ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ

Έρχονται ώρες, μέρες και νύχτες που έχοντας ως καύσιμο την φαντασία μου ταξιδεύω από μέρος σε γειτονιά και από γειτονιά σε άλλες συνοικίες άγνωστες. Θέλω  να απορροφήσω και να κλέψω την κάθε εικόνα άσχετα από το αν με τρομάζει, με χαροποίει ή μου προσφέρει μια ανίατη θλίψη. Θέλω να τρέξω μακριά ,να γίνω ένα με το περιβάλλον και να αφεθώ στην τελειότητα της μυθοπλασίας και της απλότητας. Σαν μικρό παιδί  που το μόνο που θέλει να κάνει είναι να τρέξει και να παίξει με την άμμο στην παράλια δημιουργώντας πυργάκια από ευτυχία και όνειρα!!

Read more

Ένα βροχερό πρωινό καλοκαιρινής μέρας

Ένα βροχερό πρωινό καλοκαιρινής μέρας

Ένα βροχερό πρωινό καλοκαιρινής μέρας αποφάσισα- μιας και δεν ήταν η ιδανική μέρα για να λιώσω στην παραλία παρέα με το αντηλιακό μου και τους φίλους μου μιλώντας περί ανέμων και υδάτων- να ξεκαθαρίσω τα πράγματα του ακατάστατου δωματίου μου για τη επάνοδο στο πατρικό μου.

Άρχισα να τοποθετώ τα έπιπλα στη θέση τους, να τα ξεσκονίζω, για να τοποθετήσω τα νέα μου πράγματα και επιτέλους να κάνω το χώρο μου όπως  ακριβώς ονειρευόμουν.  Ένα ντουλάπι είχε μείνει μόνο, το οποίο δεν είχα ανοίξει ακόμα σκεφτόμενη πως δεν ήταν απαραίτητο να γίνει σήμερα και αυτό. Read more

Οι στόχοι μας & η σημασία τους

Οι στόχοι μας & η σημασία τους

Θυμάστε μήπως τι όνειρα κάνατε όταν ήσασταν παιδιά; Μπορεί το ερώτημα να σας φαίνεται αστείο όμως σκεφτείτε πόσο μακριά ίσως είστε από αυτό που πάντα θέλατε να κάνετε/γίνετε στη ζωή σας. Η αλήθεια είναι πως ζούμε σε μια κοινωνία που όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναγκάζονται και καταλήγουν να συμβιβάζονται με πάρα πολλά πράγματα στη ζωή τους: Με τις σπουδές τους, με την δουλειά τους, με τους φίλους τους, με τον σύντροφό τους και γενικότερα ο συμβιβασμός είναι κάτι που σχεδόν κυριαρχεί στις επιλογές τους. Γιατί; Τι είναι εκείνο που κάνει τους περισσότερους ανθρώπους να πισωπατούν και να μη διεκδικούν αυτά που θέλουν ή αξίζουν;

Πρώτα από όλα ο φόβος. Αυτό το γιγάντιο θεριό που έχουμε μέσα μας όλοι οι άνθρωποι άλλοι σε μεγαλύτερο και άλλοι σε μικρότερο βαθμό. Φοβόμαστε να κάνουμε ένα μεγάλο βήμα ή μια μεγάλη αλλαγή στη ζωή μας, φοβόμαστε να ρισκάρουμε από φόβο μήπως αποτύχουμε ή δεν τα καταφέρουμε. Στο τέλος, πολλές φορές καταλήγουμε να κάνουμε τα ίδια, να έχουμε μια μονότονη ζωή μόνο και μόνο επειδή κάποια στιγμή στην διάρκεια της πορείας μας γυρίσαμε την πλάτη σε κάποια ευκαιρία που μπορεί να μας έκλεισε το μάτι. Και αργότερα, όταν ίσως καταλάβουμε τι πραγματικά χάσαμε μελαγχολούμε, στενοχωριόμαστε, εχθρευόμαστε τον εαυτό μας γιατί αρνηθήκαμε να κάνουμε ένα μεγαλύτερο βήμα από τα συνηθισμένα μας. Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όσο το δυνατόν συντομότερα μπορούμε ότι όσο δίνουμε χώρο στον φόβο μέσα μας, εκείνος μεγαλώνει και καταλήγει να τρώει το είναι μας, την ψυχή μας, τα όνειρά μας, όλα αυτά που θα θέλαμε να χτίσουμε και να δημιουργήσουμε. Read more

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

Ο Αύγουστος τελείωσε και μαζί με αυτόν και το καλοκαίρι, τις διακοπές διαδέχονται οι υποχρεώσεις και οι στιγμές χαλάρωσης δίνουν τη θέση τους στο άγχος και στους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας. Η επιστροφή στη ρουτίνα είναι η πιο δύσκολη στιγμή του καλοκαιριού, οπότε και κάθε ελπίδα για διακοπές δείχνει να απομακρύνεται από τον ορίζοντα και η προσγείωση κάθε άλλο παρά ομαλή είναι. Μία ακόμα δυσάρεστη συνέπεια για μια κατά τα άλλα ανέμελη ομάδα, αυτή των φοιτητών, είναι η εξεταστική του Σεπτεμβρίου που φροντίζει η επαναφορά στην πραγματικότητα να γίνει άμεσα και καθόλου μα καθόλου ανώδυνα αφού ναι μεν είναι η σωτήρια ευκαιρία να σώσεις τα <<μαθηματάκια >> που έχουν μείνει λίγο πίσω αλλά εκτός από τις παλιές αμαρτίες του Φεβρουαρίου και του Ιουνίου που θα έρθουν στο προσκήνιο, θα πρέπει να πάρεις και τη δύσκολη απόφαση να ανοίξεις για τα καλά τα βιβλία σου και να στρωθείς στη δουλειά. Επομένως, ένας οδηγός επιβίωσης (και αισιοδοξίας) είναι τουλάχιστον απαραίτητος.

Read more

Κοιτώντας τα αστέρια

Κοιτώντας τα αστέρια

Η παραμονή μου στην πρωτεύουσα για άλλη μια φορά ήταν κουραστική. Ο δρόμος της επιστροφής από την αγχώδη πόλη, έφτανε στο τέλος της επιτέλους. Αναζητούσα λίγη ηρεμία μέσα στο καράβι που θα με μετέφερε στο νησί αλλά και στο ραδιόφωνο ψάχνοντας έναν έναν τους σταθμούς. Ανέβηκα στο πιο ψηλό μέρος του πλοίου όπου υπήρχαν ελάχιστα φώτα και εκείνο που έψαχνα ήταν εκεί μπροστά μου.  Άφησα την τσάντα μου στην άδεια θέση δίπλα μου, ξέμπλεξα τα ακουστικά μου και βρήκα στο κινητό τον αγαπημένο μου σταθμό. Συντονισμένοι στους 99,2

Το βλέμμα μου, ασυναίσθητα, σηκώθηκε ψηλά στα αστέρια που φώτιζαν τον νυχτερινό ουρανό. Το τραγούδι που ηχούσε στα αυτιά μου ήταν του Νικόλα Άσιμου με την τόσο συναισθηματική φωνή του Βασίλη Παπακωσταντίνου.  Οι στίχοι του έφεραν πέντε χρόνια μετά συγκρατημένα δάκρυα στα μάτια μου. Read more

βρες το χομπι σου

βρες το χομπι σου

βρες το χομπι που σου ταιριαζει
και φτιαξε τη μερα σου…

Η καθημερινότητα όλων των ανθρώπων, μικρών και μεγάλων, κατά ένα μεγάλο μέρος της αναλώνεται στην εκπλήρωση υποχρεώσεων όπου η μια διαδέχεται την άλλη κι έτσι ο χρόνος που απομένει ελεύθερος είναι ελάχιστος και συχνά μένει ανεκμετάλλευτος καθώς η κόπωση υπερτερεί οποιασδήποτε πρόθεσης και διάθεσης για κάποια άλλη δραστηριότητα ή διασκέδαση. Οι μέρες έτσι, περνούν με τους ίδιους ρυθμούς και η ρουτίνα καταντά κουραστική αφου η ζωή επαναλαμβάνεται στο ίδιο μοτίβο και η κόπωση δεν είναι μόνο σωματική αλλά πλέον γίνεται και ψυχολογική. Και φυσικά, η λύση δεν είναι ο καναπές και η τηλεόραση καθώς αυτά όχι μόνο δεν σπάνε την μονοτονία αλλά εντείνουν κιόλας την αίσθησης της πλήξης και της ανίας. Είναι σημαντικό να διαθέτει κανείς τον όποιο ελεύθερο χρόνο έχει, κατα τρόπο δημιουργικό και εποικοδομητικό, ικανό να γεμίσει τις μπαταρίες και να προσφέρει ψυχική ανάταση και ικανοποίση. Read more

School’s out_

School’s out_

Eίναι αυτή η βδομάδα που θυμήθηκες το σχολείο. Στη γειτονιά τα παιδάκια που μένουν δίπλα σου σε κάνουν να το ζήσεις την πρώτη τους μέρα. Θες να κοιμηθείς λίγο παραπάνω. Αλλάζεις πλευρό.

Βγαίνεις έξω βράδυ για μια βόλτα στο κέντρο. Συναντάς παλιούς σου συμμαθητές που έχετε να μιλήσετε τουλάχιστον ένα χρόνο. Τι σου συμβαίνει; Η κατάρα του σχολείου έρχεται να σε καταστρέψει, σκέφτεσαι. Όμως κάτσε, ήταν και ένα ωραίο χαμόγελο και μια αίσθηση χαράς όταν είδες τα πρόσωπα αυτά. Ανήκουν στο μαθητικό σου παρελθόν, που θες δε θες το ξαναζείς αυτές τις μέρες.

Σιχαίνομαι τα σχολικά. Πάντα μύριζαν σχολείο. Δε μου άρεσε η αίσθηση του άγχους των  πρώτων ημερών και άγχος για το άγχος. Δε νομίζω πως μου άρεσε ποτέ το σχολείο, ειδικά τον τελευταίο χρόνο του. Στη κηδεία του είχα ντυθεί στα κόκκινα, για να κάνω τη διαφορά. Read more

Η Μάνα

Η Μάνα

Πόσο πολλά και  πόσο βαθιά ριζωμένα άραγε είναι τα συναισθήματα που ξεπηδούν από μέσα μας και μόνο στο άκουσμα της λέξης «μητέρα»; Αναμφίλεκτα, τα πλάσματα που μας φέρνουν σε τούτον εδώ τον κόσμο μας καθορίζουν πέρα ως πέρα.. Πόση αγάπη, πόση φροντίδα, πόση ανησυχία, πόσα όνειρα, πόσα ξενύχτια εμπεριέχει η σχέση μητέρας-παιδιού; Σίγουρα αναρίθμητα.

Η έννοια της μητρότητας κρύβει από μόνη της ένα μυστήριο και ένα αρχέγονο ένστικτο που φέρει μέσα της η γυναίκα ήδη από τη μικρή της ηλικία. Αυτό το ένστικτο είναι που οδηγεί τη γυναίκα στην επιθυμία του να κυοφορήσει και να αποκτήσει τα δικά της παιδιά καθώς επίσης και να γίνει αξιόλογη μητέρα. Τι όμως ακριβώς εννοούμε όταν λέμε αξιόλογη μητέρα; Υπάρχει η ιδανική μητέρα; Δύσκολα θα απαντούσαμε θετικά αναφορικά με την ιδανικότητα καθώς δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι γονείς μας είναι άνθρωποι και θα κάνουν λάθη και εκείνοι. Ωστόσο θα μπορούσαμε να σημειώσουμε ότι μια μητέρα έχει τη δυνατότητα να είναι αξιόλογη αν το θελήσει και φυσικά αν προσπαθεί συνεχώς να εξελίσσεται ως άνθρωπος. Read more

10 λόγοι που αγαπάμε το Φθινόπωρο …

10 λόγοι που αγαπάμε το Φθινόπωρο …

Σεπτέμβρης και ήδη επιστρέψαμε στη ρουτίνα μας.. Κάποιοι αναπολούν το καλοκαιράκι, άλλοι γκρινιάζουν για την εξεταστική και άλλοι παραπονιούνται για το πρωινό ξύπνημα πριν τη δουλεία!! 
Ας σταματήσουμε όμως να μιζεριάζουμε και ας απολαύσουμε το φθινόπωρο όπως του αρμόζει!! Ένα φθινόπωρο γεμάτο συναισθήματα, ένταση, χρώματα και νοσταλγία… 

 Να γιατί σαν freeminds αγαπάμε το φθινόπωρο….
Read more

Tα συναισθήματα ως αποτέλεσμα του τρόπου θεώρησης της ζωής

Tα συναισθήματα ως αποτέλεσμα του τρόπου θεώρησης της ζωής

Το ζήτημα της επίδειξης του σωστού συναισθήματος ανάλογα με τις περιστάσεις είναι ένα ζήτημα που απασχολεί ή πρέπει να απασχολεί όλους τους ανθρώπους. Όλοι κάποιες στιγμές αναρωτήθηκαν ή ώφειλαν να αναρωτηθούν αν αντέδρασαν σε κάποιο ερέθισμα με το κατάλληλο συναίσθημα, την ανάλογη λ.χ. οργή, αγανάκτηση, σεβασμό ή ευγνωμοσύνη. Πάνω σε αυτό το θέμα, ο Αριστοτέλης είχε γράψει στα «Ηθικά Νικομάχεια» ότι «το να αισθανόμαστε τα σωστά συναισθήματα όταν πρέπει και σε σχέση με τα πράγματα που πρέπει και σε σχέση με τους ανθρώπους που πρέπει και για τον λόγο που πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει είναι το μέσο και το άριστο, το οποίο είναι χαρακτηριστικό της αρετής». Τόση ήταν η σημασία που του απέδιδε.

Το να απαντηθεί αυτό το ερώτημα θεωρητικά και χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένες συνθήκες και περιστατικά είναι βέβαια αδύνατον, δυνατή είναι όμως μια γενική παρατήρηση: η δημιουργία συναισθημάτων προϋποθέτει ότι το αντικείμενο του συναισθήματος είναι σημαντικό για τον φορέα του συναισθήματος. Αντίθετα, όταν το αντικείμενο αυτό δεν είναι σημαντικό για τον φορέα, τότε δεν του δημιουργούνται συναισθήματα. Τελικά, όσο πιο σημαντικό θεωρείται από τον φορέα του συναισθήματος το αντικείμενο του συναισθήματος, είτε αυτό είναι η έκβαση μιας υπόθεσης είτε ένα πρόσωπο είτε ένα πράγμα είτε ένα τυχαίο γεγονός, τόσο πιο έντονα συναισθήματα του γεννά. Read more