Ξενοδοχείο 5 αστέρων

Ξενοδοχείο 5 αστέρων

Άρχισα να μαζεύω τα πράγματά μου, να αδειάζω τις ντουλάπες μου, να γεμίζω τις βαλίτσες μου και τις άδειες κούτες που βρίσκονται στη μέση του δωματίου εδώ και μέρες, περιμένοντας καρτερικά μπορώ να πω, να γεμίσουν. Δεν έβρισκα τη δύναμη, για να μην πω το κουράγιο,να τις κλείσω,να τις σφραγίσω. Τις  προσπερνούσα αποφεύγοντας να τις κοιτάζω γιατί κάθε φορά που το έκανα τα μάτια μου γίνονταν υγρά και ασταθή.

Οι εικόνες έρχονταν με τρομερή ταχύτητα μπροστά στα μάτια μου αφήνοντάς με για μερικά δευτερόλεπτα ακίνητη στο δωμάτιο. Δεν έπαιρνα μυρωδιά το πότε το υγρό στα μάτια μου γινόταν ποτάμι και θύελλα. Περνούσαν οι ώρες και γω εκεί, κάτω στο πάτωμα να μαζεύω τα κομμάτια του παζλ για να κλείσει εντελώς ο κύκλος που πριν αρκετά χρόνια άνοιξε. Ομολογώ πως προσπάθησα πολύ μέχρι να αποφασίσω να τον κλείσω.

Κάθε φορά λοιπόν που ξεκλείδωνα την πόρτα εδώ και ένα μήνα περίπου ένιωθα την καρδιά μου να επεξεργάζεται κάθε γωνιά του σπιτιού σαν να ήταν κάτι ιδιαίτερο, κάτι ξεχωριστό, κάτι τόσο σημαντικό, κάτι που δεν είχα προσέξει, κάτι που τελικά είχε τόση αξία. Ακόμα και το ξεσκόνισμα μου φαινόταν ως κάτι μη φυσιολογικό. Αλλά αυτή η ώρα του ξεσκονίσματος ήταν νομίζω η πιο οδυνηρή, επειδή τα μάτια μου βούρκωναν συχνότερα (φυσικά,δεν ήταν από την σκόνη).  Read more

Πρωινό δίχως μουσική

Πρωινό δίχως μουσική

Ξυπνάς το πρωί και αχτίδες φωτός πέφτουν απαλά και τραγουδιστά πάνω στο κρεβάτι κι εσύ δε θες να σηκωθείς. Γυρνάς από την άλλη όμως η σκέψη του ότι πρέπει να αποχωριστείς το μαξιλάρι σου σε ακολουθεί και στο επόμενο όνειρο. Ήταν όντως όνειρο; Ανοίγεις απαλά και στιγμιαία τα μάτια σου και κοιτάζεις τον τοίχο. Αφίσες παντού, αγαπημένες συναυλίες και χοροί που έριξες δίχως να υπάρχει αύριο. Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο και θυμάσαι ότι είχες περάσει καλά εκείνη τη μέρα. Είχε πιεί λίγο παραπάνω, είχες μιλήσει πολύ και είχες καταπιεί όλη την αύρα του κόσμου γύρω σου. Είχες επικοινωνήσει δίχως να προσπαθήσεις. Αυτό θα πει στιγμή. Οι φίλοι σου γελούσαν μαζί σου που ήσουν τόσο χαρούμενη, μα ήταν κι αυτό κομμάτι της στιγμής. Του παρόντος-παρελθόντος. Read more

Μίλα μου για ενοχές…

Ενοχές; Ποιος μίλησε για ενοχές;

enoxes

Οι ενοχές λέει είναι μια συναισθηματική αντίδραση που προκύπτει όταν νιώθουμε ότι κάναμε κάτι ενάντια στους κανόνες που επιβάλλει ο κοινωνικός περίγυρος. Ο ποιος ; Μα ο κοινωνικός περίγυρος είναι αυτός που σου δημιουργεί τις ενοχές αυτός που σου επιβάλλει τα πρέπει και τα μην…και ποιος σου είπε ότι είναι σωστός. Ο κοινωνικός περίγυρος απλά προσπαθεί να σου επιβάλλει τoυς δικους του κανονες.

Δεν έχεις λόγο να νιώθεις ενοχές για τίποτα και για κανένα, όταν κάνεις κάτι, το κάνεις γιατί το θες.Ακόμα και αν είναι λάθος ξέρεις ότι και τον χρόνο να γυρίσεις πίσω πάλι θα το έκανες…δεν έχει σημασία τι είναι σωστό και τι είναι λάθος, τι πρέπει και τι δεν πρέπει.Αν θες να ζήσεις ελεύθερος,αν θες να ζησεις δηλαδή πρέπει να κάνεις αυτό που θέλεις, την στιγμή που το θέλει.Έτσι ωριμάζουμε … Read more

Γίνε Εσυ

Γίνε Εσυ

Καταιγισμός Προτύπων και ειδώλων σε: διαδίκτυο, εφημερίδες, περιοδικά, social media,τηλεόραση, ραδιόφωνο.
Παντού πρότυπα και είδωλα για να μοιάσεις σε κάποιον επιτακτικά και άμεσα με σκοπό να πάψεις να είσαι ο εαυτός σου,να γίνεις κάτι άλλο από αυτό που σου χάρισε η ζωή στην πρώτη σου ανάσα τη στιγμή που γεννήθηκες. Βλέπεις γύρω σου τόσα διαφορετικά στυλ, με στόχο να θέλεις να υϊοθετήσεις αναγκαστικά κάποιο χωρίς να δημιουργήσεις το δικό σου υποστηρίζοντας το. Πρέπει λες και ντε και σώνει να ακολούθησεις αυτό που λέει η μόδα και όχι να φτιάξεις εσύ τη δική σου.

Μας έμαθαν να απορρίπτουμε το διαφορετικό χάνοντας την αυτόνομη προσωπικότητα μας. Στερεότυπα που έχουν “κακό μάτι”, που δίδαξαν ότι αν είσαι αδύνατος -και όχι χοντρός- και μόνο θα κάνεις κάτι στη ζωή σου. Η εικόνα έγινε τρόπος ζωής τόσο σε σένα όσο και σε εκείνους που την καθορίζουν. Read more

Μη ζητάς το ιδανικό όταν μπορείς να το πλάσεις!

Μη ζητάς το ιδανικό όταν μπορείς να το πλάσεις!

Υπάρχουν ιδανικά; Ιδανικές σχέσεις, ιδανικοί φίλοι , ιδανικές οικογένειες… ιδανική ζωή; Μια αρνητική απάντηση  ίσως κατέστρεφε μια ολόκληρη κοσμοθεωρία. Ίσως πάλι και όχι. Νομίζω όμως πως η ζωή σε κάθε στιγμή της φροντίζει να μας δείχνει ξεκάθαρα πως τίποτα δεν υπάρχει σε ιδανική μορφή ή σχεδόν τίποτα. Κι αν κάτι φτάσει και γίνει τότε σίγουρα χρειάστηκε κοπιώδεις προσπάθειες. Read more

καλοκαίρι..summer…estate…Sommer…verano

καλοκαίρι..summer…estate…Sommer…verano

Όταν το φως του ήλιου και η λάμψη της θάλασσας συναντιούνται, τότε οφείλετε να ανταποκριθείτε στο κάλεσμα τους, να χαλαρώσετε και να παίξετε με τον εαυτό σας και τη διάθεση σας…

καλοκαίρι λοιπόν……

Ξαφνικά, ενώ τρέχω τρέχεις τρέχουμε, συνειδητοποιούμε ότι ήρθε το καλοκαίρι………

Εδώ και τόσα χρόνια (έχω αρχίσει να κρύβω το πόσα χρόνια/ λένε ότι οι γυναίκες πρέπει να κρύβουν τα χρόνια τους, ποτέ δε κατάλαβα το γιατί) θυμάμαι τον εαυτό μου να περιμένει το καλοκαίρι με τεράστια ανυπομονησία γιατί ήταν πάντα εποχή φυγής κι  ψυχικής ανάτασης. Εποχή για ξεκούραση, περισσότερο χρόνο με τους φίλους και λιγότερες έγνοιες.. Αυτές είναι πάντα οι σκέψεις για τις πρώτες μέρες του Ιουνίου και μετά το καλοκαίρι ερμηνεύεται ως πολύχρωμες εικόνες…ως δροσερά coctails….ως……...

Read more

Προβληματισμός #1: Η σπουδαιότητα της γνησιότητας

Προβληματισμός #1: Η σπουδαιότητα της γνησιότητας

Όσο η εποχή μας ή καλυτέρα οι άνθρωποι της αδιαφορούν για το ‘’είναι’’ και δίνουν τεραστία σημασία στο ‘’φαίνεσθαι’’, ξεχνούν το περιεχόμενο και πιστεύουν πως όλη η ουσία βρίσκεται στο περιτύλιγμα και ιδιαιτέρως στο καπιταλιστικό ‘’έχειν’’ , τόσο οι γενιές θα παρουσιάζονται ολοένα και πιο κούφιες ,πιο κενές. Όσο ακολουθούμε με μανία το ρεύμα της εποχής (σε ιδεολογίες ,συμπεριφορές ,τρόπους ένδυσης ,μόρφωσης κ.α.), όπως τα νεκρά ψάρια, τόσο θα μειώνουμε και θα υποτιμούμε την ίδια  μας την ύπαρξη μέρα με την μέρα . Read more

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Ο Οδυσσέας μέσα μου

Σαν ήμουν παιδί, αγαπούσα τον κόσμο του μύθου, μ’άρεσε να ακούω παραμύθια, για μυθικά τέρατα, δράκους, γενναίους και παράτολμους άνδρες που επιδιώκουν το αδύνατο ή το τουλάχιστον επικίνδυνο, για εξερευνητές που ο πόθος της απάντησης γι’αυτό το γιατί, τους οδήγησε πολύ μακριά, σε νέα σύνορα ή κάποτε, και στο τέλος των οποιωνδήποτε συνόρων …

Μα, περισσότερο, αγαπούσα τον ακαταμάχητα περίεργο, ριψοκίνδυνο και τυχοδιώκτη Οδυσσέα, που το πάθος του για περιπέτειες, η υπομονή και η επιμονή του, τον φέρνουν αντιμέτωπο με υπέρτερες προκλήσεις. Φανταζόμουν και ταυτιζόμουν, λοιπόν, με τον τρομερό Οδυσσέα, που πάλευε διαρκώς με τα θηριωδέστερα τέρατα και που, χάρη στην ευφυία του, κατόρθωνε να τα νικά .

Και ο Οδυσσέας ήμουν εγώ, ο Οδυσσέας μέσα μου, γιατί μέσα μου ζούσε ο ατρόμητος, γενναιόκαρδος ταξιδευτής, ο πολυμήχανος ναυαγός που δεν το έβαζε ποτέ του κάτω.. Read more

Ο ίλιγγος της άλλης όψης του καθρέφτη

Οιδίποδας ή το  Vertigo της ανθρώπινης ύπαρξης…

Οιδίπους Τύραννος

Τι να΄ναι αυτό που γνωρίζουμε, επιφανειακά παριστάνουμε πώς δεν το ξέρουμε,βαθιά μέσα μας όμως, διαλέγουμε έναν ρόλο που αποκαλύπτει τελικά πόσα γνωρίζουμε, χωρίς ωστόσο να επιθυμούμε ολοκληρωτικά τη γνώση; Το ασυνείδητο ή η αμφιθυμία της γνώσης: Το νόημα της ύπαρξης, μέσα από τη διαρκή ταλάντευση μεταξύ της ηθελημένης άγνοιας και της καλά κρυμμένης, σχεδόν απόκρυφης, γνώσης… Read more

Προτεραιότητά σου να είσαι εσύ!

προτεραιότητα
Μεγάλη η σπουδαιότητα των προτεραιοτήτων της ζωής μας. Δεν υπάρχει πλαίσιο ζωής και καθημερινής τριβής δίχως ιεραρχικό σύστημα προτεραιοτήτων που τηρούνται πιστά. Θέτουμε προτεραιότητες σε ήθη, αξίες, ενδιαφέροντα , ανθρώπους. Θυσιάζουμε και θυσιαζόμαστε για εκείνες ολόκληροι. Είτε τις επιλέξαμε λιγότερο άμεσα είτε περισσότερο. Και φυσικά τις υπερασπιζόμαστε μέχρι τελικής πτώσεως.

Χωρίς αυτές είναι αλήθεια πως η ζωή καθίσταται αγώνας δρόμου με τους δρομείς να πασχίζουν για την ικανοποίηση και εξισορρόπηση των πάντων. Πράγμα συνήθως αδύνατο για τα ανθρώπινα γούστα και δεδομένα.  Ενώ μεταξύ τους συχνά ανταγωνίζονται για την επικράτηση τους. Read more