Ταξιδεύοντας στο τώρα

Ταξιδεύοντας στο τώρα

Τα ταξίδια μας έχουμε μάθει να τα χωράμε σε μικρές ή μεγάλες βαλίτσες, να τα συνδυάζουμε με χαμόγελα και αποχαιρετισμούς, με απομακρυσμένους προορισμούς και κενές θέσεις άγνωστων συνοδοιπόρων. 

Πολλές φορές όμως τα σημαντικότερα ταξίδια συμβαίνουν μέσα από τις λέξεις, διαβάζοντας σκέψεις ανθρώπων, χωρίς καμία πρακτική μετακίνηση, ένα ταξίδι στο τώρα με μόνο επιβάτη εσένα, ένα δώρο από σένα για σένα.  Read more

ΙΔΑΝΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ…ΥΠΑΡΧΟΥΝ;

ΙΔΑΝΙΚΕΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ…ΥΠΑΡΧΟΥΝ;

Κατηγορία 1η : Διακοπές με την παρέα. Αποτελούν βασικό θέμα συζήτησης κάθε φορά που η παρέα θα βρεθεί (σταθερά και ανελλιπώς από Σεπτέμβρη μέχρι και αρχές Ιουνίου) και φυσικά το πλάνο και η οργάνωση τους κατέχουν πρωταρχική θέση στην καθημερινή ατζέντα. Είναι λοιπόν οι διακοπές που ξεκινούν με τη διάθεση στα ύψη, με γέλια, με όρεξη, με τραγούδια, με αστεία (ενίοτε και με μια δόση ελάχιστης γκρίνιας μέχρι να συντονιστεί όλη η ομάδα) και εκείνες φυσικά που σε όλη τη διάρκεια τους συνοδεύονται από ατελείωτες ώρες στη θάλασσα και στον ήλιο, ουζάκι σε ταβερνάκια το μεσημέρι ίσα για να μαζέψεις λίγο δυνάμεις και ξενύχτια είτε σε μπαράκια είτε στην αμμουδιά με φωτιά και μπύρα. Είναι οι διακοπές που γεμίζουν τουλάχιστον τρία φωτογραφικά άλμπουμ κάθε καλοκαίρι. Τι χρειάζεσαι γι’ αυτές τις διακοπές; Διάθεση, κέφι, χαμόγελο και αυθορμητισμό καθώς εδώ δε χωρούν ούτε το ρολόι σου ούτε χρονοδιάγραμμα και πρόγραμμα! Αφέσου, χαλάρωσε και απόλαυσε τες! Read more

Οι άνθρωποι που φέυγουν

Οι άνθρωποι που φέυγουν

Είμαι εδώ και μπορώ και σου γράφω και αναπνέω και γελάω και κλαίω και πονώ και  «ματώνω» .  Μέρες ηλιόλουστες και συννεφιασμένες , θάλασσες ήρεμες και ανταριασμένες,  χαρά και  λύπη, μαύρο και άσπρο όπως και να ‘χει, σε όποια συνθήκη,  είμαι εδώ και μπορώ και  σου γράφω …..

Μη νομίζεις, είμαι και γω από τους ανθρώπους σαν και εσένα,  που χάνονται στις σκέψεις , στα άγχη, στα ανούσια, στα πράγματα τα ευτελή.  Μα κοίτα να δεις μέχρι και γω συνειδητοποίησα ότι είμαι εδώ και μπορώ και σου γράφω . Read more

Ανθρώπινες (κατα) σχέσεις

Ανθρώπινες (κατα) σχέσεις

Μεγαλώνεις…  και μαζί σου μεγαλώνει και ο κύκλος των ανθρώπων με τους οποίους σε δένουν είτε πολλά είτε λίγα και γίνονται τελικά κομμάτια του πάζλ της ζωής σου.

Έτσι, πέρα από τον πυρήνα της οικογένειας σου, αρχίζεις και χτίζεις ανθρώπινες σχέσεις, φιλικές, συντροφικές, συζυγικές,   οι οποίες  άλλοτε γίνονται το στέρεο  καταφύγιό σου και είναι αυτό που αντέχει σε κάθε αντίξοη συνθήκη, ενώ άλλες φορές  γίνονται  μια αόρατη, βαριά αλυσίδα γύρω από το πόδι σου που, αν δεν σε τραβήξει στον πάτο, σίγουρα θα σου αφήσει σημάδι βαθύ. Βέβαια, ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις εξ αρχής την εξέλιξη μιας  οποιασδήποτε σχέσης.  Το ανθρώπινο σε αυτή την περίπτωση, θεωρώ πως θα μπορούσε να ταυτιστεί με την έννοια του μετέωρου! Read more

Η επιστροφή …

Η επιστροφή …

Και να λοιπόν που μετά από δέκα χρόνια φοιτητικής ζωής, καλοπέρασης, ξεγνοιασιάς, ανεξαρτησίας και ατελείωτων ξενυχτιών χωρίς να αναγκάζεσαι να  απαντάς σε ένα ακουστικό που ξεφωνίζει την ίδια μονότονη μαμαδίστικη ερώτηση στις τέσσερις τη νύχτα «Πού είσαι  τέτοια ώρα;» έρχεται η στιγμή που λόγω των συνθηκών αναγκάζεσαι να εγκαταλείψεις την πρωτεύουσα και να μαζέψεις τα μπογαλάκια σου για να επιστρέψεις στο πατρικό σου. Εκείνη τη στιγμή νιώθεις ότι ένα κεραμίδι από κάπου, κάπως, κάποτε πέφτει στο κεφάλι σου και εσύ δεν κρατάς ούτε καν ομπρέλα. Ουφ… και τώρα τι κάνω;;

Φαντάζομαι πως αυτή είναι μια κατάσταση που δεν την αντιμετώπισα μόνο εγώ αλλά και πολλοί άλλοι φοιτητές, που κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης,  αποφάσισαν με «βαριά καρδιά» να επιστρέψουν στα πατρικά τους σπίτια προκειμένου να μειωθούν τα έξοδα τους, να ανακουφίσουν οικονομικά τις οικογένειές τους και να αναζητήσουν επαγγελματική στέγη σε κάποια άλλη πόλη εκτός της πολυπληθής και «πολυάνεργης» πλέον Αθήνας αλλά τόσο μα τόσο πολύχρωμης και αβάσταχτα επιφορτισμένης με το χρέος της εκπλήρωσης των ονείρων μας. Read more

Η ζωή μια αστραπή…

Η ζωή μια αστραπή…

Έχοντας διαβάσει ή ακούσει όλοι μας λίγο πολύ γνωστά αποφθέγματα σπουδαίων ποιητών, μπορώ να εκφράσω με βεβαιότητα την πεποίθηση πως η παραπάνω φράση με την οποία τιτλοφορείται το παρόν άρθρο, αποπνέει μια αισιοδοξία και μπορεί να γίνει μότο ζωής για όλους μας. Ζούμε σε μια εποχή που ο καθένας αντιμετωπίζει κάθε είδους προβλήματα, προσωπικά, ψυχολογικά, οικονομικά,κοινωνικά και όλα συνδέονται μεταξύ τους σαν ένας φαύλος κύκλος που ολοένα και μεγαλώνει. Δεν είναι σκοπός μου να μιλήσω για τα αίτια που οδηγούν σε αυτήν την κατάσταση, ούτε και για τις ζοφερές ενίοτε συνέπειές της. Ο ρόλος που επιθυμώ να έχω είναι να αφυπνίσω την κουρασμένη και ίσως υποτονική εσωτερική δύναμη του καθενός, το χαμένο υγιή του εγωισμό, την ανύπαρκτη ενδεχομένως αυτοπεποίθησή του και να σας πείσω πως πρέπει να πιστέψουμε στον εαυτό μας και να κυνηγήσουμε τα όνειρα και τους στόχους μας. Η ζωή είναι σύντομη για να αναλώνεται μόνο στις δυσκολίες και τα προβλήματα. Έχουμε έρθει στον κόσμο με μία και μοναδική ευκαιρία να αξιοποιήσουμε κάθε στιγμή και κάθε δυνατότητα για να πετύχουμε ο,τι μας κάνει ευτυχισμένους, ο,τι μας χαρίζει ένα αληθινό και πηγαίο χαμόγελο. Read more

..δεν έχει happy end….

..δεν έχει happy end….

Ακόμα και τώρα, δεν μπορώ να θυμηθώ την αρχή αυτής της πτώσης.. Ποιο απ’ όλα της τα πρόσωπα ήταν ­εκείνο που με τρόμαζε; Ποιο, τελικά, αγάπησα; Τι ήταν αυτό που με έκανε να δω σε ένα λεπτό  τη ζωή να περνάει μπροστά από τα μάτια μου….και να φωνάξω..να ουρλιάξω…και να ξυπνήσω από το λήθαργο που μου επέβαλα…..

Ψίθυρος ήταν, μα έγινε κραυγή….. Read more

Τι δεν μου έλειψε στην καραντίνα!

Τι δεν μου έλειψε στην καραντίνα!

Επανερχόμαστε σιγά σιγά στην κανονικότητα της προ-κορονοϊού εποχής, πατώντας διστακτικά ακόμα στα χνάρια που άφησαν οι αγαπημένες μας συνήθειες αλλά και οι καθημερινές μας υποχρεώσεις πριν τον εγκλεισμό στο σπίτι. Read more

Μίλα μου για ενοχές…

Μίλα μου για ενοχές…

Ενοχές; Ποιος μίλησε για ενοχές;

Οι ενοχές λέει είναι μια συναισθηματική αντίδραση που προκύπτει όταν νιώθουμε ότι κάναμε κάτι ενάντια στους κανόνες που επιβάλλει ο κοινωνικός περίγυρος. Ο ποιος ; Μα ο κοινωνικός περίγυρος είναι αυτός που σου δημιουργεί τις ενοχές αυτός που σου επιβάλλει τα πρέπει και τα μην…και ποιος σου είπε ότι είναι σωστός. Ο κοινωνικός περίγυρος απλά προσπαθεί να σου επιβάλλει τoυς δικους του κανονες. Read more

Η αυλή με τις μυρωδιές

Η αυλή με τις μυρωδιές

Η καραντίνα ήταν το κερασάκι στην τούρτα σε μια σειρά από άγχη και δυσκολίες. Δε λέω, ποιος άνθρωπος σήμερα ζει σε απόλυτα ήρεμη κατάσταση, έχοντας λύσει τα προβλήματά του. Οπότε, δεν είναι μόνο δικό μου προνόμιο να φορτώνομαι έξτρα βάρος με τις τελευταίες εξελίξεις. Read more