ΔΙΣΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΜΕ

ΔΙΣΑΚΙ ΚΑΙ ΠΑΜΕ

Πόσες φορές δεν έχει τύχει σε όλους μας να βρισκόμαστε σε μια κατάσταση, όπου στιγμιαία χάνουμε την επαφή με τον περιβάλλοντα χώρο και μεταφερόμαστε σε έναν άλλον κόσμο, έναν κόσμο επιθυμητό, δίχως σκοτούρες και έγνοιες, δίχως υποχρεώσεις και άγχος, με αγαπημένα πρόσωπα και ιδεατές καταστάσεις. Ακόμη και η ξαφνική αφύπνιση του μυαλού και η υπενθύμιση ότι κάτι πρέπει να γίνει άμεσα και ας είναι και υποχρέωση, μπορεί να ενταχθεί σε αυτή την κατηγορία ονειροπόλησης. Και πάντοτε η αντίδραση των γύρω μας είναι η ίδια, με μια απορία που θα μπορούσε να θεωρηθεί προεπιλεγμένη και μοναδικά ταιριαστή για την περίσταση. Ομως τότε το ‘’ πού ταξιδεύεις’’ μετατρέπεται στο εισιτήριο της επιστροφής και επαναφέρει τον ταξιδευτή στην τάξη, στο σημείο εκκίνησής του, στη ρουτίνα του. Read more

Βαρύτητα …

Βαρύτητα …

Το φθινόπωρο τον βρήκε να πρέπει να διαχειριστεί επίπονους αποχωρισμούς και μεγάλο φόρτο εργασίας. Πλέον μπαίνοντας στην καρδιά του χειμώνα νόμιζε πως είχε αρχίσει να τακτοποιεί κάποια πράγματα μέσα και έξω του. Λάθος. Αρχές Μάρτη ένα κυνικά ευγενικό υπόμνημα γνωστοποιούσε την απόλυσή του.

Άσε την ζωή να σε εκπλήξει τού είχε πει λίγο πριν μπει στο στενό ασανσέρ και η βαρύτητα την πάρει μακριά του για πάντα.

Η βαρύτητα. Αυτή η πουτάνα φταίει για όλα, γύρισε και είπε στον σκύλο του που κοιτούσε μελαγχολικά. Δεν κατάλαβε και πολλά, λούφαξε στην γωνία του μασουλώντας μια κάλτσα. Ήταν καλή περίπτωση, την συμπαθούσαν και οι δυο γιατί τους έκανε να νιώθουν καλά με τον εαυτό τους. Με αυτό που ήταν πραγματικά και όχι με αυτό που θα ήθελαν οι άλλοι να είναι. Δηλαδή ένα χαζοχαρούμενο σκυλί και ένας ηλίθιος, βολικός νέος. Όχι. Ήταν περιπτώσεις δύσκολες και το γνώριζαν εκατέρωθεν. Read more

Οι ουρανοί είναι μέσα σου…

Οι ουρανοί είναι μέσα σου…

Εν όψει της νέας σχολικής χρονιάς σκέφτηκα να μοιραστώ με την παρέα των freeminds μία σημαντική για μένα φράση που κουβαλώ από τα μαθητικά μου χρόνια, τα οποία, παρεμπιπτόντως, έχω την τύχη να θυμάμαι με αγάπη και νοσταλγία, συμφωνώντας απόλυτα με την Άννα Βίσση, αφού «τα μαθητικά τα χρόνια δεν τ’ αλλάζω με τίποτα»!

«Οι ουρανοί είναι μέσα σου…», αυτή είναι η μικρή αλλά θαυματουργή πρόταση, γραμμένη σ’ ένα διακοσμητικό μήλο, δώρο της φιλολόγου μου στο λύκειο με αφορμή την συμμετοχή μου σ’ έναν μαθητικό διαγωνισμό. Την θεωρώ θαυματουργή, επειδή, αν και σύντομη, πολλές φορές έχει φωτίσει στη ζωή μου εκείνες τις μέρες που, μολονότι έξω έχει λιακάδα, αυτές παραμένουν μουντές. Read more

Μειδίαμα το ισχυρόν

Μειδίαμα το ισχυρόν

Σύμφωνα με επιστημονικές παρατηρήσεις χρειάζεται η συνεργασία ενός μεγάλου αριθμού μυών, προκειμένου το ανθρώπινο πρόσωπο να καταφέρει να σχηματίσει ένα υποτυπώδες χαμόγελο στην περιοχή του στόματος. Από ένα σκαστό γελάκι μέχρι ένα τεράστιο χαμόγελο μέχρι τα αφτιά, είτε με τη συνοδεία ή την απουσία γέλιου, ένα χαμόγελο βρίσκεται πάντοτε στα χείλη των ανθρώπων με την κατάλληλη ευκαιρία. Η αφορμή μπορεί να είναι κάτι, φαινομενικά, ασήμαντο ή κάτι που μας εξάπτει το ενδιαφέρον και μας προκαλεί έντονα συναισθήματα χαράς και ευεξίας. Σε οποιαδήποτε περίπτωση αφηνόμαστε στο σχηματισμό του, ο οποίος υποδηλώνει, είτε έμμεσα είτε άμεσα, την ευφορία μας.

Γιατί όμως έμμεσα θα αναρωτιόταν κανείς; Η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι απρόβλεπτη. Με το πέρασμα των χρόνων και την ανάπτυξη και τη διαμόρφωση, ανάλογα με τις κοινωνικές συνθήκες και τις βιολογικές ανάγκες του περιβάλλοντος χώρου και η συμπεριφορά μας αλλάζει απέναντι σε πρόσωπα και καταστάσεις. Εξετάζουμε, ασυναίσθητα, τον εσωτερικό μας κόσμο, προσαρμοζόμαστε στα όποια δεδομένα, είτε με πλήρη επιτυχία είτε με δυσκολία και τιθασεύουμε το είναι μας, με στόχο την πιο συμφέρουσα, για κάποιους, όχι για όλους, λειτουργικότητά του. Ετσι ο άνθρωπος μαθαίνει να υποκρίνεται και μέσα σε αυτήν τη δίνη της συναισθηματικής καταπίεσης παρασέρνει και το τελευταίο οχυρό της ειλικρίνειάς του. Προσθέτει χαλινούς στο χαμόγελο και το ετεροκατευθύνει όπου αυτός το κρίνει σκόπιμο. Η αλήθεια σβήνει από το στόμα του και πλέον φαντάζει όπως το ανδροειδές Τ-800, το οποίο μόνον αμηχανία προκαλούσε με την κάθε απόπειρα γέλωτος στο μικρό προστατευόμενό του.

Read more

10 λόγοι που αγαπάμε το Φθινόπωρο …

10 λόγοι που αγαπάμε το Φθινόπωρο …

Σεπτέμβρης και ήδη επιστρέψαμε στη ρουτίνα μας.. Κάποιοι αναπολούν το καλοκαιράκι, άλλοι γκρινιάζουν για την εξεταστική και άλλοι παραπονιούνται για το πρωινό ξύπνημα πριν τη δουλεία!! 

Ας σταματήσουμε όμως να μιζεριάζουμε και ας απολαύσουμε το φθινόπωρο όπως του αρμόζει!! Ένα φθινόπωρο γεμάτο συναισθήματα, ένταση, χρώματα και νοσταλγία… 

 Να γιατί σαν freeminds αγαπάμε το φθινόπωρο….
Read more

Ένα Κάστρο για την σελήνη…

Ένα Κάστρο για την σελήνη…

Τα τελευταία χρόνια, κάθε τέλος καλοκαιριού, η αυγουστιάτικη πανσέληνος γίνεται η πρωταγωνίστρια διαφόρων εκδηλώσεων σε μέρη της Ελλάδας. Έτσι και φέτος, μία αυγουστιάτικη, ερωτική, πανσέληνη νύχτα δεν παρέλειψε ν’  αγκαλιάσει  μία από τις πλέον ερωτικές πόλεις του κόσμου, την Θεσσαλονίκη φυσικά,  αποχαιρετώντας  σιγά σιγά το φετινό καλοκαίρι.

Σε αυτόν το αποχαιρετισμό, ήθελα να είμαι κι εγώ παρούσα κι έτσι πήρα τον δρόμο για την Άνω πόλη και τα Κάστρα. Κατηφόρισα σ’ ένα δρομάκι ανάμεσα σε πλήθος κόσμου, που είχε μαζευτεί εκεί για τον ίδιο λόγο αλλά και για να γιορτάσει και να θαυμάσει την τελευταία καλοκαιρινή πανσέληνο για το 2018, υπό τον ήχο αγαπημένων παλιών και νέων  λαϊκών τραγουδιών.

Κάποια στιγμή στάθηκα για να χαζέψω τον κόσμο που καθόταν ψηλά, στις γωνιές και τα σκαλιά των τειχών, που ύψωσε η Ιστορία και τώρα θρέφονται  με το φως του φεγγαριού και τα φιλιά των ερωτευμένων. Read more

Όταν είναι ήδη Σεπτέμβρης…

Όταν είναι ήδη Σεπτέμβρης…

Συνήθως ο Σεπτέμβρης σημαίνει δύο πράγματα για τους περισσότερους ανθρώπους : το τέλος του καλοκαιριού αφενός, την αρχή της νέας σεζόν  τόσο σε επίπεδο επαγγελματικό όσο και σε επίπεδο υποχρεώσεων αφετέρου. Και στις δύο περιπτώσεις ο Σεπτέμβριος αφήνει πίσω στιγμές χαλάρωσης και ξενοιασιάς και γεμίζει την καθημερινότητα των περισσότερων ανθρώπων με μια δόση νοσταλγίας για το καλοκαιράκι που έφυγε και μια δόση μελαγχολίας για τη ρουτίνα που επανέρχεται.
Read more

School’s out_

School’s out_

Eίναι αυτή η βδομάδα που θυμήθηκες το σχολείο. Στη γειτονιά τα παιδάκια που μένουν δίπλα σου σε κάνουν να το ζήσεις την πρώτη τους μέρα. Θες να κοιμηθείς λίγο παραπάνω. Αλλάζεις πλευρό.

Βγαίνεις έξω βράδυ για μια βόλτα στο κέντρο. Συναντάς παλιούς σου συμμαθητές που έχετε να μιλήσετε τουλάχιστον ένα χρόνο. Τι σου συμβαίνει; Η κατάρα του σχολείου έρχεται να σε καταστρέψει, σκέφτεσαι. Όμως κάτσε, ήταν και ένα ωραίο χαμόγελο και μια αίσθηση χαράς όταν είδες τα πρόσωπα αυτά. Ανήκουν στο μαθητικό σου παρελθόν, που θες δε θες το ξαναζείς αυτές τις μέρες.

Σιχαίνομαι τα σχολικά. Πάντα μύριζαν σχολείο. Δε μου άρεσε η αίσθηση του άγχους των  πρώτων ημερών και άγχος για το άγχος. Δε νομίζω πως μου άρεσε ποτέ το σχολείο, ειδικά τον τελευταίο χρόνο του. Στη κηδεία του είχα ντυθεί στα κόκκινα, για να κάνω τη διαφορά. Read more

Επιστροφή στο φυτώριο

Επιστροφή στο φυτώριο

Καθώς πλησιάζει η ώρα της έναρξης της νέας σχολικής χρονιάς τα συμπτώματα της “μαθητικής γρίπης” κάνουν την επανεμφάνισή τους: αρνητική διάθεση, εφίδρωση, ανυπομονησία, αμηχανία, ανησυχία για ο,τιδήποτε προκύψει, σε λίγες περιπτώσεις χαρά και ευτυχία και στο βάθος … κήπος. Ενα μεγάλο, χτιστό περιβόλι, το οποίο αναμένει τις νέες φουρνιές των φυτών και αναλαμβάνει την περιποίησή τους, συνυπολογίζοντας φυσικά και τα παλαιότερα άνθη.

Read more

Σεπτέμβρη εσύ είσαι;

Σεπτέμβρη εσύ είσαι;

Το έχεις και εσύ αυτό;
Αυτό.. που κάθε Σεπτέμβρη βάζεις καινούριους στόχους, τακτοποιείς το σπίτι, κάνεις ξεκαθάρισμα στα προσωπικά σου αντικείμενα και γενικό ξεκαθάρισμα στη ζωή σου…
Όλα ξεκινάνε με μια τακτοποίηση στη ντουλάπα, με το ξεκαθάρισμα των καλοκαιρινών και των χειμωνιάτικων ρούχων, με την εκτύπωση των καλοκαιρινών φωτογραφιών και τη διακόσμηση  τους και καταλήγουν σε μία λίστα με στόχους για την νέα σεζόν.. Read more