Μετά το σκοτάδι το φως

Μετά το σκοτάδι το φως

Δύσκολοι και πυκνοί οι καιροί που σημάδεψαν την γενιά μας και σημαδεύουν ανεξίτηλα τις επόμενες γενιές. Είναι αδιαπέραστοι και μουντοί για ανθρώπινα σχέδια, απ’ την πιο απλή ως την πιο τολμηρή πρωτοβουλία.

Δεσμευμένοι ορίζοντες οι οποίοι ξεκινάνε από το πλην μηδέν και επαγγελματικά όνειρα που στόχευαν στο άπειρο, βρέθηκαν εγκλωβισμένα στις συμπληγάδες των καιρών.

Κάθε ανυπόταχτο πνεύμα και κάθε ελεύθερο πέταγμα, κινδυνεύει να συνθλιβεί από τους υποδαυλιστές κάθε μεθοδευμένης παραπλάνησης που καραδοκούν σε κάθε βήμα της κοπιαστικής διαδρομής.

Read more

Η επιστροφή …

Η επιστροφή …

Και να λοιπόν που μετά από δέκα χρόνια φοιτητικής ζωής, καλοπέρασης, ξεγνοιασιάς, ανεξαρτησίας και ατελείωτων ξενυχτιών χωρίς να αναγκάζεσαι να  απαντάς σε ένα ακουστικό που ξεφωνίζει την ίδια μονότονη μαμαδίστικη ερώτηση στις τέσσερις τη νύχτα «Πού είσαι  τέτοια ώρα;» έρχεται η στιγμή που λόγω των συνθηκών αναγκάζεσαι να εγκαταλείψεις την πρωτεύουσα και να μαζέψεις τα μπογαλάκια σου για να επιστρέψεις στο πατρικό σου. Εκείνη τη στιγμή νιώθεις ότι ένα κεραμίδι από κάπου, κάπως, κάποτε πέφτει στο κεφάλι σου και εσύ δεν κρατάς ούτε καν ομπρέλα. Ουφ… και τώρα τι κάνω;;

Φαντάζομαι πως αυτή είναι μια κατάσταση που δεν την αντιμετώπισα μόνο εγώ αλλά και πολλοί άλλοι φοιτητές, που κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης,  αποφάσισαν με «βαριά καρδιά» να επιστρέψουν στα πατρικά τους σπίτια προκειμένου να μειωθούν τα έξοδα τους, να ανακουφίσουν οικονομικά τις οικογένειές τους και να αναζητήσουν επαγγελματική στέγη σε κάποια άλλη πόλη εκτός της πολυπληθής και «πολυάνεργης» πλέον Αθήνας αλλά τόσο μα τόσο πολύχρωμης και αβάσταχτα επιφορτισμένης με το χρέος της εκπλήρωσης των ονείρων μας. Read more

H αδιαφορία της καθημερινότητας

H αδιαφορία της καθημερινότητας

Μέσα σε γνωστά και άγνωστα σοκάκια του γεωγραφικού χώρου που μας περικλείει συναντά κανείς κάτι, το οποίο δεν του κάνει καθόλου εντύπωση. Η απάθεια με την οποία αντικρίζει κανείς την καθημερινότητα έχει τις ρίζες της στον τρόπο λειτουργίας της. Από την ανατολή του ήλιου μέχρι την εναλλαγή του με την σελήνη οι κινήσεις, οι εργασίες, οι δραστηριότητες και οι διάλογοι των περισσότερων ανθρώπων διακρίνονται από την έλλειψη ποικιλίας. Οι σκηνές, οι οποίες διαδραματίζονται σε καθημερινή βάση ανακαλούν τους Μοντέρνους Καιρούς του Τσάρλι Τσάπλιν, όπου ο άνθρωπος, ως εξάρτημα ενός καλοκουρδισμένου συστήματος, έχει την ευθύνη, παράλληλα, για την εύρυθμη λειτουργία του, προκειμένου να μην υπάρξει κάποια βλάβη, η οποία θα προκαλέσει οποιαδήποτε διαταραχή στο σύμπαν της επαναλαμβανόμενης ρουτίνας. Έτσι και σήμερα όλοι λαμβάνουν μια θέση στο κοινωνικό γίγνεσθαι, αναλαμβάνοντας ανάλογες ευθύνες και υποχρεώσεις, μέσα σε προκαθορισμένα πλαίσια.

Read more

Vintage και στο σπίτι…

Vintage και στο σπίτι…

To ρετρό και vintage στυλ έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλές ξανά τα τελευταία  δύο χρόνια! Με το “ρετρό” να επικεντρώνεται στο στυλ της δεκαετίας του 1920 με 1930, ενώ το “vintage” την χρονική περίοδο 1950 και 1980. Ουσιαστικά όμως, ο όρος vintage είναι αυτός που υιοθετήθηκε…..
ρούχα ,έπιπλα ή οποιοδήποτε είδους αντικείμενα από<<δεύτερο χέρι>> που προέρχονται από τις δεκαετίες του 1920-1980.  Ο όρος αυτός έχει τις ρίζες του στην οινολογία, αλλά έχει καθιερωθεί και στον τομέα της μόδας και των ρούχων και εν τέλει εκφράζει έναν ολόκληρο τρόπο ζωής.(-Περισσότερα εδώ) Read more

Προβληματισμός #7: Οι άνθρωποι του πηγαδιού

Προβληματισμός #7: Οι άνθρωποι του πηγαδιού

Οι παροιμίες, λένε, είναι το απόσταγμα της σοφίας ενός λαού. Πράγματι καταφέρνουν με λίγες λέξεις να δώσουν ένα μεγάλο μάθημα ζωής. Άκουσα πρόσφατα την εξής κινέζικη παροιμία «Όποιος κατοικεί σε πηγάδι λέει πως ο ουρανός είναι μικρός…»!, μια παροιμία που στριφογυρνάει τις τελευταίες μέρες στο μυαλό μου.

Πόσο εύστοχη παροιμία! Αν παρατηρήσουμε γύρω μας θα δούμε πως,τελικά, πολλοί άνθρωποι ζουν όντως στο δικό τους «πηγάδι»! Ένα πηγάδι που δύσκολα μπορεί να γκρεμιστεί, αφού είναι φτιαγμένο από υλικά πρώτης ποιότητας, όπως ατσάλινη ανασφάλεια, πέτρινο εγωισμό και λασπωμένες φοβίες… Read more

15 Μαρτίου 1975: η τελευταία μέρα του Αριστοτέλη Ωνάση

15 Μαρτίου 1975: η τελευταία μέρα του Αριστοτέλη Ωνάση

Γεννημένος το 1906 στη Σμύρνη από εύπορη οικογένεια και πατέρα έναν από τους πλουσιότερους καπνέμπορους της εποχής, ο Αριστοτέλης Ωνάσης πέρασε μία όμορφη παιδική ηλικία με μοναδικό σκοτεινό σημείο την απουσία της μητέρας του η οποία “έφυγε” στα 33 της μόλις χρόνια. Τα σχολικά του χρόνια τα πέρασε στα καλύτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα και είχε ανέσεις που άλλο παιδί στην ηλικία του θα ζήλευε. Φοίτησε στην Ευαγγελική Σχολή Σμύρνης αλλά η ζωή τον ανάγκασε αργά ή γρήγορα να ¨ξεπληρώσε锨τις ανέσεις που απλόχερα του είχε προσφέρει αφού με τη Μικρασιατική καταστροφή, ο πατέρας του, Σωκράτης, βρέθηκε στη φυλακή. Η επιχείρησή τους περιήλθε στα χέρια των Τούρκων και η αποθήκη τους κάηκε. Μην έχοντας άλλη επιλογή, ο Αριστοτέλης αποφάσισε να ξενιτευτεί για να αναζητήσει μια καλύτερη τύχη για εκείνον και την οικογένειά του.

Ο Έλληνας μεγιστάνας ήρθε το 1922 ως πρόσφυγας στην Ελλάδα και έπειτα από λίγο μετανάστευσε στην Αργεντινή. Πολύ γρήγορα ο Ωνάσης, χάρη στο ιδιοφυές επιχειρηματικό του μυαλό, αναδείχθηκε σε έναν από τους μεγαλύτερους εφοπλιστές του κόσμου. Το όνομά του έγινε πασίγνωστο γύρω από τους μύθους και τις ιστορίες και η κληρονομιά του άγγιζε αστρονομικά νούμερα για την εποχή. Read more

Διαγωνισμός βιβλίου “Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ”, ΜΑΡΚΟΥΣ ΖΟΥΣΑΚ

Διαγωνισμός βιβλίου “Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ”, ΜΑΡΚΟΥΣ ΖΟΥΣΑΚ

Σε συνεργασία με τις εκδόσεις Ψυχογιός σας δίνουμε τη δυνατότητα να κερδίσετε  “Η ΚΛΕΦΤΡΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ”, ΜΑΡΚΟΥΣ ΖΟΥΣΑΚ. Ένα βιβλίο πρωτότυπο, καθώς ο αφηγητής είναι ο ίδιος ο Θάνατος, με θέμα μία από τις πιο σκοτεινές και φρικιαστικές περιόδους της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας, αλλά και τρυφερό, αφού η κεντρική ηρωΐδα είναι μια δεκάχρονη κλέφτρα βιβλίων,  και τέλος, απίστευτα συγκινητικό, εφόσον τα πολλαπλά συναισθήματα που δημιουργεί στον αναγνώστη είναι η λύπη, η συμπόνια, η τρυφερότητα, ο ηρωϊσμός, ο αλτρουϊσμός και η ανθρωπιά και τέλος η απώλεια.  Read more

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

3 + 1 λόγοι για να διαβάσεις ένα άρθρο

Ρουτίνα, υποχρεώσεις, δουλειά, λίγος ελεύθερος χρόνος και όλα αυτά σταθερά και ανελιππώς επαναλαμβανόμενα… Κάπως έτσι πάει η καθημερινότητα και κάπως έτσι προχωράει και η ζωή μας, χωρίς να λείπουν, βέβαια, τα μικρά μεν, ευχάριστα δε διαλείμματα. Και εκεί που ξεκλέβουμε λίγο πολύτιμο χρόνο μέσα στη μέρα ή όταν επιτέλους επιστρέφουμε στον καναπέ μας, από το μυαλό μας περνούν σκέψεις και επιθυμίες για το τι θέλουμε να κάνουμε και δεν προλαβαίνουμε, και κυρίως πως να εκμεταλλευτούμε τον λιγοστό αυτό πολύτιμο χρόνο ηρεμίας και χαλάρωσης. Αρκετοί θα σκεφτούν ότι η επιλογή είναι τόσο απλή όσο και προφανής…«ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ» φωνάζει όλο μας το είναι. Εμείς όμως είμαστε εδώ για να σας υπενθυμίσουμε τέσσερις καλούς λόγους για να γεμίσετε τον κενό αυτό χρόνο με την ανάγνωση ενός άρθρου και να σας δώσουμε μερικά tips για να απολαύσετε τη διαδικασία ακόμα περισσότερο. Read more

Αλήθεια ή ψέματα;

Αλήθεια ή ψέματα;

~Νικητήριο άρθρο του διαγωνισμού άρθρου

«Δείχνω καλή;», «Μήπως μοιάζω κάπως χοντρή;», «Φαίνομαι πολύ αδύνατη;»…

Μα τι ερωτήσεις! Αναζητούν απεγνωσμένα μια απάντηση, γιατί αν όντως ισχύουν ή δεν ισχύουν τότε ασφαλώς (!) αυτό θα έχει κάποια επίπτωση στην … εικόνα μας… Πώς να το κάνουμε… Read more

Λιχουδιές για την Καθαρά Δευτέρα

χαρταετός
Παραδοσιακές συνταγές για τα δύο βασικά συστατικά του τραπεζιού της Καθαρά Δευτέρας, αλλά και για το Σαρακοστιανό σας τραπέζι. Μυστικά για σπιτική λαγάνα, αφράτη, εύκολη  και απολαυστική. Ενώ, μια υπέροχη λαγάνα δε μπορεί παρά να συνοδεύεται με μυρωδάτη ταραμοσαλάτα…Αλλά γιατί ονομάζεται Καθαρά Δευτέρα;;;  Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι γιατί οι Χριστιανοί “καθαρίζονταν” πνευματικά και σωματικά. Είναι μέρα νηστείας αλλά και μέρα αργίας για τους Χριστιανούς. Με την Καθαρά Δευτέρα ξεκινά, λοιπόν η Σαρακοστή για την Ορθόδοξη εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα σημάνει το τέλος της Αποκριάς.
Τα έθιμα για την Καθαρά Δευτέρα παρουσιάζουν μια ποικιλία από τόπο σε τόπο, αλλά και με το πέρασμα του χρόνου.Ας μάθουμε όμως μερικά από αυτά :
  • Προ του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τα Κούλουμα γιορταζόταν στις πλαγιές του λόφου του Φιλοπάππου όπου οι Αθηναίοι «τρωγόπιναν» καθισμένοι στους βράχους από το μεσημέρι μέχρι τη δύση του Ήλιου. Οι περισσότεροι χόρευαν υπό τους ήχους πλανόδιων μουσικών, κατά παρέες, είτε δημοτικούς είτε λαϊκούς χορούς υπό τους ήχους «λατέρνας». Το σούρουπο όλοι οι Ρουμελιώτες γαλατάδες της Αθήνας έστηναν λαμπρό χορό κυρίως τσάμικο γύρω από τους στύλους του Ολυμπίου Διός παρουσία των Βασιλέων και πλήθους κόσμου. 
  • Μερικές ημέρες πρίν την Καθαρή Δευτέρα στην Θράκη, οι κάτοικοι έφτιαχνουν ένα ξύλινο σκελετό καμήλας. Ανήμερα Της Καθαρής Δευτέρας σκέπαζουν τον ξύλινο σκελετό της καμήλας με πολύχρωμα κιλίμια – φούντες -χάντρες και έβαζουν κάτω από αυτόν δύο άντρες, ενώ πάνω έβαζουν τον καρνάβαλο, δύο καμηλιέρηδες ο ένας με τη γυναίκα του, ο γκαϊντατζής και ο οδηγός με το γαϊδουράκι και παίρνανε τους δρόμους. Στη διαδρομή η καμήλα με το μεγάλο της στόμα άρπαζε ό,τι της άρεσε και ό,τι της κερνούσαν. Πλήθος μεταμφιεσμένων με τολμηρές χειρονομίες, πειράγματα και τραγούδια συμπλήρωναν το σκηνικό. Ο ένας καμηλιέρης σε κάποια στιγμή σκότωνε τον αντίπαλο του, εκείνος όμως ξαφνικά ξαναζωντάνευε. Η αιώνια αναπαράσταση της ζωής και του θανάτου. Του σπόρου που πέφτει στη γη και βλασταίνει με τρόπο μαγικό. Στο τέλος κρεμούσαν την καμήλα τιμωρώντας την για τα αγαθά που έκλεψε, εκδικούμενοι μ’ αυτόν τον τρόπο τον Τούρκο κατακτητή για την άγρια φορολογία. Όλοι μαζί κατέληγαν στην πλατεία Δημοκρατίας και γλεντούσαν ως το πρωί. Σ’ όλη αυτή τη διαδικασία με αποκορύφωμα το γλέντι ακούονταν τραγούδια, στίχοι με ποιητικό πλούτο. 
  • Σε διάφορα χωριά της Ξάνθης υπάρχουν παράξενα έθιμα και γιορτές για την Καθαρή Δευτέρα, όπως αυτό των Μουντζούρηδων. Η προετοιμασία εκεί ξεκινάει το προηγούμενο βράδυ με την παρασκευή των εδεσμάτων, το βράσιμο της παραδοσιακής φασολάδας και το ζύμωμα των λουκουμάδων έτσι ώστε το επόμενo πρωί να είναι έτοιμα και να μοιραστούν, μαζί με άφθονο κρασί, στους παρευρισκόμενους. Αν εκείνη τη μέρα πάει κάποιος επισκέπτης τον περιμένουν στις δύο εισόδους του οικισμού μεταμφιεσμένοι, όπου προσπαθούν να τον μουτζουρώσουν με την καπνιά που έχουν πάρει από τα καζάνια που έψηναν το φαγητό, έτσι ώστε όλοι όσοι συμμετέχουν στην γιορτή να είναι μασκαρεμένοι. Και προς τέλος οι κάτοικοι καλύπτουν το σώμα τους με δέρματα ζώων και κουδούνια και γυρίζουν όλο το χωριό κάνοντας όσο το δυνατό περισσότερο θόρυβο για να ξορκίσουν το κακό. 

Read more