Ο καθρέφτης της ψυχής

Ο καθρέφτης της ψυχής

Πόσες φορές την ημέρα κοιταζόμαστε στον καθρέφτη; Δέκα-είκοσι φορές; Που ποτέ δεν είναι αρκετές. Και για πόση ώρα κοιταζόμαστε τη φορά; Για μερικά φευγαλέα δευτερόλεπτα ή για κάποια μακρόσυρτα λεπτά αυταρέσκειας ή αυτοαπογοήτευσης; Και πώς είμαστε τόσο πολυμήχανοι στο να επιστρατεύουμε και την τελευταία ρανίδα της φαντασίας μας στο να ανακαλύπτουμε τρόπους να ξεγελάσουμε-αν όχι να ξεπεράσουμε-ταυτήν την αυτοαπογοήτευσή μας… Αυτοί οι τρόποι μπορεί να είναι η εξερεύνηση της γεωμετρίας του προσώπου και του σώματός μας, δοκιμάζοντας όλο το εύρος των κολακευτικών γωνιών και στάσεων του, η διάφοροι συνδυασμοί ενεργοποίησης των μυών του προσώπου προς αλλαγή εκράσεων και η αφελής κατανόηση της οπτικής φυσικής… Πόσο ανεκτικοί και επιφανειακώς επικριτικοί είμαστε στην εξωτερική μας εικόνα, αλλά και πόσο εφευρετικοί είμαστε στο να ανακαλύπτουμε σε λίγα δευτερόλεπτα τρόπους για να κατευνάσουμε την απογοήτευσή μας για το είδωλο που βλέπουμε και όχι για το είδωλο που θέλουμε. Read more

Είσαι ότι πιο δυνατό ρίσκαρα

Είσαι ότι πιο δυνατό ρίσκαρα

<<Είσαι ότι πιο δυνατό ρίσκαρα>> διάβασα κάποτε σε μια εικόνα ψάχνοντας βαριεστημένα στο διαδίκτυο.

Χάθηκα στα μονοπάτια του μυαλού. Δεν θυμάμαι πόση ώρα κοιτούσα  τη λεζάντα που με γύρισε πίσω σε σένα, όσο κι αν προσπαθούσα μην το κάνω, όσο κι αν πίστευα πως πήγα τη ζωή μου ένα βήμα μπροστά μετά από εκείνο το τελευταίο ανοιξιάτικο ξημέρωμα που μας βρήκε μαζί…Εγώ να σου μιλάω για τα μισά από αυτά που ήθελα στην πραγματικότητα και εσύ απλά να με κοιτάς σιωπηλός, αμήχανος, ανήμπορος να αρθρώσεις λέξεις.  Read more

Μέρες απολογισμού

Μέρες απολογισμού

Πράγματι,οι τελευταίες μέρες του χρόνου φέρνουν στο μυαλό πρώτα τα δυσάρεστα, τα άσχημα, αυτά που θέλουμε να φύγουν και να μην ξαναέρθουν. Σκέψεις κακές, δύσκολες καταστάσεις και απώλειες  είναι ότι βαραίνει το χρόνο που φεύγει και πολλές φορές ο πόνος και οι δυσκολίες που αφήνει πίσω του παραμένουν. Μέσα από όλα αυτά όμως, ο καθένας ανακαλύπτει ότι έχει πολύ περισσότερη δύναμη και θέληση, από όσο νόμιζε ότι είχε και αφήνει πίσω του το δύσκολο αυτό κομμάτι για να ζήσει το επόμενο. Εξάλλου, όπως είπαν κάποτε, τίποτα δεν κρατάει για πάντα, ούτε καν τα προβλήματα! Read more

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

Τα αληθινά Χριστούγεννα βιώνονται καρδιακά!

“Εγώ θα ήθελα ένα Δεκέμβρη με φώτα σβηστά και ανθρώπους αναμμένους’’ έλεγε ο Μπουκόφσκι και δεν είχε άδικο. Τα τελευταία χρόνια ο Δεκέμβρης είναι μήνας ‘’φωτισμένος’’ από τα πολλά λαμπιόνια, τις φαντασμαγορικές βιτρίνες των μαγαζιών και τις στολισμένες πλατείες στα πλαίσια της εορτής των Χριστουγέννων.

Ο τελευταίος μήνας του χρόνου όπως είθισται ντύνεται με τα επίσημά του πριν μας αποχαιρετήσει οριστικά. Ωστόσο,  εν έτη 2016 οι άνθρωποί του μένουν “σβηστοί” και πένθιμοι. Οι καρδιές δεν χτυπούν δυνατά από χαρά

 

,τα χαμόγελα στα χείλη βγαίνουν μετά βίας και οι μόνοι ευτυχισμένοι και ανεπηρέαστοι είναι όπως πάντα τα παιδιά. Read more

Freeminds είναι…

Freeminds είναι…

Δύο χρόνια πέρασαν από την πρώτη στιγμή… Δύο χρόνια από τη στιγμή που με το πρώτο άρθρο ανήκω και εγώ στην οικογένεια του Freeminds… Τι σημαίνει όμως αυτό; Τι σημαίνει να θεωρείσαι «ελεύθερο μυαλό»;  Read more

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη

Αγαπητέ Άγιε Βασίλη,

Θαρρώ πως είμαι αρκετά μεγάλη για να σου γράψω γράμμα. Σίγουρα δεν υπάρχεις. Το ξέρω σχεδόν από πολύ μικρή. Κάπου στα 4 χρόνια περίπου ανακάλυψα περίτρανα πως δεν φέρνεις εσύ τα δώρα. Σου έγραφα όμως δυό λόγια όταν η δασκάλα μας προέτρεπε να το κάνουμε πριν κλείσουν τα σχολεία για διακοπές. Ποτέ δεν μου άρεσαν τα εθιμοτυπικά στερεότυπα που επέβαλλαν οι ιστορίες των μεγαλυτέρων.

Ένα βραδυ, Παραμονή Πρωτοχρονιάς , σε περίμενα όμως να σου μιλήσω. Οι καλικάντζαροι δεν ήρθαν να φάνε τα μπισκότα που είχα φτιάξει αλλά δεν ήρθες ούτε εσύ να πιείς το ποτήρι με το γάλα που περίμενε στο σβηστό μας τζάκι. Απογοητευμένη μετά από τόσες ωρές αναμονής στην πολυθρόνα αποφάσισα να πάω για ύπνο. Με πείραξε που μου είχαν πει ψέμματα πως υπάρχεις. Ούτε έλκηθρο, ούτε Τάρανδοι, ούτε γενειάδα και κόκκινα ρούχα. Παντού απομιμήσεις σου: σε μαγαζιά, σε στολισμένες βιτρίνες, σε λαμπερές πλατείες, σε πολυτελή πολυκαταστήματα. Μικροί και μεγάλοι τρέχουν στην ουρά για μια φωτογραφία μαζί σου. Έχω και γω μια τέτοια μοναδική φωτογραφία.

Read more

Οικογενειακό

Οικογενειακό

Οικογενειακό τραπέζι. Τί θα φορέσεις, τί ώρα θα ξυπνήσεις, πώς στο καλό θα βγάλεις το μολύβι από τα μάτια σου που μουτζουρώθηκε χτες το βράδυ; Ήταν μια μεγάλη νύχτα και άλλο τόσο μεγάλος είναι ο μαύρος κύκλος πάνω από το μάγουλο.

Τί να βάλεις. Τα χτεσινά μυρίζουν τσιγάρο και ποτό, δε θα κάνει καλή εντύπωση στην οικογένεια. Η γιαγιάκα δε θα το μυρίσει, πάντα έχει τον τρόπο της να αγνοεί αυτά που πρέπει να αγνοήσει και να επισημάνει αυτά που πρέπει να συζητηθούν. Όπως τα λίγα κιλά που έχεις βάλει από το καλοκαίρι και σε κυνηγάνε στο χορό να τα εξαφανίσεις. Θα γίνει κι αυτό, σκέφτεσαι και βγάζεις έξω την ωραία φούστα.

Θα πάει ωραία με τη μαύρη μπλούζα, ντάξει δε θα πας και σε κηδεία. Στο οικογενειακό τραπέζι. Δε σε νοιάζει πολύ πώς θα πιάσεις τα μαλλιά σου, ποιος θα σε δει. Πάντως όχι ο ενδιαφέρων τύπος από χτες. Ξαδέρφια και θείες. Σιγά το πράγμα. Πιάνεις ένα κότσο γιατί δε θα προλάβεις να πλυθείς. Το τραπέζι ξεκινά από τις 12 κι εσύ μόλις έχεις ξυπνήσει. Είναι 12 παρά. Η μαμά σου φωνάζει, ξέρει ότι θα αργήσετε. Κάθε χρόνο υπολογίζει.

Λες να βάλεις και λίγο μολύβι; Πάνω από το χτεσινό. Θα φαίνεσαι μεγάλη και σκοτεινή, ο,τι πρέπει για  αντίδραση στους ‘μεγάλους’. Ποιούς μεγάλους; Κι εσύ τώρα πια μεγάλη λέγεσαι, ή τέλος πάντων έτσι σε λένε. Δε το νοιώθεις τόσο πολύ, ακόμα. Έχεις χρόνο, κάτσε να γίνεις 20. Read more

Θορυβος και μια απαισια μυρωδια…

Θορυβος και μια απαισια μυρωδια…

Θόρυβος και μια απαίσια μυρωδιά…και αυτά που ονειρευόταν σπιτικό φαγητό και να μοσχοβολάει το σπίτι.
Σταδίου 6.. το πρωί και η πόλη σιγά σιγά ξυπνάει..μια χάρτινη σακούλα και δύο κουβέρτες ο θησαυρός του..ανασηκώνεται, φαίνεται ταλαιπωρημένος, χαμένος, κουρασμένος..δεν κυκλοφορεί κανείς ακόμα..σε λίγες ώρες όμως η ζωή στο κέντρο θα έχει βρει τον ρυθμό της.

Τους παρατηρεί, πρόσωπα μουντά, αγχωμένα και βιαστικά..κοιτάζει γύρω του,δεν είναι μόνος. Στιβαγμένα κουρέλια και όμως κάποιος αναπνέει από κάτω..περαστικοί περνάνε από δίπλα τους και συνεχίζουν κανονικά..δεν τους κατηγορεί…και αυτός έτσι ήταν πριν βρεθεί σε αυτή την θέση..δεν το περίμενε αυτό που έγινε. θυμάται θολά και συγχυσμένα πως έφτασε ως εδώ…σαν ανάμνηση αλλού,σαν ιστορία που κάπου άκουσε..στην αρχή ήταν κάτι που αιωρούνταν στην ατμόσφαιρα, οικονομική κρίση, απολύσεις, φτώχεια..έγινε η δική του πραγματικότητα, πανικός, απελπισία…την πρώτη φορά που κοιμήθηκε στο δρόμο ντρεπόταν…αυτή η πρώτη νύχτα..κάθισε σε ένα παγκάκι και δεν έκλεισε μάτι μέχρι που ξημέρωσε …η ζωή συνεχίζεται και η ανάγκη νίκησε..τώρα υπόστεγα, σκαλιά, μια πόρτα. όλα μπορούν και όλα έχουν γίνει το κρεβάτι του,το σπίτι του.. Read more

Πολύ επιτυχημένοι, πόσο ευτυχισμένοι;

Πολύ επιτυχημένοι, πόσο ευτυχισμένοι;

Η σύγχρονη εποχή θέλει ανθρώπους επιτυχημένους με γοητεία και αίγλη, με κοσμικές συνήθειες και ελαφρές συμπεριφορές, ηθικά ασύστολους και επαγγελματικά αμείλικτα κυρίαρχους. Παράλληλα οι επιτυχημένοι είναι απαραίτητα οξυδερκείς και ταλαντούχοι , που πάντα και παντού ελίσσονται και εξελίσσονται.

Φυσικά, η μεγαλύτερη επιτυχία τους έγκειται στην οικονομική τους καταξίωση, εφόσον ζουν και δρουν σε μία αρρωστημένα υλιστική κοινωνία, όπου τα χρήματα βασιλεύουν και οι θεράποντές τους ευημερούν και αποθεώνονται. Read more

Αναμνήσεις…να σε συντροφεύουν, όχι να σε στοιχειώνουν!

Αναμνήσεις…να σε συντροφεύουν, όχι να σε στοιχειώνουν!

Κάθε άνθρωπος που συναντάς έχει σίγουρα στο μυαλό και στην ψυχή του αναμνήσεις, εικόνες και συναισθήματα από το παρελθόν του που έχουν χαραχτεί βαθιά μέσα του και δεν ξεχνιούνται. Μια ανάμνηση μπορεί για κάποιον να σημαίνει κάτι θετικό, κάτι που θέλει να θυμάται για όσο ζει, κάτι που βίωσε και τον έκανε ευτυχισμένο. Για κάποιον άλλον όμως μια ανάμνηση μπορεί να σημαίνει κάτι αρνητικό, κάτι που θέλει να ξεχάσει, να διαγράψει από τη μνήμη του, γιατί ενδεχομένως του προκάλεσε πόνο, τον πλήγωσε και τον τραυμάτισε ψυχικά. Οι αναμνήσεις είναι συνυφασμένες με το παρελθόν μας και το παρελθόν μας καθορίζει άμεσα το παρόν και το μέλλον μας. Read more