Τρίτη και 13: Η ελληνική ημέρα κακοτυχίας

Με το ημερολόγιο να δείχνει Τρίτη και 13, ένα συνδυασμό γνωστό πανελλαδικά για την μεγάλη γρουσουζιά που “κουβαλάει”, η σημερινή ημέρα θεωρείται αποφράς και άκρως επικίνδυνη για τους περισσότερους Έλληνες αλλά και για τους Ισπανόφωνους λαούς.

Γιατί ποιός από μας δεν έχει βγει από το σπίτι του αυτή την μέρα σκεπτόμενος τη μητέρα του να φωνάζει για τα κακά που μπορεί να τον βρουν, για τις συνεργασίες που δεν πρέπει να κλείσει και τα ραντεβού που δεν πρέπει να πάει;
Γνωρίζουμε όμως ποιά είναι η “πηγή του κακού”; Πώς αυτή η ημέρα καθιερώθηκε από τους Έλληνες ως κακότυχη και ποια είναι η σχέση με τον αριθμό 13;
Tuesday_13freeminds

Πρώτη μαρτυρία για τις προληπτικές αυτές συνήθειες συναντάμε από το 1164 και εξηγεί τις γερές ρίζες που έχει μέχρι και σήμερα όταν παράλληλα η μαγεία και η κακοδαιμονία που φανερά επηρέαζε τους τότε λαούς σήμερα έχει καταρριφθεί από την επιστήμη, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της…

Η πρώτη προσπάθεια κατανόησης και διατυπωμένης άποψης της σημερινής ημέρας  είναι από τον Νικόλαο Πολίτη, “πατέρα” της ελληνικής λαογραφίας. Σύμφωνα με αυτή θα πρέπει να ανατρέξουμε σε αστρολογικά αίτια για να βρούμε τις ρίζες της δεισιδαιμονίας. Η ημέρα Τρίτη ανήκει στον πλανήτη Άρη ο οποίος σε κάποια ώρα της ημέρας επικρατεί μαζί με τον Κρόνο, η ώρα αυτή αστρολογικά θεωρείται επικίνδυνη και είναι άγνωστη με ακρίβεια μέχρι στιγμής. Κάπως έτσι λοιπόν ολόκληρη η ημέρα Τρίτη δεν είναι ευνοϊκή από θέμα τύχης και όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ενός κακού μύρια έπονται.

Read more

Γίνε Εσυ

Γίνε Εσυ

Καταιγισμός Προτύπων και ειδώλων σε: διαδίκτυο, εφημερίδες, περιοδικά, social media,τηλεόραση, ραδιόφωνο.
Παντού πρότυπα και είδωλα για να μοιάσεις σε κάποιον επιτακτικά και άμεσα με σκοπό να πάψεις να είσαι ο εαυτός σου,να γίνεις κάτι άλλο από αυτό που σου χάρισε η ζωή στην πρώτη σου ανάσα τη στιγμή που γεννήθηκες. Βλέπεις γύρω σου τόσα διαφορετικά στυλ, με στόχο να θέλεις να υϊοθετήσεις αναγκαστικά κάποιο χωρίς να δημιουργήσεις το δικό σου υποστηρίζοντας το. Πρέπει λες και ντε και σώνει να ακολούθησεις αυτό που λέει η μόδα και όχι να φτιάξεις εσύ τη δική σου.

Μας έμαθαν να απορρίπτουμε το διαφορετικό χάνοντας την αυτόνομη προσωπικότητα μας. Στερεότυπα που έχουν “κακό μάτι”, που δίδαξαν ότι αν είσαι αδύνατος -και όχι χοντρός- και μόνο θα κάνεις κάτι στη ζωή σου. Η εικόνα έγινε τρόπος ζωής τόσο σε σένα όσο και σε εκείνους που την καθορίζουν. Read more

Ακούγοντας Matina Sous Peau

Ακούγοντας Matina Sous Peau

Η αφορμή μια πανσέληνος και μια έμφυτη ανάγκη για ανασκόπηση και επαναπροσδιορισμό.
Χαμένη κάπου ανάμεσα στην πανσέληνο και στις σκέψεις μου με background αγαπημένα μου κομμάτια, άρχισε να παίζει αυτό….Μεταμορφώσεις

“Εγώ που αλλάζω μορφή κι από στιγμή σε στιγμή θα χαθώ
από προσώπου της γης στην κόψη μιας αστραπής
μια μέρα θα εξαφανιστώ
από τη νύχτα μεθάω και στο σκοτάδι γελάω
βάζω μια μάσκα από φως και ξεχνώ
ο κόσμος λέει πολλά κι όταν με κρίνει σκληρά
η απάντησή μου είναι…..”

Ένα μαγευτικό κομμάτι αλλιώτικο, που σε ταξιδεύει κάπου πέρα. Ένα κομμάτι από την Matina Sous Peau, μια ελληνίδα τραγουδίστρια που το πραγματικό της όνομα είναι “Ματίνα Σου Πω”. Είναι μέλος του μουσικού συγκροτήματος “My Drunken Haze”, σε αυτό η Matina Sous Peau παίζει βιολί και τραγουδά. Read more

Σεμινάριο υποκριτικής βασισμένο στο Απόψε αυτοσχεδιάζουμε, Λουίτζι Πιραντέλλο

Σεμινάριο υποκριτικής βασισμένο στο Απόψε αυτοσχεδιάζουμε, Λουίτζι Πιραντέλλο

Στο Θέατρο της οδού Κυκλάδων-Λευτέρης Βογιατζής θα πραγματοποιηθεί σεμινάριο υποκριτικής με τον Περικλή Μουστάκη από τις 3 μέχρι τις 15 Ιουλίου 2017. Το σεμινάριο είναι βασισμένο στο έργο του Λουίτζι Πιραντέλλο «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» σε μετάφραση Μίμη Αυγουστίδη – Περικλή Μουστάκη.

Η ανέλιξη του ηθοποιού σαν πλοηγός του ρόλου – προσώπου. Ο ηθοποιός κατασκευάζει το παιχνίδι του ρόλου – προσώπου, το σχολιάζει, το κρίνει, δημοσιοποιεί την ιδιωτικότητά του. Το φιλοσοφικό background του ηθοποιού και η ελαφρότητα της νηπιότητάς του. Ο ρόλος – πρόσωπο ως αφορμή για το πέρασμα του ηθοποιού σε έναν προσωπικό, εξομολογητικό λόγο.

Read more

Ποτέ δεν είναι αργά…

Το μήνυμα της Μαρίνας, μιας μαθήτριας Α’ γυμνασίου….μέσα από την ιστορία της

 Ήταν μια κλασική μέρα στο σχολείο μέχρι την αναπάντεχη συζήτηση με την κ. Μαρία. Εγώ τελείωνα το χυμό μου και κατευθυνόμουν προς τον κάδο για να πετάξω το κουτάκι. Η κ. Μαρία, η μασκότ του σχολείου μας, η καθαρίστρια  με παρατηρούσε και αφού με πλησίασε μου είπε «Μπράβο!». Εγώ την κοίταξα με απορία γουρλώνοντας τα μάτια μου.

-Γιατί μου είπατε Μπράβο;
-Μα, γιατί πέταξες το σκουπιδάκι στον κάδο. Ξέρεις πόσα σκουπιδάκια μαζεύω καθημερινά κάτω από τα δέντρα του προαυλίου;
Η κ. Μαρία συνέχιζε να σκουπίζει και εγώ πήγα στην τάξη μου.

freeminds       

 Το τελευταίο κουδούνι είχε χτυπήσει και βγήκα έξω να πάρω το ποδήλατο να πάω σπίτι. Η κ. Μαρία με πλησίασε για ακόμα μια φορά και μου είπε « Ε, βέβαια μόνο σε σένα θα μπορούσε να ανήκει το ποδήλατο». Εγώ της χαμογέλασα, την χαιρέτησα και έφυγα. Καθώς ήμουν με το ποδήλατο το μυαλό μου είχε πλημμυρήσει από ερωτήματα «Μόνο εγώ σκέφτομαι το περιβάλλον; Μόνο εγώ αγαπώ τα ποδήλατα; Πρέπει να μιλήσω με τους φίλους μου. Πρέπει να καταλάβω πως σκέφτονται και τι απόψεις έχουν για τα ποδήλατα, το  περιβάλλον γενικά…»

Το βράδυ καθώς καθόμουν στην τηλεόραση θυμήθηκα τα γεγονότα στο σχολείο και το μυαλό μου άρχισε να ψάχνει τρόπους για το πώς θα λάβω τις πληροφορίες που θέλω. Οι φίλοι μου δεν πρέπει να καταλάβουν τι προσπαθώ να μάθω. Πω, τι θα κάνω;

Η ιδέα δεν άργησε να έρθει αφού η τέλεια πρόφαση ήταν μια συζήτηση με θέμα το δώρο των γενεθλίων μου. Ήταν ήδη αργά και εγώ χαρούμενη πήγα για ύπνο ανυπομονώντας για την αυριανή μέρα. Read more

6 Ιουνίου 1950: η δημιουργία των blue jeans από τον Levi Strauss

Το γνωρίζουμε όλοι ως κατεξοχήν αμερικάνικο ένδυμα το οποίο αγαπήθηκε όσο κανένα άλλο ρούχο σε όλο τον κόσμο, ανεξαρτήτως ηλικίας και γούστου. Είναι ίσως το μοναδικό ένδυμα που δεν παραλείπεται σε καμία γκαρνταρόμπα και μέχρι σήμερα, οι εταιρείες χονδρικής πώλησης ενδυμάτων δίνουν τεράστια σημασία κάθε χρόνο σε ένα μεγάλο μέρος της παραγωγής σε jeans.

Η ιστορία του, ωστόσο, είναι τόσο παλιά όσο παλιά είναι και η ίδια η Αμερική αφού ο Χριστόφορος Κολόμβος το 1492 φαίνεται να έφτασε στον Νέο Κόσμο με καραβόπανα από το ίδιο ύφασμα στις καραβέλες του, Νίνα, Πίντα και Σάντα Μαρία. Βέβαια χρειάστηκαν τρεισήμισι αιώνες περίπου ώστε το ύφασμα αυτό να δώσει σχήμα και ζωή στην νέα αμερικάνικη λατρεία των blue jeans και δημιουργός τους θεωρείται ο βαυαρικής καταγωγής Levi Strauss.

levis.commercial.freeminds.gr

Ένας εικοσάχρονος  μετανάστης από την Γερμανία που ξεκίνησε από τη Νέα Υόρκη για την Καλιφόρνια, ακολουθώντας το ρεύμα των χρυσοθήρων με ένα μικρό απόθεμα υφασμάτων της επιχείρησης του αδερφού του. Πωλούσε το ανθεκτικό καραβόπανο, που είχε χρησιμοποιήσει ο Κολόμβος, για να κατασκευάζουν οι ναυτικοί σκηνές και σκέπαστρα για τα βαγονέτα τους. Σύντομα όμως το επιχειρηματικό μυαλό του συνειδητοποίησε πως αυτό που χρειάζονταν περισσότερο οι πελάτες του ήταν ανθεκτικά ρούχα για να αντέχουν στις δοκιμασίες της Άγριας Δύσης. Έτσι ξεκίνησε να μετατρέπει το ανθεκτικό αυτό ύφασμα σε παντελόνια και ολόσωμες φόρμες, με τα πρώτα να γίνονται ανάρπαστα από τον πάγκο του, στις 6 Ιουνίου του 1950. Η ονομασία που τους έδωσαν οι Αμερικάνοι οφείλεται στην γενοβέζικη καταγωγή τους -από το τζένοαν γεννήθηκε για συντομία η λέξη τζιν-και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία άλλη συνώνυμη του μοναδικού αυτού υφάσματος. Read more

Στην τελική ευθεία για τις πανελλήνιες

Στην τελική ευθεία για τις πανελλήνιες

4+1 ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ

H αντίστροφη μέτρηση έχει ήδη ξεκινήσει  αφού και επίσημα  σε δύο μέρες ξεκινούν οι Πανελλαδικές εξετάσεις και όλα είναι στο κόκκινο:άγχος, υπερένταση, φόβος, ανησυχία, αισιοδοξία, πείσμα, απογοήτευση, απαισιοδοξία και πολλά άλλα συναισθήματα ανάμικτα, συναισθήματα αντιφατικά, συναισθήματα που έρχονται να προστεθούν στην ήδη τεταμένη ψυχολογία μαθητών, γονιών και καθηγητών. ‘Οπως όμως κάθε δύσκολη περίοδος έχει αρχή και τέλος, έτσι και η αγχώδης φάση της τρίτης λυκείου οδεύει προς το τέρμα της και αυτό είναι το κρίσιμο σημείο στο οποίο θα πρέπει να επικρατήσει η λογική και η ψυχραιμία για να βγουν όλοι αλώβητοι από αυτή τη διαδικασία. Ως παθούσα και από τους πλέον αγχώδεις ανθρώπους, χρήσιμο θεωρώ να σας παραθέσω τις ακόλουθες συμβουλές, τις οποίες κι εγώ με τη σειρά μου άκουσα τη στιγμή που έπρεπε, λίγο πριν το χάος και τον πανικό, και απευθύνονται τόσο σε υποψηφίους και τις οικογένειες τους όσο και στους καθηγητές που αγωνίζονται κάθε χρόνο μαζί με τα παιδιά, δίνοντας του τα κατάλληλα εφόδια για να έρθουν ένα βήμα πιο κοντά στο στόχο τους.

Συμβουλή 1η: Είμαστε άνθρωποι και έχουμε όρια και αντοχές και είναι λογικό κάποιες στιγμές  να κουραζόμαστε, να κατεβάζουμε ρολά, να αρνούμαστε να κάνουμε το παραμικρό και να ζητάμε μια μέρα να την περάσουμε όπως μας ξεκουράζει και μας χαλαρώνει. ‘Άρα, αν τα βιβλία κλείσουν για μια μέρα, οι μαθητές μη βιαστείτε να νιώσετε τύψεις για το χρόνο που έφυγε ανεκμετάλλευτος, οι γονείς μην πανικοβληθείτε φοβούμενοι ότι τα παιδιά απλά τα παράτησαν και οι καθηγητές καλό θα ήταν πέρα από την ύλη της εβδομάδας να βάζετε στο πρόγραμμα κι ένα μικρό ‘’παραθυράκι’’ ξεκούρασης. Το μυαλό δουλεύει πολύ πιο σκληρά απ’ ότι φαίνεται και χρειάζεται πολύ παραπάνω ξεκούραση απ’ όσο νομίζουμε ότι αρκεί για να γεμίσουν οι μπαταρίες μας. Read more

Πρόσωπα: Iζαμπέλ Αλιέντε

Πρόσωπα: Iζαμπέλ Αλιέντε

isabel-allende-books
Η συγγραφέας  Isabel Allende με καταγωγή από τη Χίλη είναι γνωστή για τη συγγραφή πολυάριθμων bestsellers, όπως το  ‘The House of Spirits,’ ‘City of the Beasts,’ ‘Inés of My Soul’ and ‘Paula,’. Γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου 1942 στη Λίμα του Περού. Έχει γράψει πάνω από 20 βιβλία που έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 35 γλώσσες και έχουν πουλήσει περισσότερα από 67 εκατομμύρια αντίτυπα. Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, η Allende έχει λάβει πολυάριθμα βραβεία για το έργο της, συμπεριλαμβανομένου του Εθνικού Βραβείου Λογοτεχνίας της Χιλής (2010) και του βραβείου Creative Achievement Award for Fiction (2010) της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου. Ωστόσο, ενδεχομένως η πιο μεγαλειώδης στιγμή της ήταν το  2014, όταν ο Πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα την παρουσίασε με το Προεδρικό Μετάλλιο Ελευθερίας.

H ζωή της ξεκίνησε στη Λίμα του Περού. Ο νονός ήταν ο  Σαλβαδόρ Αλλέντ, ο πρώτος σοσιαλιστής πρόεδρος της Χιλής, που ήταν ξάδελφος του πατέρα της. Ο πατέρας της, διπλωμάτης, εγκατέλειψε την οικογένεια όταν η Allende ήταν μόλις δύο. Τότε, τα αδέλφια της και η μητέρα της μετακόμισαν με τον παππού της στη Χιλή. Η Allende θυμάται τον εαυτό της ως ένα δυναμικό κ ζωηρό παιδί κατά τη διάρκεια των ετών που ζουσαν με τον παππού της. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της, σε συνέντευξή της στο The Telegraph είχε πει χαρακτηριστικά “Ζήσαμε σε ένα εύπορο σπίτι – χωρίς χρήματα. Ο παππούς μου πληρώνε τα πάντα, αλλά η μητέρα μου δεν είχε καν τα χρήματα για να μας αγοράσει ένα παγωτό. Ήθελα να γίνω πάντα  σαν τον παππού μου γιατί η μητέρα μου είχε μια πολυ άσχημη ζωή και αυτός είχε όλα τα προνόμια και τη δύναμη και την ελευθερία και το αυτοκίνητο – νομίζω ότι ήταν η στιγμή που άρχισα να επαναστατώσω εναντίον όλων των αρσενικών αρχών: της αστυνομίας, της εκκλησίας , απέναντι σε όλα” Η μητέρα της ξαναπαντρεύτηκε με τον Ramón Huidobro, επίσης διπλωμάτη, και έτσι μετακόμιζαν συχνά. Η Allende δήλωσε ότι ήταν αποφασισμένη να εργαστεί ως νεαρή γυναίκα και ξεκίνησε τη σταδιοδρομία της ως δημοσιογράφος, εξού και η ιδιότηα είανι διπλή δημοσιογράφος και συγγραφέας. Έγινε διακεκριμένη δημοσιογράφος που εργάζόταν στην τηλεόραση και στα περιοδικά κατα το1960 και 1970. Read more

Μη ζητάς το ιδανικό όταν μπορείς να το πλάσεις!

Μη ζητάς το ιδανικό όταν μπορείς να το πλάσεις!

Υπάρχουν ιδανικά; Ιδανικές σχέσεις, ιδανικοί φίλοι , ιδανικές οικογένειες… ιδανική ζωή; Μια αρνητική απάντηση  ίσως κατέστρεφε μια ολόκληρη κοσμοθεωρία. Ίσως πάλι και όχι. Νομίζω όμως πως η ζωή σε κάθε στιγμή της φροντίζει να μας δείχνει ξεκάθαρα πως τίποτα δεν υπάρχει σε ιδανική μορφή ή σχεδόν τίποτα. Κι αν κάτι φτάσει και γίνει τότε σίγουρα χρειάστηκε κοπιώδεις προσπάθειες. Read more

καλοκαίρι..summer…estate…Sommer…verano

καλοκαίρι..summer…estate…Sommer…verano

Όταν το φως του ήλιου και η λάμψη της θάλασσας συναντιούνται, τότε οφείλετε να ανταποκριθείτε στο κάλεσμα τους, να χαλαρώσετε και να παίξετε με τον εαυτό σας και τη διάθεση σας…

καλοκαίρι λοιπόν……

Ξαφνικά, ενώ τρέχω τρέχεις τρέχουμε, συνειδητοποιούμε ότι ήρθε το καλοκαίρι………

Εδώ και τόσα χρόνια (έχω αρχίσει να κρύβω το πόσα χρόνια/ λένε ότι οι γυναίκες πρέπει να κρύβουν τα χρόνια τους, ποτέ δε κατάλαβα το γιατί) θυμάμαι τον εαυτό μου να περιμένει το καλοκαίρι με τεράστια ανυπομονησία γιατί ήταν πάντα εποχή φυγής κι  ψυχικής ανάτασης. Εποχή για ξεκούραση, περισσότερο χρόνο με τους φίλους και λιγότερες έγνοιες.. Αυτές είναι πάντα οι σκέψεις για τις πρώτες μέρες του Ιουνίου και μετά το καλοκαίρι ερμηνεύεται ως πολύχρωμες εικόνες…ως δροσερά coctails….ως……...

Read more