Περήφανη που είμαι δασκάλα!

Περήφανη που είμαι δασκάλα!

Μια γιορτή για κάθε εκπαιδευτικό, που θα τον ονομάζαμε “δάσκαλο” με την αίγλη που είχε η λέξη στα παλιά τα χρόνια και “ιδανικό δάσκαλο” με την ιδεατή έννοια που ψάχνουμε στις μέρες μας. Η μέρα αυτή καθιερώθηκε το 1994 από την UNESCO ως η Παγκόσμια Ημέρα των Εκπαιδευτικών, προκειμένου να τιμήσει πάνω από 60 εκατομμύρια μαχόμενους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων της εκπαίδευσης σε όλο τον κόσμο, που με το έργο τους συμβάλλουν καθοριστικά στην ανάπτυξη, την πρόοδο και την ευημερία των κοινωνιών.

Έχετε σκεφτεί ποτέ τι χαρακτηριστικά πρέπει να διαθέτει κάποιος για να είναι δάσκαλος; Τι γνώσεις πρέπει να έχει; Τι ψυχικά χαρίσματα; Αν όχι, θα σας απαντήσω ότι ο δάσκαλος δε θα πρέπει να είναι απλά επιστημονικά επαρκής, αλλά θα πρέπει ο ίδιος να είναι ψυχολογικά υγιής, αλλά και να δρα ως “ψυχολόγος” για τους μαθητές του. Με βάση λοιπόν, τις σύγχρονες απαιτήσεις ο ρόλος του δασκάλου στο σχολείο επαναπροσδιορίζεται και δεν περιορίζεται πια στην απλή μετάδοση της γνώσης αλλά, με αφετηρία τα συγκεκριμένα προβλήματα των μαθητών, γίνεται ρόλος συμβουλευτικός, συνεργατικός, παρωθητικός στην κοινωνικογνωστική πορεία των μαθητών στην κοινωνία του σήμερα. Για να μπορέσει ο δάσκαλος να ανταποκριθεί σε αυτόν τον καθόλα πολύπλοκο ρόλο του θα έπρεπε να έχει επιλέξει προσω­πικά και ελεύθερα το έργο του, να ασχολείται απερί­σπαστος με αυτό και να έχει την αμέριστη υλικοτεχνική και ηθική υποστήριξη της πολιτείας. Και καθώς η στήριξη αυτή σαφέστατα δεν υπάρχει, καλείται να ανταπεξέλθει με επιτυχία στο έργο του, παρακάμπτοντας ελλείψεις και λάθη της πολιτείας με μόνο όπλο τη δύναμη της αγάπης του για το έργο του.

Read more

Πρόσωπα: Μαρί Κιουρί η πρώτη γυναίκα κάτοχος Νόμπελ

Πρωτοπόρος επιστήμονας, λάτρης των θετικών επιστημών και παθιασμένη γυναίκα με οτιδήποτε σχετιζόταν με αυτό που αγαπούσε, την φυσική και την χημεία. Η Μαρία Σαλώμη Σκουοντόφσκα, όπως είναι το πραγματικό της όνομα, ήταν φυσικός και χημικός με καταγωγή από την Πολωνία. Γεννημένη στις 7 Νοεμβρίου του 1867 σε μία περιοχή της Βαρσοβίας σε μία πολύτεκνη οικογένεια-ήταν το πέμπτο και τελευταίο παιδί του γένους Σκουοντόφσκα- μεγάλωσε με σεβασμό και αγάπη προς τα γράμματα. Στα 11 της χρόνια έχασε τη μητέρα της από φυματίωση αλλά με την επιτήρηση του πατέρα της, που ήταν δάσκαλος στο επάγγελμα, μελετούσε φυσική και μαθηματικά. Τελείωσε το λύκειο με εξαιρετικές επιδόσεις, ωστόσο δεν της επιτράπηκε να παρακολουθήσει μαθήματα στο πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας επειδή δεχόταν μόνο άρρενες. Κατάφερε όμως να φοιτήσει στο “Ιπτάμενο Πανεπιστήμιο” της Βαρσοβίας, παράνομο με μόνο μυστικές διαλέξεις αλλά φυσικά αυτό δεν θα μπορούσε να την σταματήσει.

mari-coloured-freeminds-gr

Όταν τα πράγματα έφτιαξαν, η Μαρί κατάφερε να μπει στο Φριμπούρ της Πολωνίας. Εκεί μέσω ενός καθηγητή γνώρισε και τον σύζυγο της Πιέρ Κιουρί το 1894 μέσω του οποίου έγινε ευρέως γνωστή με το όνομα Μαρί Κιουρί. Σε τρία χρόνια πήρε πτυχίο στη φυσική και την επόμενη χρονιά ήταν και πτυχιούχος μαθηματικών. Σύντομα, αποφάσισε να ασχοληθεί με τις ιδιότητες ορισμένων μετάλλων. Η αγάπη και ο ενθουσιασμός της για τις θετικές επιστήμες κίνησε το ενδιαφέρον του Πιέρ Κιουρί ο οποίος της χάρισε στο πανεπιστήμιο ένα από τα βιβλία του «Περί της συμμετρίας στα φυσικά φαινόμενα. Συμμετρία μεταξύ ηλεκτρικού πεδίου και μαγνητικού πεδίου» με αφιέρωση που έγραφε:

Στη δεσποινίδα Σκουοντόφσκα με το σεβασμό και τη φιλία του συγγραφέα Πιέρ Κιουρί”.

marie-and-pierre-freeminds-gr

Read more

Να κοιτάς τους τοίχους…

Να κοιτάς τους τοίχους…

«Να κοιτάς τους τοίχους… λένε πάντα την αλήθεια…»

Βρίσκονται εκεί… Ξεφυτρώνουν στις πιο μυστηριώδεις ή πολυσύχναστες γωνιές της πόλης, σε πολυώροφες οικοδομές και μισογκρεμισμένα κτίρια, σε γήπεδα και αμφιθέατρα, σε πλατείες και αλάνες. Πάντα εκεί, ακλόνητα και σταθερά σε έναν αεικίνητο κόσμο. Η παρουσία τους εντυπωσιάζει, ξενίζει, γοητεύει, προκαλεί.

Συνθήματα, ποιήματα, τραγούδια ή αποφθέγματα, χαραγμένα σε κάθε είδους επιφάνεια. Δεν πρόκειται απλώς για λέξεις τοποθετημένες στη σειρά, αλλά για αποστάγματα της μνήμης και της φαντασίας. Τα νοήματα τους ποικίλα, βουτηγμένα μέχρι το λαιμό στη ρευστή ανθρώπινη εμπειρία. Οι τοίχοι είναι φορτωμένοι με μηνύματα αγάπης και επανάστασης, πολιτικής διαμαρτυρίας, κοινωνικής κατακραυγής, απελπισίας και δύναμης. Read more

Οδηγός επιβίωσης για πρωτοετείς φοιτητές…

Οδηγός επιβίωσης για πρωτοετείς φοιτητές…

Εντάξει  όλοι περάσαμε από αυτή την φάση !! Πρώτη μέρα στη σχολή, πρώτη μέρα μακριά από το σπίτι και την οικογένεια, πρώτη μέρα στην νέα σου καθημερινότητα. Από την μία είσαι τόσο χαρούμενος που επιτέλους είσαι και εσύ φοιτητής και από την άλλη είσαι τόσο περίεργος για το τι θα συναντήσεις.

Ακούς πολλά , από γονείς και φίλους ..και δεν ξέρεις τι να πιστέψεις ..

Οι Freeminds λοιπόν έχουν να σου προτείνουν τα εξής:  Read more

Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών: μητέρα όλων η Ελληνική

Με αφορμή την ανάγκη ευαισθητοποίησης του παγκόσμιου πληθυσμού έναντι στην πολυγλωσσία, καθιερώθηκε η σημερινή ημέρα ως γιορτή της γλώσσας, το ισχυρότερο όπλο που έχει το ανθρώπινο ον από τους πρώτους χρόνους της ύπαρξής του.

Με πρωτοβουλία του Συμβουλίου της Ευρώπης και την στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δαπανώνται, ετησίως, περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ  για την προώθηση της γλωσσικής ποικιλίας μέσα από δεκάδες προγράμματα. Παράλληλα, υπολογίζεται πως στην Ευρώπη μόνο, υπάρχουν 225 ιθαγενείς γλώσσες, ποσοστό που αντιστοιχεί μόλις στο 3% των γλωσσών παγκοσμίως!

Προσπαθώντας να τιμήσουμε την ημέρα αυτή, το freeminds.gr θα επιδιώξει μία ιστορική αναδρομή στην πορεία της μητέρας όλων των γλωσσών… την ελληνική.

Greetings

Read more

Πρόσωπα:  Νικόλ-Άννα Μανιάτη

Πρόσωπα:  Νικόλ-Άννα Μανιάτη

Η Νικολ-Άννα Μανιάτη κατάγεται από την Κύπρο όπου και  ζει τα παιδικά της χρόνια στη γενέτειρά της. Σε νεαρή ηλικία μετακομίζει με τους γονείς της στο Λονδίνο όπου συνεχίζει τις σχολικές της υποχρεώσεις.

Η πρώιμη ενήλικη ζωή της την οδηγεί σε πανεπιστημιακές σπουδές προπτυχιακού επιπέδου(Bachelor Degree-B.A) στον τομέα της Αγγλικής Φιλολογίας. Η ακαδημαϊκή της πορεία συνεχίζεται  με την παρακολούθηση μαθημάτων δεύτερου κύκλου σπουδών αποκτώντας Μεταπτυχιακό Δίπλωμα(Masters Degree-M.A). Ολοκληρώνοντας τις σπουδές της στην Αγγλική Φιλολογία αποκτά μεταπτυχιακό δίπλωμα πιστοποίησης στην εκπαίδευση(PGCE-Postgraduate Certification in Education) με το οποίο δύνανται να εργαστεί ως δασκάλα στις σχολικές κοινότητες. Οι καταρτήσεις της δεν παραμένουν στην Αγγλική Φιλολογία αλλά εστιάζουν και στην Νοσηλευτική, όπου φοιτά για τρία χρόνια στο King Edward Memorial Hospital. Read more

Διαγωνισμός βιβλίου “Το Τίμημα”, Νικόλ-Άννα Μανιάτη

Διαγωνισμός βιβλίου “Το Τίμημα”, Νικόλ-Άννα Μανιάτη

Διανύοντας τις πρώτες ουσιαστικά φθινοπωρινές μέρες, καθώς το καλοκαίρι επέκτεινε για λίγο την διαμονή του απολαμβάνουμε τα πρώτα μας ζεστά ροφήματα με τη συντροφία του καινούργιου μας βιβλίου. Ένα βιβλίο που από τις πρώτες σελίδες του τρυπώνει στην ψυχή σας… είναι πολύ ακριβό το τίμημα της εξιλέωσης, να το θυμάστε αυτό!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Πολλοί πιστεύουν πως το μίσος μέσα σου για κάποιον δεν μπορεί να τον αγγίξει. Κατατρώει μόνο εσένα τον ίδιο! Η Μαργαρίτα όμως το διοχέτευε με ολέθριες ενέργειες.

Η μικρή, γλυκιά Μαργαρίτα από τα δώδεκά της χρόνια μεγάλωνε μαθαίνοντας να μισεί τον παιδικό της φίλο και τη μητέρα του, επειδή ο ίδιος ο πατέρας της τροφοδοτούσε την αθώα παιδική ψυχή της με δηλητήριο. Θυσίασε όνειρα, αγάπη και μέλλον για μια απατηλή εκδίκηση, με καταστροφικά αποτελέσματα για την οικογένεια του παιδικού της φίλου.

Όταν μάθει την αλήθεια, είκοσι χρόνια μετά, θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να επανορθώσει για τις τρομερές συνέπειες των πράξεών της εξαιτίας του παράλογου και άδικου συναισθήματος με το οποίο την είχε ποτίσει ο πατέρας της και που κυριαρχούσε μέσα της τόσα χρόνια. Αλλά πρέπει να πληρώσει! Θα αντέξει το τίμημα της εξιλέωσης; Read more

O πότης

O πότης

Από τότε που γνώρισα τον Κωνσταντίνο πριν μερικά χρόνια τον θυμάμαι να μου πιπιλίζει το μυαλό με τρία ονόματα: Guenassia (πόσο δίκιο είχε), Follett (τον διαβάζω τώρα) και Fallada. Διατείνεται μέχρι σήμερα πως το Μόνος στο Βερολίνο (Πόλις) είναι ίσως το αγαπημένο του βιβλίο. Εγώ, πάλι, άκουγα να εκθειάζουν περισσότερο τον Πότη (Κίχλη). Πολλές φορές είχα βρεθεί στο δίλημμα ποιο από τα δυο έργα του Fallada να αγοράσω και πάντα κατέληγα να διαλέγω τον Πότη, ίσως λόγω του πιο ελκυστικού εξωφύλλου, αλλά ποτέ δεν έφτανα μέχρι το ταμείο γιατί κάτι άλλο τραβούσε την προσοχή μου. Στα εγκαίνια του Booktalks, το οποίο πρέπει να επισκεφθείτε γιατί είναι από τα πιο προσεγμένα, γλυκά και αξιόλογα βιβλιοπωλεία που ξέρω, μαζί με διάφορους άλλους τίτλους κρατούσα στην αγκαλιά μου και τον Πότη. Και έρχεται η άτιμη (!) η Αγγελική και μου τον παίρνει μέσα απ’ τα χέρια – ήταν το τελευταίο αντίτυπο! Με τα πολλά και με τα λίγα, ο Πότης περιήλθε στην κατοχή μου μόλις ένα μήνα πριν ως δώρο γενεθλίων από τη φίλτατη Ευαγγελία. Read more

Ταξιδεύοντας με ένα βιβλίο …Καλοκαίρι με την Αλιέντε

isabel allende

Λατρεύω το διάβασμα. Με ηρεμεί, με ξεκουράζει, με ταξιδεύει.. Έχετε δει ποτέ εκείνες τις τεράστιες βιβλιοθήκες που σκαρφαλώνουν στους τοίχους και είναι μπουκωμένες βιβλία;;; Μια τέτοια θέλω να αποκτήσω κάποτε! Αυτή η ζεστασιά που εκπέμπει, τα χρώματα η δυνατότητα να αρπάξεις ένα βιβλίο και να ανατρέξεις στην αγαπημένη σου σκηνή, στον χιλιοδιαβασμένο στίχο, να βρεις συντροφιά στους ήρωες και να ταξιδέψεις σε κόσμους μαγικούς.

Ένα βιβλίο είναι ένα καινούριος κόσμος, ένας φανταστικός περίπατος σε νέα μέρη, συναισθήματα, ιδέες, πολιτισμούς. Ρουφάς λαίμαργα τις σελίδες του, συμπάσχεις, ονειρεύεσαι!!

Για μερικούς κακή συνήθεια, μα για μένα απαραίτητο.. υπογραμμίζω ό,τι μ’ αρέσει, γράφω ονοματεπώνυμο, ημερομηνία, μέρος στην αρχή και στην τελευταία σελίδα τις εντυπώσεις μου.. Κι εύχομαι πως κάποια στιγμή κάποιος θα πάρει στα χέρια του το βιβλίο που διάβασα, θα μοιραστεί τα συναισθήματά μου.

Το φετινό καλοκαίρι ήταν αφιερωμένο, τυχαία και χάρη μιας προσφοράς, σε μια Χιλιανή αγαπημένη συγγραφέα, την Ιζαμπέλ Αλιέντε. Η πρώτη γνωριμία έγινε χρόνια πριν όταν μου χάρισαν την τριλογία της «Οι αναμνήσεις του Αετού και του Ιαγουάρου» αποτελούμενη από τα εξής βιβλία: «Η πόλη των θηρίων», «Το Βασίλειο του Χρυσού Δράκοντα», «Το δάσος των Πυγμαίων». Ταξίδεψα με τις περιπέτειες της δημοσιογράφου Κέιτ Κολντ, του εγγονού της Αλεξάντερ και της φίλης του Νάντιας σε μέρη μακρινά. Περιγραφές, τοπία, όρια όπου το πραγματικό και το φανταστικό περιπλέκονται, πολιτισμοί μακρινοί, γοητευτικοί, μυστήριοι.  Read more

Πρόσωπα: Εμμανουήλ Κριαράς,o ερευνητής και δάσκαλος, εκλαϊκευτής

Πρόσωπα: Εμμανουήλ Κριαράς,o ερευνητής και δάσκαλος, εκλαϊκευτής

Μάλλον όλοι τον γνωρίζετε, αλλά πιστεύω ότι ένα ακόμα αφιέρωμα σε αυτόν και την μνήμη του είναι το λιγότερο που αξίζει …Αναφέρομαι στον Εμ. Κριαρά που σε ηλικία 107 ετών πέθανε, φιλόλογος, ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.  Δε θα σταθώ στο ατελείωτο βιογραφικό του, καθώς λίγο πολύ αυτό ειναι γνωστό. Θα σταθώ και θα προσπαθίσω να σας παρουσιάσω λέξεις και λόγια του που ίσως να καταφέρουν να σας “μιλήσουν”.

Ένας δάσκαλος και διανοητής που άφησε πίσω του μια τεράστια περιουσία για την ελληνική γλώσσα και τους έλληνες ευρύτερα- μαθήματα γλώσσας, σκέψης, ζωής. Παρόλο τον διάκοσμο του και τη διανόηση του κατάφερνε με την μοναδική και ζεστή προσωπικότητα του, να φέρνει κοντά του κάθε λογής ανθρώπους. 

ΚΡΙΑΡΑΣ-ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ-ΑΞΙΕΣ-ΖΩΗΣ

Ένας επιστήμονας λοιπόν που παρά το πολυσχιδές επιστημονικό του έργο, δεν υπήρξε «επιστήμονας του εργαστηρίου». Όπως δήλωνε σε συνέντευξή του στην Ο. Αντωνοπούλου το 2002: «Ο επιστήμονας δεν πρέπει να μένει μόνο στο εργαστήριο. Βέβαια το εργαστήριο χρειάζεται, διότι αλλιώς εργασία δε θα υπάρξει. Αλλά δε φτάνει αυτό. Εκείνος που έχει συνείδηση των καθηκόντων του των πνευματικών, πρέπει όσο γίνεται να εκλαϊκεύει την επιστήμη του. Αυτό επιδίωξα γενικότερα στη ζωή μου, αλλά κυρίως μετά το ’74, όταν αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία στον τόπο μας. Ο επιστήμονας πρέπει να είναι και ερευνητής και δάσκαλος, εκλαϊκευτής». Read more