Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών: μητέρα όλων η Ελληνική

Με αφορμή την ανάγκη ευαισθητοποίησης του παγκόσμιου πληθυσμού έναντι στην πολυγλωσσία, καθιερώθηκε η σημερινή ημέρα ως γιορτή της γλώσσας, το ισχυρότερο όπλο που έχει το ανθρώπινο ον από τους πρώτους χρόνους της ύπαρξής του.

Με πρωτοβουλία του Συμβουλίου της Ευρώπης και την στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δαπανώνται, ετησίως, περίπου 30 εκατομμύρια ευρώ  για την προώθηση της γλωσσικής ποικιλίας μέσα από δεκάδες προγράμματα. Παράλληλα, υπολογίζεται πως στην Ευρώπη μόνο, υπάρχουν 225 ιθαγενείς γλώσσες, ποσοστό που αντιστοιχεί μόλις στο 3% των γλωσσών παγκοσμίως!

Προσπαθώντας να τιμήσουμε την ημέρα αυτή, το freeminds.gr θα επιδιώξει μία ιστορική αναδρομή στην πορεία της μητέρας όλων των γλωσσών… την ελληνική.

Greetings

Read more

Πρόσωπα:  Νικόλ-Άννα Μανιάτη

Πρόσωπα:  Νικόλ-Άννα Μανιάτη

Η Νικολ-Άννα Μανιάτη κατάγεται από την Κύπρο όπου και  ζει τα παιδικά της χρόνια στη γενέτειρά της. Σε νεαρή ηλικία μετακομίζει με τους γονείς της στο Λονδίνο όπου συνεχίζει τις σχολικές της υποχρεώσεις.

Η πρώιμη ενήλικη ζωή της την οδηγεί σε πανεπιστημιακές σπουδές προπτυχιακού επιπέδου(Bachelor Degree-B.A) στον τομέα της Αγγλικής Φιλολογίας. Η ακαδημαϊκή της πορεία συνεχίζεται  με την παρακολούθηση μαθημάτων δεύτερου κύκλου σπουδών αποκτώντας Μεταπτυχιακό Δίπλωμα(Masters Degree-M.A). Ολοκληρώνοντας τις σπουδές της στην Αγγλική Φιλολογία αποκτά μεταπτυχιακό δίπλωμα πιστοποίησης στην εκπαίδευση(PGCE-Postgraduate Certification in Education) με το οποίο δύνανται να εργαστεί ως δασκάλα στις σχολικές κοινότητες. Οι καταρτήσεις της δεν παραμένουν στην Αγγλική Φιλολογία αλλά εστιάζουν και στην Νοσηλευτική, όπου φοιτά για τρία χρόνια στο King Edward Memorial Hospital. Read more

Διαγωνισμός βιβλίου “Το Τίμημα”, Νικόλ-Άννα Μανιάτη

Διαγωνισμός βιβλίου “Το Τίμημα”, Νικόλ-Άννα Μανιάτη

Διανύοντας τις πρώτες ουσιαστικά φθινοπωρινές μέρες, καθώς το καλοκαίρι επέκτεινε για λίγο την διαμονή του απολαμβάνουμε τα πρώτα μας ζεστά ροφήματα με τη συντροφία του καινούργιου μας βιβλίου. Ένα βιβλίο που από τις πρώτες σελίδες του τρυπώνει στην ψυχή σας… είναι πολύ ακριβό το τίμημα της εξιλέωσης, να το θυμάστε αυτό!!

Λίγα λόγια για το βιβλίο

Πολλοί πιστεύουν πως το μίσος μέσα σου για κάποιον δεν μπορεί να τον αγγίξει. Κατατρώει μόνο εσένα τον ίδιο! Η Μαργαρίτα όμως το διοχέτευε με ολέθριες ενέργειες.

Η μικρή, γλυκιά Μαργαρίτα από τα δώδεκά της χρόνια μεγάλωνε μαθαίνοντας να μισεί τον παιδικό της φίλο και τη μητέρα του, επειδή ο ίδιος ο πατέρας της τροφοδοτούσε την αθώα παιδική ψυχή της με δηλητήριο. Θυσίασε όνειρα, αγάπη και μέλλον για μια απατηλή εκδίκηση, με καταστροφικά αποτελέσματα για την οικογένεια του παιδικού της φίλου.

Όταν μάθει την αλήθεια, είκοσι χρόνια μετά, θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να επανορθώσει για τις τρομερές συνέπειες των πράξεών της εξαιτίας του παράλογου και άδικου συναισθήματος με το οποίο την είχε ποτίσει ο πατέρας της και που κυριαρχούσε μέσα της τόσα χρόνια. Αλλά πρέπει να πληρώσει! Θα αντέξει το τίμημα της εξιλέωσης; Read more

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

ΟΔΗΓΟΣ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ

Tις διακοπές διαδέχονται οι υποχρεώσεις και οι στιγμές χαλάρωσης δίνουν τη θέση τους στο άγχος και στους γρήγορους ρυθμούς της καθημερινότητας. Η επιστροφή στη ρουτίνα είναι η πιο δύσκολη στιγμή του καλοκαιριού, οπότε και κάθε ελπίδα για διακοπές δείχνει να απομακρύνεται από τον ορίζοντα και η προσγείωση κάθε άλλο παρά ομαλή είναι. Μία ακόμα δυσάρεστη συνέπεια για μια κατά τα άλλα ανέμελη ομάδα, αυτή των φοιτητών, είναι η εξεταστική του Σεπτεμβρίου που φροντίζει η επαναφορά στην πραγματικότητα να γίνει άμεσα και καθόλου μα καθόλου ανώδυνα αφού ναι μεν είναι η σωτήρια ευκαιρία να σώσεις τα <<μαθηματάκια >> που έχουν μείνει λίγο πίσω αλλά εκτός από τις παλιές αμαρτίες του Φεβρουαρίου και του Ιουνίου που θα έρθουν στο προσκήνιο, θα πρέπει να πάρεις και τη δύσκολη απόφαση να ανοίξεις για τα καλά τα βιβλία σου και να στρωθείς στη δουλειά. Επομένως, ένας οδηγός επιβίωσης (και αισιοδοξίας) είναι τουλάχιστον απαραίτητος.

Read more

Σεξουαλικη κακοποιηση στην παιδικη ηλικια

Σεξουαλικη κακοποιηση στην παιδικη ηλικια

~Ένα σύγχρονο φαινόμενο, με πολλαπλές διαστάσεις και λίγες λύσεις

Με αφορμή ένα – από τα πολλά, δυστυχώς – γεγονός που είδε πριν λιγο καιρό το φως της δημοσιότητας, με πρωταγωνίστρια ένα αθώο 10χρονο κορίτσι στην Ινδία, το οποίο, έπεσε θύμα βιασμού από μέλος του εγγύτερου οικογενειακού της κύκλου, και συγκεκριμένα από το θείο του, αναδύθηκαν  ερωτήματα, προβληματισμοί και ανησυχίες ενώ επιβεβαιώθηκε, για ακόμη μια φορά, ότι η κακοποίηση και η βία δεν κάνει ούτε φυλετικές ούτε ηλικιακές διακρίσεις, δεν έχει φραγμούς, δεν έχει ενοχές και δυστυχώς δεν έχει τέλος, αφού η σεξουαλική κακοποίηση αποτελεί ένα σύνηθες φαινόμενο και όχι μόνο εναντίον των γυναικών, πλέον.

Με τον όρο σεξουαλική κακοποίηση νοείται η σωματική και σεξουαλική κακομεταχείριση η οποία και επιφέρει βλάβες τόσο σωματικές όσο και ψυχολογικές, και στις περισσότερες περιπτώσεις ανεπανόρθωτες. Το καταλυτικό στοιχείο του αισχρού και επώδυνου χαρακτήρα της, είναι η καταπάτηση και η ισοπέδωση της προσωπικότητας, της βούλησης, της ελευθερίας και του ψυχισμού του θύματος αφού παρά τη θέλησή του αναγκάζεται να διαθέσει το σώμα του κατά τρόπο επώδυνο και ενίοτε διεστραμμένο. Όσο κατακριτέο και απεχθές έγκλημα και αν είναι και παρά την νομική απαξία και την κοινωνική κατακραυγή, τα ποσοστά μιλούν και αποδεικνύουν την πληθώρα τέτοιων περιστατικών, αφού περίπου 1,8 εκατομμύρια παιδιά, κυρίως κορίτσια πέφτουν θύματα σεξουαλικής βίας και εκμετάλλευσης ενώ 60 – 100 εκατομμύρια κορίτσια έχουν υποστεί καταναγκαστικές αμβλώσεις και στον αντίποδα, τα περιστατικά καταγγελίας των αποτρόπαιων γεγονότων είναι συντριπτικά λιγότερα. Read more

Κοιτώντας τα αστέρια

Κοιτώντας τα αστέρια

Η παραμονή μου στην πρωτεύουσα για άλλη μια φορά ήταν κουραστική. Ο δρόμος της επιστροφής από την αγχώδη πόλη, έφτανε στο τέλος της επιτέλους. Αναζητούσα λίγη ηρεμία μέσα στο καράβι που θα με μετέφερε στο νησί αλλά και στο ραδιόφωνο ψάχνοντας έναν έναν τους σταθμούς. Ανέβηκα στο πιο ψηλό μέρος του πλοίου όπου υπήρχαν ελάχιστα φώτα και εκείνο που έψαχνα ήταν εκεί μπροστά μου.  Άφησα την τσάντα μου στην άδεια θέση δίπλα μου, ξέμπλεξα τα ακουστικά μου και βρήκα στο κινητό τον αγαπημένο μου σταθμό. Συντονισμένοι στους 99,2

Το βλέμμα μου, ασυναίσθητα, σηκώθηκε ψηλά στα αστέρια που φώτιζαν τον νυχτερινό ουρανό. Το τραγούδι που ηχούσε στα αυτιά μου ήταν του Νικόλα Άσιμου με την τόσο συναισθηματική φωνή του Βασίλη Παπακωσταντίνου.  Οι στίχοι του έφεραν πέντε χρόνια μετά συγκρατημένα δάκρυα στα μάτια μου. Read more

O πότης

O πότης

Από τότε που γνώρισα τον Κωνσταντίνο πριν μερικά χρόνια τον θυμάμαι να μου πιπιλίζει το μυαλό με τρία ονόματα: Guenassia (πόσο δίκιο είχε), Follett (τον διαβάζω τώρα) και Fallada. Διατείνεται μέχρι σήμερα πως το Μόνος στο Βερολίνο (Πόλις) είναι ίσως το αγαπημένο του βιβλίο. Εγώ, πάλι, άκουγα να εκθειάζουν περισσότερο τον Πότη (Κίχλη). Πολλές φορές είχα βρεθεί στο δίλημμα ποιο από τα δυο έργα του Fallada να αγοράσω και πάντα κατέληγα να διαλέγω τον Πότη, ίσως λόγω του πιο ελκυστικού εξωφύλλου, αλλά ποτέ δεν έφτανα μέχρι το ταμείο γιατί κάτι άλλο τραβούσε την προσοχή μου. Στα εγκαίνια του Booktalks, το οποίο πρέπει να επισκεφθείτε γιατί είναι από τα πιο προσεγμένα, γλυκά και αξιόλογα βιβλιοπωλεία που ξέρω, μαζί με διάφορους άλλους τίτλους κρατούσα στην αγκαλιά μου και τον Πότη. Και έρχεται η άτιμη (!) η Αγγελική και μου τον παίρνει μέσα απ’ τα χέρια – ήταν το τελευταίο αντίτυπο! Με τα πολλά και με τα λίγα, ο Πότης περιήλθε στην κατοχή μου μόλις ένα μήνα πριν ως δώρο γενεθλίων από τη φίλτατη Ευαγγελία. Read more

βρες το χομπι σου

βρες το χομπι σου

βρες το χομπι που σου ταιριαζει
και φτιαξε τη μερα σου…

Η καθημερινότητα όλων των ανθρώπων, μικρών και μεγάλων, κατά ένα μεγάλο μέρος της αναλώνεται στην εκπλήρωση υποχρεώσεων όπου η μια διαδέχεται την άλλη κι έτσι ο χρόνος που απομένει ελεύθερος είναι ελάχιστος και συχνά μένει ανεκμετάλλευτος καθώς η κόπωση υπερτερεί οποιασδήποτε πρόθεσης και διάθεσης για κάποια άλλη δραστηριότητα ή διασκέδαση. Οι μέρες έτσι, περνούν με τους ίδιους ρυθμούς και η ρουτίνα καταντά κουραστική αφου η ζωή επαναλαμβάνεται στο ίδιο μοτίβο και η κόπωση δεν είναι μόνο σωματική αλλά πλέον γίνεται και ψυχολογική. Και φυσικά, η λύση δεν είναι ο καναπές και η τηλεόραση καθώς αυτά όχι μόνο δεν σπάνε την μονοτονία αλλά εντείνουν κιόλας την αίσθησης της πλήξης και της ανίας. Είναι σημαντικό να διαθέτει κανείς τον όποιο ελεύθερο χρόνο έχει, κατα τρόπο δημιουργικό και εποικοδομητικό, ικανό να γεμίσει τις μπαταρίες και να προσφέρει ψυχική ανάταση και ικανοποίση. Read more

Tα συναισθήματα ως αποτέλεσμα του τρόπου θεώρησης της ζωής

Tα συναισθήματα ως αποτέλεσμα του τρόπου θεώρησης της ζωής

Το ζήτημα της επίδειξης του σωστού συναισθήματος ανάλογα με τις περιστάσεις είναι ένα ζήτημα που απασχολεί ή πρέπει να απασχολεί όλους τους ανθρώπους. Όλοι κάποιες στιγμές αναρωτήθηκαν ή ώφειλαν να αναρωτηθούν αν αντέδρασαν σε κάποιο ερέθισμα με το κατάλληλο συναίσθημα, την ανάλογη λ.χ. οργή, αγανάκτηση, σεβασμό ή ευγνωμοσύνη. Πάνω σε αυτό το θέμα, ο Αριστοτέλης είχε γράψει στα «Ηθικά Νικομάχεια» ότι «το να αισθανόμαστε τα σωστά συναισθήματα όταν πρέπει και σε σχέση με τα πράγματα που πρέπει και σε σχέση με τους ανθρώπους που πρέπει και για τον λόγο που πρέπει και με τον τρόπο που πρέπει είναι το μέσο και το άριστο, το οποίο είναι χαρακτηριστικό της αρετής». Τόση ήταν η σημασία που του απέδιδε.

Το να απαντηθεί αυτό το ερώτημα θεωρητικά και χωρίς αναφορά σε συγκεκριμένες συνθήκες και περιστατικά είναι βέβαια αδύνατον, δυνατή είναι όμως μια γενική παρατήρηση: η δημιουργία συναισθημάτων προϋποθέτει ότι το αντικείμενο του συναισθήματος είναι σημαντικό για τον φορέα του συναισθήματος. Αντίθετα, όταν το αντικείμενο αυτό δεν είναι σημαντικό για τον φορέα, τότε δεν του δημιουργούνται συναισθήματα. Τελικά, όσο πιο σημαντικό θεωρείται από τον φορέα του συναισθήματος το αντικείμενο του συναισθήματος, είτε αυτό είναι η έκβαση μιας υπόθεσης είτε ένα πρόσωπο είτε ένα πράγμα είτε ένα τυχαίο γεγονός, τόσο πιο έντονα συναισθήματα του γεννά. Read more

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Μια ασπρόμαυρη φωτογραφία

Και ξαφνικά είδα την ασπρόμαυρη φωτογραφία σου, αυτή που κοιτάς λίγο χαμηλά προσπαθώντας να δείξεις σοβαρός. Μου έκανε εντύπωση που τα μάτια σου απέφευγαν την κάμερα. Εσένα πάντα σου άρεσαν οι φωτογραφίες με τις γκριμάτσες, οι ανούσιες και οι περίεργες.

Ήταν έτσι τραβηγμένη με στόχο να φαίνεται το αγαπημένο σου τατουάζ στον ώμο. Είχε συναισθηματική αξία για σένα. Σου θύμιζε πόσο δεμένος ήσουν είσαι και θα είσαι με τους φίλους σου. Φαινόταν και κάτι σαν χορδή, ίσως ήταν η κιθάρα σου, η επέκταση του χεριού σου.

Έμεινα απορροφημένη να την κοιτάζω, δεν την προσπέρασα… όπως έκανα συνήθως με τις φωτογραφίες σου. Εκείνη είχε κάτι διαφορετικό από τις άλλες, κάτι ιδιαίτερο. Άραγε έπαιζες ή έγραφες μουσική όταν ο φωτογράφος αιχμαλώτισε εκείνη τη φωτογραφία;; Read more