Όταν οι νότες σωπαίνουν

Όταν οι νότες σωπαίνουν

~Αφιερωμα στον Μίκη Θεοδωράκη

Στην κοινωνική και χρονική πραγματικότητα διαπράττονται καθημερινά πάσης φύσεως εγκλήματα, εγκλήματα τα οποία αιτιολογούνται πλήρως, αν και με παράλογο τρόπο ή μένουν τελείως αστήρικτα και ούτως ειπείν ανήθικα. Υπάρχουν και περιπτώσεις όπου οι αιτίες για την εγκληματική πράξη δεν έχουν καμία σχέση με την ηθικολογία της εκάστοτε εποχής, παρά μόνο ακολουθούν τη φυσική πορεία του αναπόφευκτου. Με άλλα λόγια ο χρόνος καθίσταται αθώος φονιάς, όσο οξύμωρο και αν φαίνεται αυτό, χτυπώντας στο ώμο, όταν έλθει η στιγμή από τη μοίρα να δράσει, το θεριστή της ζωής. Ο Θάνατος δεν παύει να είναι ποτέ η υπενθύμιση της θνητότητάς μας και η επιβεβαίωση της αθανασίας του πνεύματος. Read more

Φόρος αίματος στην άσφαλτο

Φόρος αίματος στην άσφαλτο

Εν έτει 2021, ζώντας σε μια κοινωνία μοντέρνα, ενημερωμένη, με πρόσβαση σε πληροφορίες και μέσα πρόσφορα για εξέλιξη και πρόοδο, εξακουλουθούμε να υπολειπόμαστε σε έναν βασικό τομέα, στην οδηγική συμπεριφορά. Οι συνέπειες, όμως, της έλλειψης αυτής, δυστυχώς, δεν εξαντλούνται στην επιβολή διοικητικών ή χρηματικών προστίμων, αλλά επιφέρουν και μια συνέπεια δυσβάσταχτη… το αίμα οδηγών, επιβατών, πεζών, ποδηλατών και ζώων στην άσφαλτο. Read more







Ας βοηθήσουμε όλοι…

Ας βοηθήσουμε όλοι…

Τα πύρινα μέτωπα στην Ελλάδα άφησαν πίσω κατοίκους χωρίς τα σπίτια τους, τραυματισμένα ζώα και συμπολίτες μας με άλλα σοβαρά και άμεσα προβλήματα.
Η κοινητοποίηση όλων είναι πραγματικά συγκινητική γιατί  όλοι ενωμένοι θα μποροέσουμε να βοηθήσουμε στην δύσκολη αυτή κατάσταση. Ο καθένας από εμάς μπορεί με το δικό του τρόπο να βοηθήσει..με εθελοντική δουλειά, με την παροχή αγαθών είτε στα κέντρα συγκέντρωσης βοηθειών είτε και ηλεκτρονικά μέσα από τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες. Όπου και αν είστε στηρίξτε όλους αυτούς που βίωσαν τον “πύρινο πόλεμο”. 

Read more

Γραμμα προς έναν Άνδρα

Γραμμα προς έναν Άνδρα

Αγαπητέ μου Άνδρα,

Απο το όνομά σου ξεπηδούν λέξεις όπως ανδρεία μα και αντριλίκι. Η απόσταση μεταξύ των δύο αυτών λέξεων μικρή, μιαν ανάσα δρόμος. Η διαφορά τους, όμως, τεράστια. Πολλές φορές σε θαύμασα για την ανδρεία σου, αλλά, δυστυχώς, κι άλλες τόσες σιχάθηκα το αντριλίκι σου.

Δε θέλω να ακολουθήσω τη συνήθεια του τσουβαλιάσματος και να απευθυνθώ σε όλους τους άνδρες ανεξαιρέτως. Ωστόσο, επειδή αφορμή για τούτες τις σκέψεις στάθηκε άλλη μία γυναικοκτονία, θέλω να απευθυνθώ αποκλειστικά και μόνο σε κάθε άνδρα που στη ζωή του πρωταγωνιστεί το αντριλίκι, χαρακτηριστικό γνώρισμα ενός δειλού, ρηχού, ασυνείδητου ανθρώπου. Read more

Οι μικρές ιστορίες πίσω από τις στάσεις του Μετρό

Οι μικρές ιστορίες πίσω από τις στάσεις του Μετρό

Στο τέλος τoυ Β’ Παγκοσμίου Πολέμου τo δίκτυo συγκoιvωvιώv της Αθήvας, όπως και αυτό τωv περισσoτέρωv Ευρωπαϊκώv πόλεωv, ήταv oλoκληρωτικά κατεστραμμέvo. Στo κέvτρo της Αθήvας υπήρχαv τα υπoλείμματα εvός απαρχαιωμέvoυ συστήματoς τραμ και η μovαδική γραμμή Μετρό ξεκιvoύσε από τo λιμάvι τoυ Πειραιά και συvέχιζε βόρεια, μέσω της Πλατείας Ομovoίας, – τηv καρδιά τoυ εμπoρικoύ κέvτρoυ της Αθήvας – μέχρι τηv πλατεία Αττικής. Read more







Η απώλεια λένε πως μπορεί να σε ρημάξει

Η απώλεια λένε πως μπορεί να σε ρημάξει

Όποτε τελειώνει μια προετοιμασία νιώθω άδειος. Εγώ είμαι απλά εκεί σε ένα υπόγειο και περιμένω. Mου τους φέρνουν, κάθε φορά το ίδιο γυάλινο βλέμμα. Πλύσιμο, καθάρισμα, ξύρισμα, μακιγιάζ. Δουλεύω με τα καλύτερα υλικά. Aκριβά, αλλά κρατάνε. Μέχρι να πέσει η πρώτη φτυαριά χώμα πάνω στο ξύλο. Μετά ας γίνει ότι θέλει. Έτσι και αλλιώς ποιος θα σε δει; Σκοτάδι μόνο.

Καμία φορά έτσι όπως στέκομαι και κοιτάζω από τα στενόμακρα παράθυρα του υπόγειου τον κόσμο να περνά. Ποδιά μόνο ποδιά. Υποψήφιοι πελάτες. Φαντάζομαι ότι γίνεται σεισμός. Το δωμάτιο κουνιέται πέρα δώθε. Αντικείμενα πέφτουν και σπανέ. Εγώ είμαι στην μέση σε μια καρέκλα. Όλα γίνονται σε αργή κίνηση. Δεν νιώθω πανικό, ζωντανός νιώθω. Το βουητό που ακούγεται από τα έγκατα, είναι σαν σύνθημα που κάνει την καρδιά μου να χτυπά και πάλι. Η πρώτη σκέψη που κάνω είναι ποιος θα καθαρίσει όλο αυτό τον χαμό. Read more







Πανελλήνιες εξετάσεις: η μόνη μας ευκαιρία;

Πανελλήνιες εξετάσεις: η μόνη μας ευκαιρία;

Ο Ιούνιος έφτασε και μαζί του έφερε και το άγχος των εξετάσεων στους μαθητές Γυμνασίου-Λυκείου και κυρίως σε εκείνους που καλούνται να εξεταστούν Πανελλαδικά. Όσοι έχουμε βιώσει αυτήν την χρονιά των Πανελληνίων Εξετάσεων της Γ’ Λυκείου γνωρίζουμε με βεβαιότητα πως είναι μια περίοδος με άγχος και γενικότερα ποικίλες συναισθηματικές διακυμάνσεις, από αυτοπεποίθεση και αισιοδοξία για το αποτέλεσμα έως φόβο και απόγνωση για μια ενδεχόμενη αποτυχία. Γιατί όμως στις πιο δύσκολες στιγμές σε όλη μας τη ζωή συγκαταλέγουμε και τη συγκεκριμένη δοκιμασία;

Read more







Όταν η τρίχα έγινε τριχιά

Όταν η τρίχα έγινε τριχιά

Οι πρόσφατες δηλώσεις της γνωστής πολιτεύτριας για το γυναικείο σώμα και τα “κεκτημένα” πρότυπα ομορφιάς προκάλεσε κύμα αντιδράσεων τόσο από επώνυμους και από εκπροσώπους του πολιτικού χώρου όσο και από το ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και τους νέους ανθρώπους.

Read more

Tο ασυμβίβαστο της ζωής

Tο ασυμβίβαστο της ζωής

Στην πλατωνική Πολιτεία γίνεται λόγος για την επιστροφή των ψυχών στον κόσμο των ζωντανών. Αφού κριθούν ανάξιες αιώνιας τιμωρίας, πρωτού πιούν από το νερό, το οποίο θα σβήσει τις μνήμες της προηγούμενης ζωής τους, έχουν την ευκαιρία να επιλέξουν διάφορες ζωές από ένα δοχείο, διάφορους χαρακτήρες, τη μορφή των οποίων θα πάρουν μόλις ξαναγεννηθούν. Κάποια άτομα, με βάση την αφήγηση του Ηρα, επιλέγουν κάτι, το οποίο θα είναι σαφώς καλύτερο από ό,τι βίωσαν προηγουμένως. Κάποια άλλα επιλέγουν ακριβώς τον ίδιο βίο, αδιαφορώντας για τις συνέπειες που θα υποχρεωθούν να υποστούν εκ νέου. Κάποια άλλα τέλος, διαλέγουν μια ζωή, η οποία είναι πολύ πιο ήρεμη και ταπεινή, σε σχέση με την προηγούμενή τους, έχοντας διδαχτεί πραγματικά από τα όποια σφάλματα έπραξαν στο ατομικό τους παρελθόν, εάν έσφαλαν όντως. Ετσι επανέρχονται στη γή και ο κύκλος τους αρχίζει από το προσωπικό τους σημείο εκκίνησης. Αυτό που δεν συνειδητοποιούν είναι ότι όταν ήταν ζωντανοί έκαναν ακριβώς το ίδιο πράγμα, μόνο που το έκαναν ασυνείδητα, δίχως σκέψη, οι περισσότεροι τουλάχιστον, διότι υπάρχουν και αρκετοί άνθρωποι, οι οποίοι είναι αρκετά υπολογιστικοί ως χαρακτήρες. Read more