Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν φθινόπωρο. Μία συνηθισμένη Δευτέρα. Άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και πήγε στο σαλόνι όπου ήταν μαζεμένοι οι δικοί της. Ήταν βουρκωμένη και μόλις τους αντίκρυσε άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Χώθηκε στην αγκαλιά της μητέρας της και είπε “Σας χρειάζομαι.. Χρειάζομαι βοήθεια.” Κανείς δεν είχε καταλάβει μέχρι τότε. Κανείς δεν είχε υποπτευτεί. Ήταν μόλις 18 χρονών.

Read more

Φιλαναγνωσία αγάπη μου

Φιλαναγνωσία αγάπη μου

Μέσα σε μια σχολική αίθουσα υπάρχει μια στιγμή όπου ο εκπαιδευτικός θα ρωτήσει ένα από τα παιδιά μια ερώτηση, η οποία, άγνωστο γιατί, σκορπά τον τρόμο και επιφέρει την αποστροφή της, σαν άλλη έννοια ενός υπερφυσικού όντος στις διάφορες γοτθικές νουβέλες του 18ου και του 19ου αιώνα. Καθώς η ερώτηση ‘’τί διαβάζεις;’’ έχει φύγει από τα χείλη του καθηγητή και έχει ταξιδέψει μέχρι τα αφτιά παντός ενδιαφερομένου, σιωπή έρχεται να καλύψει την αίθουσα σαν πηχτό και επίμονο σκοτάδι. Ενίοτε ένα ελαφρύ επιφώνημα, σαν μια παλαιά μελωδία γραμμοφώνου από την άκρη του χώρου διαχέεται στην τάξη και υπνωτίζει ευχάριστα, σχεδόν ανεπαίσθητα τις ψυχές όλων των παρευρισκομένων, σημάδι σκέψης και αναζήτησης απάντησης σε κάτι το κατά τα άλλα αρκετά απλό και κατανοητό. Απαντήσεις φυσικά και υπάρχουν, όμως είναι πενιχρές ποσοτικά, είτε δεν συμφωνούν με τις προτιμήσεις του ‘’ανακριτή’’, ο οποίος πολλές φορές βιάζεται να βγάλει λανθασμένο πόρισμα για το πνευματικό ποιόν του ανθρώπου που έχει μπροστά του. Read more

Λαχταριστά cupcakes…

Λαχταριστά cupcakes…

Κυριακάρικο πρωινό και είμαι σίγουρη πως κανέις δεν μπορεί να αντισταθεί σε ένα λαχταριστό cupcake σαν και αυτό που μόλις δοκιμάσαμε…

Ας μάθουμε την ιστορία των cupcakes..Η πρώτη αναφορά στη διαδικασία παρασκευής τους αλλά όχι στο όνομα τους εντοπίζεται το 1796, στο βιβλίο της Αμέλια Σίμονς “American Cookery” και η  πρώτη αναφορά του όρου cupcake (κάπ κέικ) υπήρξε το 1828 στο Βιβλίο Συνταγών της Ελίζας Λέσλι στο  “75 Συνταγές για Γλυκά, Κέικ και Γλυκίσματα”.

Read more

Ένα τετράδιο για την τσαντούλα

Ένα τετράδιο για την τσαντούλα

Σε παλαιότερες εποχές κυκλοφορούσε ένα σύντομο σχολικό ανέκδοτο, το οποίο πήγαινε ως εξής: ‘’Συνελήφθη μαθητής με μικροποσότητα βιβλίων στην κατοχή του!’’ Αυτή η σύντομη δήλωση ανεκδοτολογικού χαρακτήρα αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση, ακόμη και σήμερα, σε όσους εμπλέκονται, είτε άμεσα είτε έμμεσα, με την εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, είτε έκαναν τη διαδρομή τους και επιλέγοντας το σημείο τερματισμού τους, αποσύρθηκαν, αλλά είχαν την τύχη το ταξίδι τους να τούς είναι αρεστό.

Τετριμμένο το ζήτημα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, μα διαχρονικό. Όσες συζητήσεις και να γίνουν για χάρη του, το θέμα παραμένει, αν και κάποιοι έχουν αντιρρήσεις, ανεξάντλητο. Φορώντας κανείς τα γυαλιά της νεολαίας μπορεί να παρακολουθήσει κομμάτι της ελληνικής μυθολογίας να ξεδιπλώνεται μπροστά του. Παρατηρεί τους μαθητές, σαν άλλους Σισύφους, να μετακινούν τα ασήκωτα βάρη που κρύβει η κάθε σχολική τσάντα μέχρι το βράδυ, για να ξαλαφρώσουν στο τέλος της ημέρας και να χαρούν τόσο όσο τους επιτρέπει η ώρα της ξεκούρασης, μέχρι τη στιγμή που θα είναι αναγκασμένοι να επαναλάβουν αυτό το καθήκον. Read more

Κοιτώντας τα αστέρια

Κοιτώντας τα αστέρια

Η παραμονή μου στην πρωτεύουσα για άλλη μια φορά ήταν κουραστική. Ο δρόμος της επιστροφής από την αγχώδη πόλη, έφτανε στο τέλος της επιτέλους. Αναζητούσα λίγη ηρεμία μέσα στο καράβι που θα με μετέφερε στο νησί αλλά και στο ραδιόφωνο ψάχνοντας έναν έναν τους σταθμούς. Ανέβηκα στο πιο ψηλό μέρος του πλοίου όπου υπήρχαν ελάχιστα φώτα και εκείνο που έψαχνα ήταν εκεί μπροστά μου.  Άφησα την τσάντα μου στην άδεια θέση δίπλα μου, ξέμπλεξα τα ακουστικά μου και βρήκα στο κινητό τον αγαπημένο μου σταθμό. Συντονισμένοι στους 99,2

Το βλέμμα μου, ασυναίσθητα, σηκώθηκε ψηλά στα αστέρια που φώτιζαν τον νυχτερινό ουρανό. Το τραγούδι που ηχούσε στα αυτιά μου ήταν του Νικόλα Άσιμου με την τόσο συναισθηματική φωνή του Βασίλη Παπακωσταντίνου.  Οι στίχοι του έφεραν πέντε χρόνια μετά συγκρατημένα δάκρυα στα μάτια μου. Read more

Ο Εκφυλισμός των Σχέσεων

Ο Εκφυλισμός των Σχέσεων

Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ένα πολυδιάστατο πλέγμα αποτελούμενο από αιτίες, αφορμές, συναισθήματα, αξίες, ηθική, αλληλοσεβασμό και πάει λέγοντας. Αν ρίξουμε μια απλή ματιά γύρω μας θα εκπλαγούμε με την ανηθικότητα που χαρακτηρίζει πολλά είδη σχέσεων, με τα αίτια που ωθούν έναν άνθρωπο να πλησιάσει ένα συνάνθρωπο του. Read more

10 λόγοι που αγαπάμε το Φθινόπωρο …

10 λόγοι που αγαπάμε το Φθινόπωρο …

Σεπτέμβρης και ήδη επιστρέψαμε στη ρουτίνα μας.. Κάποιοι αναπολούν το καλοκαιράκι, άλλοι γκρινιάζουν για την εξεταστική και άλλοι παραπονιούνται για το πρωινό ξύπνημα πριν τη δουλεία!! 

Ας σταματήσουμε όμως να μιζεριάζουμε και ας απολαύσουμε το φθινόπωρο όπως του αρμόζει!! Ένα φθινόπωρο γεμάτο συναισθήματα, ένταση, χρώματα και νοσταλγία… 

 Να γιατί σαν freeminds αγαπάμε το φθινόπωρο….
Read more

Αυτόματοι «πωλητές»… λογοτεχνίας!

Αυτόματοι «πωλητές»… λογοτεχνίας!

Πώς θα σας φαινόταν εάν κάθε φορά που χρησιμοποιούσατε το μετρό ή κάποιο άλλο μέσο μαζικής μεταφοράς, μπορούσατε να διαβάσετε ένα χαικού ή ένα σύντομο διήγημα μέχρι να φτάσετε στον προορισμό σας; Αυτή τη δυνατότητα παρέχουν πια αυτόματοι πωλητές λογοτεχνίας  σε διάφορες πόλεις του κόσμου, όπως το Χονγκ Κονγκ, το Λονδίνο και τη Γκρενόμπλ. Read more

Live your life better με… ashwagandha

Live your life better με… ashwagandha

Διανύουμε τις τελευταίες ημέρες της Άνοιξης και πριν υποδεχτούμε το Καλοκαίρι αφιερώνουμε λίγο χρόνο από το freeminds concept του μήνα #livelifebetter σε ένα σημαντικό κομμάτι της διατροφής μας που βασίζεται στην ανερχόμενη «αγιουβερδική ιατρική». Πρόκειται για την παραδοσιακή ινδική ιατρική με βασικό άξονα την ολιστική θεραπεία σώματος και νου με σκοπό να μειώσει ή να εξαλείψει πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες και συμπτώματα του οργανισμού. Σημαντικός εκπρόσωπος αυτής της προσέγγισης είναι η χρήση φυτοθεραπευτικών ουσιών όπως ακριβώς χρησιμοποιούνταν αιώνες πριν στην αρχαία ινδική θεραπευτική και έχουν διαμορφώσει σήμερα τη σύγχρονη φαρμακογνωσία και φαρμακολογία. Read more

Λίγες Σκέψεις για τη Μόρια…

Λίγες Σκέψεις για τη Μόρια…

Η κόλαση φανέρωσε ένα απο τα πολλά ονόματά της: Μόρια.

Ο εφιάλτης κάθε μάνας ομολογείται με μια λέξη: Μόρια.

Αγκάθινα στεφάνια περασμένα στα παιδικά κεφάλια είναι πλεγμένα μ’ έναν ήχο: Μόρια. Read more