Η Αντιγόνη από Θέατρο Ατόμων Με Αναπηρία (ΘΕ.ΑΜ.Α)

Η Αντιγόνη από Θέατρο Ατόμων Με Αναπηρία (ΘΕ.ΑΜ.Α)

«Η αναζήτηση απόδοσης δικαίου δίνει δύναμη στην Αντιγόνη να ξεπεράσει τα όρια της κοινωνίας της, αλλά και του ίδιου της του εαυτού… Κάθε ήρωας αναζητά τη σχέση του με την εξουσία και την ορίζει όπως επιθυμεί».

Ο μυθικός κύκλος των Λαβδακιδών διαχρονικά ασκεί ιδιαίτερη γοητεία σε αναγνώστες, καλλιτέχνες και κριτικούς. Η μορφή της Αντιγόνης, έτσι όπως σκιαγραφήθηκε από τον Σοφοκλή, γοητεύει περισσότερο από όλους τους πρωταγωνιστές της τραγικής αυτής οικογένειας. Ο γερμανός φιλόσοφος Χέγκελ χαρακτήρισε την σοφόκλεια Αντιγόνη ως ένα άρτιο καλλιτεχνικό δημιούργημα μεγάλης λογοτεχνικής αξίας.

Από την άλλη πλευρά, ακριβώς για τον λόγο αυτό, η θεατρική απόδοση  ενός κλασικού κειμένου πάντα αποτελεί στοίχημα για κάθε θίασο. Άλλωστε, πολλές είναι και οι θεατρικές ομάδες που κάθε χρόνο επιλέγουν να ανεβάσουν τη συγκεκριμένη παράσταση.  Φέτος, η θεατρική ομάδα ΘΕ.ΑΜ.Α., που αποτελείται  από επαγγελματίες ηθοποιούς με κάποιου είδους αναπηρία στην κύρια σύνθεση της, επιλέγει κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής της περιοδείας να ανεβάσει την Αντιγόνη.

Read more

από την κλειδαρότρυπα.. Φεστιβάλ Επιδαύρου 2018

από την κλειδαρότρυπα.. Φεστιβάλ Επιδαύρου 2018

«Ελληνικό Φεστιβάλ» ιδρύθηκε το 1998 με σκοπό την οργάνωση μουσικών, θεατρικών και άλλων καλλιτεχνικών εκδηλώσεων…
Mε χώρους παραστάσεων το Ωδείο Ηρώδου Αττικού, τα αρχαία θέατρα της Επιδαύρου και το θέατρο Λυκαβηττού. Από το καλοκαίρι του 2006 δημιούργησε ένα νέο θέατρο αναπαλαιώνοντας ένα κτήριο (κτήριο Δ) στο πρώην εργοστάσιο Τσαούσογλου, στην οδό Πειραιώς 260, ενώ χρησιμοποίησε για πρώτη φορά και άλλους χώρους μέσα στην πόλη, όπως «Το Σχολείον» της Ειρήνης Παππά, το Θέατρο Κοτοπούλη, το Μουσείο Μπενάκη, το Ολυμπιακό Κλειστό Γυμναστήριο Φαλήρου, το Θέατρο Πόρτα και άλλους. Το 2007  δημιουργήθηκε ένα ακόμη θέατρο στην Πειραιώς 260 και ο πολιτσμός αποκτά συνεχώς νέα “σπίτια”

Οι εκδηλώσεις που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα, πολλές, διαφορετικές, ιδιαίτερες, γεμάτες ταλέντο και αγάπη για την τέχνη..Εμείς επιλέξαμε και σας παρουσιάζουμε τις παρακάτω.. Read more

Mellonia, μία ιστορία κόμικ

Mellonia, μία ιστορία κόμικ

Ένα πρωτότυπο project, μία ιστορία κόμικ που εκτυλίσσεται επί σκηνής!

Οι Hippo Theatre Group (Φώτης Δούσος και Αλέξανδρος Ράπτης) με συνοδοιπόρους τους συνεργάτες τους Ελένη Ευθυμίου, Αποστόλη Κουτσιανικούλη και Γιώργο Σοφικίτη παρουσιάζουν στο Θέατρο «Χώρος» ένα πρωτότυπο project που συνδυάζει είδη σύγχρονων τεχνών εντάσσοντάς μας σε μια α-χρονική (θεατρική) πραγματικότητα!
Επί σκηνής του θεάτρου ΧΩΡΟΣ, σε ένα κινηματογραφικό πανί, εκτυλίσσεται η ιστορία ενός κόμικ, με sci-fi θεματολογία, την οποία ταυτόχρονα μας αφηγείται ένα μουσικοθεατρικό σχήμα μέσα από διαλόγους, ήχους, και τραγούδια. Τα σκίτσα αποκτούν φωνή, κίνηση και ζωή μέσα από κινηματογραφικά, μουσικά και θεατρικά στοιχεία. Read more

Θέατρο: Φθινοπωρινή Ιστορία

Θέατρο: Φθινοπωρινή Ιστορία

“Πόσο δρόμο πρέπει να διανύσει κανείς για να βρει μιαν αγκαλιά που να τον χωράει;”

Σαράντα χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση της Φθινοπωρινής Ιστορίας στην Ελλάδα με πρωταγωνιστές τους Έλλη Λαμπέτη και Μάνο Κατράκη, η Άννα Παπαμάρκου σκηνοθετεί τους Αριέττα Μουτούση και Χάρη- Εμμανουήλ Αγγουράκη στους αντίστοιχους ρόλους. Από το 1977 μέχρι σήμερα, το έργο έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία, συναρπάζοντας το ελληνικό κοινό με την τρυφερότητα, την κωμική σπιρτάδα και τους κινηματογραφικούς του ρυθμούς.

Το έργο
Το έργο πραγματεύεται ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα της εποχής μας: την έλλειψη συντροφικότητας. Η μοναξιά, μέσα σ’ έναν κόσμο απίστευτης αλληλεπίδρασης και κοινωνικότητας, είναι πιο βαθειά και η ανάγκη για ανθρώπινη ουσιαστική επικοινωνία γίνεται πιο επιτακτική. Στη «Φθινοπωρινή Ιστορία», ο Αλεξέι Αρμπούζωφ με οξυδερκείς διαλόγους και λεπτό χιούμορ, αγγίζει με ευαισθησία αυτό το κρίσιμο θέμα και καταφέρνει αριστοτεχνικά να υπενθυμίσει ότι η ζωή βρίσκεται στην κάθε στιγμή.
Το έργο είναι ένας ύμνος στην ευγνωμοσύνη για τις απλές, αλλά ουσιαστικές χαρές, που αποκαλύπτει η ζωή όταν τη μοιραζόμαστε.
Γιατί ποτέ δεν είναι αργά… Read more

Πάμε θέατρο: Το φαινόμενο Hamilton

Ένα μιούζικαλ για όσους μισούν τα μιούζικαλ!

Hamilton

Μιλώντας κανείς για μιούζικαλ τη χρονιά που μας πέρασε, δεν μπορεί να εννοεί άλλη μουσικοχορευτική παράσταση πέρα από το Hamilton (www.hamiltonbroadway.com), που αφηγείται τη μυθιστορηματική και ταραχώδη  ζωή του Αλεξάντερ Χάμιλτον, αναμορφωτή της αμερικανικής οικονομίας σε ρυθμούς χιπ-χοπ. Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους. Δικαιωματικά το 2015 συγκέντρωσε 27 βραβεία, με αποκορύφωμα τα 11 κορυφαία βραβεία θεάτρου (Tony Awards) που απέσπασε το 2016 μαζί με το Grammy καλύτερου μουσικού θεατρικού άλμπουμ και το βραβείο Πούλιτζερ, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ.

Η παράσταση έκανε το ντεμπούτο της το Φεβρουάριο του 2015 στη Νέα Υόρκη, στο The Public Theatre. Την πρώτη κιόλας νύχτα, τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν αμέσως, ενώ εφτακόσια περίπου άτομα περίμεναν έξω από το θέατρο μήπως το όνομα τους κληρωθεί και αποκτήσουν τελικά το πολυπόθητο εισιτήριο των 10 δολαρίων. Έξι μήνες αργότερα, η παράσταση μεταφέρθηκε στο Broadway, λαμβάνοντας διθυραμβικές κριτικές. Τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν αμέσως, με τις τιμές να κυμαίνονται από 400 έως 4.000 δολάρια! Για να μην μείνει κανείς παραπονεμένος, καθιερώθηκε η καινοτομία πριν από την παράσταση να δίνονται άλλες μικρότερες που περιλάμβαναν εκπλήξεις για τους θεατές. Η  φρενίτιδα ενθουσιασμού στην Αμερική σύντομα εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Στα κοινωνικά δίκτυα η πρωτοτυπία αυτή έγινε γνωστή με το προσωνύμιο #HAM4HAM, επιτρέποντας σε λάτρεις απ’ όλον τον κόσμο να μπουν στα ενδότερα και να ανακαλύψουν στιγμιότυπα από τα παρασκήνια, αφού η  δημοσίευση υλικού ή μέρους της παράστασης αποκλείεται για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων.      Read more

Oι “Εκκλησιάζουσες” επισκέπτονται το Ηρώδειο

Oι Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη επισκέπτονται το Ηρώδειο
και εσυ έχεις τα εισιτήρια στο χέρι. 

ekkliazouses

Έργο του Αριστοφάνη και άρα είσαι εκ των προτέρων προετοιμασμένος για σάτυρα και βωμολοχία στα όρια που θα έχει θέσει ο Μπέζος, καθως σύμφωνα με το πρόγραμμα, είναι ο υπέυθυνος για τη σκηνοθεσία και τη δραματουργική επεξεργασία. 

Ας το πάρουμε από την αρχή ομώς… 

Ο Αριστοφάνης, o γνωστός σε όλους μας σατιρικός ποιητής από την αρχαιότητα δε γνώριζε όρια. Πολιτικοί, πολίτες, φιλόσοφοι, στρατηγοί, αριστοκράτες, πληβείοι, όργανα και θεσμοί της αθηναϊκής πολιτείας, καθώς και  ο ίδιος ο αθηναϊκός δήμος στο σύνολο του (ιερείς, ημίθεοι…) δεν αποτελούσαν εξαίρεση για την αριστοφανική σάτιρα. Ένας πραγματικά ταλαντούχος σατιρικός καλλιτέχνης  που διαθέτει αίσθηση του χιούμορ, είναι δεικτικός, και κυρίως διαθέτει έναν πλούσιο και ορθό λόγο μέσω του οποίου εκφράζεται και του οποίου τα έργα διαβάζονται και ανεβαίνουν σε θεατρικές σκηνές ακόμη και σήμερα, με εκατομύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο. Έτσι η σάτιρα δεν αποτελλεί μόνο μέσο ψυχαγωγίας και εκτόνωσης αλλά και «εργαλείο» για την αφύπνιση συνειδήσεων, ερέθισμα για σκέψεις ακόμα και ερέθισμα για αντίσταση στα κακώς κείμενα της εποχής. 

Οι Εκκλησιάζουσες ανήκουν στα ύστερα έργα του που έχουν να κάνουν με το θέμα της ιδιωτικής περιουσίας και τα τοποθετούνται χρονικά μετά την ήττα της Αθήνας στον Πελοποννησιακό πόλεμο, όταν η διαφθορά και οι ανισότητες είχαν ξεπεράσει κάθε όριο. Αν και η υπόθεση του έργου είναι μάλλον αποκύημα της φαντασίας του Αριστοφάνη, ωστόσο θεωρείται πιθανό οι γυναίκες της Αθήνας να αντιδρούσαν εμπράκτως στην αντρική εξουσία. Μια ακόμα πολιτική κωμωδία, λοιπόν από τις χαρακτηριστικές του Αριστοφάνη, στην οποία για άλλη μια φορά – μετά τη “Λυσιστράτη” – τάσσεται υπέρ των γυναικών.

Αυτό το έργο λοιπόν θα έπρεπε να  επεξεργαστεί ο Μπέζος, ώστε να το “γειώσει” στο σήμερα και όχι απλά να καυτηριάσει κακώς κείμενα της επόχής μας αλλά και να προκαλέσει άφθονο γέλιο στο κοινό που κατέκλυσε το Ηρώδειο και όλα τα θέατρα που φιλοξένησαν την παράσταση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.  Η παράσταση αρχίζει με το Γιάννη Μπέζο να τραγουδάει το “Ήλιε μου, Καλέ” σε Μουσική και στίχους του Κωστή Μαραβέγια. 

Read more

Θέατρο…μια παγκόσμια παιδευτική γλώσσα

Θέατρο μια τέχνη που όλοι εμείς σε αυτό το χώρο/freeminds αγαπάμε.. Πολλές προτάσεις για θεατρικές παραστάσεις και μια έκδηλη αδυναμία σε κάθε συντελεστή μιας θεατρικής παράστασης…σκηνοθέτες.. ηθοποιοί…σεναριογράφοι…ενδυματολόγοι…..

freeminds theater

 

Πολλοί όμως εκεί έξω θα απορούν το γιατί, ίσως δε θα έχουν παρακολουθήσει ποτέ μια θεατρική παράσταση και δε θα νιώθουν ” Τι σημαίνει ΑΓΑΠΩ το θέατρο”. Αύτη είναι και η αφορμή για να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου..

Θα ξεκινήσω λοιπόν με κάτι που έλεγε ο Γκαίτε: «Όταν οι τέχνες έχουν γιορτή, τότε γίνεται θέατρο». Κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει ότι  στη θεατρική πράξη αναδεικνύονται και όλες οι άλλες τέχνες. Το θέατρο λόγω της άρρηκτα συνδεδεμένης σχέσης του µε τις καλές τέχνες, αλλά και µε την ιστορία, τις παραδόσεις, το μύθο είναι ένα πολυσύνθετο καλλιτέχνημα, δημιούργημα. Θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως «σχολειό», αλλά είναι και μία γιορτή που αφήνει κάτι μέσα σου. Οι μελετητές αναφέρουν ότι  αποσκοπεί στην ηθική και πνευµατική καλλιέργεια του θεατή, στη µόρφωση του,  στην παιδεία του. Εγώ όμως πιστεύω ότι η μαγεία του είναι ότι δε φεύγεις χωρίς να «κουβαλήσεις» κάτι νέο. Αυτό μπορεί να είναι ένα ερώτημα, ένας προβληματισμός, δεν είναι απαραίτητο να πάρεις ένα πολύ φιλοσοφημένο μήνυμα. Ίσως κάτι κρυμμένο, κάποια μυστικό που θα σε κάνει να σκεφτείς ή να ονειρευτείς…. Κάτι αόριστο και ασαφές, ικανό όμως να μπολιάσει την ευαισθησία σου, την αισθητική σου μοναδικά και να σε βοηθήσει  να διαμορφώσεις την κρίση σου και τις θέσεις σου. Read more

Μεγάλη Χίμαιρα: μια υποκειμενική ανάγνωση

Η Μεγάλη Χίμαιρα

Είμαστε οι επιλογές μας ή η μοίρα, η τύχη, το πεπρωμένο, ο Θεός και όπως αλλιώς θες να ονομάσεις αυτό που πιστεύεις ότι σκηνοθετεί τη ζωή σου τελικά υπάρχει και τα καθορίζει όλα; Αυτό σκέφτομαι εγώ όταν διαβάζω τη ” Μεγάλη Χίμαιρα ” και αναρωτιέμαι αν η Μαρίνα επέλεξε τη συντριβή της ή αν αυτή απλά προέκυψε.

Τη συμπαθώ τη Μαρίνα. Μια βορειοευρωπαία που εγκαταλείπει τη Γαλλία για να ζήσει στη Σύρο και να κυνηγήσει τη δική της χίμαιρα μετουσιωμένη στον έρωτα συνταυτισμένο με την ερωτική ηδονή. Read more

Πήγαινε στο Κουρδιστό Πορτοκάλι και μετά δες το Κουρδιστό Πορτοκάλι! Ή ανάποδα!

10177483_10203657838992614_1581000194973333682_n
Κοινώς, πρέπει να κάνεις και τα δύο.

Το Κουρδιστό Πορτοκάλι είναι ένα μυθιστόρημα του Anthony Burgess (1962) που έγινε ταινία από τον Stanley Kubrick  (1971)

Το στοίχημα του να αποδόσεις αυτή τη συγκλονιστική ταινία στο θέατρο ήταν τεράστιο. Η πλοκή πατάει ακριβώς στα βήματα του σεναρίου της ταινίας ενώ παράλληλα υπάρχουν βασικές διαφορές στον τρόπο προσέγγισης οι οποίες δεν ξενίζουν όποιον βλέπει την παράσταση έχοντας δει την ταινία κι αυτό είναι ένα μεγάλο συν. Και εκεί είναι ίσως το σημείο που κερδίζεται το στοίχημα. Read more

Συνομιλώντας με τους πρωταγωνιστές του θεατρικού έργου «Ο κύριος Πούντιλα και ο δούλος του ο Μάττι»

Το έργο του Μπρεχτ «Ο κύριος Πούντιλα και ο δούλος του ο Μάττι», στο θέατρο «Τζένη Καρέζη». Read more