Ποιος φοβάται τα Χριστούγεννα;

Ποιος φοβάται τα Χριστούγεννα;

Οι μέρες κυλούν γρήγορα και ήδη καταστήματα και δρόμοι  στολίστηκαν Χριστουγεννιάτικα, με λαμπερά, πολύχρωμα φωτάκια, δέντρα με φωτεινά στολίδια και ντυμένοι  Άι- Βασίληδες με τις κατακόκκινες στολές τους και τα γραφικά χο-χο-χο να ξεχειλίζουν από το στόμα τους. Τα παιδάκια βιώνουν αυτή τη μαγεία των ημερών με όλα τα πατροπαράδοτα έθιμα, το στολισμό του δέντρου, το φούρνισμα των γλυκών, κουραμπιέδων και μελομακάρονων και βέβαια το πολυπόθητο γράμμα στον Άγιο Βασίλη που θα αφήσει ανήμερα των Χριστουγέννων το δώρο που του έχει ζητηθεί κάτω από το δέντρο.

Τα Χριστούγεννα είναι καθαρά μια περίοδος που επιτρέπει την υπερβολή, την καταναλωτική μανία, την ανάγκη να ξεδώσουμε και να γίνουμε όλοι λίγο-πολύ παιδιά και να βυθιστούμε στη μαγεία τους. Είναι μια γιορτή κυρίως οικογενειακή, που σηματοδοτεί τη θαλπωρή της οικογένειας, τη ζεστασιά ενός γεύματος με όλα τα αγαπημένα πρόσωπα γύρω από το γιορτινό τραπέζι, την αγάπη, τη συντροφικότητα, την ανάγκη να πιστέψεις στο πνεύμα των Χριστουγέννων και στη δύναμή του να πραγματοποιήσει ακόμα και τις πιο ενδόμυχες επιθυμίες σου. Read more

Μα γιατί γράφω;

Μα γιατί γράφω;

Είναι φορές που νιώθεις να πνίγεσαι. Που οι τοίχοι σε περικλείουν ασφυκτικά και περιορίζουν το σώμα και το μυαλό σου∙ που τα καθημερινά ζητήματα μοιάζουν τόσο φορτικά και ανούσια, που δεν αντέχεις  να ασχολείσαι πια με αυτά. Υπάρχουν στιγμές που βυθίζεσαι στη σιωπή σε έναν κόσμο που ποτέ δε σωπαίνει. Ξέρεις τον εαυτό σου καλύτερα από τον καθένα. Ξέρεις, λοιπόν, πως ήρθε η στιγμή να γράψεις.

Αν έρθει κάποτε η ώρα να κάνω τον απολογισμό της ζωής μου, θα σου πω σίγουρα ότι διάβασα και έγραψα τόσο πολύ που ο δείκτης του χεριού μου έχει αποκτήσει ένα βαθούλωμα με κλίση προς τα μέσα. Αλήθεια. Και τώρα που το παρατηρώ, μάλλον έχω δώσει και σχήμα στα πλήκτρα που ο ήχος τους έχει γίνει η μόνιμη νυχτερινή συντροφιά μου. Η διαδικασία της γραφής πάντα έβγαινε αβίαστα από μέσα μου, κακά τα ψέματα. Όταν κάτι με ενοχλούσε, το αποτύπωνα σχεδόν αυτόματα. Το γείωνα, το ανέλυα, του έδινα μορφή και σχήμα, μέχρι που το ήλεγχα απόλυτα και δεν το άφηνα να με εξουσιάσει. Read more

Πολύ επιτυχημένοι, πόσο ευτυχισμένοι;

Πολύ επιτυχημένοι, πόσο ευτυχισμένοι;

Η σύγχρονη εποχή θέλει ανθρώπους επιτυχημένους με γοητεία και αίγλη, με κοσμικές συνήθειες και ελαφρές συμπεριφορές, ηθικά ασύστολους και επαγγελματικά αμείλικτα κυρίαρχους. Παράλληλα οι επιτυχημένοι είναι απαραίτητα οξυδερκείς και ταλαντούχοι , που πάντα και παντού ελίσσονται και εξελίσσονται.

Φυσικά, η μεγαλύτερη επιτυχία τους έγκειται στην οικονομική τους καταξίωση, εφόσον ζουν και δρουν σε μία αρρωστημένα υλιστική κοινωνία, όπου τα χρήματα βασιλεύουν και οι θεράποντές τους ευημερούν και αποθεώνονται. Read more

Η αφόρητη ησυχία της νύχτας μου προκαλεί δυσφορία

Η αφόρητη ησυχία της νύχτας μου προκαλεί δυσφορία

Η αφόρητη ησυχία της νύχτας μου προκαλεί δυσφορία. Το μυαλό μου αρνείται να σωπάσει. Στριφογυρίζω. Κλείνω τα μάτια μα δεν μπορώ να ξεκουραστώ. Τα ανοίγω, τα κλείνω, τα ξανανοίγω. Αυτό το περίεργο όνειρο τάραξε τις αισθήσεις μου, προκάλεσε την καρδιά μου να χτυπήσει πιο δυνατά. Παρέμεινα μουδιασμένη με τα μάτια μου ανοιχτά κοιτάζοντας το φως που έπεφτε από το παράθυρο στον καθρέφτη του δωματίου μου.

«Μα τι όνειρο» σκέφτηκα σχεδόν δυνατά. Read more

Ο ίλιγγος της άλλης όψης του καθρέφτη

Ο ίλιγγος της άλλης όψης του καθρέφτη

Οιδίποδας ή το  Vertigo της ανθρώπινης ύπαρξης…

Τι να΄ναι αυτό που γνωρίζουμε, επιφανειακά παριστάνουμε πώς δεν το ξέρουμε,βαθιά μέσα μας όμως, διαλέγουμε έναν ρόλο που αποκαλύπτει τελικά πόσα γνωρίζουμε, χωρίς ωστόσο να επιθυμούμε ολοκληρωτικά τη γνώση; Το ασυνείδητο ή η αμφιθυμία της γνώσης: Το νόημα της ύπαρξης, μέσα από τη διαρκή ταλάντευση μεταξύ της ηθελημένης άγνοιας και της καλά κρυμμένης, σχεδόν απόκρυφης, γνώσης…

Read more

Το ταξίδι τελικά έχει σημασία

Το ταξίδι τελικά έχει σημασία

Τι είναι άραγε η γαλήνη, η αγάπη, η ευτυχία και η συντροφικότητα; Λέξεις που ξεφυλλίζοντας τις σελίδες ενός παλιού λεξικού διαπιστώνουμε ότι είναι όσο απλά δομένες που η καρδιά κτυπάει αλλιώς στον ήχο κάθε όρου. Και όμως όσο και να χτυπάει η καρδιά, η ψυχή ποναει , τα μάτια δακρύζουν , ένα τεράστιο χαμόγελο ευχαριστίας και νοσταλγίας σκάει στα χείλη. Στο μυαλό τριγυρνάμε σαν σκιές φιγούρες ανθρώπων που μαζί τους μοιραστήκαμε στιγμές ζωής, στιγμές που το σώμα αισθάνεται ζωντανό και η ανάσα είναι γεμάτη από πνοή.

Read more

Δώσε σημασία

Δώσε σημασία

Μεγαλώνοντας αρχίζεις να μετράς απώλειες. Ξεφυλλίζεις παλιά άλμπουμ κι εντοπίζεις ανθρώπους που δεν είναι πλέον κοντά σου. Αναπολείς στιγμές, συναισθήματα, εκφράσεις κι άλλοτε χαμογελάς νοσταλγικά, άλλοτε ένα δάκρυ κυλά στο μάγουλο.

Συνειδητοποιείς πως ο χρόνος τρέχει. Ανελέητα. Κι εσύ τρέχεις να προλάβεις όσα ονειρεύεσαι κι όσα, δυστυχώς, σου επιβάλλουν. Και μέσα στον πανικό αδιαφορείς για εκείνα τα μικρά και σημαντικά που λέγαμε. Εργάζεσαι όλη μέρα για να έχεις χρήματα για τα απαραίτητα, για τα έξοδα, για τις μικρές πολυτέλειες που ίσως επιτρέπεις στον εαυτό σου. Βλέπεις δυο μάτια να σε κοιτάν. Έρχεσαι το βράδυ κουρασμένος, τους χαρίζεις το περίσσευμα της ενέργειάς σου κι αυτά αδημονούν να ξυπνήσουν το πρωί και να είσαι δίπλα τους, θέλουν να κλέψουν λίγο από το χρόνο σου. Να παίξουν, να γελάσουν, να ανταλλάξουν αγκαλιές και φιλιά. Τα παιδιά ξέρουν. Οι μεγάλοι ξεχνούν. Άθελά τους, αλλά ξεχνούν. Read more

«Ηθοποιός.. σημαίνει φώς;»

«Ηθοποιός.. σημαίνει φώς;»

Στοπ. Η αυλαία κλείνει. Οι κόκκινες κουρτίνες πέφτουν μαλακά όμως οριστικά. Η εικόνα σβήνει από το μυαλό και έρχεται το τέλος.

Χειροκρότημα.

Πολλοί λένε «Ηθοποιός σημαίνει φως» και εκεί νομίζουν πως περιέχεται όλη η σημασία της λέξης. Μιαν απλή φράση για να περιγράψεις έναν ηθοποιό. Έναν άνθρωπο, έναν χαρακτήρα. Μια ματιά, μιαν ανάσα.

Read more

Σήματα χαράς

Σήματα χαράς

Η γλώσσα, αυτό το επικοινωνιακό εργαλείο, προϊόν διαφόρων συμβάσεων, διαφεντεύει τις σκέψεις μας, τις θέτει σε μια σειρά και τις σπρώχνει από το σκοτάδι της ανυπαρξίας στο φως της ύπαρξης, μέσω των συμβόλων. Είναι γεγονός ότι οι επικοινωνιακοί κώδικες μένουν σταθεροί ως προς τη δομή τους, όμως στην περίπτωση της συμβολοποίησής τους απαντούνται σε πάμπολες ποικιλίες ανά τους αιώνες. Πάρα όλα αυτά κάποιες βασικές σταθερές, όπως η γλώσσα του σώματος ή η μουσική, παραμένουν αναλλοίωτες και διαχρονικές. Ο άνθρωπος κατάφερε να δαμάσει ορθότερα τη σκέψη του και να εξωτερικεύσει τα εσώψυχά του, προκειμένου να γίνει πιο κατανοητός και να απομακρύνει, να αποτινάξει, να καταρρίψει τις όποιες αμφιβολίες δημιουργούσαν οι πράξεις του και οι προθέσεις που είχε απέναντι σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή οποιαδήποτε κατάσταση. Read more

Φυλακές υψίστης… πολυτελείας!

Φυλακές υψίστης… πολυτελείας!

Δεν είναι λίγα τα κορίτσια που μεγαλώνουν συντροφιά με κάποιο… πριγκιπικό όνειρο, χωμένα στην ζεστή αγκαλιά του μπαμπά! Ροζ, φωτεινά δωμάτια, glitter παντού, κορώνες και φουντωτά φορέματα φέρνουν λίγη από τη μαγεία των παραμυθιών στην κοριτσίστικη καθημερινότητα.

Σίγουρα, η ζωή μιας πριγκίπισσας, έτσι όπως ξεπροβάλλει από τις σελίδες των παραμυθιών, είναι αξιοζήλευτη. Ποιος δεν θα ‘θελε να ζει σ’ ένα πανέμορφο παλάτι με καταπράσινους κήπους και άλογα, ερωτευμένος και τρισευτυχισμένος, σ’ έναν κόσμο όπου τα προβλήματα λύνονται μ’ ένα φιλί κι ένα τραγούδι; Μια παραμυθένια ζωή, λοιπόν, εγγυάται την απόλυτη ευτυχία ή τουλάχιστον αυτό μας λένε στο τέλος οι ιστορίες της Χιονάτης και της Σταχτοπούτας! Read more