Για την Ελλάδα ρε γαμώτο!!

lalal

Είναι η στιγμή που όλοι γινόμαστε μια αγκαλιά… φτωχοί, εξαθλιωμένοι, αλκοολικοί, εφοπλιστές, μεγαλοεπιχειρηματίες, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, συνδικαλιστές, ομοφυλόφιλοι, νταβατζήδες…

Είναι η στιγμή που δεν βαριόμαστε να σηκωθούμε απ’ το καναπέ και κατακλύζουμε τις πλατείες της ομονοίας και του συντάγματος.

Είναι η στιγμή που επιτέλους η Μελέτη αποφασίζει να εμφανιστεί μόνο με το μαγιό στην εκπομπή της προκαλώντας  ερωτικούς σεισμούς στον οφθαλμολάγνο έλληνα τηλεθεατή.

Είναι η στιγμή που η δημοφιλέστατη ελληνίδα πορνοστάρ και μούσα της SIRINA , Μαρία Αλεξάνδρου έκανε το λόγο της πραγματικότητα και γδύθηκε στο Σύνταγμα μετά από το θρίαμβο του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος. Μάλιστα η 22 χρονη σεξοβόμβα δήλωσε με εθνική περηφάνια, ότι αν κερδίσει η Ελλάδα την Κόστα Ρίκα θα υποδεχθεί γυμνή τους έλληνες ποδοσφαιριστές στο αεροδρόμιο αφήνοντας τους να κονταροχτυπιούνται ποιός θα την… υποδεχθεί πρώτος. Ήδη τα στοιχήματα δίνουν προβάδισμα στον τρισμέγιστο αρχηγό μας Γιώργο Καραγκούνη.

Ακόμα, διαρροές από τα αποδυτήρια της εθνικής κάνουν λόγο για επίσκεψη του – πλέον- κοινοβουλευτικού εκπροσώπου Άδωνη Γεωργιάδη, ο οποίος έταξε στους ποδοσφαιριστές, ότι σε περίπτωση συμμετοχής τους στον τελικό του παγκοσμίου κυπέλλου θα διοργανώσει πάρτυ με μοντέλα στη Μύκονο με θέμα αρχαιοελληνικά όργια.

 Ναι λοιπόν, η εθνική Ελλάδος προκρίθηκε στις 16 καλύτερες ομάδες του κόσμου δίνοντας μια μοναδική ποδοσφαιρική παράσταση ενάντια στην Ακτή Ελεφαντοστού. Το φινάλε ήταν  κινηματογραφικό, καθώς η εθνική μας κέρδισε πέναλτι στο 93’ στο οποίο ευστόχησε ο Γιώργος Σαμαράς δίνοντας το έναυσμα για τρελούς πανηγυρισμούς.

 Έτσι λοιπόν εξηγείται αυτή η φρενίτιδα ενθουσιασμού των τελευταίων ημερών. Ένας ενθουσιασμός, ο οποίος θα μας βγάλει απ’ ότι φαίνεται και απ’ τη οικονομική-πολιτισμική-ηθική-κοινωνική-πνευματική κρίση που βιώνουμε… μαντέψτε πώς…

 Δεν πέρασαν ούτε 48 ώρες από το θρίαμβο της εθνικής μας ομάδας και διαβάζω το εξής ελπιδοφόρο και αισιόδοξο μήνυμα :

« Και που ξέρετε. Ίσως τότε να βρεθεί πάλι ένας… Σαμαράς να βάλει το γκολάκι στο 93. Άλλωστε τι νομίζετε. Από το 2009 ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού περιμένει από τον άλλο Σαμαρά, τον Αντώνη, να βάλει το γκολ ακόμη και στις καθυστερήσεις, ακόμη και με πέναλτι. Διότι είναι κρίμα να πάνε χαμένες οι θυσίες του ελληνικού λαού. Είναι κρίμα ο αγώνας που δόθηκε να χαθεί.»   (http://www.antinews.gr/POLITIKE/enan-allo-samara-perimenei-i-ellada-gia-na-valei-gkol/)

 Ήταν αναμενόμενο μια επιτυχία της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου να συνδυαστεί και με μια προσπάθεια πολιτικής της εκμετάλλευσης. Η εκμετάλλευση σε ήπια μορφή εμπεριέχει παραλληλισμούς του τύπου « όπως τα κατάφερε η εθνική θα τα καταφέρουμε και εμείς» και σε πιο hardcore καταστάσεις παραλληλίζεται ο Γιώργος Σαμαράς με τον συνεπώνυμο του και πρωθυπουργό της Ελλάδας Αντώνη Σαμαρά. Ας μου επιτρέψει ο αγαπητός (παρά)δημοσιογράφος αλλά και μόνο η εικόνα του Αντώνη Σαμαρά με ποδοσφαιρικό σορτσάκι  να σκοράρει το νικητήριο γκολ, που θα σημάνει το τέλος της κρίσης που βιώνει η Ελλάδα προκαλεί πολλούς τόνους γέλιου.

  Το ποδόσφαιρο έχει τη μοναδική δύναμη να ενώνει τον φίλαθλο κόσμο και να γεμίζει το κενό που δημιουργούν οι πολιτικές διαμάχες. Σκεφτείτε λοιπόν πόσο δελεαστική κατάσταση είναι για μια κυβέρνηση ένας ολόκληρος λαός σε θριαμβευτική έκσταση, επειδή το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα ποδοσφαίρου πετυχαίνει στο παγκόσμιο κύπελλο. Πόσο χαρούμενος μπορεί να είναι ο πρωθυπουργός μιας χώρας, και ειδικά μιας μικρής, διχασμένης και πληγωμένης χώρας όπως η Ελλάδα, όταν ο λαός ομογενοποιείται, ξεχνάει τα βαρυσήμαντα προβλήματα του και κοιμάται γεμάτος ευτυχία για τις επιτυχίες της ομάδας ποδοσφαίρου. Ένα κυβερνητικό μέτρο περνάει πολύ πιο ανώδυνα, όταν ο λαός είναι ακόμα μεθυσμένος από τον θρίαμβο της εθνικής του ομάδας.

  Το ποδόσφαιρο συχνά χρησιμοποιήθηκε ως ένα μέσο για τον έλεγχο των μαζών. Όπως έλεγε και ο Σάρτρ πρόκειται για ένα «εργοστάσιο μαζικών συναισθημάτων».  Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1934 ο Μουσολίνι μετέτρεψε το Μουντιάλ σε προπαγανδιστική φιέστα του καθεστώτος του.

Στο Μουντιάλ του 1978, που κατακτήθηκε από την Αργεντινή, η διαιτησία έβαλε το χέρι της προκειμένου να επιτευχθεί ο σκοπός, που ήταν ο λαός που υπέφερε από τη δικτατορία του Βιντέλα να ξεχάσει τα βάσανά του. Αλλά και στη χώρα μας η πορεία του Παναθηναϊκού στο Κύπελλο Πρωταθλητριών στα χρόνια της χούντας αξιοποιήθηκε εξαντλητικά από το καθεστώς

 Το ποδόσφαιρο είναι πολύ ωραίο άθλημα. Ακόμα πιο ωραίο είναι να παίζεις ποδόσφαιρο με τους φίλους σου. Ο γρήγορος και ζωντανός ρυθμός του το κάνουν να μοιάζει αισθητικά με το χορό με πολλές δυνατότητες αυτοσχεδιασμού και επιτρέπει στο κοινό να αντιλαμβάνεται τη σύνθεση των κινήσεων, χειρονομιών και στάσεων του.

   Άντε και στους 8…

Νίκος Σγουρομάλλης

 Πηγές:archive.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID                                     

Leave a Reply