινωνικής στάσης και της μετρημένης ζωής. Σχεδόν έναν αιώνα μετά, αναρωτιέμαι, αν μπορεί να υπάρξει  μεγαλύτερος εξευτελισμός της ανθρώπινης υπόστασης, αν μπορεί να υπάρξει μεγαλύτερος εξευτελισμός της ίδιας της ζωής.

Έχεις μεγαλώσει και συ και το ξέρω, ξέρω πως έχεις δει και συ μικρές ψυχές να περιπλανιούνται στους δρόμους ζητώντας λίγα χρήματα ‘’ανθρωπιάς ‘’. Σκέφτεσαι:« Να δώσω η όχι;» Φοβάσαι και αμφιταλαντεύεσαι. «Θα κάνω απλά μια τρύπα στο νερό», λες. «Θα συμβάλω στην παιδική εκμετάλλευση»,λες. Άλλος πάλι, θα προσφέρει ότι μπορεί. Γιατί;  Γιατί φοβάται τις συνέπειες που μπορεί να υποστεί αυτό το μικρό παιδί. Είπα Παιδί;  Και όμως, δεν του δόθηκε η ευκαιρία να ζήσει  σαν παιδί. Το σκέφτεσαι και πάλι, ξανά και ξανά, μέχρι που θα χτυπήσει το τηλέφωνο. Άργησες στη δουλειά. Τρέχαααα. Read more