Η ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΔΙΑΘΕΣΗ

Η ΧΑΜΕΝΗ ΜΑΣ ΔΙΑΘΕΣΗ

Η ανεμελιά και η ξενοιασιά ανέκαθεν αποτελούσαν στοιχείο της ιδιοσυγκρασίας του Έλληνα, το κέφι δε και η καλοπέραση νοοτροπία, τρόπο ζωής και σκέψης. Μέγιστη απόδειξη και αποκορύφωμα αυτών υπήρξε η δεκαετία ’80 με ’90. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι και αυτό ήταν μονόδρομος, η μοναδική όψη του νομίσματος. Κι αυτό γιατί η Ελλάδα μας πάντα συνήθιζε να είναι πληγωμένη (Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος, κατοχή, εμφύλιος πόλεμος, ελληνικό μεταναστευτικό κύμα είναι μερικές από τις πιο πρόσφατες πληγές μας με τελευταία την οξύτατη οικονομική κρίση) οπότε και πάντα έβρισκε τον τρόπο να μαζεύει τα κομμάτια της και να προχωρά.

Το ένστικτο λοιπόν, αυτού του είδους της επιβίωσης και αυτοσυντήρησης είναι χαραγμένο, συνυφασμένο με το DNA των Ελλήνων. Είναι μέσα στο αίμα μας η χαρά, το χαμόγελο, η διασκέδαση, η αφορμή να γλεντήσουμε, να εκμεταλλευτούμε απλά, καθημερινά πράγματα – έναν καφέ ή μια βόλτα στους δρόμους, ας πούμε – προκειμένου να κυλήσει ο χρόνος όμορφα, ή τουλάχιστον ομορφότερα. Πάντα ψάχναμε αφορμή για κουβέντα, για λίγο καλαμπούρι και κυρίως για αυτοσαρκασμό, το καλύτερο φάρμακο για κάθε πρόβλημα (χωρίς βέβαια, να φτάνουμε στο άλλο άκρο, αυτό της ανευθυνότητας και της αναλγησίας). Read more