Φθινοπωρινή μελαγχολία και μουσικές επιλογές

Φθινοπωρινή μελαγχολία και μουσικές επιλογές

Δεν ξέρω αν το συνηθίζετε κι εσείς, πάντως κι εγώ ανήκω στην κατηγορία εκείνη των ανθρώπων, που όπως αλλάζουν τα ρούχα τους και τα προσαρμόζουν στην κάθε εποχή του χρόνου, το ίδιο κάνουν και με τις μουσικές τους επιλογές. Κάθε εποχή λοιπόν, για μένα, έχει τη δική της λίστα μουσικών επιλογών, γεμάτη από τα τραγούδια εκείνα που ντύνουν άψογα το κλίμα της εποχής, αγκαλιάζουν τις μέρες και χαρακτηρίζουν διαθέσεις, στέκια και πρόσωπα. Και αναμφισβήτητα η πιο αγαπημένη, γεμάτη εικόνες και συναισθήματα, λίστα είναι αυτή του φθινοπώρου, καθώς στα τραγούδια της δεν ξέρεις τι να πρωτοχωρέσεις και τι να πρωτονιώσεις.

Read more

Ένα θαύμα δίπλά σου!

Ένα θαύμα δίπλά σου!

Το πρωί άνοιξα τα μάτια μου με δυσκολία.

Το σώμα μου ήταν βαρύ… Μόλις είχα αποβιβαστεί από τα όνειρά μου κι ένα γλυκό μούδιασμα έφτανε ως τις άκρες των ποδιών. Σκέφτηκα πως μόνο ένας μερακλίδικος καφές θα μου έδιωχνε το … jet lag!

Με τον καφέ στο χέρι, λοιπόν, ξεκίνησα την συνηθισμένη μου βόλτα στην πραγματικότητα της εποχής μου, δηλαδή στις σελίδες του facebook, ψάχνοντας ανέμελα σε διάφορες αναρτήσεις «φίλων» εκείνη την ιδανική αγγελία εργασίας, την φοβερή είδηση της ημέρας, την μεγάλη ευκαιρία της ζωής μου τέλος πάντων!

Τίποτα και σήμερα…

Άνοιξα την τηλεόραση μηχανικά… Χαμός! Read more

Ημέρα του Καφέ

Ημέρα του Καφέ

Το ξυπνητήρι χτυπά για πέμπτη φορά. Στα επόμενα δέκα λεπτά θα έχω σηκωθεί από το κρεβάτι  και έχω φτιάξει το καφεδάκι μου στη αγαπημένη μου κούπα και μόλις στη πρώτη γουλιά θα συνειδητοποιήσω πως πραγματικά έχω ξυπνήσει.

Για τους περισσότερους από εμάς ο καφές είναι αναπόσπαστο μέρος της πρωινής λειτουργίας. Αν είσαι και εσύ λάτρης του καφέ έλα να μάθουμε κάτι από την ιστορία του. Read more

4 ταινίες που έχουν κάτι να σου πουν!!

4 ταινίες που έχουν κάτι να σου πουν!!

Υπάρχουν αυτές οι ταινίες που σας μεταφέρουν σε έναν κόσμο χαρούμενο, ουτοπικό, χαλαρό αλλά υπάρχουν και αυτές που λειτουργούν εκπαιδευτικά με έμμεσο τρόπο προσφέροντας σας γνώσεις,  έμπνευση, ψυχαγωγία.. Σας παραθέτω κάποιες από αυτές -τις αγαπημένες μου- που σίγουρα δε θα σας φτιάξουν τη μέρα, αλλά ίσως σας αφυπνίσουν… ίσως σας μεταφέρουν στην πραγματικότητα… ίσως και όχι..όπως και να έχει όμως είναι ταινίες και οι ταινίες αποτελούν ένα ανοιχτό παράθυρο στον κόσμο,που μας φέρνει σε επαφή με ετερόκλητους πολιτισμούς, γλώσσες, ιδέες και  εποχές. Read more

Κλιματική Αλλαγή:η πιο μεγάλη απειλή

Κλιματική Αλλαγή:η πιο μεγάλη απειλή

Με αφορμή την Παγκόσμια ημέρα Δράσης κατά της Κλιματικής Αλλαγής σκέφτηκα να συζητήσουμε μαζί,  όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Όλα αυτά που εμείς απλά παρατηρούμε και ευχόμαστε να περάσουν σύντομα. Καθένα από αυτά τα μηνύματα που μας στέλνει το “σπίτι” μας, η γη μας είτε λέγεται Ιανός, είτε λέγεται Ετεοκλής, βροντοφωνάζουν την ασυνειδησία μας απέναντι στη φύση, απέναντι στον κύκλο της ζωής.

Read more

Σουλατσάροντας στο Στρασβούργο και τη Petit France

Σουλατσάροντας στο Στρασβούργο και τη Petit France

Στη δυτική όχθη του ποταμού Ρήνου, εκεί όπου η Γαλλία συνορεύει με τη Γερμανία, βρίσκεται μία από τις δύο μητροπόλεις της Ευρώπης και των ανθρωπιστικών αξιών της, μία πόλη που συγκαταλέγεται ανάμεσα στις “πόλεις-διαμάντια”  από τους τουριστικούς οδηγούς, κι αυτή είναι η  μαγική πόλη του Στρασβούργου.

Ρίχνοντας μια ματιά στην ιστορία αυτής της σχετικά μικρής πόλης, μαθαίνουμε πως  χτίστηκε το 12 π..Χ ως στρατόπεδο απο τους Ρωμαίους και τον 5ο αι. μ.Χ.  απο Argentoratum μετονομάστηκε δικαίως σε  Strateburge, ένα όνομα που σημαίνει “πόλη των σταυροδρομιών”.

Το Στρασβούργο, όπως και όλη η  περιοχή της Αλσατίας , στο πέρασμα των ετών διεκδικήθηκε τόσο απο τη Γαλλία όσο και απο τη Γερμανία κι άλλαξε αρκετές φορές “χέρια”,  με αποτέλεσμα να  γίνει ένα γαλλογερμανικό αμάλγαμα τέχνης και πολιτισμού. Ώσπου, το 1944 η πόλη απελευθερώθηκε απο τα χιτλερικά στρατεύματα, εντάχθηκε μόνιμα στο γαλλικό κράτος και το 1949 επιλέχθηκε ως έδρα του Συμβουλίου της Ευρώπης και  ως ένα απο  τα σημαντικότερα κέντρα λήψης αποφάσεων. Read more

Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν μόλις 18 χρονών…

Ήταν φθινόπωρο. Μία συνηθισμένη Δευτέρα. Άνοιξε την πόρτα του δωματίου της και πήγε στο σαλόνι όπου ήταν μαζεμένοι οι δικοί της. Ήταν βουρκωμένη και μόλις τους αντίκρυσε άρχισε να κλαίει με λυγμούς. Χώθηκε στην αγκαλιά της μητέρας της και είπε “Σας χρειάζομαι.. Χρειάζομαι βοήθεια.” Κανείς δεν είχε καταλάβει μέχρι τότε. Κανείς δεν είχε υποπτευτεί. Ήταν μόλις 18 χρονών.

Read more

Φιλαναγνωσία αγάπη μου

Φιλαναγνωσία αγάπη μου

Μέσα σε μια σχολική αίθουσα υπάρχει μια στιγμή όπου ο εκπαιδευτικός θα ρωτήσει ένα από τα παιδιά μια ερώτηση, η οποία, άγνωστο γιατί, σκορπά τον τρόμο και επιφέρει την αποστροφή της, σαν άλλη έννοια ενός υπερφυσικού όντος στις διάφορες γοτθικές νουβέλες του 18ου και του 19ου αιώνα. Καθώς η ερώτηση ‘’τί διαβάζεις;’’ έχει φύγει από τα χείλη του καθηγητή και έχει ταξιδέψει μέχρι τα αφτιά παντός ενδιαφερομένου, σιωπή έρχεται να καλύψει την αίθουσα σαν πηχτό και επίμονο σκοτάδι. Ενίοτε ένα ελαφρύ επιφώνημα, σαν μια παλαιά μελωδία γραμμοφώνου από την άκρη του χώρου διαχέεται στην τάξη και υπνωτίζει ευχάριστα, σχεδόν ανεπαίσθητα τις ψυχές όλων των παρευρισκομένων, σημάδι σκέψης και αναζήτησης απάντησης σε κάτι το κατά τα άλλα αρκετά απλό και κατανοητό. Απαντήσεις φυσικά και υπάρχουν, όμως είναι πενιχρές ποσοτικά, είτε δεν συμφωνούν με τις προτιμήσεις του ‘’ανακριτή’’, ο οποίος πολλές φορές βιάζεται να βγάλει λανθασμένο πόρισμα για το πνευματικό ποιόν του ανθρώπου που έχει μπροστά του. Read more

Λαχταριστά cupcakes…

Λαχταριστά cupcakes…

Κυριακάρικο πρωινό και είμαι σίγουρη πως κανέις δεν μπορεί να αντισταθεί σε ένα λαχταριστό cupcake σαν και αυτό που μόλις δοκιμάσαμε…

Ας μάθουμε την ιστορία των cupcakes..Η πρώτη αναφορά στη διαδικασία παρασκευής τους αλλά όχι στο όνομα τους εντοπίζεται το 1796, στο βιβλίο της Αμέλια Σίμονς “American Cookery” και η  πρώτη αναφορά του όρου cupcake (κάπ κέικ) υπήρξε το 1828 στο Βιβλίο Συνταγών της Ελίζας Λέσλι στο  “75 Συνταγές για Γλυκά, Κέικ και Γλυκίσματα”.

Read more

Ένα τετράδιο για την τσαντούλα

Ένα τετράδιο για την τσαντούλα

Σε παλαιότερες εποχές κυκλοφορούσε ένα σύντομο σχολικό ανέκδοτο, το οποίο πήγαινε ως εξής: ‘’Συνελήφθη μαθητής με μικροποσότητα βιβλίων στην κατοχή του!’’ Αυτή η σύντομη δήλωση ανεκδοτολογικού χαρακτήρα αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση, ακόμη και σήμερα, σε όσους εμπλέκονται, είτε άμεσα είτε έμμεσα, με την εκπαίδευση σε όλες τις βαθμίδες, είτε έκαναν τη διαδρομή τους και επιλέγοντας το σημείο τερματισμού τους, αποσύρθηκαν, αλλά είχαν την τύχη το ταξίδι τους να τούς είναι αρεστό.

Τετριμμένο το ζήτημα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, μα διαχρονικό. Όσες συζητήσεις και να γίνουν για χάρη του, το θέμα παραμένει, αν και κάποιοι έχουν αντιρρήσεις, ανεξάντλητο. Φορώντας κανείς τα γυαλιά της νεολαίας μπορεί να παρακολουθήσει κομμάτι της ελληνικής μυθολογίας να ξεδιπλώνεται μπροστά του. Παρατηρεί τους μαθητές, σαν άλλους Σισύφους, να μετακινούν τα ασήκωτα βάρη που κρύβει η κάθε σχολική τσάντα μέχρι το βράδυ, για να ξαλαφρώσουν στο τέλος της ημέρας και να χαρούν τόσο όσο τους επιτρέπει η ώρα της ξεκούρασης, μέχρι τη στιγμή που θα είναι αναγκασμένοι να επαναλάβουν αυτό το καθήκον. Read more