Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντή Αιμοδότη

«Ένα φθινοπωρινό απόγευμα βρίσκομαι στο χώρο αναμονής ενός νοσοκομείου. Περιμένω με αγωνία κάποιος να μου πει νέα από το χειρουργείο. Η σκέψη μου είναι κενή μέχρι να ακούσω φωνές από την πτέρυγα των επειγόντων περιστατικών. Τροχαίο. Ένας νεαρός χτύπησε με τη μηχανή και χάνει αίμα. Ασυναίσθητα σηκώνομαι από τη θέση μου, έχω ανάγκη να βοηθήσω. Το παληκάρι είναι στην ηλικία μου, κάτι πρέπει να κάνω. Σταματάω την νοσοκόμα, τη ρωτάω αν μπορώ να βοηθήσω σε κάτι και με κοιτάει σαστισμένη. Ανάμεσα σε έξι  ανθρώπους μόνο εγώ είχα εκδηλώσει μια επιθυμία να προσφέρω βοήθεια. «Δεσποινίς το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να δώσετε αίμα και αν η ομάδα σας είναι συμβατή με το τραυματία, ίσως σώσετε όχι μόνο μια ζωή αλλά πολλές» μου απάντησε. Δέχτηκα αμέσως και γοργά την ακολούθησα στο θάλαμο Αιμοδοσίας. Ήμουν ενθουσιασμένη που επιτέλους θα έδινα Αίμα για να παρατείνω τη ζωή ενός ανθρώπου.

Η ζωή μου, από την στιγμή που θυμάμαι το εαυτό μου, ήταν παρούσα στην Εθελοντική Αιμοδοσία. Βλέπεις οι ευαίσθητες πτυχές του μπαμπά μου είχαν σάρκα και οστά. Με πλήρη επίγνωση είχε γίνει Εθελοντής Αιμοδότης με αξία. Ένιωθα περήφανη κάθε φορά που έπιανε το μικρό μου χεράκι για να πάμε στην εκκλησία όπου θα έδινε Αίμα. Είχα μάθει όλη τη διαδικασία με τη σειρά σαν ιεροτελεστία».

aima

Η ιστορική αναδρομή της εθελοντικής αιμοδοσίας ξεκινάει ήδη από τους αρχαίους χρόνους όταν το αίμα των ηλικιωμένων αναπληρωνόταν από το αίμα των ζώων για αναζωογόνηση. Στο πέρασμα των ετών όμως, κατά τον 17ο αιώνα, η μετάγγιση αίματος από ζώα σε ανθρώπους απαγορεύτηκε από τους τότε επιστήμονες.

Οι μεταγγίσεις αίματος σε ασθενείς και τραυματίες που το είχαν ανάγκη σε προηγούμενους αιώνες ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνες αφού δεν υπήρχε τρόπος να διατηρηθεί το αίμα και η επιστήμη δεν διέθετε τις σύγχρονες τεχνολογίες του σήμερα. Το αποτέλεσμα ήταν η μεταφορά του αίματος από έναν οργανισμό σε ένα άλλο να γίνεται χωρίς να προϋπάρχει εξέταση. Ως συνέπεια αυτής της μεθόδουο ασθενής ή ο τραυματίας πέθαινε από σοκ χωρίς να διαπιστώνεται η ακριβής αιτία θανάτου από τους γιατρούς.

Οι πειραματικές μέθοδοι βρίσκονται σε αδύναμο σημείο και η μόνη διαδικασία κατά την οποία μπορούσαν να σώσουν μια ζωή ήταν η μέθοδος  του Όλεκερ. Το τεστ του Όλεκερ ήταν ένας τρόπος αργής μετάγγισης αίματος, ώστε σε περίπτωση αναφυλαξίας να σταματήσει η διαδικασία.

Στις αρχές του 1900 όταν ο Καρλ Λαντστάινερ ανακάλυψε, με την βοήθεια του μικροσκοπίου, τις ομάδες Αίματος όπως τις γνωρίζουμε σήμερα: Α και Β θετικό, Α και Β αρνητικό, ΑΒ θετικό και αρνητικό, 0 θετικό και αρνητικό και Ρέζους θετικό και αρνητικό. Με αυτό το διαχωρισμό, λοιπόν, η  μετάγγιση αίματος  γίνεται  σαφώς πιο εύκολη, πιο συγκεκριμένη. Στους ανθρώπους, πλέον, θα κυλάνε ίδια συστατικά αίματος και η αναπλήρωση του αίματος θα είναι σαφώς ομαλότερη.

Τον Οκτώβριο του  1901 στο Λονδίνο πραγματοποιείται ο πρώτος σταθμός μετάγγισης αίματος ενώ στην Ελλάδα ξεκινά το 1916. Οι εθελοντές που θα αφιέρωναν χρόνο για να δωρίσουν αίμα έπρεπε να πληρούν συγκεκριμένες προϋποθέσεις, κάτι το οποίο ισχύει μέχρι σήμερα. Η Εθελοντική Αιμοδοσία, προκειμένου να υπάρξει σημαντικός αριθμός συγκέντρωσης των διαφορετικών ομάδων που είχαν ανακαλυφθεί, μετρά ήδη 118 χρόνια ύπαρξης.

Το αίμα είναι ένα ιδιαίτερα πολύπλοκο όργανο το οποίο ευθύνεται για την ύπαρξη της ζωής των ανθρώπων. Λόγω αυτής της πολυπλοκότητας δεν είναι δυνατό να παραχθεί και δεν υπάρχει υποκατάστατό του. Για αυτό σε περιπτώσεις ατυχημάτων στα οποία χάνεται αίμα, το αίμα αναπληρώνεται με συνθετικές ουσίες, οι οποίες δεν μπορούν να εγγυηθούν την επαναφορά στη ζωή.

Η σημαντικότητα του ρόλου του Εθελοντή Αιμοδότη είναι εξαιρετικά  πολύτιμη γιατί ο χρόνος που θα διαθέσει α προσφέρει αίμα κάνει την διαφορά μεταξύ ζωής και θανάτου. Για τον αιμοδότη, ο εθελοντισμός είναι μια θεάρεστη πράξη, μια πράξη ζωής που χαρίζει ζωή. Δίνοντας αίμα αναπληρώνεται και το δικό του αίμα και ενός συνανθρώπου του.

Η αξία του ανώνυμου εθελοντή αιμοδότη, ο σεβασμός στους οργανισμούς που διοργανώνουν αιμοδοσίες, με κινητή ή όχι μονάδα, η ανιδιοτέλειά του, η γενναιότητά του αναγνωρίζεται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τον Ερυθρό Σταυρό και την Ερυθρά Ημισέληνο, την Παγκόσμια Ομοσπονδία Εθελοντών Αιμοδοτών και τον Διεθνή Οργανισμό Μετάγγισης Αίματος. . Έτσι λοιπόν, κάθε χρόνο στις 14 Ιουνίου η παγκόσμια κοινότητα τιμά όλους εκείνους που δεν διστάζουν να βρουν 10 λεπτά από την ζωή τους για χαρίσουν αίμα. Σε ολόκληρο τον κόσμο εκείνη τη μέρα διοργανώνονται ημερίδες ενημέρωσης, εθελοντικές αιμοδοσίες, προβολή παιδικών ταινιών και αφήγηση παραμυθιών με στόχο την ευαισθητοποίηση των μικρών μας φίλων καθώς και ομιλίες επιστημόνων σχετικά με την αξία της Αιμοδοσίας και τα οφέλη της στον άνθρωπο.

Αρκετοί άνθρωποι σε όλο το μήκος  της γης είναι ευγνώμονες για τη ζωή τους χάρη στους Εθελοντές Αιμοδότες. Έχει ύψιστη σημασία, λοιπόν,  να σώζεις ζωές ανθρώπων που έχουν ανάγκη και να νιώθεις ηθικά περήφανος για την πράξη σου.

ΓΙΝΕ ΚΑΙ ΣΥ ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΑΙΜΟΔΟΤΗΣ.

ΧΑΡΙΣΕ ΖΩΗ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΛΙΓΟ ΧΡΟΝΟ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΉ ΣΟΥ ΓΙΑ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ.

ΔΩΡΙΣΕ ΑΙΜΑ, ΧΑΡΙΣΕ ΖΩΗ.

Μαριαλένα Βιλλιώτη.