O ρόλος της ψυχολογίας σε καιρούς χαλεπούς

O ρόλος της ψυχολογίας σε καιρούς χαλεπούς

Πράγματι, η ψυχολογία μας είναι ένας σύνθετος μηχανισμός που δέχεται πολλά και διαφορετικά ερεθίσματα κάθε στιγμή και από αυτά διαμορφώνεται και αναλόγως κυμαίνεται και η διάθεση μας. Τέτοια ερεθίσματα είναι κυρίως η καθημερινότητα μας με ο,τιδήποτε αυτή συνεπάγεται, οι κοινωνικές και επαγγελματικές καθώς και οι οικογενειακές σχέσεις και γενικά η κοινωνική και οικονομική πορεία  του ευρύτερου περιβάλλοντος μας. Τι γίνεται όμως, όταν τα μηνύματα αυτά είναι αρνητικά και τα προβλήματα ξεπερνούν πολλές φορές τις δυνάμεις και ο σθένος μας; Τότε είναι η στιγμή που η ψυχολογία μας ‘’παίρνει την κάτω βόλτα’’ και η ζυγαριά γέρνει προς την πλευρά της δύσκολης, από πολλές πλευρές, καθημερινότητας. Τότε είναι που θυμώνεις και αγανακτείς για τους κόπους που έχεις κάνει και που δεν έχουν βρει το αντίκρυσμα που τους αξίζει. Τότε είναι που αναρωτιέσαι που πήγε η ηρεμία, η ισορροπία και η δικαιοσύνη. Τότε είναι που απογοητεύεσαι, θολώνεις και πολλές φορές ενεργείς σπασμωδικά. Και δυστυχώς, τότε είναι που παλεύεις με το δίλημμα αν αξίζει να το παλέψεις λίγο ακόμα ή αν κουρασμένος και ανήμπορος να αντιδράσεις μένεις να κοιτάς τις εξελίξεις να έρχονται. Read more

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

Μεγάλη η σπουδαιότητα των προτεραιοτήτων της ζωής μας. Δεν υπάρχει πλαίσιο ζωής και καθημερινής τριβής δίχως ιεραρχικό σύστημα προτεραιοτήτων που τηρούνται πιστά. Θέτουμε προτεραιότητες σε ήθη, αξίες, ενδιαφέροντα , ανθρώπους. Θυσιάζουμε και θυσιαζόμαστε για εκείνες ολόκληροι. Είτε τις επιλέξαμε λιγότερο άμεσα είτε περισσότερο. Και φυσικά τις υπερασπιζόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως.

Χωρίς αυτές είναι αλήθεια πως η ζωή καθίσταται αγώνας δρόμου με τους δρομείς να πασχίζουν για την ικανοποίηση και εξισορρόπηση των πάντων. Πράγμα συνήθως αδύνατο για τα ανθρώπινα γούστα και δεδομένα.  Ενώ μεταξύ τους συχνά ανταγωνίζονται για την επικράτηση τους.
Read more

Πιάσε το χέρι μου… και πάμε!!

Πιάσε το χέρι μου… και πάμε!!

Θα φύγω. Μόνη, μαζί σου. Η επιλογή είναι δική σου. Θα κυνηγήσω όσα ονειρεύομαι και στην πορεία ίσως κατακτήσω άλλα που δε φανταζόμουν ποτέ. Θα μαζέψω τα λιθαράκια που κείτονται στο χώμα και θα τα συναρμολογήσω. Ίσως κάνω ένα βουνό από πέτρες, ίσως το οικοδόμημά μου καταπλήξει κι εμένα την ίδια, ίσως το σχήμα του θυμίζει τα σύννεφα, τα ταξιδιάρικά πουλιά. Το αγνοώ. Μα θα το προσπαθήσω. Read more

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Σαν ήμουν παιδί, αγαπούσα τον κόσμο του μύθου, μ’άρεσε να ακούω παραμύθια, για μυθικά τέρατα, δράκους, γενναίους και παράτολμους άνδρες που επιδιώκουν το αδύνατο ή το τουλάχιστον επικίνδυνο, για εξερευνητές που ο πόθος της απάντησης γι’αυτό το γιατί, τους οδήγησε πολύ μακριά, σε νέα σύνορα ή κάποτε, και στο τέλος των οποιωνδήποτε συνόρων …

Μα, περισσότερο, αγαπούσα τον ακαταμάχητα περίεργο, ριψοκίνδυνο και τυχοδιώκτη Οδυσσέα, που το πάθος του για περιπέτειες, η υπομονή και η επιμονή του, τον φέρνουν αντιμέτωπο με υπέρτερες προκλήσεις. Φανταζόμουν και ταυτιζόμουν, λοιπόν, με τον τρομερό Οδυσσέα, που πάλευε διαρκώς με τα θηριωδέστερα τέρατα και που, χάρη στην ευφυία του, κατόρθωνε να τα νικά .

Και ο Οδυσσέας ήμουν εγώ, ο Οδυσσέας μέσα μου, γιατί μέσα μου ζούσε ο ατρόμητος, γενναιόκαρδος ταξιδευτής, ο πολυμήχανος ναυαγός που δεν το έβαζε ποτέ του κάτω.. Read more

Μια σπίθα φτάνει…

Μια σπίθα φτάνει…

Το ξυπνητήρι ήχησε στις 7 το πρωί τόσο βαριεστημένα. Μια απλή καθημερινή μέρα είχε ξημερώσει αλλά σήμερα έκανε περισσότερο κρύο και ο ουρανός γκρίζος, συννεφιασμένος. Σίγουρα η μπόρα ήταν προ των πυλών. Η Λυδία τεντώθηκε για λίγο στο κρεβάτι της, σηκώθηκε και μέσα σε λίγα λεπτά η μυρωδιά του γαλλικού καφέ είχε πλημμυρίσει την κουζίνα. Αποφάσισε πως ήθελε  να δώσει λίγο χρώμα για να σπάσει αυτό το σκοτεινό χρώμα της ατμόσφαιρας. Φόρεσε το μπορντό πλεκτό της φόρεμα, τις ψηλές μαύρες μπότες της, ένα κραγιόν σχεδόν κόκκινο. Η δουλειά της στην βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου την περίμενε ορεξάτη. Έριξε ένα χαμόγελο στον καθρέφτη, κούμπωσε το ζεστό γκρι παλτό της και έτρεξε στο αυτοκίνητο. Read more

Η επιστροφή …

Η επιστροφή …

Και να λοιπόν που μετά από δέκα χρόνια φοιτητικής ζωής, καλοπέρασης, ξεγνοιασιάς, ανεξαρτησίας και ατελείωτων ξενυχτιών χωρίς να αναγκάζεσαι να  απαντάς σε ένα ακουστικό που ξεφωνίζει την ίδια μονότονη μαμαδίστικη ερώτηση στις τέσσερις τη νύχτα «Πού είσαι  τέτοια ώρα;» έρχεται η στιγμή που λόγω των συνθηκών αναγκάζεσαι να εγκαταλείψεις την πρωτεύουσα και να μαζέψεις τα μπογαλάκια σου για να επιστρέψεις στο πατρικό σου. Εκείνη τη στιγμή νιώθεις ότι ένα κεραμίδι από κάπου, κάπως, κάποτε πέφτει στο κεφάλι σου και εσύ δεν κρατάς ούτε καν ομπρέλα. Ουφ… και τώρα τι κάνω;;

Φαντάζομαι πως αυτή είναι μια κατάσταση που δεν την αντιμετώπισα μόνο εγώ αλλά και πολλοί άλλοι φοιτητές, που κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης,  αποφάσισαν με «βαριά καρδιά» να επιστρέψουν στα πατρικά τους σπίτια προκειμένου να μειωθούν τα έξοδα τους, να ανακουφίσουν οικονομικά τις οικογένειές τους και να αναζητήσουν επαγγελματική στέγη σε κάποια άλλη πόλη εκτός της πολυπληθής και «πολυάνεργης» πλέον Αθήνας αλλά τόσο μα τόσο πολύχρωμης και αβάσταχτα επιφορτισμένης με το χρέος της εκπλήρωσης των ονείρων μας. Read more

Προβληματισμός #7: Οι άνθρωποι του πηγαδιού

Προβληματισμός #7: Οι άνθρωποι του πηγαδιού

Οι παροιμίες, λένε, είναι το απόσταγμα της σοφίας ενός λαού. Πράγματι καταφέρνουν με λίγες λέξεις να δώσουν ένα μεγάλο μάθημα ζωής. Άκουσα πρόσφατα την εξής κινέζικη παροιμία «Όποιος κατοικεί σε πηγάδι λέει πως ο ουρανός είναι μικρός…»!, μια παροιμία που στριφογυρνάει τις τελευταίες μέρες στο μυαλό μου.

Πόσο εύστοχη παροιμία! Αν παρατηρήσουμε γύρω μας θα δούμε πως,τελικά, πολλοί άνθρωποι ζουν όντως στο δικό τους «πηγάδι»! Ένα πηγάδι που δύσκολα μπορεί να γκρεμιστεί, αφού είναι φτιαγμένο από υλικά πρώτης ποιότητας, όπως ατσάλινη ανασφάλεια, πέτρινο εγωισμό και λασπωμένες φοβίες… Read more

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

Ρουτίνα, υποχρεώσεις, δουλειά, λίγος ελεύθερος χρόνος και όλα αυτά σταθερά και ανελιππώς επαναλαμβανόμενα… Κάπως έτσι πάει η καθημερινότητα και κάπως έτσι προχωράει και η ζωή μας, χωρίς να λείπουν, βέβαια, τα μικρά μεν, ευχάριστα δε διαλείμματα. Και εκεί που ξεκλέβουμε λίγο πολύτιμο χρόνο μέσα στη μέρα ή όταν επιτέλους επιστρέφουμε στον καναπέ μας, από το μυαλό μας περνούν σκέψεις και επιθυμίες για το τι θέλουμε να κάνουμε και δεν προλαβαίνουμε, και κυρίως πως να εκμεταλλευτούμε τον λιγοστό αυτό πολύτιμο χρόνο ηρεμίας και χαλάρωσης. Αρκετοί θα σκεφτούν ότι η επιλογή είναι τόσο απλή όσο και προφανής…«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ» φωνάζει όλο μας το είναι. Εμείς όμως είμαστε εδώ για να σας υπενθυμίσουμε τέσσερις καλούς λόγους για να γεμίσετε τον κενό αυτό χρόνο με την ανάγνωση ενός άρθρου και να σας δώσουμε μερικά tips για να απολαύσετε τη διαδικασία ακόμα περισσότερο. Read more

Πιόνια πουλιά ξεγνοιασιά

Πιόνια πουλιά ξεγνοιασιά

Ως ένα από τα καλύτερα μέσα διασκέδασης, ψυχαγωγίας, διδακτισμού, το παιχνίδι αποτελεί αναπόσπαστη εσωτερική ανάγκη στη ζωή του ανθρώπου, προκειμένου αυτός να έχει μια υγιή ανάπτυξη και να κατανοήσει αρκούντως ικανοποιητικώς τον κόσμο που τον περιβάλλει. Από τις πρώτες επισημάνσεις του παιδαγωγού Φρέμπελ μέχρι τη σημερινή εποχή έχει κυλήσει πολύ νερό στο αυλάκι του κοινωνικού γίγνεσθαι, όμως κάποια πράγματα συνεχίζουν να υφίστανται ως αναγκαιότητες. Η προσωπικότητα όλων διαμορφώνεται και βελτιώνεται και μέσω αυτής της ατομικής ή ομαδικής δραστηριότητας, η οποία πλάθει ενσυνείδητες ατομικότητες και οργανώνει υγιείς συλλογικότητες. Read more

Ναι, είμαι γυναίκα

Ναι, είμαι γυναίκα

Μόδα, μόδα, μόδα… Ναι, το παραδέχομαι μου αρέσει το κομψό κι ωραίο ντύσιμο. Το απλό και ταυτόχρονα εξεζητημένο μα δεν έχω ούτε το χρόνο, ούτε τα χρήματα, ούτε την υπομονή. Βλέπω γυναίκες να ποζάρουν στα περιοδικά, στην τηλεόραση, στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης αψεγάδιαστες, περιποιημένες κι άθελά μου αναρωτιέμαι γιατί κάποιος δε μιλάει για τη γυναίκα της διπλανής πόρτας, την εργαζόμενη μάνα, την άνεργη μάνα, αυτή που καθημερινά προσφέρει ό,τι κι όσα μπορεί κι αντέχει  και είναι ΓΥΝΑΙΚΑ. Θέλει να αρέσει,  είναι φιλάρεσκη αλλά βάζει άλλες ανάγκες πάνω από το φαίνεσθαι που με τόση μανία προβάλλεται κι η αξία του υπερεκτιμάται. Read more