Ποτέ δεν είναι αργά…

Το μήνυμα της Μαρίνας, μιας μαθήτριας Α’ γυμνασίου….μέσα από την ιστορία της

 Ήταν μια κλασική μέρα στο σχολείο μέχρι την αναπάντεχη συζήτηση με την κ. Μαρία. Εγώ τελείωνα το χυμό μου και κατευθυνόμουν προς τον κάδο για να πετάξω το κουτάκι. Η κ. Μαρία, η μασκότ του σχολείου μας, η καθαρίστρια  με παρατηρούσε και αφού με πλησίασε μου είπε «Μπράβο!». Εγώ την κοίταξα με απορία γουρλώνοντας τα μάτια μου.

-Γιατί μου είπατε Μπράβο;
-Μα, γιατί πέταξες το σκουπιδάκι στον κάδο. Ξέρεις πόσα σκουπιδάκια μαζεύω καθημερινά κάτω από τα δέντρα του προαυλίου;
Η κ. Μαρία συνέχιζε να σκουπίζει και εγώ πήγα στην τάξη μου.

freeminds       

 Το τελευταίο κουδούνι είχε χτυπήσει και βγήκα έξω να πάρω το ποδήλατο να πάω σπίτι. Η κ. Μαρία με πλησίασε για ακόμα μια φορά και μου είπε « Ε, βέβαια μόνο σε σένα θα μπορούσε να ανήκει το ποδήλατο». Εγώ της χαμογέλασα, την χαιρέτησα και έφυγα. Καθώς ήμουν με το ποδήλατο το μυαλό μου είχε πλημμυρήσει από ερωτήματα «Μόνο εγώ σκέφτομαι το περιβάλλον; Μόνο εγώ αγαπώ τα ποδήλατα; Πρέπει να μιλήσω με τους φίλους μου. Πρέπει να καταλάβω πως σκέφτονται και τι απόψεις έχουν για τα ποδήλατα, το  περιβάλλον γενικά…»

Το βράδυ καθώς καθόμουν στην τηλεόραση θυμήθηκα τα γεγονότα στο σχολείο και το μυαλό μου άρχισε να ψάχνει τρόπους για το πώς θα λάβω τις πληροφορίες που θέλω. Οι φίλοι μου δεν πρέπει να καταλάβουν τι προσπαθώ να μάθω. Πω, τι θα κάνω;

Η ιδέα δεν άργησε να έρθει αφού η τέλεια πρόφαση ήταν μια συζήτηση με θέμα το δώρο των γενεθλίων μου. Ήταν ήδη αργά και εγώ χαρούμενη πήγα για ύπνο ανυπομονώντας για την αυριανή μέρα. Read more

Ποτοαπαγόρευση: Η ιστορία και τα κινηματογραφικά δημιουργήματα της

14 Μαΐου του 1932,  την εποχή της ποτοαπαγόρευσης, μία διαδήλωση στη Νέα Υόρκη απαιτεί: «Θέλουμε μπύρα».

freeminds

 Για δεκατρία χρόνια από την 1η Ιανουαρίου του 1920 έως την 5η Δεκεμβρίου του 1933 στην Αμερική, είχε κηρυχθεί παράνομη η  παρασκευή, διακίνηση, εισαγωγή, εξαγωγή και πώληση αλκοολούχων ποτών. Οι λόγοι που προκάλεσαν την κίνηση αυτή ήταν αφενός κοινωνικοί, λόγω των συνεπειων που έχει ο αλκοολισμός στην υγεία των παιδιών, για τη σχέση του με την εγκληματικότητα και αφετέρου οικονομικοί, γιατί πίστευαν πως η κατάχρηση του οινοπνεύματος είχε αρνητικές επιδράσεις στην παραγωγική ικανότητα των εργατών. Read more

Διακρίσεις σε βάρος των ψυχικά ασθενών- από τον Φουκώ μέχρι σήμερα

ψυχικές ασθένειες
Ενα ζήτημα που υπάρχει από καταβολής κόσμου, ανεξάρτητα από την έκταση και τη σημασία που του απέδωσαν ανά περιόδους, είναι οι ομάδες εκείνες που παρεκκλίνουν από τις κοινωνικές νόρμες, από το υγιές πρότυπο ανθρώπου, οι άνθρωποι εκείνοι που πάσχουν – και πλέον διαγιγνώσκονται – από κάποια ψυχική ασθένεια η οποία λειτουργεί ως ανασταλτικός παράγοντας όχι μόνο στην ψυχοσωματική τους υγεία, αν δεν αντιμετωπιστούν κατάλληλα και με τα πλέον πρόσφορα πλην ανθρώπινα μέσα, αλλά και στην ένταξη τους στο κοινωνικό σύνολο και την ομαλή συμβίωση με τα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας.Το πιο λυπηρό όλων όμως, δεν είναι η ύπαρξη αυτών των ομάδων, καθώς δε ζούμε σε μια ουτοπική κοινωνία αποτελούμενη από άρτια σωματικά και ψυχικά άτομα δίχως ελαττώματα, αλλά το γεγονός ότι όσο και αν εξελίσσεται η ιατρική μαζί με την κοινωνική πρόοδο δεν αρκούν για να αποτρέψουν την περιθωριοποίηση, τον αποκλεισμό και τις διακρίσεις σε βάρος των ατόμων.

Mε το ζήτημα αυτό ασχολήθηκαν πολλοί και διακεκριμένοι επιστήμονες μεταξύ των οποίων και ο Γάλλος συγγραφέας, φιλόσοφος, ψυχολόγος και ψυχοπαθολόγος Μισέλ Φουκώ επηρεασμένος άμεσα από τον Φρίντριχ Νίτσε και τον Μάρτιν Χάιντεγκερ ενώ στο συγγραφικό του έργο πραγματέυτηκε εκτεταμένα έννοιες όπως η φυλακή και η τιμωρία καθώς και με την φροντίδα και τα δικαιώματα των πνευματικά ασθενών και τις διακρίσεις που αυτοί υφίστανται. Το έργο του « Ιστορία της τρέλας στην κλασική εποχή (1963)» σκοπό είχε να αναδείξει αφενός την έννοια της «τρέλας» ως μεταβλητή κοινωνική κατασκευή και έκφραση της κάθε εποχής και αφετέρου τη σύνδεση αυτής με τη λογική. Παράλληλα, κεντρικό άξονα του έργου του αποτέλεσε ο «μεγάλος εγκλεισμός» των περιθωριακών πληθυσμών της Δύσης, κατα τη διάρκεια του 17ου και του 18ου αιώνα, και συγκεκριμένα ο περιορισμός αυτών σε ειδικά διαμορφωμένα αναμορφωτήρια, ως ένα πρωτοφανές και μαζικό φαινόμενο σε μια έντονα ορθολογιστική εποχή, όπου η τρέλα αποτελούσε μια από τις εκδηλώσεις της «αλογίας». Read more

Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια στην Εργασία: μία αναδρομή στο ατύχημα του Chernobyl και στην σημασία της Εργατικής Πρωτομαγιάς

Η 28η Απριλίου καθιερώθηκε από το συνδικαλιστικό σωματείο των δημοσίων υπαλλήλων του Καναδά ως Παγκόσμια Ημέρα για την Υγεία και την Ασφάλεια των Εργατών, μία ημερομηνία που δεν επιλέχθηκε τυχαία αφού συμπίπτει εσκεμμένα με τη Διεθνή Ημέρα Μνήμης Εργατών, που εορτάζεται την ίδια ημερομηνία από το 1984. Η ταύτιση των δύο αυτών ημερών τιμά τους νεκρούς των εργατικών ατυχημάτων και με απόφαση της Διεθνούς Οργάνωσης της Εργασίας του ΟΗΕ μπήκε στο “βιβλίο” των Παγκόσμιων Ημερών το 2001 για να διευρύνει το περιεχόμενο της πρώτης.

World_Day_for_Safety_and_Health_at_Work.freeminds

 

Καθόλου τυχαίο δεν είναι και η επίσημη αργία της Πρωτομαγιάς λίγες ημέρες αργότερα η οποία περισσότερο από όλα έχει να κάνει με τις συνθήκες και τις βάναυσες ώρες εργασίας όλων των υπαλλήλων και εργαζομένων της Αμερικής που ξεσηκώθηκαν το 1886 στο μεγαλύτερο βιομηχανικό τότε κέντρο των ΗΠΑ, το Σικάγο.workingtogether.freeminds

Read more

οι πιο μορφωμένοι χάρτες..

Πάντα οι χάρτες αποτελούσαν κάτι που μου τραβούσε την προσοχή..
αυτή τη φορά όμως το θέαμα είναι και πανέμορφο και πανέξυπνο και μεταδοτικό και…….

Δείτε  και μόνοι σας..

freeminds
Χάρτης 1
απεικονίζει τις γλωσσικές ποικιλίες στην Ευρώπη

europe-children_well-being
Χάρτης 2
Ποσοστό παιδιών που ζουν σε οικονομική ευημερία
(βάση έρευνας της UNICEF) Read more

Η Χρυσή Αυγή του ναζισμού και η συνέχεια έπεται…

“και η συνέχεια έπεται…” Έτσι τελέιωνε το άρθρο για τη Χρυσή Αυγή του ναζισμού που γράφτηκε πριν από κάποια χρόνια για την πορεία και τους στόχους του ναζιστικού και αντιδραστικού κόμματος, με βάση του ψευτοεθνικιστικές αντιλήψεις. 

ΧΑ 2017

“Στις 15:10 μετά το μεσημέρι στην περιοχή των Ελληνορώσων νεαρός περνώντας  έξω από καφέ της περιοχής στο οποίο βρίσκονταν χρυσαυγίτες, δέχτηκε δολοφονική επίθεση. Τρία άτομα του επιτέθηκαν, ενώ η επίθεση έγινε έπειτα απο σήμα που έδωσε χρυσαυγίτης που γνώριζε εξ όψεως το θύμα, καθώς ο τελευταίος διαμένει κοντά στην περιοχή που βρίσκεται η καφετέρια που συχνάζουν οι χρυσαυγίτες. Ο νεαρός φοιτητής που φέρει σοβαρά τραύματα στο κεφάλι και άλλα σημεία του σώματός του μεταφέρθηκε στον Ερυθρό Σταυρό. To θύμα αυτή την φορά ήταν ο Αλέξιος Λάζαρης, που για καλή του τύχη βρίσκεται πλέον εκτός κινδύνου παρά τα σοβαρά χτυπήματα που δέχτηκε.” Read more

Ξεχάσαμε τον άνθρωπο…

«Μοίρα των ανθρώπων, είσαι η δική μου μοίρα…»  Άξιον Εστί, Ο. Ελύτης

people

Είναι πια ξεκάθαρο σε όλους πως η αποκαλούμενη γηραιά ήπειρος έχει υιοθετήσει φθίνουσα πορεία. Η ύφεση βαθαίνει, η δυσαρέσκεια των πολιτών αυξάνει συνεχώς, οι τάσεις απόσχισης των κρατών-μελών γίνονται εντονότερες, ενώ οι πολιτικές που ακολουθούνται, όχι μόνο δεν εκτονώνουν τα προβλήματα, αλλά διχάζουν ακόμη περισσότερο.

Σίγουρα, η πηγή του προβλήματος εντοπίζεται στο γεγονός ότι η Ευρώπη, ως πολιτικό μόρφωμα, έχει απομακρυνθεί από τις ιδρυτικές της αξίες και αρχές. Αφήνοντας πίσω της το αποικιοκρατικό παρελθόν και τους αδυσώπητους παγκόσμιους πολέμους, προχώρησε δυναμικά σε μια νέα εποχή προόδου και δημιουργίας. Οι οραματιστές της «ακούμπησαν» επάνω στα διδάγματα του Διαφωτισμού, και έθεσαν ως στόχο τη θεμελίωση των βασικών δικαιωμάτων της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ισότητας, με το βλέμμα πάντα στραμμένο προς την παράλληλη ανάπτυξη της τεχνολογίας, των επιστημών και των γραμμάτων. Σε ένα, δηλαδή, καλύτερο μέλλον για όλους. Read more

Συζητώντας με την κ. Έφη Μπάσδρα, καθηγήτρια της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ

Γνωρίζουμε την κ. Μπάσδρα μέσα από την πορεία της στον πανεπιστημιακό χώρο αλλά και από την επιτυχημένη θητεία της ως πρόεδρος του ΙΚΥ. Η συνέντευξη αυτή εμπεριέχει μια εκπληξη! Εμείς την γνωρίσαμε από μια «άλλη» μεγάλη της αγάπη, την ‘Olympus Terra & mare”! Μέσα από την παρακάτω συνέντευξη θα «περιηγηθείτε» στην ερευνητική της πορεία, αλλά και στον τόπο της…

κ. Έφη Μπάσδρα

 

«Η κα. Μπάσδρα είναι καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και διευθύνει την Μονάδα Κυτταρικής και Μοριακής Εμβιομηχανικής. Αποφοίτησε από την Οδοντιατρική Σχολή του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην Ορθοδοντική στο Πανεπιστήμιο Columbia της Ν. Υόρκης των ΗΠΑ. Εκπόνησε το διδακτορικό της και την Υφηγεσία της στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης στη Γερμανία.»

 

 

 

Ξεκινώντας τη συζήτηση μας από την πανεπιστημιακή σας πορεία, θα ήθελα να μας πείτε «Τι σημαίνει για σας το να είσαι πανεπιστημιακός δάσκαλος;».

Το πανεπιστήμιο για μένα ήταν η αυτονόητη καριέρα και αυτό γιατί αποτελεί τόπο για έρευνα και πρόοδο της επιστήμης. Από όταν ξεκίνησα τις σπουδές μου, αλλά κυρίως κατά τη διάρκεια των μεταπτυχιακών σπουδών μου στην Αμερική, μου γεννήθηκαν πολλά ερωτήματα. Ερωτήματα που ήθελα η ίδια να απαντήσω μέσα από τη βασική έρευνα και αυτό μπορούσε να επιτευχθεί στο πανεπιστήμιο και τα ερευνητικά του εργαστήρια. Παράλληλα βέβαια, ασχολήθηκα με το κλινικό έργο, καθώς αυτό εντασσόταν στις σπουδές μου.

Στη Γερμανία κατά τη διάρκεια των διδακτορικών μου σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης εντρύφησα ακόμα πιο βαθιά στη βασική έρευνα και ειδικότερα στην εξειδικευμένη περιοχή της εμβιομηχανικής. Ήθελα λοιπόν να ερευνήσω τον τρόπο που απαντούν τα κύτταρα, και πιο συγκεκριμένα τα κύτταρα των οστών, στα μηχανικά ερεθίσματα. Ποιες βιοχημικές διεργασίες συμβαίνουν και πως απαντούν τα κύτταρα. Read more

Τροχαία ατυχήματα: διαχρονική μάστιγα

Τροχαία ατυχήματα: διαχρονική μάστιγα

Κάθε χρόνο η Ελλάδα θρηνεί θύματα στην άσφαλτο με ποσοστό ανησυχητικά αυξανόμενο κατα έτος αποτελώντας έτσι, την  ατυχή εξαίρεση στον κανόνα ‘’επανάληψις μήτηρ πάσης μαθήσεως’’. Πράγματι, τα θύματα είναι πολλά, οι τραυματίες ακόμα περισσότεροι, τα αίτια ολοφάνερα αλλά το αποτέλεσμα μένει το ίδιο και εγείρει σημαντικά ερωτήματα αναφορικά με το ποιος φέρει την πραγματική ευθύνη και αν υπάρχει εν τέλει τρόπος όχι μόνο αντιμετώπισης, αλλά και πρόληψης.

Τα ποσοστά, τόσο κάθε έτους όσο και των προηγούμενων ετών, μιλούν δίνοντας μια πλήρη εικόνα της κατάστασης γιατί οι αριθμοί είναι οι μόνοι που δεν μπορούν να ωραιοποιήσουν καταστάσεις. Με τους αριθμούς δε, των θυμάτων και των τραυματιών συνδέονται άρρηκτα και τα αίτια που τους οδήγησαν σ αυτή την κατάσταση, αίτια και συνάμα λάθη τόσο προφανή, που σύμφωνα με τη λογική του μέσου ανθρώπου δεν επιτρέπεται να συμβούν, όπως η πλημμελής συντήρηση των οχημάτων, η απρόσεκτη οδήγηση και η οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και ουσιών, η ημιμάθεια και η έλλειψη επαρκούς οδηγικής ικανότητας, η βιασύνη, οι κόντρες, οι ανόητες προσπεράσεις, οι ‘’μαγκιές’’ άνευ λόγου και αιτίας και η κακή οδηγική συμπεριφορά εν γένει. Το πιο σημαντικό όμως, αίτιο είναι η έλλειψη σεβασμού και συνείδησης. Ναι, δε σέβεσαι τον εαυτό σου όταν οδηγείς ριψοκίνδυνα και κατά παράβαση των επιταγών ασφαλείας, βάζοντας έτσι τη ζωή σου σε κίνδυνο. Ναι, δε σέβεσαι την οικογένεια σου που σε περιμένει να γυρίσεις σώος και να συνεχίσετε μαζί τη ζωή σας. Ναι, δε σέβεσαι τον επιβάτη άλλου αυοκινήτου που οδηγεί νόμιμα και δεν μπορεί να προβλέψει τη δική σου απερισκεψία, ούτε τον πεζό που περπατά στη διάβαση ή περιμένει στη στάση το λεωφορείο. Το παράδοξο όμως είναι ότι ενώ πρόκειται για το πλέον αυτονόητο, για την πρωταρχική υποχρέωση σε ατομικό και κοινωνικό επίπεδο , η πλειοψηφία το ξεχνά και φτάνουμε έδω, που όσο κι αν δεν μας αρέσει, είμαστε. Read more

Η δική μας Αθήνα

ΑΘήνα

‘’Αυτό το γκρίζο της χρώμα είναι μονάχα  βιτρίνα γιατί δεν ξέφτισε ακόμα η ομορφιά στην Αθήνα’’  τραγουδάει η Νατάσσα Μποφίλιου και  οι απόψεις μας φαίνεται να ταυτίζονται. Για κάποιους η Αθήνα είναι η πιο βρώμικη μεγαλούπολη της χώρας, με το καυσαέριο να θολώνει τον ορίζοντά της , την ηχορύπανση να αγγίζει τα όρια του αρρωστημένου και τους ρυθμούς να καλπάζουν παρασύροντας κατοίκους και επισκέπτες. Πράγματι , η Αθήνα σήμερα έχει πολλά τρωτά σημεία και περιοχές που κανείς πλέον δεν θέλει να βαδίσει. Συχνά ταλαιπωρεί, συγχύζει , εγκυμονεί κινδύνους και κάποτε θλίβει. Είναι αλήθεια πως η θαυμαστή αίγλη που στο παρελθόν  χαρακτήριζε πολλές περιοχές της δεν υπάρχει πια και η ποιότητα ζωής της υποβαθμίστηκε σημαντικά με τα προβλήματα διαρκώς να αυξάνονται. Read more