Θέατρο: Φθινοπωρινή Ιστορία

Θέατρο: Φθινοπωρινή Ιστορία

“Πόσο δρόμο πρέπει να διανύσει κανείς για να βρει μιαν αγκαλιά που να τον χωράει;”

Σαράντα χρόνια μετά την πρώτη παρουσίαση της Φθινοπωρινής Ιστορίας στην Ελλάδα με πρωταγωνιστές τους Έλλη Λαμπέτη και Μάνο Κατράκη, η Άννα Παπαμάρκου σκηνοθετεί τους Αριέττα Μουτούση και Χάρη- Εμμανουήλ Αγγουράκη στους αντίστοιχους ρόλους. Από το 1977 μέχρι σήμερα, το έργο έχει γνωρίσει μεγάλη επιτυχία, συναρπάζοντας το ελληνικό κοινό με την τρυφερότητα, την κωμική σπιρτάδα και τους κινηματογραφικούς του ρυθμούς.

Το έργο
Το έργο πραγματεύεται ένα από τα κρισιμότερα ζητήματα της εποχής μας: την έλλειψη συντροφικότητας. Η μοναξιά, μέσα σ’ έναν κόσμο απίστευτης αλληλεπίδρασης και κοινωνικότητας, είναι πιο βαθειά και η ανάγκη για ανθρώπινη ουσιαστική επικοινωνία γίνεται πιο επιτακτική. Στη «Φθινοπωρινή Ιστορία», ο Αλεξέι Αρμπούζωφ με οξυδερκείς διαλόγους και λεπτό χιούμορ, αγγίζει με ευαισθησία αυτό το κρίσιμο θέμα και καταφέρνει αριστοτεχνικά να υπενθυμίσει ότι η ζωή βρίσκεται στην κάθε στιγμή.
Το έργο είναι ένας ύμνος στην ευγνωμοσύνη για τις απλές, αλλά ουσιαστικές χαρές, που αποκαλύπτει η ζωή όταν τη μοιραζόμαστε.
Γιατί ποτέ δεν είναι αργά… Read more

Πρόσωπα: Τζένη Καρέζη και τα “τετράδια” της ζωής της

Η σταρ του ελληνικού κινηματογράφου με το όνομα Τζένη Καρέζη έχει μείνει στην ιστορία για τον δυναμικό χαρακτήρα και το αυστηρό περίεργο χιούμορ της σε όλους τους ρόλους που ανέλαβε στην πολυετή πορεία της. Έδινε το δικό της χρώμα στην ηρωίδα και κάθε της έργο το έφερνε εις πέρας με σκοπό να γίνει επιτυχία. Πίσω όμως από τον κρυστάλλινο χαρακτήρα της ίσως να κρύβεται μία ζωή ενός κοριτσιού που ήθελε να δείχνει για πάντα μικρό ακριβώς επειδή μεγάλωσε πολύ νωρίς μέσα στα χρόνια της δικτατορίας.

tzenikarezi-freeminds-gr

Η παιδική ηλικία

Η Ευγενία Καρπουζή, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, γεννήθηκε το 1934, μοναχοπαίδι του μαθηματικού και γυμνασιάρχη Κωνσταντίνου Καρπουζή, ενώ η μητέρα της, Θεώνη, ήταν δασκάλα. Η αυστηρότητα του προσώπου της αντιπροσωπεύει απόλυτα τις συνθήκες στις οποίες μεγάλωσε μέσα σε μία οικογένεια άκρως συντηρητική. Μάλιστα, ο πατέρας της Κώστας ήταν προσωπικός και στενός φίλος του Ιωάννη Μεταξά, μία φιλία που δυστυχώς μετατράπηκε στα χρόνια της κατοχής σε έχθρα και έγινε ο μικρός εφιάλτης της μικρής τότε Ευγενίας. Οι συνεχείς μεταθέσεις του πατέρα της, έφερναν το κορίτσι αντιμέτωπο συνεχώς με νέο περιβάλλον, νέο σπίτι, νέο σχολείο, νέους φίλους από την αρχή. Τελικά η πόλη της μικρής Ευγενίας έγινε η Θεσσαλονίκη, αμέσως γράφτηκε σε Ελληνογαλλικό σχολείο της Καθολικής Σχολής και εκεί από μία δασκάλα ακούστηκε για πρώτη φορά το όνομα Τζένη. Η Ευγενία το λάτρεψε και θέλησε να το κρατήσει παρά τις διαφωνίες του αυστηρού πατέρα της. Αυτή όμως θα ήταν μόνο η πρώτη από τις πολλές που θα είχε μαζί του και που στο τέλος θα έφερναν τη ρήξη… Read more

Παγκόσμια μέρα θεάτρου 

Θέατρο μια τέχνη που όλοι εμείς σε αυτό το χώρο/freeminds αγαπάμε.. Πολλές προτάσεις για θεατρικές παραστάσεις και μια έκδηλη αδυναμία σε κάθε συντελεστή μιας θεατρικής παράστασης…σκηνοθέτες.. ηθοποιούς…σεναριογράφους…ενδυματολόγους

freeminds

Θα ξεκινήσω λοιπόν με κάτι που έλεγε ο Γκαίτε: «Όταν οι τέχνες έχουν γιορτή, τότε γίνεται θέατρο». Κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει ότι  στη θεατρική πράξη αναδεικνύονται και όλες οι άλλες τέχνες. Το θέατρο λόγω της άρρηκτα συνδεδεμένης σχέσης του µε τις καλές τέχνες, αλλά και µε την ιστορία, τις παραδόσεις, το μύθο είναι ένα πολυσύνθετο καλλιτέχνημα, δημιούργημα. Θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως «σχολειό», αλλά είναι και μία γιορτή που αφήνει κάτι μέσα σου. Οι μελετητές αναφέρουν ότι  αποσκοπεί στην ηθική και πνευµατική καλλιέργεια του θεατή, στη µόρφωση του,  στην παιδεία του. Εγώ όμως πιστεύω ότι η μαγεία του είναι ότι δε φεύγεις χωρίς να «κουβαλήσεις» κάτι νέο. Αυτό μπορεί να είναι ένα ερώτημα, ένας προβληματισμός, δεν είναι απαραίτητο να πάρεις ένα πολύ φιλοσοφημένο μήνυμα. Ίσως κάτι κρυμμένο, κάποια μυστικό που θα σε κάνει να σκεφτείς ή να ονειρευτείς…. Κάτι αόριστο και ασαφές, ικανό όμως να μπολιάσει την ευαισθησία σου, την αισθητική σου μοναδικά και να σε βοηθήσει  να διαμορφώσεις την κρίση σου και τις θέσεις σου.

Read more

Πάμε θέατρο: Το φαινόμενο Hamilton

Ένα μιούζικαλ για όσους μισούν τα μιούζικαλ!

Hamilton

Μιλώντας κανείς για μιούζικαλ τη χρονιά που μας πέρασε, δεν μπορεί να εννοεί άλλη μουσικοχορευτική παράσταση πέρα από το Hamilton (www.hamiltonbroadway.com), που αφηγείται τη μυθιστορηματική και ταραχώδη  ζωή του Αλεξάντερ Χάμιλτον, αναμορφωτή της αμερικανικής οικονομίας σε ρυθμούς χιπ-χοπ. Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους. Δικαιωματικά το 2015 συγκέντρωσε 27 βραβεία, με αποκορύφωμα τα 11 κορυφαία βραβεία θεάτρου (Tony Awards) που απέσπασε το 2016 μαζί με το Grammy καλύτερου μουσικού θεατρικού άλμπουμ και το βραβείο Πούλιτζερ, σπάζοντας όλα τα ρεκόρ.

Η παράσταση έκανε το ντεμπούτο της το Φεβρουάριο του 2015 στη Νέα Υόρκη, στο The Public Theatre. Την πρώτη κιόλας νύχτα, τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν αμέσως, ενώ εφτακόσια περίπου άτομα περίμεναν έξω από το θέατρο μήπως το όνομα τους κληρωθεί και αποκτήσουν τελικά το πολυπόθητο εισιτήριο των 10 δολαρίων. Έξι μήνες αργότερα, η παράσταση μεταφέρθηκε στο Broadway, λαμβάνοντας διθυραμβικές κριτικές. Τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν αμέσως, με τις τιμές να κυμαίνονται από 400 έως 4.000 δολάρια! Για να μην μείνει κανείς παραπονεμένος, καθιερώθηκε η καινοτομία πριν από την παράσταση να δίνονται άλλες μικρότερες που περιλάμβαναν εκπλήξεις για τους θεατές. Η  φρενίτιδα ενθουσιασμού στην Αμερική σύντομα εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο. Στα κοινωνικά δίκτυα η πρωτοτυπία αυτή έγινε γνωστή με το προσωνύμιο #HAM4HAM, επιτρέποντας σε λάτρεις απ’ όλον τον κόσμο να μπουν στα ενδότερα και να ανακαλύψουν στιγμιότυπα από τα παρασκήνια, αφού η  δημοσίευση υλικού ή μέρους της παράστασης αποκλείεται για λόγους πνευματικών δικαιωμάτων.      Read more

“Καθώς ψυχορραγώ” του Ουίλλιαμ Φώκνερ

Καθώς ψυχορραγώ

Ένα από τα αριστουργήματα της αμερικανικής λογοτεχνίας το “Καθώς ψυχορραγώ”  του Ουίλιαμ Φώκνερ, που στην Ελλάδα γνωρίσαμε από την συναρπαστική μετάφραση του Μένη Κουμανταρέα (1970) ανεβαίνει στο θέατρο της οδού Κυκλάδων…  κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00

Η παράσταση είναι αφιερωμένη στον Λευτέρη Βογιατζή και στον Μένη Κουμανταρέα, εσαεί πρόεδρο του θεάτρου της οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής.

ΚΑΘΩΣ ΨΥΧΟΡΡΑΓΩ ή η εκπλήρωση μιας ύστατης επιθυμίας Read more

Η Νοσταλγός

Το αριστούργημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη μετά τις περσινές Sold-Out παραστάσεις επιστρέφει στο Θέατρο Αλκμήνη

Από τις 26 Σεπτεμβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.15 για 18 παραστάσεις

 Η Νοσταλγός

 

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο της παράστασης, βρίσκεται η καταξιωμένη ηθοποιός Αριέττα Μουτούση, που πλαισιώνεται από δυο νέους και ταλαντούχους ηθοποιούς, τη Μαρία Λογοθέτη και τον Δημήτρη Λιόλιο, ενώ στο ρόλο του μπάρμπα – Μοναχάκη εμφανίζεται κινηματογραφικά ο Θοδωρής Κατσαφάδος. Read more

Φθινοπωρινή Σονάτα

freeminds επιλογή
Η «Φθινοπωρινή Σονάτα», το σπουδαίο έργο του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ζωντανεύει στη σκηνή του Θεάτρου της Οδού Κυκλάδων – Λευτέρης Βογιατζής με τη Μαρία Κεχαγιόγλου και την Ανθή Ευστρατιάδου σε σκηνοθεσία Μαρίας Μαγκανάρη. Η παράσταση, θα παρουσιάζεται για 4 ακόμη παραστάσεις, Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00 έως και την Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2016. Read more

Oι “Εκκλησιάζουσες” επισκέπτονται το Ηρώδειο

Oι Εκκλησιάζουσες του Αριστοφάνη επισκέπτονται το Ηρώδειο
και εσυ έχεις τα εισιτήρια στο χέρι. 

ekkliazouses

Έργο του Αριστοφάνη και άρα είσαι εκ των προτέρων προετοιμασμένος για σάτυρα και βωμολοχία στα όρια που θα έχει θέσει ο Μπέζος, καθως σύμφωνα με το πρόγραμμα, είναι ο υπέυθυνος για τη σκηνοθεσία και τη δραματουργική επεξεργασία. 

Ας το πάρουμε από την αρχή ομώς… 

Ο Αριστοφάνης, o γνωστός σε όλους μας σατιρικός ποιητής από την αρχαιότητα δε γνώριζε όρια. Πολιτικοί, πολίτες, φιλόσοφοι, στρατηγοί, αριστοκράτες, πληβείοι, όργανα και θεσμοί της αθηναϊκής πολιτείας, καθώς και  ο ίδιος ο αθηναϊκός δήμος στο σύνολο του (ιερείς, ημίθεοι…) δεν αποτελούσαν εξαίρεση για την αριστοφανική σάτιρα. Ένας πραγματικά ταλαντούχος σατιρικός καλλιτέχνης  που διαθέτει αίσθηση του χιούμορ, είναι δεικτικός, και κυρίως διαθέτει έναν πλούσιο και ορθό λόγο μέσω του οποίου εκφράζεται και του οποίου τα έργα διαβάζονται και ανεβαίνουν σε θεατρικές σκηνές ακόμη και σήμερα, με εκατομύρια θαυμαστές σε όλο τον κόσμο. Έτσι η σάτιρα δεν αποτελλεί μόνο μέσο ψυχαγωγίας και εκτόνωσης αλλά και «εργαλείο» για την αφύπνιση συνειδήσεων, ερέθισμα για σκέψεις ακόμα και ερέθισμα για αντίσταση στα κακώς κείμενα της εποχής. 

Οι Εκκλησιάζουσες ανήκουν στα ύστερα έργα του που έχουν να κάνουν με το θέμα της ιδιωτικής περιουσίας και τα τοποθετούνται χρονικά μετά την ήττα της Αθήνας στον Πελοποννησιακό πόλεμο, όταν η διαφθορά και οι ανισότητες είχαν ξεπεράσει κάθε όριο. Αν και η υπόθεση του έργου είναι μάλλον αποκύημα της φαντασίας του Αριστοφάνη, ωστόσο θεωρείται πιθανό οι γυναίκες της Αθήνας να αντιδρούσαν εμπράκτως στην αντρική εξουσία. Μια ακόμα πολιτική κωμωδία, λοιπόν από τις χαρακτηριστικές του Αριστοφάνη, στην οποία για άλλη μια φορά – μετά τη “Λυσιστράτη” – τάσσεται υπέρ των γυναικών.

Αυτό το έργο λοιπόν θα έπρεπε να  επεξεργαστεί ο Μπέζος, ώστε να το “γειώσει” στο σήμερα και όχι απλά να καυτηριάσει κακώς κείμενα της επόχής μας αλλά και να προκαλέσει άφθονο γέλιο στο κοινό που κατέκλυσε το Ηρώδειο και όλα τα θέατρα που φιλοξένησαν την παράσταση κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.  Η παράσταση αρχίζει με το Γιάννη Μπέζο να τραγουδάει το “Ήλιε μου, Καλέ” σε Μουσική και στίχους του Κωστή Μαραβέγια. 

Read more

Θέατρο…μια παγκόσμια παιδευτική γλώσσα

Θέατρο μια τέχνη που όλοι εμείς σε αυτό το χώρο/freeminds αγαπάμε.. Πολλές προτάσεις για θεατρικές παραστάσεις και μια έκδηλη αδυναμία σε κάθε συντελεστή μιας θεατρικής παράστασης…σκηνοθέτες.. ηθοποιοί…σεναριογράφοι…ενδυματολόγοι…..

freeminds theater

 

Πολλοί όμως εκεί έξω θα απορούν το γιατί, ίσως δε θα έχουν παρακολουθήσει ποτέ μια θεατρική παράσταση και δε θα νιώθουν ” Τι σημαίνει ΑΓΑΠΩ το θέατρο”. Αύτη είναι και η αφορμή για να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου..

Θα ξεκινήσω λοιπόν με κάτι που έλεγε ο Γκαίτε: «Όταν οι τέχνες έχουν γιορτή, τότε γίνεται θέατρο». Κανείς δε μπορεί να αμφισβητήσει ότι  στη θεατρική πράξη αναδεικνύονται και όλες οι άλλες τέχνες. Το θέατρο λόγω της άρρηκτα συνδεδεμένης σχέσης του µε τις καλές τέχνες, αλλά και µε την ιστορία, τις παραδόσεις, το μύθο είναι ένα πολυσύνθετο καλλιτέχνημα, δημιούργημα. Θα μπορούσα να το χαρακτηρίσω ως «σχολειό», αλλά είναι και μία γιορτή που αφήνει κάτι μέσα σου. Οι μελετητές αναφέρουν ότι  αποσκοπεί στην ηθική και πνευµατική καλλιέργεια του θεατή, στη µόρφωση του,  στην παιδεία του. Εγώ όμως πιστεύω ότι η μαγεία του είναι ότι δε φεύγεις χωρίς να «κουβαλήσεις» κάτι νέο. Αυτό μπορεί να είναι ένα ερώτημα, ένας προβληματισμός, δεν είναι απαραίτητο να πάρεις ένα πολύ φιλοσοφημένο μήνυμα. Ίσως κάτι κρυμμένο, κάποια μυστικό που θα σε κάνει να σκεφτείς ή να ονειρευτείς…. Κάτι αόριστο και ασαφές, ικανό όμως να μπολιάσει την ευαισθησία σου, την αισθητική σου μοναδικά και να σε βοηθήσει  να διαμορφώσεις την κρίση σου και τις θέσεις σου. Read more

Μεγάλη Χίμαιρα: μια υποκειμενική ανάγνωση

Η Μεγάλη Χίμαιρα

Είμαστε οι επιλογές μας ή η μοίρα, η τύχη, το πεπρωμένο, ο Θεός και όπως αλλιώς θες να ονομάσεις αυτό που πιστεύεις ότι σκηνοθετεί τη ζωή σου τελικά υπάρχει και τα καθορίζει όλα; Αυτό σκέφτομαι εγώ όταν διαβάζω τη ” Μεγάλη Χίμαιρα ” και αναρωτιέμαι αν η Μαρίνα επέλεξε τη συντριβή της ή αν αυτή απλά προέκυψε.

Τη συμπαθώ τη Μαρίνα. Μια βορειοευρωπαία που εγκαταλείπει τη Γαλλία για να ζήσει στη Σύρο και να κυνηγήσει τη δική της χίμαιρα μετουσιωμένη στον έρωτα συνταυτισμένο με την ερωτική ηδονή. Read more